Chapter 791 - ร่างโคลน เหตุผลที่อดัมต้องการสูตรยาเพิ่มระดับยีนนั้นเป็นเพราะมันสำคัญต่อเขามาก อันที่จริง มันไม่ใช่แค่เพื่อตัวเขาเองเท่านั้น ในตอนนี้ ในใจของเขาคิดถึงการช่วยพี่น้องตระกูลเฟย์และมอร์กาน่าด้วยสูตรยานี้ เพื่อให้พวกเธอสามารถเลื่อนระดับได้เช่นเดียวกับเขา อดัมไม่สามารถเดินทางไปมาระหว่างโลกและดาวอูโรโบรอสได้อย่างง่ายดายแน่นอน การกระทำเช่นนั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยสำหรับเขาในตอนนี้ ในขณะที่กลุ่มเนฟิลิมยังคงทำหน้าที่เป็นผู้ดูแลโลกอยู่ เมื่อมองไปที่กบเลือดผสมผู้เงียบขรึม อดัมก็ถามย้ำอีกครั้ง "ได้โปรดเถอะครับ คุณบ๊อบ สูตรยานี้สำคัญกับผมมาก คุณบอกราคาผมมาได้เลย แล้วผมจะทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้มันมา" เขากล่าวด้วยน้ำเสียงจริงใจ บ๊อบจ้องมองอดัมแล้วถอนหายใจ "ฉันเสียใจด้วยนะไอ้หนู ฉันไม่สามารถตัดสินใจเรื่องคำขอเกี่ยวกับสูตรยานั่นได้หรอก" เขาลอบมองซิลวาแวบหนึ่ง ก่อนจะหันกลับมาหาอดัมที่ดูผิดหวัง "เอาอย่างนี้ไหม? เธอไปขอองค์ราชินีโดยตรงเลย แล้วเดี๋ยวค่อยดูว่าจะเป็นยังไงต่อไป" เมื่อได้ยินว่าคุณบ๊อบไม่กล้าตัดสินใจและตั้งราคาสำหรับสูตรยานี้ ทำให้อดัมเริ่มสงสัยว่าสูตรยาระดับ 8 นั้นจะมีค่ามหาศาลเกินกว่าที่เขาคาดคิดไว้มากเพียงใด เมื่อเข้าใจว่าอีกฝ่ายกำลังลำบากใจ อดัมจึงไม่เซ้าซี้และพยักหน้าอย่างเข้าใจ อย่างไรก็ตาม เขายังเชื่อว่าในที่สุดเขาจะต้องได้สูตรยานี้มา เพราะมันคือสูตรยาเพิ่มระดับยีนที่ถูกเตรียมไว้สำหรับสายเลือดกลายพันธุ์ที่มีความเฉพาะตัวโดยเฉพาะ นั่นหมายความว่าอดัมอาจเรียกได้ว่าเป็นผู้ซื้อเพียงรายเดียวของสิ่งนี้ พวกเขาไม่มีเหตุผลที่จะไม่ขายสูตรนี้ให้กับเขา ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม เขาจำเป็นต้องเริ่มหาเงินให้มากขึ้น มิเช่นนั้นเขาคงทำได้เพียงฝันถึงสูตรยานั้นเท่านั้น เมื่อนึกถึงครั้งล่าสุดที่เขาทำเงินได้ไม่น้อยจากการขายยาพิษที่สกัดจากดอกคาราคัส อดัมก็อดสงสัยไม่ได้ว่าเขาจะพบโอกาสทำเงินอื่นแบบนั้นอีกหรือไม่ อย่างไรก็ตาม ความคิดของเขาถูกขัดจังหวะโดยซิลวาที่ยืนอยู่ข้างๆ หญิงสาวผมขาวคว้าและจับแขนเขาไว้ "ฉันจะช่วยพูดกับท่านราชินีให้เอง ไม่ต้องห่วงนะอดัม" เธอทำเพื่อเขามามากมาย แต่อดัมรู้ดีว่าเขาคงต้องพึ่งพาความช่วยเหลือจากเธอในเรื่องนี้ ดังนั้นแม้จะรู้สึกอึดอัดที่ต้องรับความช่วยเหลือจากเธออีกครั้ง เขาก็เพียงแค่พยักหน้า เขาสอยากจะถามว่าเธอจะทำอย่างไร แต่น้ายที่สุดก็ตัดสินใจเก็บคำถามไว้และเชื่อใจเธอ ในเมื่อขั้นตอนและการทดสอบต่างๆ เสร็จสิ้นลงแล้ว และไม่มีอะไรต้องทำที่นี่อีก อดัมจึงกล่าวขอบคุณบ๊อบและทีมงานของเขาอย่างจริงใจอีกครั้งสำหรับทุกสิ่งที่พวกเขาทำให้เขา "ยินดีเสมอ เธอเป็นเด็กหนุ่มที่ดีนะ" บ๊อบกล่าวพร้อมรอยยิ้ม "ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมหลานสาวฉันถึงชอบเธอ" อดัมเพียงแค่ยิ้มตอบ แต่ในขณะที่เขากำลังจะหันหลังเดินจากไป บ๊อบก็พูดข้อมูลบางอย่างที่ทำให้อดัมประหลาดใจอีกครั้ง "อ้อ เกือบลืมไปเลย ตอนนี้การอัปเกรดของเธอเสร็จสิ้นแล้ว เธอควรสร้างร่างโคลนใหม่ด้วยนะ" อดัมมองชายตรงหน้าด้วยความงุนงง "ร่างโคลนงั้นเหรอ?" เมื่อเห็นท่าทางสับสนอย่างแท้จริงของอดัม คุณบ๊อบก็นึกขึ้นได้ว่าเขามาจากดินแดนระดับต่ำ กบเลือดผสมหัวเราะแห้งๆ เพื่อกลบเกลื่อนความผิดพลาดของตัวเอง "ถ้าเธอไม่รู้เรื่องนี้ งั้นลองตามฉันมาดูคลังเก็บร่างโคลนของเราสิ" คุณบ๊อบพาอดัมไปยังส่วนหนึ่งของสถานีซึ่งมีจอมเวทหลายคนเฝ้ายามไว้อย่างแน่นหนา เมื่อเห็นดังนั้น เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าสถานที่แบบไหนกันที่สมควรได้รับการคุ้มกันระดับนี้ อดัมเดินเข้าไปอย่างลังเล ทันทีที่เข้าไปเขาต้องตกตะลึงกับภาพที่ได้เห็น ข้างในนั้น อดัมเห็นหลอดทดลองนับร้อยเรียงรายอยู่ข้างกัน ก่อให้เกิดเป็นทางเดินที่เต็มไปด้วยหลอดแก้ว ซึ่งภายในบรรจุของเหลวอยู่จนเต็ม โดยเขาสามารถมองเห็นร่างมนุษย์ลอยอยู่ข้างในนั้น ดวงตาของพวกเขาสนิทราวกับกำลังหลับสนิท อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้อดัมประหลาดใจคือสิ่งที่สัมผัสทางจิตวิญญาณของเขารับรู้ได้ เขาไม่รู้สึกถึงพลังจิตใดๆ จากคนในหลอดเหล่านั้น แต่จากสัมผัสของเขา เขาสามารถบอกได้ว่าหัวใจของพวกเขายังคงเต้นเป็นจังหวะตามปกติ เมื่อสังเกตเห็นสีหน้าของเขา ซิลวาก็อดถามไม่ได้ "นี่เธอเพิ่งเคยเห็นร่างโคลนเป็นครั้งแรกเหรอ อดัม?" "ร่างโคลน?" อดัมถามอย่างสับสน ใครจะไปคิดว่าซิลวาจะแปลกใจขนาดไหนเมื่อเห็นว่าอดัมไม่มีความรู้เรื่องร่างโคลนเลยแม้แต่น้อย "ร่างโคลนก็คือร่างกายเทียมที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นภาชนะว่างเปล่า ซึ่งสามารถใช้เป็นที่อยู่อาศัยใหม่สำหรับจิตวิญญาณของจอมเวทได้" เมื่อจอมเวทเสียชีวิต แม้ว่าจิตวิญญาณของพวกเขาจะยังคงอยู่และถูกเก็บรักษาไว้ได้ แต่ร่างกายที่เป็นเนื้อหนังนั้นทำไม่ได้ เช่นเดียวกับกรณีของจอมเวทนิเมเรียและจอมเวทจิกาว ซึ่งทั้งคู่สูญเสียร่างกายไปเมื่อจิตวิญญาณถูกจับตัวไว้ สำหรับจอมเวทมนุษย์ ปัญหานี้แก้ได้ง่ายกว่าเพราะพวกเขาสามารถหาแม่แบบร่างโคลนที่มีคุณสมบัติแตกต่างกันมากมายและใส่จิตวิญญาณของตนเข้าไปในร่างโคลนที่เตรียมไว้ได้อย่างง่ายดาย ในทางกลับกัน จอมเวทสายเลือดมีปัญหาในเรื่องนี้ยากกว่าเล็กน้อย เพราะพวกเขาต้องพึ่งพาร่างโคลนที่สร้างขึ้นจากเลือดของตนเอง "นั่นคือเหตุผลที่จอมเวทเลือดผสมส่วนใหญ่สร้างร่างโคลนเก็บไว้เป็นหลักประกันในกรณีที่พวกเขาเสียชีวิตและต้องการร่างกายสายเลือดเดิมของตนกลับคืนมา" ซิลวากล่าว "ร่างของพี่ชาย ของแม่ และของฉันก็เก็บไว้ที่นี่ทั้งหมด นี่เป็นเหตุผลหนึ่งว่าทำไมสถานที่นี้ถึงได้รับการคุ้มกันแน่นหนาขนาดนี้" ซิลวาบอกกับอดัมว่าร่างโคลนทั้งหมดนี้มีพลังกายภาพเพียงระดับสาวกขั้น 9 เท่านั้น เนื่องจากกระบวนการก้าวสู่การเป็นจอมเวทจำเป็นต้องทำซ้ำเพื่อให้ได้มาซึ่งคุณสมบัติร่างกายอมตะ ดังนั้นเมื่อจอมเวทเสียชีวิต พวกเขาจะต้องเริ่มต้นใหม่และฝึกฝนร่างกายจากระดับ 9 อีกครั้ง เมื่อได้ยินข้อมูลนี้ อดัมก็ตระหนักถึงหลายสิ่งทันที ข้อเท็จจริงที่ว่าแม้จอมเวทนิเมเรียจะถูกฟื้นคืนชีพได้ แต่เธอก็จะอยู่ในสถานะอ่อนแอเป็นเวลาหลายสิบปีก่อนจะกลับสู่จุดสูงสุดของเธอ เรื่องนี้ยังทำให้เขานึกถึงเนฟิลิมคนนั้น จอมเวทฮาเดส เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าเมื่อไหร่ที่หมอนั่นจะถูกปลุกชีพขึ้นมาและกลับมาแก้แค้นเขา เมื่อตอนนี้อดัมเข้าใจแล้วว่าเขากำลังเผชิญกับอะไร ซิลวาจึงแนะนำให้เขาทำร่างโคลนของตัวเอง ซึ่งเขาก็พยักหน้าเห็นด้วย "แล้วผมต้องทำยังไงถึงจะได้มันมา?" "สำหรับเรื่องนั้น เธอจำเป็นต้องซื้อแบบร่างโคลนก่อน ไม่ต้องห่วง ฉันช่วยเธอหาได้" "หาเหรอ?" อดัมถามด้วยน้ำเสียงสับสนเพราะเขาไม่เข้าใจว่าเธอหมายถึงอะไร "ใช่ หมายถึง ไปช้อปปิ้งกันไหม?" ซิลวาถามพร้อมรอยยิ้ม "ฉันสังเกตเห็นว่าเธอมีคาถาน้อยมาก งั้นเราไปหาซื้อคาถาพวกนั้นด้วยเลยดีกว่า เธอว่าไง?" "นั่น... ฟังดูยอดเยี่ยมเลย" อดัมสังเกตเห็นว่าหญิงสาวดูตื่นเต้นมากขึ้นหลังจากได้ยินคำตกลงของเขา อย่างไรก็ตาม ทันทีที่พวกเขาออกมาจากสถานี พวกเขาก็ถูกรถพาหนะที่ร่อนลงมาจากฟ้าขวางไว้ ประตูพาหนะเปิดออก ทั้งสองเห็นวิซล่าก้าวออกมาพร้อมกับจอมเวทหลายคนติดตามมาด้วย "พี่ชายอดัม!" วิซล่าพูดพร้อมรอยยิ้มกว้าง "ฉันได้ยินเรื่องการอัปเกรดของนายแล้ว! ตอนนี้นายกลายเป็นซุปเปอร์สตาร์ไปแล้วนะ! ว้าว!" เมื่อมองไปที่พี่ชาย ซิลวาก็โบกมือเป็นสัญญาณให้เขาหลีกไป "นายทำอะไรน่ะพี่? ออกไปเลยนะ เรามีแผนอื่นกันอยู่!" ทว่าวิซล่าไม่ขยับเขยื้อน "โทษทีนะน้องสาว แต่แผนของพวกเธอคงต้องรอไปก่อน ทันทีที่แม่ได้ยินเรื่องการอัปเกรดที่ประสบความสำเร็จของเขา แม่ก็อยากเจอเขาเดี๋ยวนี้เลย นั่นแหละคือเหตุผลที่ฉันมาที่นี่" ซิลวานิ่งเงียบไปเมื่อได้ยินเช่นนั้น เมื่อเห็นว่าน้องสาวของเขาพูดไม่ออก วิซล่าจึงพาอดัมขึ้นรถไป พาหนะลำนั้นพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว มุ่งหน้าไปยังพระราชวัง โดยมีกลุ่มจอมเวทคอยคุ้มกันอยู่โดยรอบ