บทที่ 2036: จะฝ่าวงล้อมงั้นหรือ? เรื่องยุ่งยากเกินไป! ใครขวางทางข้า ตาย! ผู้แปล: EndlessFantasy Translation บรรณาธิการ: EndlessFantasy Translation มีหลายคนรู้สึกเหมือนสุนัขจิ้งจอกกำลังเศร้าโศกให้กับการตายของกระต่าย แม้เต๋าไห่จะไม่ใช่ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด แต่เขาก็มีชีวิตอยู่มานานมาก ผู้คนจำนวนไม่น้อยเติบโตมากับการฟังตำนานของเขา ทว่าตอนนี้ คนรุ่นใหม่กำลังก้าวข้ามคนรุ่นเก่าไปแล้ว เขากลับตายอย่างง่ายดายอยู่ในมือของฉู่หยุนฟ่าน ไม่มีทางตอบโต้ได้เลยแม้แต่น้อย หยางเติ้งเซียนที่อยู่ไม่ไกลจากฉู่หยุนฟ่านก็ถึงกับอึ้งหนักยิ่งกว่าเดิม นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเจอสถานการณ์เช่นนี้ เขาเตือนฉู่หยุนฟ่านด้วยความหวังดีว่าเต๋าไห่ไม่ใช่คนรับมือได้ง่าย นั่นเป็นเพราะเขาใช้ความแข็งแกร่งของตนเองเป็นมาตรฐานวัด ในแง่ของพลังฝีมือแล้ว ความแข็งแกร่งของเต๋าไห่นั้นเหนือกว่าเขาจริง ๆ ดังนั้นจึงไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่จัดการได้ง่าย เขามีเพียงความมั่นใจที่จะป้องกันตัวเองเท่านั้น แต่แทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะจัดการเต๋าไห่ ใครจะไปคิดว่าเต๋าไห่ที่ยุ่งยากในสายตาของเขา จะเป็นแค่มดที่ฉู่หยุนฟ่านฆ่าได้อย่างง่ายดาย ก่อนหน้านี้ตอนที่หยางเติ้งเซียนได้รับข่าวว่า ฉู่หยุนฟ่านสังหารอัจฉริยะชั้นยอดสามคนที่อยู่จุดสูงสุดของขั้นสร้างสรรค์ เขายังไม่ได้รับผลกระทบมากถึงเพียงนั้น แต่ตอนนี้ เขาได้เห็นกับตาตัวเองแล้วว่าฉู่หยุนฟ่านสังหารยอดฝีมือที่เขาไม่อาจต่อกรได้อย่างง่ายดายเพียงใด ในตอนนี้ เขาจึงสัมผัสได้จริง ๆ ว่าพลังของฉู่หยุนฟ่านได้ก้าวข้ามระดับที่เขาจะเอื้อมถึงได้แล้ว เขาอดไม่ได้ที่จะส่ายหน้าและยิ้มขมขื่น ความหวังดีของเขาดูจะน่าขันอยู่บ้างในตอนนี้ เขาตกตะลึงอย่างยิ่ง “เจ้ากล้าฆ่าคนต่อหน้าข้าได้อย่างไร!” ม่ายนสาวตงฮวาตะโกนออกมา แววตางามของนางปะทุด้วยจิตสังหาร พลังของฉู่หยุนฟ่านลึกเกินคาดเดาสำหรับนาง อย่างน้อยจากการโจมตีเมื่อครู่ นางก็ไม่อาจบอกได้ว่าฉู่หยุนฟ่านมีพลังอยู่ในระดับใด ความรู้สึกนี้ทำให้นางนึกถึงถังซืออวี่ที่นางเคยทำให้บาดเจ็บสาหัสมาก่อน นางเคยคิดว่าถังซืออวี่อยู่เพียงขั้นสร้างสรรค์ และจัดการได้ไม่ยาก ทว่ากลับถูกบีบให้ตกอยู่ในสภาพน่าอนาถอย่างยิ่ง สุดท้าย นางทำได้เพียงทำให้ถังซืออวี่บาดเจ็บสาหัส