บทที่ 1072 ทลายแนวรั้วแห่งธาตุผนึกสัจจะ แปลโดย Xephiz ปรับแก้โดย Aelryinth ตอนแรก นายหน้ามีแผนจะขายวิญญาณชิ้นนี้ในราคาเจ็ดร้อยล้าน แต่มีผู้เชี่ยวชาญหลายคนมาบอกเขาว่าของชิ้นนี้แทบไม่คุ้มค่าเงินขนาดนั้น ช่วงหลังมีลูกค้าเข้าร้านมากเป็นพิเศษ เพราะผู้คนต่างหลั่งไหลมายังเวนิส แต่ที่ทำให้เขาประหลาดใจคือ มีคนมากมายเดินเข้ามามองดูเพียงแวบสองแวบก็หันหลังกลับ ไม่มีใครแสดงความสนใจแม้แต่น้อย เขาจึงต้องลดราคาลงเรื่อย ๆ จนปัจจุบันเหลือเพียงสามร้อยล้าน แม้จะเป็นเช่นนั้น ก็ยังไม่มีใครสนใจ จนกระทั่งชาวอเมริกันเดินเข้ามาในตอนบ่าย เขาคิดครั้งแล้วครั้งเล่าว่าคงถึงคราวได้ขายออกเสียที แต่แล้วก็ต้องตกใจเมื่อชาวอเมริกันกลับไปโดยบอกว่าต้องปรึกษากับที่ปรึกษาเสียก่อน ฮิวเบิร์ตคิดว่าคงจะไม่ได้เห็นหน้ากลับมาอีก ไม่นานหลังจากนั้น ชาวเอเชียสามคนก็เดินเข้ามาและตกลงจะซื้อทันที สองกลุ่มคนนี้จึงมาปะทะกัน นายหน้าต้องเสียดายและตัดสินใจยาก แท้จริงแล้วชาวเอเชียสามคนตกลงจะซื้อ และเตรียมจ่ายเงินแล้ว แต่เขาไม่สามารถยอมให้ผู้อื่นเสียหน้าได้ โดยเฉพาะรองผู้เฒ่าแห่งหอศักดิ์สิทธิ์แห่งเสรีภาพ! มหาเทพมนตราของหอศักดิ์สิทธิ์แห่งเสรีภาพได้รับการเคารพอันยิ่งใหญ่ทั่วโลก หากพวกเขายกเท้าตบพื้นเมืองใดก็จะสะเทือนถึงขุนเขามิใช่น้อย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงผู้ที่ดำรงตำแหน่งรองผู้เฒ่า “ถ้าท่านว่าอย่างนั้น ข้าจะ…” ฮิวเบิร์ตยื่นมือออกไป พร้อมใจจะรับบัตรของแจ็ค “ฮัม!” ปังไหล่นวดอกด้วยเสียงหนักอึ้ง เขาขัดจังหวะการกระทำของฮิวเบิร์ต มองไปที่นักมนตราหนุ่มด้วยแววหมิ่นประมาทว่า “ใครจะไปคิดว่า รองผู้เฒ่าแห่งหอศักดิ์สิทธิ์แห่งเสรีภาพ จะใช้สภาพตนมาข่มขู่นายหน้าเช่นนี้ น่าอายแท้ๆ สำหรับนามของหอศักดิ์สิทธิ์แห่งเสรีภาพ!” “เจ้าแก่ ท่านพูดว่าอะไร?” แจ็คขัดขวางด้วยความโกรธเกรี้ยวทันที สายตาของปังไหล่แหลมคมชัด สองนัยน์ตาเปลี่ยนเป็นเสือดาวดําปีศาจร้ายกาจที่พุ่งเข้าไปหา นักมนตราหนุ่ม แม้จะเป็นเพียงภาพลวงตา แต่ก็ทำให้แจ็คตกใจลืมหายใจ ถอยหลังไปหลายก้าว ใบหน้าหม่นหมองและเหงื่อเย็นไหลพราก “เด็กน้อย เรื่องน้ำเสียจงระวังถ้อยคำไว้” ปังไหล่สั่งเย็นชา แจ็คแทบจะหายใจไม่ออก สีหน้าทะยานไปด้วยความไม่เชื่อ รองผู้เฒ่าจิเซลตกใจเมื่อเห็นบางสิ่ง เธอสังเกตการณ์ปังไหล่อย่างระมัดระวัง “ข้าขอถามท่านว่าเป็นใคร เด็กน้อยอาจขาดสติ แต่จำเป็นเหรอที่ต้องทำเช่นนี้?” รองผู้เฒ่าจิเซลเสียงใส่ระแวง แต่ไร้ซึ่งเจตนาถอยถาง “ข้าไม่ใช่คนประเภทที่จะใช้สภาพตนมาข่มขู่ผู้อื่น เราตกลงจะซื้อของชิ้นนี้แล้ว ขออย่าขัดขวางอีก!” ปังไหล่าประกาศ “พวกเราขัดขวางอย่างไร? เราเห็นมันก่อน!” “แต่ท่านจ่ายเงินหรือยัง? นายหน้าตอบรับแล้วหรือว่าของนี้เป็นของท่าน? ท่านว่าตกลงกับเจ้าของแล้ว แต่เขากลับพยายามขายให้เรา ชัดเจนว่านักศึกษาของท่านแค่สนใจ แต่ก็ไม่ได้บอกว่าจะซื้อเลย! นายหน้าเอ๋ย อย่าเพิ่งเปลี่ยนใจเพราะนางเป็นรองผู้เฒ่า หากท่านไม่ทำธุรกิจให้ถูกต้อง ข้าก็จะไม่ปรานีเหมือนกัน!” ปังไหล่กล่าว ทั้งจิเซลและฮิวเบิร์ตถึงกับชะงัก ประการแรก จิเซลตกตะลึง เพราะนางจะได้ทุกอย่างตามต้องการเมื่อประกาศสถานะรองผู้เฒ่าแห่งหอศักดิ์สิทธิ์แห่งเสรีภาพ นานแล้วที่ไม่มีใครกล้าท้าทาย และนางก็ชินกับเรื่องนี้ แต่ผู้เฒ่าคนนี้กลับมองข้ามฐานะของนางอย่างสิ้นเชิง! ฮิวเบิร์ตครุ่นคิดยิ่งกว่า ปฏิกิริยาของผู้เฒ่าบ่งชี้ว่าสถานะของเขาไม่ต่ำกว่ารองผู้เฒ่าแห่งหอศักดิ์สิทธิ์แห่งเสรีภาพเลย ทั้งสองคนที่มีพื้นเพทรงพลังกลับมาที่ร้านเขาในวันเดียวกันได้อย่างไร? เขาควรทำเช่นไร? “นายหน้า ข้าจะให้ท่านตัดสิน” จิเซลขมวดคิ้วด้วยความเย็นชา ฮิวเบิร์ตเหลือบมองไปมาระหว่างทั้งสอง และสุดท้ายก็ตัดสินใจทำธุรกิจอย่างเที่ยงธรรม รับบัตรของปังไหล่ เมื่อไม่อาจขัดขวางฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งได้ เขาจึงต้องยึดหลักตามวิธีปกติ พวกเอเชียได้แสดงความเต็มใจซื้อ ส่วนพวกอเมริกามาขัดจังหวะกลางคัน… “ท่านจะมิได้บอกเราหรือว่าท่านคือผู้ใด?” จิเซลถามด้วยน้ำเสียงไม่เป็นมิตร ของชิ้นนี้มีค่าเท่าใด แต่กลับตกเป็นของผู้อื่นไป นั่นทำให้จิเซลอารมณ์เสียนัก นางไม่เชื่อว่าผู้เฒ่าคนนี้จะเป็นบุคคลผู้ทรงอิทธิพลจริงๆ! “ปังไหล่” ปังไหล่ตอบ ไม่พอใจ — — — ปังไหล่ชำระเงินและรับของ จากนั้นก็จากไปพร้อมโมฟานและเจียงอวี่ โดยไม่เหลียวหลังมามองจิเซลและแจ็คอีก จิเซลชะงักไปชั่วครู่ ใช้เวลาสักพักถึงจะรวบรวมความคิดได้ พอปังไหล่จากไปไม่นาน แจ็คก็ฟื้นจากความกลัวและพูดพล่อยออกมา “ที่ปรึกษา ท่านทิ้งพวกเขาไปเฉยๆ เช่นนี้ได้อย่างไร? พวกเขาคิดว่าตัวเองเป็นใคร ถึงได้ทำตัวเย่อหยิ่งในเวนิส? จะกล้าไม่ให้เกียรติหอศักดิ์สิทธิ์แห่งเสรีภาพเช่นนี้ได้อย่างไร!” “จงระวังตัวให้ดีเมื่ออยู่ใกล้ผู้เฒ่าคนนี้ มิใช่ว่าท่านต้องให้เกียรติเขา แต่ฐานะของเขานั้นพิเศษ ท่านมีความกระปรี้กระเปร่าของวัยหนุ่ม แต่ก็ต้องระวังไม่ให้ไปเหยียบหางเขา” จิเซลกล่าว “เขาเป็นใคร?” “หัวหน้าพิทักษ์หลวงจีน ผู้ที่ติดอันดับเทียน และเป็นผู้ใช้ธาตุผนึกสัจจะที่ทรงพลังสูงสุดสามคนของโลก!” จิเซลบอกให้เขาทราบ แจ็คอ้าปากค้าง เขาเริ่มรู้สึกถึงคลื่นความหวาดกลัวที่พลุ่งขึ้นมา เมื่อถูกดistractedด้วยเสียงดังข้างหลัง แจ็คและจิเซลหันกลับไปแล้วตระหนักว่า