## แปลภาษาไทย (Epic Full Prose): **บทที่ 446: ตอนที่ 84 - 1864 (2)** การย้อนกลับครั้งที่ 1864 พวกเราไม่ได้อยู่ในรอบที่ 3 แต่คือเส้นโลกที่ 1864 ทันทีที่ได้เห็นหน้าต่างสถานะบานนั้น คลื่นแห่งความจริงที่ยากจะทำความเข้าใจก็ถาโถมเข้าใส่ราวกับพายุ ⸢...ยูจุงฮยอก ‘คนนี้’ คือคนที่หายตัวไประหว่างการย้อนกลับรอบที่ 1863 งั้นหรือ?!⸥ ⸢เรื่องแบบนั้นจะเป็นไปได้อย่างไร?⸥ ⸢แต่ยูจุงฮยอกคนนั้นหลุดพ้นจากการเป็น [ตัวละคร] ไปแล้วไม่ใช่หรือ?⸥ ⸢ยูจุงฮยอกจากรอบที่ 1863 หลุดพ้นจากการเป็น [ตัวละคร] ได้ก็เพราะการมีอยู่ของรอบที่ 3 แต่ถ้าเป็นเช่นนั้น แล้วเขาจะเป็นยูจุงฮยอกจากรอบที่ 3 ตั้งแต่แรกได้อย่างไร...?⸥ คำถามมากมายพาดผ่านในหัว และสิ่งสุดท้ายที่ผุดขึ้นมาคือบทสนทนาสุดท้ายของข้ากับ tls123 ⸢ฉันกำลังคิดว่าจะส่งของขวัญพิเศษให้คุณเพื่อเป็นการแสดงความขอบคุณนะ คุณดกจา⸥ ‘ของขวัญ’ ที่นักเขียนคนนั้นพูดถึง หรือว่าจะเป็น... ครืน-ครืนครืนครืน!! พลังแห่งมหาตำนานเอ่อล้น ทิวทัศน์โดยรอบของแดนนรกเริ่มแปรเปลี่ยน โลกกำลังร่ำไห้ด้วยความโศกเศร้า และเหล่าเทพนอกสารบบผู้จมดิ่งสู่ความวิปโยคต่างกรีดร้องไม่หยุดหย่อน และบนเวทีแห่งความสิ้นหวังนั้น ยังคงมีลำแสงหนึ่งสายที่บางเบาดุจเส้นด้ายแต่กลับสว่างชัดเจนปรากฏอยู่ มันคือประกายดาบของ [ดาบมารสวรรค์ดำ] [[เจ้าได้ความทรงจำกลับมาแล้วสินะ?]] ‘ผู้เขียนแผนการลึกลับ’ เอ่ยถาม ทว่ายูจุงฮยอกไม่ได้ตอบ ข้ารู้ดีว่าเพราะเหตุใด—ปริมาณความทรงจำมหาศาลที่ระเบิดออกกำลังสร้างความสับสนวุ่นวายอยู่ภายในหัวของเขานั่นเอง การอ่านของข้ายังไม่สมบูรณ์แบบ ไม่ว่าข้าจะตั้งใจอ่านมันมากเพียงใด และถึงแม้ว่ายูจุงฮยอกจะร่วมมือกับข้า มันก็เป็นไปไม่ได้เลยในทางกายภาพที่จะฟื้นฟู ‘ยูจุงฮยอกรอบที่ 1863’ ได้อย่างสมบูรณ์ ขณะที่เขากำลังซวนเซ ความทรงจำที่แตกเป็นเสี่ยงๆ ก็ยังคงไหลบ่าเข้าสู่หัวของเขา ⸢”ไปกินดินซะ ยูจุงฮยอก”⸥ ⸢”ความทรงจำแสนสุข! ความทรงจำแสนสุข!”⸥ ⸢”ยูจุงฮยอก, นั่งลง”⸥ “ไอ้ลูกหมาเอ๊ย.....” ⸢นี่ไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องนั้นนะ ไอ้โง่!⸥ ข้ารีบปลุกสติของยูจุงฮยอก เพราะในชั่วขณะนั้นเอง [ดาบสะท้านสวรรค์] ที่แฝงเร้นด้วยระดับขั้นแห่งขุมนรกกำลังฟาดฟันเข้ามาจ่อจมูกของเขาอยู่แล้ว พร้อมกับเสียง “เคร้ง!!” ดาบสองเล่มปะทะกันดังกึกก้องอีกครา พลังโจมตียังคงหนักหน่วงอย่างยิ่ง ทว่ามันก็ไม่ถึงกับเกินจะต้านทานได้เหมือนก่อนหน้านี้ [[....