บทที่ 1048: อาณาเขต: นิพพานลมเย็นจัด แปลโดย Exodus Tales บรรณาธิการโดย Exodus Tales แปลโดย XephiZ แก้ไขโดย Aelryinth “เจียงอวี่, ให้ปิศาจหินโจมตีร่วมกับข้า!” ไอเจียงตูกล่าว “รับทราบ!” ไอเจียงตูกระโดดขึ้นกลางอากาศแล้วยืนมั่นบนไหล่ของปิศาจหิน ไอเจียงตูสวมแจ็กเก็ตสีน้ําเงินเข้ม ด้วยพื้นฐานที่เคยอยู่ในกองทัพ เขาจึงมีเมฆราศีของผู้บังคับบัญชา เขาเดินหน้าไปพร้อมปิศาจหิน มองลงมาที่สมาชิกทีมญี่ปุ่นที่เหลือด้วยสายตาจ้องมองคม ทันใดนั้น ไอเจียงตูก็ยกมือทั้งสองขึ้น! “หยุด!” พลังงานแห่งอวกาศที่มองไม่เห็นแผ่ออกไป เมื่อทีมฝ่ายตรงข้ามงุนงงสงสัยว่าเขาทำท่าผิดปกติขึ้นมาเฉย ๆ พวกเขาก็พบว่ามีเงามีดดำหกดอกปรากฏอยู่ภายในระยะสิบเมตรของไอเจียงตู เงามีดเหล่านั้นพุ่งมาจากป่าด้วยความเร็วสูง แต่กลับหยุดนิ่งทันทีเมื่อถึงระยะสิบเมตร! เงามีดแห่งกุหลาบเงาหกดอก ไม่อาจเข้าใกล้ไอเจียงตูได้อีกแม้จะมีพลังอันน่าเกรงขาม เสมือนว่ามีสนามแม่เหล็กกลมๆ ที่ระยะสิบเมตรโอบล้อมไอเจียงตูอยู่ วัตถุใดก็ตามที่พยายามจะทําร้ายเขา ไม่สามารถเข้าใกล้ได้เลย! “แตก!” ไอเจียงตูกำหมัดแน่น เงามีดดำทั้งหกรูปถูกบดขยี้ด้วยพลังมหาศาลทันที พลันแตกกระจายเป็นควันดําพวยพุ่งขึ้นและสลายตัวไปในอากาศ ภายในป่า มีดวงตาคมกริบกะพริบขึ้น ไอเจียงตูหันหลังทันทีพร้อมดวงตาสีเงินเปล่งประกายแสงสุกสกาว เจ้าของดวงตานั้นตระหนักถึงอันตรายที่จะเกิดขึ้นกับตนเองในทันที เขารีบถอยร่นเข้าไปในเงามืดและหายตัวไปในป่าอย่างผีร้าย ทันใดที่ร่างลายนั้นหายไป กิ่งก้านในบริเวณป่านั้นถูกกําจัดจนแหลกเป็นผุยผง กระจายไปทั่วทุกทิศ พื้นที่กว้างร้อยเมตรถูกถล่มราบเป็นหน้ากลอง! ยืนอยู่ในระยะปลอดภัย อาคิรา มาตซึกิ ผ่อนลมหายใจออกมาด้วยความโล่งใจ เขาจ้องมองไอเจียงตูที่ยืนอยู่บนไหล่ของปิศาจหิน “หมอนี่อันตรายมาก! เกือบจับตัวข้าได้!” อาคิรา มาตซึกิ หยาดเหงื่อเย็นโชก เขาเพียงแค่จะซุ่มโจมตีไอเจียงตูที่ดูเหมือนเปิดจุดอ่อนชัดเจน แต่ใคร่คิดว่าชายคนนี้จะทำให้การโจมตีของเขาเป็นโมฆะได้อย่างง่ายดาย ทั้งยังเกือบจะสกัดกั้นตําแหน่งของเขา! ปวงบยากเหลือเกินที่จะต่อกรกับการควบคุมพลังอวกาศที่ไร้ที่ติของชายคนนี้ หากเขาช้าอีกสักนิด เขาคงต้องถอนตัวจากการแข่งขันด้วยความอับอาย! — “หยุด!” ปิศาจหินยังคงก้าวเดินต่อไป ไอเจียงตูคลี่ฝ่ามือออกพร้อมเริ่มแผ่รัศมีสีเงินแวววาว นกกระจอกเพลิงที่พุ่งเข้าใส่จากฟากฟ้า รอยร้าวที่เลื้อยมาบนพื้น