Chapter 383 - ผู้คู่ควร เอเมอรี่เดินตามเจ้าชายสีทองผ่านเหล่าทหารองครักษ์ไปหลายนาย แม้ว่าภาพของเจ้าชายที่เดินอยู่กับคนแปลกหน้าเพียงลำพังจะดูแปลกตาเพียงใด แต่ดูเหมือนจะไม่มีใครสนใจหันมามองพวกเขาแม้แต่นิดเดียว "ที่นี่คือโถงประชุมของภาคีศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเป็นสถานที่ที่เราใช้จัดการประชุมสำคัญ หากพิจารณาจากสิ่งที่ข้ารู้เรื่องความสามารถของเจ้า เจ้าคงเป็นคนที่ลอบเข้ามาในคืนนั้นสินะ?" เอเมอรี่ไม่ได้มีความสนใจที่จะสนทนาด้วยในตอนนี้ เขาจึงตัดสินใจเมินเฉยต่ออาเธอร์ "ไม่ค่อยชอบคุยสินะ?" อาเธอร์แสยะยิ้ม ไร้คำตอบ ทั้งสองเดินเงียบๆ ไปยังชั้นใต้ดินของอาคารจนกระทั่งพบกับประตูที่ดูลึกลับ เอเมอรี่มีวิธีที่จะเข้าไปข้างในโดยไม่ต้องผ่านประตูบานนั้น แต่เขาตัดสินใจรอดูว่าเจ้าชายได้เตรียมอะไรไว้ให้พวกเขาบ้าง อาเธอร์ง่วนอยู่กับการใช้กุญแจขนาดมหึมาสองดอกในมือ ขณะที่เอเมอรี่จ้องมองเขาด้วยความสนใจ ดูเหมือนเจ้าชายสีทองผู้นี้จะสามารถหามาได้ทั้งกุญแจสองดอกซึ่งตามปกติแล้วควรจะอยู่ในการดูแลของผู้บัญชาการอัศวินสองคน เอเมอรี่ตระหนักได้ว่าสิ่งที่เขาเห็นอยู่นี้ ไม่ใช่เครื่องพิสูจน์ถึงความสามารถในการจัดการของเจ้าชาย ก็เป็นหลักฐานของความฉ้อฉลที่กัดกินและรัดคอหัวใจสำคัญของภาคีศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้เอาไว้ หลังจากผ่านไปไม่กี่วินาที อาเธอร์ก็จัดการเสร็จ ประตูบานยักษ์ค่อยๆ เปิดออก เอเมอรี่และอาเธอร์เดินผ่านอุโมงค์ที่มีแสงเรืองรองจนกระทั่งมาถึงดาบในตำนานที่ปักอยู่บนแท่นหิน "นี่คือเอ็กซ์คาลิเบอร์ ดาบศักดิ์สิทธิ์ในตำนาน มันหลับใหลอยู่ภายในหินก้อนนี้มากว่า 1,000 ปีแล้ว" หากนี่เป็นครั้งแรกที่เอเมอรี่มาที่นี่ เขาอาจจะรู้สึกประทับใจ แต่เขารู้ทุกอย่างที่อาเธอร์พูดมาเกือบหมดแล้ว ในเมื่อมอร์กาน่ายังคงถูกคุมขังอยู่ในปราสาท เขาไม่มีเวลามานั่งเรียนประวัติศาสตร์หรอก "พอได้แล้ว บอกข้ามา เจ้าหมายความว่าอย่างไรที่บอกว่าเจตจำนงของดาบ?!" แม้เอเมอรี่จะโพล่งออกมาเช่นนั้น แต่อาเธอร์ยังคงสงบนิ่ง เขาเดินเข้าไปใกล้ดาบก่อนจะเอื้อมมือไปจับด้ามดาบด้วยความระมัดระวังอย่างที่สุด เฉกเช่นเดียวกับที่เอเมอรี่เคยเห็นเซอร์มาเลแกนต์ทำก่อนหน้านี้ ดาบส่องแสงสว่างขึ้นทันที และจุดแสงสว่างสองจุดก็ปรากฏขึ้นเหนือตัวดาบ ครู่หนึ่งผ่านไป อาเธอร์ปล่อยมือแล้วหันมามองเมอร์ลิน (เอเมอรี่) พร้อมกล่าวว่า "ข้ารู้ว่าดาบเล่มนี้ถูกมอบให้พวกเราโดยชาวเฟย์ในสมัยโบราณ อาจจะฟังดูบ้า แต่ทุกครั้งที่ข้าสัมผัสดาบ มันพูดกับข้า ข้าเชื่อว่ามันต้องการให้ข้าเข้าใจชาวเฟย์ให้มากขึ้น... และในภายหลังจะอนุญาตให้ข้าชักดาบเล่มนี้" เอเมอรี่ยังคงไม่เชื่อ เขาพบว่าสถานการณ์นี้น่าขันสิ้นดี 1,000 ปีผ่านไปไม่มีใครสามารถชักดาบที่ "พูดได้" เล่มนี้ได้เลย แล้วเจ้าชายธรรมดาคนหนึ่งจะมีโอกาสได้อย่างไร? ต่อให้เขาจะแข็งแกร่งแค่ไหน แต่ก็มีผู้คนที่ทรงพลังมากมายเกิดก่อนเขาตั้งเยอะ "เจ้าพิสูจน์ได้หรือไม่ว่าทั้งหมดนั่นเป็นเรื่องจริง