ข้าอยากจะสู้กับเจ้า]] เป็นครั้งแรกที่ประกายแห่งอารมณ์เริ่มปรากฏขึ้นในดวงตาของผู้เขียนแผนการซึ่งเคยสงบนิ่งไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ‘ยูจุงฮยอก’ ผู้รอดชีวิตจาก ‘ต้นฉบับ’ ที่ข้าเคยอ่าน และเป็นผู้ที่ได้เห็นบทสุดท้ายของมัน—‘ผู้เขียนแผนการลึกลับ’ กำลังเอ่ยวาจากับพวกเรา [[เจ้าสารเลว เจ้าหายไปยัง ‘อีกฟากฝั่ง’ โดยไม่บอกไม่กล่าว]] ข้าไม่เข้าใจเลยว่าเขากำลังพูดถึงเรื่องอะไร ดูเหมือนว่ายูจุงฮยอกเองก็ไม่รู้เช่นกัน สิ่งที่ข้าอ่านอย่างเร่งรีบนั้นไม่สมบูรณ์แบบ และด้วยเหตุนั้น ความทรงจำของยูจุงฮยอกจึงมีช่องโหว่อยู่มากมาย จากนั้นเขาก็สบถออกมาอย่างเกรี้ยวกราด “ดูเหมือนข้าคงต้องสอนให้เจ้ารู้จักวิธีพูดจาไม่ให้เป็นปริศนาเสียหน่อย” [มหาตำนาน ‘วสันตฤดูแห่งโลกปีศาจ’ ได้เริ่มการเล่าขานแล้ว!] [มหาตำนาน ‘คบเพลิงผู้กลืนกินเทพนิยาย’ ได้เริ่มการเล่าขานแล้ว!] [ตำนาน ‘ขุมนรกแห่งนิรันดร์’ กำลังดำเนินเรื่องราวต่อไป!] มวลตำนานที่พวกเรามีร่วมกันถูกอัดแน่นเข้าไปใน [ดาบมารสวรรค์ดำ] พร้อมเพรียงกัน พลังโจมตีที่ตามมาได้เข้าปะทะกับ [ดาบสะท้านสวรรค์] และในชั่วขณะที่ขุมนรกทั้งสองโคจรมาพบกัน จักรวาลทั้งใบราวกับจะเปิดออกระหว่างคมดาบของพวกมัน มันคือบิ๊กแบงแห่งความทรงจำโดยแท้ [ตัวตนสองร่างที่คล้ายคลึงกันอย่างน่าทึ่งกำลังเข้าปะทะกัน] [‘ทฤษฎีฟิล์มขาดตอน’ กำลังทำงาน!] ทันทีที่ข้าเห็นภาพของจักรวาล ข้าก็ตระหนักได้ในทันทีว่าปรากฏการณ์ใดกำลังจะอุบัติขึ้น มันจะเป็นอะไรไปไม่ได้นอกจาก [ทฤษฎีฟิล์มขาดตอน] เหตุการณ์คล้ายกันนี้เคยเกิดขึ้นมาแล้วเมื่อครั้งที่ชินยูซึงสองคนจากสองเส้นโลกที่แตกต่างกันได้มาพบพาน ⸢[[....นี่คือเส้นโลกใหม่หรือ?]]⸥ ความทรงจำเหล่านี้ผุดขึ้นมาสู่ผิวหน้าหลังจากที่ยูจุงฮยอกผู้เหมือนกันอย่างไม่ต้องสงสัยทว่ากลับเดินบนเส้นทางที่ตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิงได้เข้าปะทะกัน ⸢[[เป็นไปไม่ได้ที่จะมีเส้นโลกแบบนี้อยู่]]⸥ นี่คือความทรงจำของ ‘ผู้เขียนแผนการ’ ความทรงจำในวันที่เขาได้ค้นพบ ‘รอบที่ 3’ อันเฉพาะเจาะจงนี้ .... ....... ....... [[น่าสนใจ นี่คือรอบที่ 3 จริงๆ หรือ....?]] ‘ผู้เขียนแผนการลึกลับ’ ไม่สามารถละสายตาไปจากเรื่องราวของ 'รอบที่ 3' ที่กำลังดำเนินอยู่เบื้องหน้าได้เลย ใครบางคนที่เขาไม่รู้จักกำลังขับเคลื่อนเรื่องราวไปพร้อมกับตัวเขาในรอบที่ 3 เขาไม่เข้าใจว่าเรื่องเช่นนี้จะเป็นไปได้อย่างไร [[อย่างไรก็ตาม พวกเจ้าก็จะล้มเหลวอยู่ดี]] พวกเขาใช้วิธีการบางอย่างที่เขาคุ้นเคย ในขณะที่บางวิธีเขาก็ไม่เคยคิดถึงมันมาก่อน บางครั้งพวกเขาดูบ้าระห่ำ และในบางคราพวกเขาก็โชคดีอย่างเหลือเชื่อ นี่คือตำนานที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน ‘ผู้เขียนแผนการลึกลับ’ เฝ้ามองตำนานของเส้นโลกนี้ราวกับถูกดูดกลืนเข้าไป แล้วเขาเฝ้ามองตำนานนี้มานานเท่าใดกัน? ในที่สุดเขาก็ตระหนักได้ว่าตนเองได้กลายเป็นเหมือนกับเหล่ากลุ่มดาวที่เขาชิงชังอย่างที่สุดไปเสียแล้ว ‘ยูจุงฮยอก’ ทั้งหมดที่เขาดูดกลืนเข้ามาต่างกำลังพูดกับเขา – ลืมไปแล้วหรือ ท่านผู้เขียนแผนการผู้ยิ่งใหญ่? – พวกเราปรารถนา ‘ความตาย’ – การย้อนกลับรอบนั้นไม่มีทางสำเร็จได้หรอก ความตาย นั่นคือความปรารถนาอันแรงกล้าของยูจุงฮยอกทุกคนที่ต้องคำสาปแห่งชะตากรรมการย้อนกลับ ‘ผู้เขียนแผนการลึกลับ’ ดำรงอยู่เพียงเพื่อภารกิจนั้นให้ลุล่วง – เป็นไปไม่ได้ที่จะสังหาร ‘ความฝันที่เก่าแก่ที่สุด’ – ตราบใดที่พวกเรายังมีชีวิต พวกเราก็ต้องย้อนกลับไปอีกครั้ง – แม้การตายจะเป็นไปไม่ได้ แต่จะเป็นอย่างไรหากได้เข้าใกล้ความตายอย่างไม่สิ้นสุด? เหตุผลที่ส่งอวตารของฮันซูยองไปยังรอบที่ 1863 ก็ด้วยเหตุนี้เอง โดยการใช้ตัวแปรผิดปกติที่ค้นพบในรอบที่ 3 นี้ พวกเขาจะทำให้ ‘ความตาย’ ของตนสมบูรณ์ เขากำลังวางแผนที่จะผนึกยูจุงฮยอกทั้งหมดผ่าน [ทฤษฎีฟิล์มขาดตอน]—เพื่อหลอมรวมเข้ากับยูจุงฮยอกในรอบที่ 1863 และจมดิ่งสู่ห้วงนิทราอันเป็นนิรันดร์ แต่ในขณะที่แผนการใกล้จะสำเร็จ เขาก็เกิดเปลี่ยนใจกะทันหัน ⸢”ข้าเพียงกำลังมุ่งหน้าไปยัง ‘ปัจฉิมบท (終章)’ เท่านั้น”⸥ มันเป็นเพราะกลุ่มดาวตนหนึ่งที่ค้นหา ■■ ของตนเอง ปัจฉิมบท ชื่อของ ■■ ที่เขาปรารถนาอย่างสุดซึ้ง แต่ไม่เคยได้รับ [‘ยูจุงฮยอก’ รอบที่ 41 ตกตะลึง] [‘ยูจุงฮยอก’ รอบที่ 416 ตกตะลึง] [‘ยูจุงฮยอก’ รอบที่ 967 ตกตะลึง] [‘ยูจุงฮยอก’ รอบที่ 1472 ตกตะลึง] ...... เหล่าร่างยูจุงฮยอกจากทุกรอบการย้อนกลับภายในตัวเขาก็ได้ประจักษ์แก่สายตาเช่นกัน ยูจุงฮยอกบางคนทึ่ง탄성을 터뜨렸고, บางคนสิ้นหวัง และยูจุงฮยอกบางคนก็เดือดดาล ‘ผู้เขียนแผนการลึกลับ’ จัดอยู่ในประเภทสุดท้าย [[....