คลื่นกระแสอันโหดร้ายที่เทลงมาจากเบื้องบน และพายุที่ค่อย ๆ เข้าใกล้ คาถาทั้งหมดที่หมายมั่นจะจู่โจมไอเจียงตู ต่างหยุดนิ่งสนิท ดั่งเวลาหยุดเดิน! คาถาทั้งสี่หยุดนิ่งอย่างสิ้นเชิงก่อนพลังของไอเจียงตู ไม่อาจเคลื่อนเข้าใกล้ไอเจียงตูและปิศาจหินได้แม้แต่กระเบียดนิ้ว ท่าไม้ตายอันยิ่งใหญ่นี้ก่อให้เกิดเสียงเชียร์ดังสนั่นจากผู้ชมทันที! “มหาเวทย์อวกาศที่แข็งแกร่งเหลือเกิน!” “เพียงแค่โบกมือก็หยุดคาถาทั้งหมด ชายคนนี้ต้องเป็นกัปตันทีมจีนแน่ เขาช่างเท่ห์เหลือเกิน!” “คงถึงขนาดเวทย์ขั้นสูงก็คงไม่อาจทําร้ายเขาได้ เหมือนผู้ใหญ่ที่เผชิญหน้ากับการชกและเตะของเด็กตัวเล็กอายุสามขวบ” การแสดงของไอเจียงตูก่อให้เกิดเสียงฮือฮาจากฝูงชน อานุภาพของพลังอวกาศที่ไร้คู่แข่งทำให้เขาดูเหมือนไม่มีทางพ่ายแพ้ เมื่อคาถาหลายธาตุล้มเหลวในการเอาชนะกำแพงพลังงานที่ไอเจียงตูสร้างขึ้น! ใต้เวที โม ฟานรู้สึกอิจฉาอย่างยิ่งที่เห็นพลังเวทย์อวกาศของไอเจียงตูที่ร้อนแรง เขาต้องยอมรับว่าพลังอวกาศของไอเจียงตูนั้นน่าเกรงขาม โม ฟานก็เป็นจอมเวทย์อวกาศเช่นกัน เขาจึงรู้ดีว่าการหยุดคาถาทุกดอกที่เล็งเป้ามาที่ตัวนั้นเป็นเรื่องยากเพียงใด เขาไม่อาจช่วยคิดได้นอกจากรำลึกว่าจังหวะอวกาศ: นิทรภาพกาลเวลาของเขาจะลดเพียงแค่ความเร็วของคาถาภายในรัศมีเท่านั้น! หนทางการฝึกฝนนั้นไม่มีวันสิ้นสุด สายฟ้าและไฟของเขาน่าประทับใจในตอนนี้ แต่เขาก็ยังต้องพยายามมากขึ้นเพื่อพัฒนาพลังอวกาศ, เงา, และการเรียกใช้! อย่างไรก็ตาม การฝึกฝนก็เป็นเพียงเช่นนั้น เมื่อเห็นไอเจียงตูสามารถหยุดการโจมตีของคู่ต่อสู้ด้วยการโบกมือเพียงครั้งเดียว โม ฟานก็รู้สึกตื่นเต้นอย่างยิ่ง จะสุดยอดสักเพียงไรเมื่อเขาบรรลุถึงระดับของไอเจียงตู?! — “ฮัม, ข้าอยากดูสิว่าเจ้าจะกล้าลองหยุดคาถาของข้าเช่นกันหรือไม่!” โช วาตานิแสดงท่าทางหยิ่งผยองในทันที กลุ่มดาวพรายแสงบานสะพรั่งด้วยสีน้ําตาลอันเจิดจ้ารอบตัวโช วาตานิ ทําให้เขาเปล่งประกายดั่งเทพแห่งดวงดาว เมื่อกลุ่มดาวที่เกิดจากดาวกว่าสามร้อยดวงควบแน่นอย่างรวดเร็ว ดวงตาของเขาก็เปลี่ยนแปลง กลายดุจหิน! ดวงตานั้นไม่ได้ดูไร้ชีวิต แต่กลับสะท้อนประกายความคมกริบ! “ดวงตาปิศาจหิน: หนามมังกรธาตุดิน!” ดวงตาของโช วาตานิเปลี่ยนแปลงโดยสิ้นเชิงขณะได้รับพลังของปิศาจหิน ที่ใดก็ตามที่สายตาจ้องมอง หนามจะพุ่งขึ้นอย่างฉับพลัน หินแข็งราวกับแถบหนามปรากฏขึ้นบนพื้นที่ราบเรียบอย่างรวดเร็ว! ในไม่ช้า