บทที่ 649 - การกลับมาของเบฮีมอธ เมื่อยักษ์ทองคำพ่ายแพ้ หัวทั้งแปดของโอโรจิก็ชูชันขึ้นอีกครั้งและพ่นถ้อยคำแปดคำออกมา “สหพันธรัฐไร้น้ำยา เหล่าฮีโร่ไร้ยางอาย” นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ถ้อยคำเหล่านี้ปรากฏขึ้น หากจะให้พูดให้แม่นยำกว่านั้น นี่คือครั้งที่สามแล้ว นอกเหนือจากตอนที่ราชินีภูตน้ำแข็งพ่ายแพ้ไป ยังมีสิ่งมีชีวิตมิติระดับตำนานอีกตนหนึ่งที่ท้าทายโอโรจิ แต่สุดท้ายก็จบลงด้วยความพ่ายแพ้ และหลังจากชัยชนะครั้งนั้น โอโรจิก็พ่นถ้อยคำชุดเดิมออกมาในลักษณะเดียวกัน เมื่อยักษ์ทองคำพ่ายแพ้ไปอีกครั้ง สหพันธรัฐทั้งมวลก็ดูเหมือนจะระเบิดออก กระแสสังคมหันมาตั้งคำถามถึงความสามารถของตระกูลฮีโร่ทั้งหก หากพวกเขาไม่สามารถจัดการกับโอโรจิเพียงตัวเดียวได้ แล้วจะรักษาความสงบสุขของสหพันธรัฐได้อย่างไร? แม้แต่สื่อบางสำนักที่ค่อนข้างปากจัดยังพาดหัวข่าวในทำนองว่า “ทายาทของเหล่าฮีโร่ยังเป็นฮีโร่อยู่หรือไม่?” เพื่อวิพากษ์วิจารณ์การนิ่งเฉยของทั้งหกตระกูล โดยเฉพาะสื่อในเขตตะวันตกที่ระดมโจมตีตระกูลเทพเจ้าและตระกูลเคปด้วยความเห็นต่างๆ นานา ในขณะที่ตระกูลจาง ตระกูลเซี่ย และตระกูลตูกู ยังไม่ได้ลงมือทำอะไรจนถึงตอนนี้ พวกเขาจึงไม่ได้ตกอยู่ในสภาพย่ำแย่เหมือนอีกสามตระกูลที่เหลือ แม้จะถูกตั้งคำถามอยู่ตลอดเวลา ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขายังไม่เคยพ่ายแพ้ ในทางทฤษฎีพวกเขายังมีศักยภาพที่จะคว้าชัยชนะได้ ซึ่งแตกต่างจากตระกูลเคปและตระกูลเทพเจ้าที่ผลัดกันพ่ายแพ้อย่างต่อเนื่อง ทั้งหกตระกูลต่างรู้ดีว่าแผนการและกลวิธีต่างๆ ที่วางไว้ทำขึ้นเพื่อคว้าแชมป์สุดท้าย ทว่าตอนนี้ โอโรจิกลับเข้ามาปั่นป่วนสถานการณ์จนแผนการของพวกเขาพังไม่เป็นท่า หากเปิดเผยไพ่ตายออกมา การสังหารโอโรจิคงไม่ใช่เรื่องยาก แต่หากทำเช่นนั้น พวกเขาก็จะสูญเสียโอกาสในการชิงอันดับหนึ่งกับตระกูลอื่น ดังนั้นพวกเขาจึงส่งได้เพียงสัตว์เลี้ยงระดับตำนานที่ด้อยกว่าไปต่อสู้ แต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับกลายเป็นความพ่ายแพ้ ตระกูลจาง เซี่ย และตูกู ยิ่งรู้สึกหดหู่ใจไปกว่าเดิม เพราะดันเป็นช่วงเวลาที่กองกำลังหลักของทั้งสามตระกูลออกไปปฏิบัติภารกิจในเขตมิติดินแดนทางใต้ แม้จะมีคนอื่นที่พอจะสู้ได้ แต่สัตว์เลี้ยงที่เหลืออยู่ล้วนเป็นส่วนหนึ่งของแผนการ หากถูกเปิดเผยออกมาล่วงหน้า มันจะก่อให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่และทำลายแผนการทั้งหมด ด้วยเหตุนี้ สถานการณ์ของสหพันธรัฐจึงเปราะบางอย่างยิ่ง ไม่มีตระกูลใดในหกตระกูลเต็มใจที่จะเปิดเผยสัตว์เลี้ยงระดับตำนานที่เป็นสุดยอดฝีมือของตนออกมา แต่การที่ต้องพ่ายแพ้ให้กับโอโรจิถึงสามครั้งติดต่อกัน ทำให้พลเมืองของสหพันธรัฐทั้งมวลรู้สึกอับอาย “ดูท่าแล้ว เราคงต้องเปิดเผยอะไรบางอย่างก่อนกำหนดเสียแล้ว ตระกูลเหล่านั้นอาจไร้ยางอาย แต่ตระกูลเซี่ยของเราจะทำตัวไร้ยางอายไม่ได้” เซี่ยตงเยว่ยังคงลังเลใจว่าจะส่งสัตว์เลี้ยงระดับตำนานตัวไหนของตระกูลไปดี โอโรจิไม่เพียงแต่เชี่ยวชาญด้านพลังธาตุที่หลากหลาย แต่ร่างกายของมันยังแข็งแกร่งมากด้วย ยิ่งไปกว่านั้นยังมีวิชาดาบที่ไม่อาจต้านทานได้ เรียกได้ว่าเป็นสัตว์เลี้ยงระดับตำนานที่ครบเครื่องอย่างแท้จริง การจะเอาชนะมันให้ได้อย่างหมดจดและสวยงามนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย ทำไมหลิวชวนต้องไปที่ดินแดนทางใต้ในเวลาแบบนี้ด้วยนะ? เซี่ยตงเยว่ครุ่นคิดอย่างหม่นหมอง ถ้าเซี่ยหลิวชวนอยู่ที่นี่ สัตว์เลี้ยงของเขาคงเป็นตัวที่รับมือกับโอโรจิได้ดีที่สุด หากศัตรูไม่ทันตั้งตัว การจะสังหารมันในการโจมตีครั้งเดียวก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ โชคร้ายที่เซี่ยหลิวชวนไม่อยู่ ทำให้เซี่ยตงเยว่ต้องกุมขมับ ไม่ใช่แค่ตระกูลเซี่ยตระกูลเดียวที่กำลังปวดหัว อีกห้าตระกูลที่เหลือก็ตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกัน ในขั้นตอนนี้ หากพวกเขาไม่สามารถเอาชนะโอโรจิได้ ชื่อเสียงของหกตระกูลคงต้องเสียหายอย่างหนักแน่ หลายตระกูลกำลังวางแผนจะส่งสัตว์เลี้ยงตัวท็อปออกไปสู้ แต่ในขณะนั้นเอง ลูกบาศก์สีดำก็สว่างวาบขึ้น สื่อต่างๆ กำลังกระหน่ำโจมตีทั้งหกตระกูลเรื่องความนิ่งเฉย พวกเขาหวังว่าทั้งหกจะก้าวออกมาให้เร็วที่สุด ทันใดที่พวกเขากำลังโกลาหลกันอยู่ พวกเขาก็พบว่าลูกบาศก์สีดำเริ่มทำงาน พวกเขาคิดว่าหกตระกูลเริ่มขยับตัวแล้ว อย่างไรก็ตาม ไม่นานพวกเขาก็พบว่าผู้ที่ปรากฏตัวบนลูกบาศก์คือ เบฮีมอธจอมราชัน ผู้ที่เคยยอมแพ้ไปก่อนหน้านี้ “เอ๊ะ ทำไมเบฮีมอธจอมราชันถึงออกมาอีกล่ะ? ไม่ใช่ว่าก่อนหน้านี้ไม่กล้ารับคำท้าหรอกหรือ?” “มันคงจะไปท้าทายสัตว์เลี้ยงตัวอื่นกระมัง?” “การยอมแพ้โดยไม่สู้หมายความว่ามันรู้ตัวว่าไม่ใช่คู่ต่อสู้ ตอนนี้มันกลับมาอีกครั้ง มันต้องไม่ท้าโอโรจิแน่ๆ” “ใครๆ ก็ดูออกว่าสัตว์เลี้ยงอย่างโอโรจิคือศัตรูตัวฉกาจของเบฮีมอธจอมราชัน ต่อให้ร่างกายและพละกำลังจะแข็งแกร่งแค่ไหน ก็ไม่อาจทนรับหางที่ทรงพลังของโอโรจิได้หรอก” ทุกคนเชื่อว่าเบฮีมอธจอมราชันต้องการท้าทายสัตว์เลี้ยงตัวอื่นเพื่อกลับเข้าสู่การจัดอันดับ แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนประหลาดใจคือ เมื่อชื่อของผู้ท้าชิงปรากฏขึ้น มันกลับเป็น โอโรจิ “เกิดอะไรขึ้น? ไม่ใช่ว่ายอมแพ้ไปแล้วหรือ? ทำไมถึงมาท้าทายตอนนี้?” “นี่มันการแสดงอะไรกัน? ทั้งที่รู้ว่าคุณสมบัติของสัตว์เลี้ยงแพ้ทางกัน แต่ยังจะดึงดันไปท้าสู้กับโอโรจิอีก?” “เป็นไปได้ไหมว่าสหพันธรัฐของเราไม่มีสัตว์เลี้ยงที่แข็งแกร่งกว่านี้แล้ว? ถึงได้ปล่อยให้เบฮีมอธจอมราชันที่แพ้ทางกันไปสู้?” ทันใดนั้น เสียงกังขาและข้อสันนิษฐานก็ดังระงม ผู้คนต่างถกเถียงกันว่าทำไมเบฮีมอธจอมราชันถึงต้องการท้าสู้กับโอโรจิในตอนนี้ โจวเหวินไม่ได้คิดอะไรมาก เขาเองก็เป็นสมาชิกของสหพันธรัฐคนหนึ่ง จึงรู้สึกไม่สบอารมณ์ที่ถูกหยามเหยียดเช่นนี้ แน่นอนว่าเหตุผลหลักคือ โจวเหวินตั้งใจจะไต่อันดับให้สูงขึ้น ยิ่งไปกว่านั้นเขาสามารถจัดการโอโรจิที่ก้าวขึ้นมาอยู่ในตำแหน่งนี้ได้โดยการเขี่ยเบฮีมอธจอมราชันออกไป หลังจากดูการต่อสู้ระหว่างโอโรจิกับยักษ์ทองคำ โจวเหวินก็รู้ระดับความแข็งแกร่งของโอโรจิแล้ว การที่เบฮีมอธจอมราชันจะเอาชนะโอโรจินั้นไม่ใช่เรื่องยาก มันเป็นเรื่องกล้วยๆ ไม่เพียงแต่เขาจะได้อันดับสูงขึ้น แต่มันยังเป็นการสั่นประสาททุกคน และยังสามารถโจมตีพวกอธรรมจากต่างแดนได้อีกด้วย เป็นการยิงปืนนัดเดียวได้นกสามตัว ทำไมจะไม่ทำล่ะ? ดังนั้น โจวเหวินจึงเรียกเบฮีมอธจอมราชันออกมาและปล่อยให้มันขึ้นไปยังลูกบาศก์เพื่อท้าสู้กับโอโรจิ “ในที่สุดก็ออกมาแล้วหรือ?” อุสึงิ นาโอะ มองดูเบฮีมอธจอมราชันบนหน้าจอลูกบาศก์และเลือกตอบรับคำท้าโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย เธอรู้ว่าเจ้าของเบฮีมอธจอมราชันต้องศึกษาโอโรจิมาเป็นเวลานาน แต่เธอมั่นใจว่าด้วยคุณสมบัติของโอโรจิ มันย่อมสามารถเอาชนะทางเบฮีมอธจอมราชันได้อย่างแน่นอน ภายใต้คำสั่งของเธอ มันไม่มีทางพ่ายแพ้อย่างเด็ดขาด สื่อทั่วโลกเห็นว่าโอโรจิตอบรับคำท้าแล้ว ทันใดนั้นทุกช่องทางหลักและแพลตฟอร์มออนไลน์ต่างก็ถ่ายทอดสดหน้าจอลูกบาศก์กันอย่างพร้อมเพรียง เด็กชายตัวน้อยกุมมือแม่ของเขาขณะยืนอยู่หน้าจอใหญ่ริมถนน เขาถามด้วยความกังวลว่า “เบฮีมอธจอมราชันจะชนะไหมครับ?” “เขาจะต้องชนะแน่นอน” แม่ของเขาปลอบประโลมเบาๆ “แต่เราแพ้มาสองครั้งแล้วนะครับ” เด็กชายยังคงกังวลอยู่บ้าง “ไม่ต้องกังวลไปนะ ไม่ว่าจะพ่ายแพ้กี่ครั้ง ในสหพันธรัฐย่อมมีฮีโร่ที่ก้าวออกมาเพื่อช่วยโลกอยู่เสมอ บางทีฮีโร่คนนั้นอาจจะเป็นเบฮีมอธจอมราชันก็ได้” แม่กล่าว เด็กชายไม่ตอบอะไร เขาเพียงกำหมัดแน่นและจ้องมองหน้าจอใหญ่อย่างประหม่า ตู้ม! โอโรจิร่อนลงบนสนามประลอง ร่างกายมหึมาของมันดูดุร้ายและน่าสะพรึงกลัว หัวงูทั้งแปดชูชันขึ้นพร้อมกันในขณะที่ดวงตาอันชั่วร้ายจดจ้องไปยังเบฮีมอธจอมราชัน เบฮีมอธจอมราชันยังคงรักษาความสูงไว้ที่เพียงไม่กี่เมตรและไม่ได้ขยายร่าง เมื่อเปรียบเทียบกับโอโรจิที่ใหญ่โต มันดูอ่อนแอเสียเหลือเกิน อย่างไรก็ตาม ทุกคนรู้ดีว่าเบฮีมอธจอมราชันสามารถขยายร่างได้ ร่างของมันจะไม่เล็กไปกว่าโอโรจิแน่นอน สิ่งที่ทำให้ทุกคนประหลาดใจคือ เบฮีมอธจอมราชันไม่ได้แปลงร่าง แต่กลับกระโดดพุ่งเข้าใส่และชกเข้าที่หัวของโอโรจิหนึ่งหัวแทน