เป็นไปไม่ได้ที่จะมีปัจฉิมบทอื่นอยู่]] โลกของเขาจบสิ้นลงแล้ว เขาได้ไปถึง 'บทสรุป' ของตนเองผ่านการลองผิดลองถูกมานับครั้งไม่ถ้วนตลอดการย้อนกลับ 1863 รอบ เขาได้สูญเสียทุกสิ่ง และเขาได้เป็นประจักษ์พยานต่อจุดจบของทุกบททดสอบ และเขาก็ได้ไปถึงกำแพงนั้น เขาไม่ได้ทำผิด—และเขาต้องการการยอมรับในสิ่งนั้น [[สมมติว่าเจ้าไปถึงจุดจบและช่วยโลกไว้ได้ด้วยวิธีการของเจ้า ถ้าเช่นนั้นแล้ว เจ้าจะทำอย่างไรกับ ‘โลกอื่นๆ’?]] [[จะเกิดอะไรขึ้นกับโลกอื่นๆ ที่เจ้าไม่ได้ช่วยเอาไว้?]] และดังนั้น ‘ผู้เขียนแผนการลึกลับ’ จึงส่งคิมดกจาไปยังรอบที่ 1863 เขาทำให้เจ้าโง่นั่นได้เป็นประจักษ์พยานต่อจุดจบของเรื่องราว เพื่อบอกกับมันว่า “นี่คือ ‘ต้นฉบับ’ ที่แท้จริง” เพื่อบอกกับมันว่า “นี่คือจุดจบของโลกที่ข้าได้ตัดสินใจแล้ว และไม่มีสิ่งใดจะเปลี่ยนแปลงความจริงข้อนั้นได้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม” ⸢”ข้าจะจบเรื่องราวของเจ้าให้เอง”⸥ อย่างไรก็ตาม คิมดกจา เขา.... ⸢”ข้าจะไม่กลับไปยังรอบที่ 3 ข้าจะอยู่ที่นี่และเป็นประจักษ์พยานต่อจุดจบร่วมกับผู้คนของที่นี่”⸥ ....เขาได้เปลี่ยนแปลงมัน ซู่ว-ชูชูชูชูชู่ววว!! แผนการผนึกยูจุงฮยอกล้มเหลว และทิศทางของเรื่องราวที่ควรจะถูกกำหนดไว้อย่างตายตัวก็ได้หักเหไป [‘ยูจุงฮยอก’ รอบที่ 1863 ปฏิเสธที่จะร่วมมือกับท่าน] ⸢”ข้าปรารถนาที่จะมีชีวิต”⸥ ยูจุงฮยอกผู้ซึ่งควรจะถูกผนึก กลับเลือก ‘การย้อนกลับ’ แทน และเข้าสู่โลกใบใหม่ ‘ผู้เขียนแผนการลึกลับ’ รีบรวบรวมความทรงจำของ ‘ยูจุงฮยอก’ ที่ ‘ตาย’ ไปแล้วทั้งหมดและไล่ตามเขาไป เขาไล่ตามยูจุงฮยอกในชุดโค้ตสีขาว ข้ามผ่านแสงดาวอันเจิดจ้าของเส้นโลกต่างๆ ขณะที่ความทรงจำของเขากระจัดกระจายไป ยูจุงฮยอกผู้นี้ได้ละทิ้งหน้ากากของ [ตัวละคร] และโบยบินไปยังโลกใบใหม่เอี่ยม [[หยุดนะ!! เจ้าไม่อาจก้าวไปยังส่วนต่อไปได้!]] มีเพียง ‘ผู้เขียนแผนการลึกลับ’ เท่านั้นที่รู้ถึงบทสรุปของโลกใบนี้ รอบที่ 1863 คือ ‘จุดจบของทุกเรื่องราว’ และหลังจากนั้นคือ.... ⸢ข้าปรารถนาที่จะได้เห็น ‘โลก’ ใบนั้น⸥ [[กลับมาหาข้า ที่ที่เจ้าควรอยู่คือที่นี่! เจ้า....!]] ‘ผู้เขียนแผนการลึกลับ’ แผดคำรามออกมา แม้ว่า ‘ความฝันที่เก่าแก่ที่สุด’ จะอนุญาตให้มีการย้อนกลับครั้งนี้ แต่ท้ายที่สุดแล้วยูจุงฮยอกก็ถูกผูกมัดให้ต้องเผชิญกับฝันร้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่า และอย่าลืมว่า การที่เขาเริ่มต้นบททดสอบโดยปราศจากความทรงจำนั้นหมายความว่า.... ⸢เจ้าโง่นั่นพูดไว้อย่างแน่นอน เขาบอกว่าจักรวาลนั้นมีอยู่จริงอย่างแน่นอน⸥ [‘ความฝันที่เก่าแก่ที่สุด’ กำลังรู้สึกสงสัยใคร่รู้ในเรื่องราวนั้น] ยูจุงฮยอกกำลังเอื้อมมือออกไป บัดนี้เขากำลังวาดภาพมันขึ้นมา โลกที่อยู่ห่างไกลออกไป โลกที่ไม่มีอยู่ภายในจักรวาลของ ‘หนทางการเอาชีวิตรอด’ ‘ผู้เขียนแผนการลึกลับ’ ไล่ตามร่างวิญญาณของยูจุงฮยอกทันในวินาทีสุดท้าย แต่สิ่งที่เขาคว้าจับไว้ได้มีเพียงเสื้อโค้ตสีขาว ร่างของยูจุงฮยอกได้หายลับไปแล้วในตอนนั้น ‘ผู้เขียนแผนการลึกลับ’ พึมพำออกมาอย่างว่างเปล่า [[เจ้าคนโง่.....]] ‘ยูจุงฮยอก’ ผู้สูญเสียความทรงจำของตน ประสบความสำเร็จในการย้อนกลับ นี่จะเป็นอีกหนึ่งเรื่องราวอันไร้ผลที่จุดเริ่มต้นและจุดจบได้ถูกกำหนดไว้อย่างตายตัวแล้ว ฝันร้ายอันเป็นนิรันดร์กำลังจะเริ่มต้นซ้ำรอยอีกครั้งในสถานที่แห่งนั้น ‘ผู้เขียนแผนการลึกลับ’ เริ่มค้นหาเส้นโลกนี้ เขาต้องการเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับเส้นโลกที่เจ้าคนโง่ผู้น่าทึ่งนั่นหายตัวเข้าไป แม้จะต้องแลกมาด้วยความทรงจำของตนก็ตาม ผู้เขียนแผนการคิดว่าเขาคงจะรู้สึกดีขึ้นกับตัวเองหลังจากได้เห็นเจ้าโง่นั่นใช้ชีวิตผ่านบททดสอบต่างๆ ด้วยความทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส แหลกสลาย และเต็มไปด้วยความเสียใจ ในที่สุด เขาก็ค้นพบเส้นโลกที่ว่า น่าตกใจที่เขารู้จักเส้นโลกนี้อยู่แล้ว [[....เป็นไปไม่ได้]] แต่เพียงเท่านั้น ทุกอย่างก็ดูเหมือนจะลงล็อก เหตุผลที่เส้นโลกที่เขาไม่รู้จักปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน เหตุผลที่เส้นโลกที่แตกต่างไปโดยสิ้นเชิงดำรงอยู่แทนที่ที่ควรจะเป็นรอบที่ 3 ทุกการย้อนกลับที่เขาประสบมาถูกใช้เป็นเครื่องสังเวยเพื่อสร้าง ‘เส้นโลกที่อยู่เหนือขึ้นไปบนกำแพง’ นี้ [‘ความฝันที่เก่าแก่ที่สุด’ กำลังฝันถึง ‘ฝันสุดท้าย’] นี่คือเส้นโลกที่เป็นไปไม่ได้ ซึ่งถูกสร้างขึ้นโดยการที่ผลลัพธ์เข้าแทรกแซงสาเหตุ จักรวาลของเขากำลังสั่นสะท้าน .... ....... ........ ขณะที่เสียงระเบิดดังกึกก้อง ร่างของยูจุงฮยอกและผู้เขียนแผนการก็แยกออกจากกัน เรากระชับ [ดาบมารสวรรค์ดำ] ในมือให้มั่นและจ้องมองศัตรูเบื้องหน้า ‘ผู้เขียนแผนการลึกลับ’ เอ่ยขึ้น [[....ตอนนี้เจ้ารู้แล้ว จักรวาลนี้ไม่ควรมีอยู่ตั้งแต่แรก]] ในที่สุด ข้าก็พอจะเข้าใจได้ว่าเจ้าคนนี้กำลังพูดถึงเรื่องอะไร และข้าก็พอจะเข้าใจได้เล็กน้อยว่าเส้นโลกนี้ถือกำเนิดขึ้นมาได้อย่างไร และเหตุใดเหตุการณ์เหล่านี้จึงเกิดขึ้น ‘อีกฟากฝั่ง’ ที่ยูจุงฮยอกจากรอบที่ 1863 เลือกในระหว่างการย้อนกลับของเขา—นั่นคือรอบการย้อนกลับที่พวกเรากำลังประสบอยู่ในขณะนี้ [[ช่างเป็นเรื่องที่โหดร้ายอะไรเช่นนี้ เจ้าเกือบจะหนีพ้นจากการเป็นหุ่นเชิดของฝันร้ายได้แล้วแท้ๆ แต่สุดท้ายเจ้าก็กลับมาเป็นหุ่นเชิดอีกครั้ง]] น้ำเสียงของเขาหนักอึ้งไปด้วยความโศกเศร้า ข้าไม่อาจหยั่งถึงความขุ่นแค้นที่อัดแน่นอยู่ในถ้อยคำของเขาได้เลย [[หากเจ้าอ่านหนังสือเล่มเดิมเป็นร้อยๆ ครั้ง เจ้าอาจจะตีความได้แตกต่างออกไป แต่กระนั้น ตัวอักษรก็จะไม่เปลี่ยนแปลง เพราะนั่นคือเหตุการณ์ที่จบสิ้นไปแล้ว และไม่อาจย้อนกลับไปสู่จุดเริ่มต้นได้]] [ดาบสะท้านสวรรค์] ของผู้เขียนแผนการวาดวิถียาวเหยียดบนท้องฟ้า มันบรรจุไว้ด้วยน้ำหนักของรอบการย้อนกลับครั้งที่ 1863 ผู้ที่เคยเป็นยูจุงฮยอกในกาลครั้งหนึ่ง แต่บัดนี้กลับมีชีวิตอยู่ในฐานะ ‘ผู้เขียนแผนการลึกลับ’ ผู้ซึ่งใฝ่ฝันถึงความตายของ ‘ยูจุงฮยอก’ ทั้งหมดในโลก เขาเอ่ยขึ้นอีกครั้ง [[เหตุผลเดียวที่พวกเจ้าทั้งหมดเอาตัวรอดมาได้ ก็เพราะการมีอยู่ของข้า]] และตัวตนนั้นกำลังใช้ประวัติศาสตร์ของตนเป็นอาวุธ [[พวกเจ้าทุกคน ควรจะตายไปแล้วในรถไฟใต้ดินขบวนนั้น หรือไม่ก็ในคุกใต้ดินโรงภาพยนตร์ พวกเจ้าควรจะตายด้วยน้ำมือของเนอร์วานา และควรจะพินาศไปในปราสาททมิฬ]] เขาพูดถูก [[พวกเจ้าควรจะตายในโลกปีศาจ ควรจะตายในระหว่าง ‘กิกันโทมาเคีย’ และควรจะตายไปแล้วเป็นสิบๆ ไม่สิ เป็นร้อยๆ ครั้งในระหว่าง ‘มหาสงครามเทพและมาร’ และระหว่าง ‘การเดินทางสู่ตะวันตก’]] หากชีวิตของเขาไม่มีอยู่ หากความล้มเหลวของเขาไม่มีอยู่... ....ถ้าเช่นนั้นแล้ว ก็คงไม่มีใครในพวกเราที่รอดชีวิตมาได้จนถึงบัดนี้ [[เช่นนั้นแล้ว... พวกเจ้าเอาชีวิตรอดมาได้อย่างไร??]] และบัดนี้ เขากำลังถามพวกเรา [[ทำไม ทำไมถึงไม่ใช่ข้า แต่กลับเป็นพวกเจ้า??]] <ตอนที่ 84. 1864 (2)> จบ.