Chapter 792 - ชื่อตอน ทั่วทั้งจักรวาล ต่างรู้กันดีว่าสายเลือดระดับตำนานคือสิ่งที่ผู้มีเชื้อสายเลือดผสมปรารถนามากที่สุด อันที่จริง สำหรับมนุษย์คนหนึ่งแล้ว การที่มีเลือดสืบทอดไหลเวียนอยู่แม้เพียงหยดเดียวก็ถือว่าเป็นเรื่องพิเศษมากแล้ว ผู้คนแห่งอูโรโบรอสเข้าใจความจริงข้อนี้ดีจากสงครามที่ยืดเยื้อยาวนานถึงหมื่นปีระหว่างผู้ที่มีสายเลือดงูและผู้ที่ไม่มี ในท้ายที่สุดเมื่อพันปีก่อน ชนกลุ่มน้อยที่มีสายเลือดเพียง 1% เป็นฝ่ายชนะสงครามและกลายเป็นผู้ปกครองดาวเคราะห์ดวงนี้ นับแต่นั้นเป็นต้นมา พลเมืองทุกคนที่มีสายเลือดระดับ 1 แม้จะเป็นระดับที่ดูไม่สำคัญ ก็จะถือว่าเป็นพลเมืองชั้นสูง ซึ่งเป็นสถานะที่ช่วยให้ได้รับสิทธิพิเศษในการฝึกฝนและการศึกษา ผู้ที่มีสายเลือดทั่วไป ซึ่งก็คือระดับ 1 ถึงระดับ 3 มีสัดส่วนถึง 90% ของประชากรเลือดผสมทั้งหมด สายเลือดระดับ 4 และ 5 มีสัดส่วน 9% และ 0.9% ของประชากรทั้งหมดตามลำดับ ในขณะที่สายเลือดระดับ 6 มีจำนวนที่น้อยมากเพียง 0.09% เท่านั้น นี่จึงเหลือเพียงสายเลือดระดับตำนาน ซึ่งตามสถิติแล้ว จะปรากฏและถือกำเนิดขึ้นในกลุ่มคนเลือดผสมเพียงหนึ่งคนในทุกๆ หนึ่งหมื่นคนเท่านั้น ในอูโรโบรอสมีการเกิดของเลือดผสมไม่ถึงหนึ่งล้านคนในแต่ละรุ่น ซึ่งนั่นหมายความว่าสายเลือดระดับตำนานคือสิ่งที่ตามสถิติแล้วจะพบได้เพียงแค่ครั้งเดียวในรอบไม่กี่ปีเท่านั้น ดังนั้น จึงไม่น่าแปลกใจเลยที่ผู้ครอบครองสายเลือดระดับตำนานจะถูกยกย่องให้เป็นราชนิกุลท่ามกลางเหล่าเลือดผสมทั้งมวล ไม่เพียงแต่ในอูโรโบรอส แต่รวมถึงทั่วทั้งจักรวาลด้วย ข้อมูลนี้เกี่ยวข้องกับบุคคลอย่างเฮอการ์ ปีศาจหมาป่าระดับ 7 ผู้ซึ่งถูกตระกูลไวท์แฟงค์ดึงตัวไปอย่างรวดเร็ว ขอบคุณพรสวรรค์และศักยภาพที่เขามี เขาจึงได้รับการถ่ายทอดวิชาโดยตรงจากผู้นำตระกูลและหัวหน้าบีโอวูล์ฟ เพื่อให้กลายเป็นนักรบผู้ยิ่งใหญ่ของตระกูล ปัจจุบัน เอเมอรีนั้นยิ่งได้รับความสนใจมากกว่านั้นเสียอีก เพราะเขาเป็นสายเลือดระดับ 8 ซึ่งหายากยิ่งกว่า ในเมื่อตอนนี้เขาประสบความสำเร็จในการยกระดับสายเลือดจนถึงระดับ 8 แล้ว การมีอยู่ของเขาจึงถือเป็นสมบัติล้ำค่าที่จู่ๆ ก็มาปรากฏตัวอยู่ที่หน้าประตูบ้านของอูโรโบรอสอย่างแท้จริง เอเมอรีเดินเข้ามาและรู้สึกประหลาดใจกับขบวนต้อนรับขนาดใหญ่ที่รอเขาอยู่ เขาถูกนำทางไปยังห้องโถงใหญ่ของพระราชวัง ที่ซึ่งเต็มไปด้วยจอมเวทระดับสูงคอยยืนเฝ้าดูแลสถานที่แห่งนั้น ดุ๊กไซร์ก็อยู่ที่นั่นด้วย เขายืนอยู่ข้างราชินี ผู้ซึ่งดูเหมือนว่าจะรอเขาอยู่ก่อนแล้วอย่างน่าประหลาดใจ เอเมอรีเดินต่อไปข้างหน้าและเข้าใกล้บัลลังก์อย่างใจเย็น โดยมีสองพี่น้องซิลวาและวิซล่าขนาบข้าง เมื่อพวกเขาเข้าใกล้ร่างที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ เขาก็สัมผัสได้ว่าเด็กสาวผมขาวกำลังรู้สึกวิตกกังวล เมื่อมาถึงและยืนอยู่ต่อหน้าราชินี เอเมอรีก็โค้งคำนับให้พระนางอย่างนอบน้อมก่อนจะกล่าวว่า “ถวายบังคมฝ่าบาท” แม้ว่าเขาจะเคยเห็นนิสัยที่เป็นมิตรของพระนางมาก่อน แต่ในเวลานี้ร่างที่อยู่ตรงหน้าเอเมอรียังคงให้ความรู้สึกที่กดดันเขาอย่างมหาศาล จนเขานึกอยากจะก้มตัวลงให้ต่ำลงอีกเล็กน้อย “ยินดีด้วยนะเอเมอรี ที่สามารถบรรลุสายเลือดระดับ 8 ได้” ราชินีแห่งอูโรโบรอสกล่าวอย่างใจเย็น เอเมอรีโค้งคำนับอย่างเคารพเพื่อเป็นการตอบรับ “ขอบพระทัยฝ่าบาท” ดุ๊กไซร์ส่งกล่องลูกบาศก์ขนาดเล็กให้แก่ราชินี ซึ่งหญิงงามผมดำผู้นี้ดูเหมือนจะจ้องมองมันด้วยความสนใจอย่างยิ่ง “เอเมอรี ข้าได้รับทราบมาว่านอกจากสถาบันปรุงยาแห่งสถาบันจอมเวทและสมาชิกของตระกูลไวท์แฟงค์แล้ว เจ้าไม่ได้สังกัดฝ่ายใดเลย เรื่องนี้เป็นความจริงหรือไม่?” จากเหตุผลที่เขาถูกเรียกตัวมาที่นี่ เอเมอรีคาดเดาได้ว่าสิ่งที่ราชินีกำลังจ้องมองอยู่นั้นน่าจะเป็นการรวบรวมข้อมูลรายละเอียดของเขา เขาจึงพยักหน้าอย่างใจเย็น “เป็นความจริงพะยะค่ะ ฝ่าบาท” “ดีมาก” ราชินีกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างร่าเริง “ดีจริงๆ” พระนางมองมาที่เอเมอรีแล้วกล่าวว่า “เอเมอรี เหตุผลที่ข้าเรียกเจ้ามาที่นี่ คือการจะมอบบรรดาศักดิ์ ‘อรุณรุ่งแห่งอูโรโบรอส’ ให้แก่เจ้า ซึ่งเป็นบรรดาศักดิ์สูงสุดสำหรับผู้ที่ไม่ได้สืบเชื้อสายมาจากสายเลือดงูของเรา” เอเมอรีไม่คาดคิดว่าจะได้รับข้อเสนอที่กะทันหันเช่นนี้ อย่างไรก็ตาม ราชินียังคงกล่าวไม่จบ “เจ้าจะได้รับการสนับสนุนด้วยสิ่งอำนวยความสะดวกและทรัพยากรที่ดีที่สุดที่อูโรโบรอสจะมอบให้ได้ ไม่ว่าจะเป็นวัตถุเวท, ยาปรุง, เซรั่มยีน, วัตถุดิบหายาก และอื่นๆ อีกมากมาย เหมือนกับเป็นส่วนหนึ่งของราชนิกุลอูโรโบรอส นอกเหนือจากนั้น เจ้ายังจะได้รับจอมเวทผู้ยิ่งใหญ่สองคนมาเป็นผู้สั่งสอนและดูแลเจ้าด้วย” เอเมอรีมองเข้าไปในดวงตาของราชินีและรู้ว่าทุกสิ่งที่พระนางกล่าวมานั้นจริงจัง “นั่นคือข้อเสนอของข้าสำหรับเจ้า เป็นราคาสำหรับการยอมสวามิภักดิ์ต่อเรา... อูโรโบรอส” เอเมอรีนิ่งเงียบ หรือจะพูดให้ถูกคือเขารู้สึกตกตะลึงเกินกว่าจะพูดอะไรออก ทันใดนั้น เขาก็นึกถึงอดีตของตัวเอง เมื่อ 4 ปีก่อน เขาเป็นเพียงเด็กหนุ่มจากตระกูลขุนนางระดับต่ำที่สุดในบริทอน