แต่ไม่อาจสังหารได้ ตอนนี้ความรู้สึกนั้นกลับมาอีกครั้ง และยังรุนแรงยิ่งกว่าเดิม เมื่อนึกถึงตรงนี้ จิตสังหารในดวงตาของม่ายนสาวตงฮวาก็ยิ่งเย็นเยียบขึ้นไปอีก แม้นางจะหยิ่งผยอง แต่นางก็ไม่โง่ ย่อมเข้าใจดีว่าหากคนเช่นนี้เติบโตต่อไป เขาจะกลายเป็นภัยคุกคามใหญ่หลวงต่อนาง เช่นเดียวกับถังซืออวี่ หากไม่ไปยั่วยุนางก็แล้วไป แต่เมื่อยั่วยุแล้ว ก็ต้องฆ่าให้ตาย “แล้วถ้าข้าฆ่าคนต่อหน้าเจ้าจะทำไม?” ฉู่หยุนฟ่านแสยะยิ้ม แววตาของเขาเย็นชาพอ ๆ กัน ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมม่ายนสาวตงฮวาถึงอยากจัดเวทีอภิปรายที่ทะเลตะวันออก ยอดฝีมือที่อยู่ในที่นี้หลายคนล้วนมีกลิ่นอายของเผ่าพันธุ์ต่างแดน และเผ่าพันธุ์เหล่านั้นเป็นศัตรูคู่อาฆาตของต้าเซี่ย หากเป็นในที่ราบภาคกลาง ผู้คนจำนวนไม่น้อยคงไม่กล้ามาที่นี่ แต่ทะเลตะวันออกนั้นอิสระกว่ามาก กฎหมายของต้าเซี่ยไม่อาจควบคุมที่นี่ได้ “เอาชีวิตแลกชีวิต สมควรแล้ว” รอยยิ้มเย็นยะเยือกผุดขึ้นบนใบหน้างามของม่ายนสาวตงฮวา “ฆ่าตัวตายเสีย แล้วข้าจะไว้ศพเจ้าให้สมบูรณ์” “อยากให้ข้าฆ่าตัวตาย? เจ้าเนี่ยนะ? คนที่ทำให้ข้าฆ่าตัวตายได้ยังไม่เกิดขึ้นหรอก!” ฉู่หยุนฟ่านหัวเราะเยาะ “ถ้าอย่างนั้นข้าจะส่งเจ้าลงนรกเอง!” ม่ายนสาวตงฮวากล่าว ร่างทั้งร่างของนางเริ่มแผ่กลิ่นอายอันตรายอย่างยิ่งราวกับอสูรร้ายโบราณกำลังจะออกล่า นางจ้องมองฉู่หยุนฟ่านเขม็ง “มิ่งขวัญศักดิ์สิทธิ์ เจ้าจะโกรธไปทำไม? ปล่อยให้พวกเราจัดการเจ้าหนูไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำคนนี้เถอะ” ในตอนนั้นเอง ร่างหกคนเดินออกมาจากกลุ่มผู้ฝึกตนอิสระและล้อมฉู่หยุนฟ่านเอาไว้ ในหมู่พวกเขามีทั้งชายหญิง ทั้งคนหนุ่มหญิงชราและชายชรา รูปร่างหน้าตาต่างกันไปคนละแบบ ทว่ามีสิ่งหนึ่งเหมือนกันโดยไม่ต้องสงสัย นั่นคือทุกคนล้วนแผ่กลิ่นอายอันตรายอย่างยิ่ง ผู้สร้างขั้นสูงสุด! ทั้งหกคนนี้ล้วนเป็นผู้สร้างขั้นสูงสุด พวกเขาเข้าล้อมฉู่หยุนฟ่านและก่อตั้งขบวนต่อสู้ขึ้นมา “อ้อ? หกสหายแห่งเกาะไผ่ม่วง” เมื่อม่ายนสาวตงฮวาเห็นทั้งหกคน นางก็พยักหน้าเบา ๆ ทันที นางจำพลังของทั้งหกคนนี้ได้ “ในเมื่อพวกเจ้าสนใจ งั้นข้าจะปล่อยให้พวกเจ้าเป็นคนจัดการ หลังจากเสร็จแล้ว ข้าจะขอความดีความชอบให้พวกเจ้าเอง” “ขอบคุณมิ่งขวัญศักดิ์สิทธิ์” หญิงชราคนหนึ่งในหกสหายค้อมกายเล็กน้อย “น้องฉู่ ระวังให้ดี!” หยางเติ้งเซียนตอนนี้ร้อนใจจริง ๆ ถ้าเมื่อครู่เขาเพียงแค่รู้สึกว่าเต๋าไห่ไม่ใช่คนรับมือได้ง่าย งั้นหกสหายนี้ก็คือสถานการณ์อันตรายอย่างแท้จริง “หกสหายแห่งเกาะไผ่ม่วงเป็นผู้ฝึกตนอิสระที่มีชื่อเสียงของทะเลตะวันออก พลังของพวกเขาล้ำลึกเกินคาดเดา อีกทั้งเมื่อทั้งหกคนร่วมมือกัน ต่อให้เป็นผู้สร้างขั้นสูงสุดก็ยังต้องตาย พวกเขายังสามารถต้านทานผู้ฝึกตนอาร์เคนได้ชั่วระยะหนึ่งด้วย!” หยางเติ้งเซียนรีบส่งกระแสเสียงบอกฉู่หยุนฟ่านอย่างรวดเร็ว พลังของทั้งหกคนนี้มากพอจะเป็นภัยคุกคามถึงตายต่อฉู่หยุนฟ่าน “น้องฉู่ รีบฝ่าวงล้อมออกไปเดี๋ยวนี้ พวกเราเป็นศิษย์ของสำนักเฟยเซียน พวกมันไม่กล้าทำอะไรพวกเรา พวกมันไม่มีปัญญาไปล่วงเกินสำนักเฟยเซียน” หยางเติ้งเซียนรีบกล่าว นี่คือข้อได้เปรียบของการอยู่กับสำนักมีชื่อเสียง คนเราสามารถใช้สำนักเป็นโล่กำบังได้ทุกเวลาและทุกสถานที่ “ไม่ต้องฝ่าวงล้อมหรอก เรื่องมันยุ่งยากเกินไป!” ฉู่หยุนฟ่านกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “วันนี้ข้าไม่ได้มาที่นี่โดยคิดจะหนี ใครกล้าขวางทางข้า ตาย” ทันทีที่ฉู่หยุนฟ่านพูดจบ ร่างของเขาก็สั่นไหวเล็กน้อย ก่อนจะหายไปจากที่เดิมในชั่วพริบตา ถัดมาอีกเสี้ยวอึดใจ เขาปรากฏตัวอยู่เบื้องหน้าหญิงชรา มือของเขาถือกระบี่ยาวที่ดูคล้ายไม้บรรทัดสีดำอยู่ตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ แล้วฟันลงใส่หญิงชราอย่างรุนแรง “แย่แล้ว!” หญิงชราตกใจจนแทบสิ้นสติ นางไม่คาดคิดว่าฉู่หยุนฟ่านจะดุดันถึงเพียงนี้ เขาโจมตีทันทีอย่างที่พูดโดยไม่ลังเล นางตั้งตัวไม่ทัน ทำได้เพียงยกไม้เท้าหัวมังกรขึ้นมาขวาง มีมังกรชราปรากฏขึ้นจากไม้เท้าหัวมังกร มังกรชราแผดเสียงคำรามแล้วขวางอยู่หน้าหญิงชรา ทว่าในชั่วขณะถัดมา กระบี่ดำยาวกลับเริ่มสังหารอย่างดุเดือด มันฟันมังกรยาวจนสลายกลายเป็นความว่างเปล่า แสงกระบี่ยังคงฟันลงมาอย่างต่อเนื่อง และในพริบตาก็ฟันใส่ไม้เท้าหัวมังกรจนขาดเป็นสองท่อน ปัง! ฉัวะ! เสียงสองเสียงที่แตกต่างกันนี้ คือผลลัพธ์จากมหาสมุทรพลิกคว่ำของฉู่หยุนฟ่านที่ผ่าไม้เท้าหัวมังกรและร่างของหญิงชราออกเป็นสองส่วน ร่างของหญิงชราร่วงลงเป็นสองซีก ก่อนจะถูกมือของฉู่หยุนฟ่านคว้าเอาไว้ เรื่องทั้งหมดนี้ฟังดูเหมือนใช้เวลานาน แต่ความจริงแล้วเกิดขึ้นภายในลมหายใจสั้น ๆ เพียงครั้งเดียวเท่านั้น กว่าทุกคนจะทันตั้งสติ หญิงชราแห่งหกสหายก็สิ้นชีวิตลงในมือของฉู่หยุนฟ่านไปแล้ว เงียบกริบ ราวกับเข็มตกยังได้ยิน.