ตอนที่ 20: สำนักกระบี่เทียนหยวน เจี้ยนเมิ่งเอ๋อร์ก้าวออกมาข้างหน้า ท่วงท่าของนางดูราวกับเทพธิดาผู้สูงส่งเกินเอื้อมที่ควรค่าแก่การกราบไหว้บูชาด้วยรูปลักษณ์ที่งดงามและเย็นชา ทุกย่างก้าวของนางดึงดูดสายตาของคนรอบข้างอย่างไม่อาจละสายตาได้ "เจี้ยนเมิ่งเอ๋อร์ อายุ 16 ปี ขอบเขตทะเลวิญญาณลึกล้ำ นางฝึกฝนวิชากระบี่ชั้นเลิศทั้งสิบแปดกระบวนท่าของศาลากระบี่จนแตกฉานแล้ว หากพิจารณาจากความเร็วในตอนนี้ นางมีแนวโน้มจะบรรลุขอบเขตแกนทองคำก่อนอายุ 20 ปีด้วยซ้ำ!" "ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตแกนทองคำในวัย 20 ปีงั้นหรือ? พระเจ้าช่วย!" ศิษย์ของจวนกระบี่โหวหลายคนที่อยู่ใกล้ลานประลองต่างพากันถอนหายใจด้วยความทึ่งเมื่อได้เห็นความงามที่แสนพิเศษนี้ ลำดับขอบเขตพลังนั้นแบ่งออกเป็น เจ็ดขั้นแห่งวิถีวิญญาณ ตามด้วยการเปลี่ยนพลังวิญญาณให้เป็นทะเลวิญญาณ และสุดท้ายคือแกนทองคำต้นกำเนิด ขอบเขตแกนทองคำต้นกำเนิดนั้นแข็งแกร่งที่สุด และในจวนกระบี่โหวแห่งนี้มีผู้เชี่ยวชาญขอบเขตแกนทองคำเพียงคนเดียวเท่านั้น นั่นคือท่านเจ้าจวน เจี้ยนซินหง แล้วคนทีกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญขอบเขตแกนทองคำก่อนอายุ 20 ปีจะหมายถึงอะไรกัน? "ความแข็งแกร่งที่น่าเกรงขาม! นางเป็นอัจฉริยะที่โดดเด่นเสียจนพวกเราไม่กล้าแม้แต่จะคิดแข่งขันด้วยเลย" "นางคืออัจฉริยะที่หาตัวจับยากซึ่งอาจเห็นได้เพียงครั้งเดียวในชีวิตของจวนกระบี่โหว มิน่าล่ะนางถึงมีความหวังที่จะได้เป็นเจ้าศาลากระบี่คนใหม่ตั้งแต่อายุยังน้อยเช่นนี้ ไม่มีใครในเขตปกครองปาซุ่ยทั้งหมดจะเทียบเคียงอัจฉริยะที่เหนือชั้นเช่นนี้ได้ อย่าว่าแต่ในจวนกระบี่โหวเลย!" แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญที่มีชื่อเสียงบนปะรำพิธีก็ยังจับจ้องไปที่เจี้ยนเมิ่งเอ๋อร์ด้วยดวงตาที่เป็นประกาย เกือบทุกคนที่นี่มาเพื่อรอดูนา ยกเว้นไป๋ฉงและคนอื่นๆ อีกไม่กี่คน เด็กสาวผู้โดดเด่นและเย็นชาเดินตรงไปหาเจี้ยนอู๋ซวงที่ยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชน นางพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงไร้อารมณ์ว่า "เจี้ยนอู๋ซวง ข้าได้ยินมาว่าในที่สุดเจ้าก็กลั่นพลังวิญญาณและกลายเป็นนักรบได้แล้ว ยินดีด้วยนะ" เจี้ยนอู๋ซวงหันไปมองนางด้วยสายตาเย็นชาและไม่ได้กล่าวคำใด นางไม่ได้โกรธ "เจ้าได้กลายเป็นนักรบ และยังบรรลุถึงขั้นที่หกของวิถีวิญญาณในเวลาอันสั้น ยอมรับว่านั่นเป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยมมาก แต่เจ้าอย่าหวังเลยว่าจะสามารถลบช่องว่างระหว่างความแข็งแกร่งของพวกเราได้ในเวลาเพียงสองเดือน ข้าขอแนะนำว่าอย่าท้าทายข้าในวันนี้เลย" "ไม่ให้ท้าทายเจ้างั้นหรือ?" เขาเย้ยหยัน "การต่อสู้ครั้งนี้หลีกเลี่ยงไม่ได้ตั้งแต่วันที่เจ้าและพ่อของเจ้าเริ่มโลภอยากได้ตำแหน่งเจ้าศาลากระบี่เมื่อสองเดือนก่อนแล้ว" "ดื้อรั้น แต่เจ้าก็เป็นแบบนี้มาตลอด" นางยังคงมีท่าทีเพิกเฉย "ข้ารู้ว่าเจ้ามีความแค้นอยู่ในใจ แต่ระหว่างเรามันมีช่องว่างที่ไม่อาจก้าวข้ามได้ ทำไมเจ้าต้องหาเรื่องให้ตัวเองอับอายด้วย?" "หาเรื่องอับอาย? เจ้าช่างประเมินตัวเองไว้สูงส่งเสียจริง" "ก็ตามใจเจ้าเถอะ แล้วเจ้าจะมาโทษข้าทีหลังไม่ได้ที่เจ้าไม่ยอมรับคำแนะนำของข้า ข้าจะแสดงความแข็งแกร่งทั้งหมดของข้าให้เจ้าเห็น และจะตัดความคิดที่โง่เขลาเป็นไปไม่ได้ของเจ้าทิ้งเสียตั้งแต่ต้นลม" นางกล่าวอย่างเย็นชา "ข้าจะคอยดู" เจี้ยนเมิ่งเอ๋อร์จบบทสนทนาและไปยืนอย่างสงบที่กลางลานประลอง แม้ว่านางจะถูกรายล้อมด้วยอัจฉริยะรุ่นเยาว์มากมายของจวนกระบี่โหว แต่พวกเขาก็ดูเหมือนจะไร้ตัวตนเมื่อเทียบกับนาง นางเป็นเหมือนนกกระเรียนที่ยืนอยู่ท่ามกลางฝูงไก่ ดึงดูดความสนใจได้ในทุกท่วงท่า ตัวอย่างเช่น ทุกคนสังเกตเห็นการสนทนาสั้นๆ ระหว่างนางกับเจี้ยนอู๋ซวง "เจี้ยนเมิ่งเอ๋อร์กำลังคุยกับเจี้ยนอู๋ซวง นางพูดอะไรกับเขาน่ะ?" ก่อนหน้านี้พวกเขาทั้งสองพูดกันด้วยเสียงที่เบามาก ประกอบกับเสียงอึกทึกในลานประลอง จึงไม่มีใครนอกจากบรรดาศิษย์ที่มีพรสวรรค์ซึ่งอยู่ใกล้ๆ เท่านั้นที่ได้ยินการสนทนา พวกเขาจึงรู้สึกอยากรู้อยากเห็นเป็นอย่างมาก "ข้าได้ยินมาว่าเจี้ยนอู๋ซวงทำคำสาบานเลือดเมื่อสองเดือนก่อนว่าจะมาตัดสินกับเจี้ยนเมิ่งเอ๋อร์ในวันนี้" "ข้าก็เคยได้ยินมาเหมือนกัน