หนึ่งในเกาะบนดาวเคราะห์เล็กๆ ห่างไกลในจักรวาลที่เรียกว่าโลก การได้รับข้อเสนอที่ยอดเยี่ยมและน่าเหลือเชื่อเช่นนี้ย่อมทำให้หัวใจของเขาสั่นไหวเป็นธรรมดา โชคร้ายที่เอเมอรีมีคำตอบที่ชัดเจนสำหรับข้อเสนอนี้อยู่แล้ว และมันไม่ใช่คำตอบที่น่ายินดีนัก เหตุผลที่เขานิ่งเงียบไปก็เพราะกลัวว่าจะทำให้ฝ่ายตรงข้ามไม่พอใจ แต่ถึงอย่างไร เขาก็จำเป็นต้องให้คำตอบ ดังนั้น เอเมอรีจึงโค้งคำนับให้ต่ำที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้วกล่าวว่า “ข้าพระพุทธเจ้ารู้สึกซาบซึ้งใจเป็นอย่างยิ่งสำหรับข้อเสนอที่น่าเหลือเชื่อและที่ฝ่าบาททรงเห็นคุณค่าในตัวข้าพระพุทธเจ้า แต่โชคร้ายที่ข้าพระพุทธเจยังมีภารกิจที่ยังไม่เสร็จสิ้นที่บ้านเกิด ซึ่งข้าพระพุทธเจ้าจำเป็นต้องจัดการให้เรียบร้อยก่อนจะตัดสินใจเรื่องนี้ได้พะยะค่ะ” เอเมอรีกล่าวเสริม “ข้าพระพุทธเจ้าหวังว่าฝ่าบาทจะทรงโปรดประทานเวลาให้ข้าพระพุทธเจ้าได้พิจารณาด้วยเถิด” หลังจากกล่าวด้วยถ้อยคำที่สุภาพที่สุดเท่าที่จะทำได้ เอเมอรีก็ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นและเห็นสีหน้าของราชินีที่ดูไม่ดีนัก ราชินีมีรอยยิ้มร้ายกาจจางๆ บนใบหน้า แรงกดดันที่ไร้รูปทรงเริ่มถาโถมเข้าใส่การป้องกันทางจิตของเขา เอเมอรีพยายามอย่างเต็มที่เพื่อต้านทานแรงกดดันนั้นในขณะที่ราชินีเอ่ยขึ้น “เราดูแลเจ้าเป็นอย่างดีไม่ใช่หรือ เอเมอรี?” “พะยะค่ะ ฝ่าบาท... ฝ่าบาททรงดูแลข้าพระพุทธเจ้าเป็นอย่างดีเยี่ยม” “และ... จริงหรือไม่ที่เจ้าสามารถยกระดับสายเลือดได้สำเร็จนั้นเป็นเพราะความเมตตาและการทำงานหนักของตระกูลเรา?” “จริงพะยะค่ะ... ฝ่าบาท และข้าพระพุทธเจ้าจะขอบคุณและเป็นหนี้บุญคุณในเรื่องนั้นตลอดไป” เมื่อได้ยินดังนั้น สีหน้าของราชินีก็ยิ่งเย็นชาขึ้น “ข้าไม่ต้องการให้เจ้าเป็นหนี้บุญคุณ ข้าต้องการให้เจ้าอุทิศตนให้แก่ตระกูล และข้าจะไม่รับคำปฏิเสธจากเจ้า” ราชินีจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาของเขา เอเมอรีสัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบที่แผ่ออกมาจากสายตาของพระนางซึ่งทำให้เขาหวาดกลัวจริงๆ เขารู้สึกกดดันทั้งทางร่างกายและจิตใจ อย่างไรก็ตาม เอเมอรียังคงยืนหยัดในจุดยืนของตนและพูดสิ่งที่อยู่ในใจออกมาอย่างซื่อตรง “ไม่พะยะค่ะ ฝ่าบาท ข้าพระพุทธเจ้าต้องขอประทานอภัย แต่ข้าพระพุทธเจ้าไม่อาจรับได้จริงๆ ในตอนนี้” ราชินีลุกขึ้นจากบัลลังก์ขณะที่เสียงของพระนางดังกึกก้องไปทั่ว “เจ้ากำลังลบหลู่ความเมตตาของเราอย่างนั้นหรือ!”