ไม่ใช่แค่ภาพหลอนที่เกิดจากความเพ้อฝันของเจ้าเอง?" เจ้าชายเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะกล่าว "ข้าไม่มีทางพิสูจน์ให้เจ้าเห็นได้ แต่มีบางอย่างที่ข้าหวังว่าเราจะลองดู หวังว่ามันจะช่วยพิสูจน์คำพูดของข้า" เจ้าชายหยิบสิ่งของบางอย่างออกมาจากกระเป๋า มันคือขวดแก้วบรรจุของเหลวสีทอง "สิ่งนี้หายากมาก ดื่มมันซะแล้วลองสัมผัสดาบ... หวังว่าหลังจากนั้นเจ้าจะเปลี่ยนใจ" เอเมอรี่มีของเหลวสีทองของตนเองอยู่บ้างแล้วจากมหาปุโรหิต แต่เขาก็ไม่มีทางปฏิเสธของฟรีที่หยิบยื่นมาให้แน่นอน เอเมอรี่รับสิ่งที่เรียกว่า 'น้ำศักดิ์สิทธิ์' มา [วิเคราะห์] [น้ำศักดิ์สิทธิ์: ระดับ 2] ฐานข้อมูลสากลจัดประเภทน้ำยานี้ไว้ที่ระดับ 2 ซึ่งถือว่าเป็นระดับที่ใช้ได้สำหรับผลผลิตที่สร้างโดยมนุษย์จากโลกชั้นล่าง เขาไม่จำเป็นต้องใช้ทักษะ [แยกส่วน] เพื่อหาข้อมูลเพิ่มเกี่ยวกับน้ำยานี้ ข้อมูลของมันแทบจะไม่ต่างจากแก่นแท้ของไกอา เขาสามารถสรุปได้ง่ายๆ ว่า "น้ำศักดิ์สิทธิ์" นี้ก็แค่แก่นแท้ที่ถูกทำให้เจือจางลง เอเมอรี่ดึงจุกขวดออกแล้วดื่มรวดเดียวหมด [ท่านได้รับพรแห่งไกอา] [พลังวิญญาณไม่ได้รับผลกระทบ] เมื่อพิจารณาจากคำแจ้งเตือน ดูเหมือนว่าอัศวินส่วนใหญ่น่าจะได้รับพลังวิญญาณที่เพิ่มขึ้น แต่เป็นไปได้มากว่าพลังวิญญาณของเอเมอรี่สูงเกินไปแล้ว ผลลัพธ์จึงน่าจะเหมือนกับการใช้เซรั่มวิญญาณในตอนนี้ ยิ่งไปกว่านั้น เขาเริ่มสนใจ [พรแห่งไกอา] เขารู้สึกถึงพลังงานบางอย่างที่ไหลเวียนไปทั่วร่าง ทำให้ร่างกายของเขาเปล่งประกายและปลายนิ้วรู้สึกยิบๆ โดยไม่เสียเวลา เอเมอรี่เดินไปที่แท่นหินแล้วใช้สองมือคว้าด้ามดาบที่ปักอยู่ ต่างจากครั้งก่อน ทันใดนั้นเขาสามารถรู้สึกถึงปฏิกิริยาจากตัวดาบในรูปแบบของการดึงดูดพลังงานที่นุ่มนวล แต่ก็ดึงรั้งปลายนิ้วของเขาไว้อย่างเหนียวแน่น เมื่อคิดว่าแรงดึงนี้เป็นสัญญาณที่ดี เขาจึงตัดสินใจออกแรงดึงสุดกำลัง แต่ทว่า เขากลับต้องประหลาดใจ แทนที่เขาจะเป็นคนดึงดาบ แต่เขากลับรู้สึกเหมือนว่าดาบกำลังสูบพลังวิญญาณของเขาไปเสียเอง ตามมาด้วยแสงสว่างที่พุ่งออกมาจากตัวดาบอย่างรวดเร็ว แสงเดียว... แค่นี้เหรอ? น่าผิดหวังชะมัด เขาหวังว่าจะได้สักสามหรือสี่แสงเสียอีก เขาเห็นกระบวนการนี้เหมือนกับอัศวินสีทองคนอื่นๆ ก่อนหน้าเขา ครู่ต่อมา มีคำแจ้งเตือนปรากฏขึ้นในใจ [ท่านได้รับทักษะศิลปะการต่อสู้ใหม่ - พลังศักดิ์สิทธิ์] เอเมอรี่ยิ้มเมื่ออ่านมัน ทักษะใหม่ย่อมเป็นเรื่องดีเสมอ แต่แล้วคำแจ้งเตือนอีกอันก็ดังขึ้นตามมาติดๆ [ศิลปะการต่อสู้นี้ไม่รองรับ] "อะไรนะ?!" หลังจากนั้น เขารู้สึกได้ว่าแกนพลังมืดของเขาเริ่มสั่นไหว พลังงานถูกกระชากออกมาอย่างรุนแรงและถูกดูดกลืนเข้าไปในความว่างเปล่าอันไร้ที่สิ้นสุดภายในตัวดาบ ใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาทีก่อนที่ดาบจะหยุดลง และในวินาทีนั้นเอง เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นในหัวของเขาอย่างกะทันหัน เอเมอรี่สะดุ้ง เสียงนั้นเบาบางและแทรกเข้ามาในความคิดของเขาประหนึ่งเสียงสะท้อน "เสียงนั่นมาจากตัวดาบงั้นหรือ?"