ก้อนหินแหลมหลายอันพุ่งออกมาจากพื้นดินเรียงเป็นเส้นที่ทอดยาวห่างจากตัวเขา หินก้อนแล้วก้อนเล่าพุ่งขึ้นจากพื้นดิน ความสูงเพิ่มขึ้นจากสามเมตรในตอนแรกเป็นสิบห้าเมตร หินยังคงพุ่งขึ้นมาด้วยแรงมหาศาล ดั่งกระดูกสันหลังมังกรที่ชูมันขึ้นจากพื้น ทําลายทุกสิ่งที่อยู่บนพื้นผิวให้แหลกเป็นผุยผง! หนามมังกรธาตุดินไปถึงปิศาจหิน หนามยาวยี่สิบเมตรพุ่งขึ้นและทําให้ปิศาจหินล้มลง ไอเจียงตุรู้ดีว่าคาถานี้ทรงพลังเพียงใด สถิตย์อากาศของเขาหาโอกาสหยุดหนามเหล่านี้ไม่ได้ เขาจึงไม่มีทางเลือกนอกจากใช้เวทย์และกะพริบตัวไปยังระยะห่างหนึ่งขณะลากเอาปิศาจหินตัวยักษ์ไปด้วย! หนามมังกรธาตุดินยังคงพุ่งขึ้นมาจากพื้นดิน และหนามที่ปรากฏในภายหลังมีขนาดใหญ่มหึมา โชคดีที่ไอเจียงตูกระพริบตัวไปยังจุดที่หนามดอกแรกปรากฏ หมายความว่าเขาปลอดภัยจากเวทย์ธาตุดินอันทรงพลัง! ปิศาจหินมีรอยร้าวหลายแห่ง แม้จะมีขนาดใหญ่โต แต่พลังของมันก็อยู่ในระดับปานกลาง ทว่าผิวหนังที่หนาและแข็งแรงสามารถทนความเสียหายได้พอสมควร เหตุผลที่ไอเจียงตูยอมใช้เวทย์อวกาศเพื่อช่วยสัตว์ร้ายตัวนี้ก็เพราะหากมันยังอยู่ แม้จะไม่มีสถิตย์เวลาก็ตาม มันยังสามารถรับแรงโจมตีบางส่วนแทนพวกเขาได้! ขณะที่ไอเจียงตูก้าวเดิน เจียง เสี่่าซวู และมู่ นิงเซี่ยก็มีเวลามากมายในการใช้คาถา เจียง เสี่่าซวูใช้คาถาจิตพลังเสร็จเป็นคนแรก เธอกําลังเตรียมคลื่นจิตพลังในรูปแบบระลอกคลื่น เธอเชื่อว่าเมื่อปล่อยคาถาออกไป ทีมญี่ปุ่นจะไม่สามารถใช้คาถาระดับขึ้นไปกว่าระดับกลางได้เป็นระยะเวลาสั้นๆ! “คลื่นจิตพลัง!” เจียง เสี่่าซวู ทําให้คาถาของเธอสําเร็จในที่สุด พลังจิตที่มองไม่เห็นแทรกซึมเข้าไปในจิตใจของสมาชิกทีมญี่ปุ่นทันที คนที่กําลังเชื่อมดวงดาวอยู่ถูกจู่โจมอย่างไม่ทันตั้งตัว ดวงดาวกระจัดกระจายอย่างไม่เป็นระเบียบทันที ทําให้ไม่อาจเรียบเรียงเป็นรูปแบบดวงดาวสำหรับกลุ่มดาวพรายแสงได้! แม้แต่โช วาตานิก็ได้รับผลกระทบจากคลื่นจิตพลัง เขาเข้าใจในที่สุดว่าทําไมไอเจียงตูถึงเต็มใจสิ้นเปลืองพลังงานและผลักไสปิศาจหินไปข้างหน้า เขากําลังปกป้องจอมเวทย์จิตพลังในทีมของตนเอง! “จี้เย่อป้าย!” เมื่อทีมญี่ปุ่นสับสนจากคาถาจิตพลัง หญิงหมอผีสั้นผมของทีมญี่ปุ่นได้จุมพิตจี้เย่อที่คอของเธอ มันแผ่รัศมีสีฟ้าอ่อนจางๆ ทันที แสงสว่างจางๆ นั้นแผ่คลุมไปยังเพื่อนร่วมทีมและสงบจิตใจของพวกเขา! สิ่งสําคัญที่สุด นอกเหนือจากหญิงผมสั้นแล้ว เพื่อนร่วมทีมทุกคนของเธอค่อยๆ ฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว “บ้าเอ๊ย, ข้าคิดไม่ถึงเลยว่าพวกเขาจะมีไอ้ของเวทมนตร์ชิ้นนั้น!” เจียง เสี่่าซวู รู้สึกหงุดหงิดอย่างยิ่ง คลื่นจิตพลังสามารถรับประกันชัยชนะให้พวกเขาได้อย่างง่ายดาย เนื่องจากมีน้อยมากที่จอมเวทย์จะสามารถใช้คาถาได้ภายใต้ผลของมัน หากศัตรูไม่สามารถใช้เวทมนตร์ แม้แต่ระยะเวลาสั้นๆ สถานการณ์ก็จะอยู่ในความได้เปรียบของพวกเขาอย่างสิ้นเชิง แต่ทว่าทีมญี่ปุ่นมีเล่ห์เหลี่ยมมาก พวกเขานําไอเทมเวทมนตร์ธาตุจิตพลังมาด้วยแม้จะไม่มีจอมเวทย์จิตพลังในทีม! สิ่งเช่นนั้นแพงและหายากมาก! — “รวย, หญิงญี่ปุ่นผมสั้นคนนั้นรวยมาก!” เจ้า เหยียน หนานร้องออกมา โม ฟานพยักหน้าเห็นด้วย โม ฟานก็มีจี้เย่อสมาธิอยู่ที่คอของเขาด้วย มันสามารถบล็อกการโจมตีทางจิตพลังครั้งเดียวหรือคาถาเสน่ห์ภายในระยะเวลาหนึ่ง แต่โม ฟานสามารถใช้จี้เย่อเพื่อป้องกันตัวเองเท่านั้น เขาไม่สามารถช่วยเพื่อนร่วมทีมด้วยมันได้ แต่จี้เย่อที่หญิงญี่ปุ่นผมสั้นคนนั้นมีสามารถช่วยทีมทั้งหมดของเธอให้ฟื้นตัวได้ นอกจากนี้ โม ฟานยังตระหนักว่าแสงสว่างสีฟ้าอ่อนจางๆ ยังคงแผ่คลุมไปยังสมาชิกทีมญี่ปุ่น หมายความว่าจิตใจของพวกเขากําลังได้รับการปกป้องเป็นเวลาจํากัด คาถาจิตพลังใดๆ จะไม่มีผลต่อพวกเขา! จี้เย่อแทบไม่มีประโยชน์ในสถานการณ์ปกติ มันชัดเจนว่าหญิงคนนั้นได้เตรียมจี้เย่อนี้ไว้สําหรับการแข่งขันมหาวิทยาลัยโลก เพื่อปกป้องทีมจากจอมเวทย์จิตพลังโดยเฉพาะ! “ข้าไร้ประโยชน์ตราบใดที่อานุภาพนั้นยังคงอยู่ พวกเจ้าจะต้องคิดหาทางบ้าง!” เจียง เสี่่าซวู ไม่มีทางเลือกอื่น “ไม่เป็นไร, สิ่งนั้นคงอยู่ได้ไม่นานหรอก, เจ้าช่วยมู่ นิงเซี่ยตั้งคาถาของเธอได้แล้ว” เจียง หยู กล่าว ธาตุทุติยภูมิของเจียง เสี่ซวู คือ น้ําแข็ง เธอมิได้เชี่ยวชาญในธาตุนี้เป็นพิเศษ แต่มันก็ยังมีประโยชน์ในการต่อสู้ เนื่องจากสามารถซ้อนทับเวทมนตร์น้ําแข็งของพวกเขาได้! “มู่ นิงเซี่ย, ธาตุน้ําแข็งของเจ้า...” เจียง เสี่อซวู กําลังจะถามมู่ นิงเซี่ยว่าเธอเตรียมพร้อมไปถึงไหน แต่เมื่อเธอหันหลัง เธอเห็นมู่ นิงเซี่ยบินขึ้นไปในอากาศ! ด้านหลังเธอคือปีกลมคู่หนึ่ง ทําให้เธอดูสง่างามและมีรูปลักษณ์อันงดงามต่อสายตาผู้ชม เธอดูเหมือนเทพธิดาที่บริสุทธิ์ไร้มลทิน แต่เทพธิดาที่ขี่ลมไม่ได้มีรูปลักษณ์ที่อ่อนโยน เธอบินอยู่กลางอากาศเพราะมีแผนที่จะแผ่ความหนาวเหน็บของเธอไปทั่วทั้งสนาม! “อาณาเขต: นิพพานลมเย็นจัด!”