หมอนี่มันประเมินตัวสูงเกินไปจริงๆ กล้าดียังไงถึงไปท้าทายเจี้ยนเมิ่งเอ๋อร์? ในบรรดาศิษย์รุ่นเยาว์ของจวนกระบี่โหว ใครบ้างที่มีสิทธิ์จะท้าทายบุตรีสวรรค์คนนี้? เจี้ยนอู๋ซวงเป็นแค่ขยะที่เพิ่งกลั่นพลังวิญญาณได้เมื่อสองเดือนก่อนเองนะ เขากล้าได้ยังไง?" "นั่นก็ไม่ถูกเสียทีเดียว แม้เขาจะกลั่นพลังวิญญาณได้ช้ามาก แต่เขาใช้เวลาเพียงเดือนเดียวในการทะลวงเข้าสู่ขั้นที่หกของวิถีวิญญาณ ความเร็วในการบ่มเพาะของเขานั้นน่าเหลือเชื่อจริงๆ" "แล้วยังไงล่ะ? เขาก็แค่ขั้นที่หกของวิถีวิญญาณเท่านั้น นี่ก็ผ่านมาเดือนหนึ่งแล้วหลังจากนั้น เจ้าจะบอกว่าเขาเข้าสู่ขั้นที่เจ็ดหรือขอบเขตทะเลวิญญาณจนเทียบเท่าเจี้ยนเมิ่งเอ๋อร์แล้วงั้นหรือ? ตลกชะมัด!" "นั่นก็จริง" ทุกคนเริ่มมองเขาด้วยความดูแคลน ในลานประลอง ยังมีอีกคนหนึ่งที่ให้ความสนใจกับเจี้ยนอู๋ซวงเป็นพิเศษ นั่นคือเจี้ยนหลิน เมื่อหนึ่งเดือนก่อน เจี้ยนอู๋ซวงเอาชนะเขาได้อย่างย่อยยับ เขาเก็บความแค้นเคืองนั้นไว้ในใจอย่างลึกซึ้ง และวันนี้คือโอกาสที่เขาจะล้างแค้น เขากุมมือแน่น พร่ำเรียกชื่อเจี้ยนอู๋ซวงอยู่ในใจ บรรดาศิษย์รุ่นเยาว์ที่ผ่านหอคอยทดสอบชั้นที่ห้ามารวมตัวกันที่กลางลานประลอง ในขณะที่เจี้ยนหลานกำลังเตรียมจะประกาศเริ่มการต่อสู้ ก็มีคนสองคนปรากฏตัวขึ้นในบริเวณใกล้เคียง "นั่นอะไรกัน?" ผู้เชี่ยวชาญที่มีชื่อเสียงบนปะรำพิธีสังเกตเห็นผู้มาใหม่ทันที และมองพวกเขาด้วยสายตาที่เฉียบคม แม้แต่ไป๋ฉงที่ดูเซื่องซึมก็ยังอดไม่ได้ที่จะปรายตามอง "ขอบเขตแกนทองคำต้นกำเนิด! ไม่ใช่แค่เท่านั้น แต่นี่คือจุดสูงสุดของขอบเขตแกนทองคำ!" ผู้เชี่ยวชาญที่มีชื่อเสียงต่างพากันตกตะลึง ผู้ที่บรรลุขอบเขตแกนทองคำต้นกำเนิดย่อมเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับแนวหน้าในเขตปกครองปาซุ่ย ทุกคนที่มีสิทธิ์นั่งบนปะรำพิธีต่างก็บรรลุถึงระดับนั้นแล้ว แต่ส่วนใหญ่เพิ่งจะถึงขอบเขตแกนทองคำขั้นต้นเท่านั้น โดยที่เจี้ยนซินหงแข็งแกร่งกว่าใครเพื่อน แต่ถึงแม้เขาจะบรรลุขอบเขตแกนทองคำลึกล้ำแล้ว เขาก็ยังห่างไกลจากจุดสูงสุดของขอบเขตแกนทองคำ ในบรรดาผู้ที่อยู่ที่นี่ มีเพียงคนเดียวที่มีความเป็นไปได้ที่จะบรรลุถึงจุดสูงสุดของขอบเขตแกนทองคำ นั่นคือไป๋ฉง แต่นั่นก็เป็นเพียงความเป็นไปได้ ไม่ใช่ความแน่นอน เขาแทบจะไม่เคยสู้กับใครเลย ดังนั้นจึงไม่มีใครรู้ถึงสภาพที่แท้จริงของเขา ตอนนี้ ผู้นำของผู้มาใหม่ทั้งสองคนเห็นได้ชัดว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญขอบเขตแกนทองคำขั้นสูงสุด "เป็นนางหรือ?" ไป๋ฉงชะงักไปเมื่อจำผู้มาใหม่ได้ "ท่านไป๋ฉง ท่านรู้จักนางหรือ?" เจี้ยนซินหงรีบถามทันที "ใช่" ไป๋ฉงพยักหน้า "นางคือสุ่ยหานซิน ผู้อาวุโสลำดับที่เก้าของสำนักกระบี่เทียนหยวน นางบรรลุถึงจุดสูงสุดของขอบเขตแกนทองคำเมื่อสิบปีที่แล้ว" "สำนักกระบี่เทียนหยวนงั้นหรือ?" "แถมยังเป็นถึงผู้อาวุโสด้วย!" ทุกคนบนปะรำพิธีต่างตกตะลึง พวกเขาล้วนเป็นผู้เชี่ยวชาญที่มีชื่อเสียงในเขตปกครองปาซุ่ยและมีความรอบรู้ ย่อมต้องรู้จักสำนักกระบี่เทียนหยวนเป็นอย่างดี สำนักกระบี่เทียนหยวนเป็นหนึ่งในห้าสำนักใหญ่ของมณฑลเทียนหยาน เล่ากันว่ามีผู้เชี่ยวชาญไม่น้อยในสำนักที่บรรลุขอบเขตความว่างเปล่าหยินหยาง และยิ่งมีผู้เชี่ยวชาญขอบเขตแกนทองคำมากกว่านั้นอีก ในมณฑลเทียนหยานทั้งหมด สำนักนี้เป็นขั้วอำนาจที่แข็งแกร่งและเป็นสำนักชั้นนำอย่างไม่ต้องสงสัย ผู้เชี่ยวชาญในเขตปกครองปาซุ่ยเหล่านี้ แม้แต่จวนกระบี่โหวที่ทรงพลังที่สุด ก็ไม่มีอะไรเทียบได้เลยกับสำนักกระบี่เทียนหยวน ท้ายที่สุดแล้ว เขตปกครองของพวกเขาก็เป็นเพียงหนึ่งใน 108 เขตปกครองของมณฑลเทียนหยานเท่านั้น ผู้อาวุโสของสำนัก ไม่ว่าตัวตนหรือความแข็งแกร่งของพวกเขาจะเป็นเช่นไร ก็เพียงพอที่จะสร้างความยำเกรงให้กับผู้เชี่ยวชาญที่มีชื่อเสียงเหล่านี้ พวกเขาเริ่มสงสัยว่าทำไมผู้อาวุโสของสำนักกระบี่เทียนหยวนถึงมาที่จวนกระบี่โหว ทันใดนั้น เจี้ยนหลานซึ่งอยู่บนปะรำพิธีเช่นกันก็กล่าวขึ้นอย่างภาคภูมิใจว่า "ทุกท่านไม่ต้องกังวล ผู้อาวุโสสุ่ยมาที่นี่เพื่อลูกสาวของข้าโดยเฉพาะ" บรรดาผู้เชี่ยวชาญต่างพากันอึ้งไป ที่กลางลานประลอง เจี้ยนเมิ่งเอ๋อร์ซึ่งเป็นจุดสนใจมาโดยตลอด กำลังเดินตรงไปหาผู้มาใหม่เหล่านั้นแล้ว