นายหน้าตีโต๊ะจนทำหินมนตราหายากแตกกระจายด้วยความตื่นตระหนก ฮิวเบิร์ตเก็บกวาดหกตัวอย่างรวดเร็ว เพื่อมิให้คนอื่นเห็นความหดหู่ของเขา เมื่อเสร็จแล้วเขาก็วาดเครื่องหมายกากบาทที่หน้าอก โอ้พระเจ้า โชคดีที่ท่านตัดสินใจอย่างฉลาด มิฉะนั้นพวกเขาก็คงต้องเจอปัญหาใหญ่แน่! เมื่อออกจากตลาด เจียงอวี่เดินตามทันปังไหล่และกล่าวด้วยรอยยิ้ม “อาจารย์ อาจารย์ยอดเยี่ยมมากตรงนั้น! อาจารย์สามารถสร้างความกดดันให้พวกเขาได้โดยไม่ต้องใช้สภาพตน และบอกชื่อท่านในตอนท้าย! ไม่ได้อวดอ้างชื่อเสียงแม้แต่น้อย!” “คนของหอศักดิ์สิทธิ์แห่งเสรีภาพมักจะมีความหยิ่งในตนเองเสมอ ข้ารู้สึกว่ามันน่ารำคาญ และบังเอิญเจอกันในวันนี้ ความจริงที่ข้าไม่ได้สอนบทเรียนให้รองผู้เฒ่าเป็นเพราะอารมณ์ของข้าดีขึ้นมากจากการแก่ชรา!” ปังไหล่ดูราวกับเต๋าจารย์ที่ชอบธรรม แต่กลับมีอารมณ์ร้ายอย่างเหลือเชื่อ โมฟานก็สนุกกับการชมด้วย ผู้หญิงชราคนนี้เดินเข้ามาตามทางของไฟ โดยคิดว่าจะเอาของชิ้นนี้ด้วยตําแหน่งของนาง… ปังไหล่คือผู้ใด? แม้ว่าพิทักษ์หลวงจีนจะไม่มีชื่อเสียงเท่าแหล่งมรดกพาร์ทีนอน แต่คนที่รู้จักดีก็รู้ว่าพวกเขาประกอบด้วยมหาเทพมนตราที่ทรงพลังอย่างยิ่ง ซึ่งอุทิศชีวิตทั้งหมดเพื่อให้แข็งแกร่งขึ้น และไม่ค่อยแสวงหาชื่อเสียงหรือกำไร หากพิทักษ์หลวงจีนและหอศักดิ์สิทธิ์แห่งเสรีภาพต้องสู้กัน โอกาสชนะแพ้จะสูสีกัน! ในทางกลับกัน จิเซลเป็นเพียงรองผู้เฒ่า แต่ปังไหล่คือหัวหน้าพิทักษ์หลวงจีน ถึงกับประธานหอศักดิ์สิทธิ์แห่งเสรีภาพยังต้องรับปังไหล่ด้วยตนเองเมื่อเขาเดินทางไปอเมริกา ต่างกันถึงสามระดับเลยทีเดียว! ยิ่งกว่านั้นในแง่ของพลัง ปังไหล่สามารถเอาชนะจิเซลได้อย่างง่ายดายด้วยธาตุรองหรือธาตุสามของเขา! — “อาจารย์ปังไหล่ ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือและความใจกว้างของท่าน” โมฟานอ่อนหวานเมื่อจำเป็น บางครั้งก็ต้องฉลาดและแยบคาย ท้ายที่สุด ปังไหล่ได้ช่วยเขาไว้จริงๆ! “เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับความใจกว้าง ข้าต้องการจ่ายเงินเพียงเพื่อทำให้หญิงชราคนนั้นหึงเท่านั้น ท่านเป็นหนี้ข้าอย่างชัดเจน เนื่องจากข้าไม่ได้หาเลี้ยงชีพจากการปล้น ท่านสามารถโอนเงินทั้งหมดที่ท่านมีมาให้ข้าได้ ส่วนที่เหลือ… ท่านสามารถชำระหนี้โดยการให้ของหายากที่ท่านได้จากการค้นหาสมบัติ!” ปังไหล่ไม่ได้แสดงตามบทเลย ภาพลักษณ์ของเต๋าจารย์ที่ชอบธรรมของเขาพังทลายลงภายในไม่กี่ประโยค! โมฟานถอนใจ เข้าใจไหมว่าพวกผู้ใหญ่ที่มีพลังในละครและนวนิยายมักจะให้ของขวัญมหาศาลแก่ตัวเอกเมื่อประทับใจในพรสวรรค์ของตัวเอก? ทำไมถึงต่างจากนี้? ชายชราคนนี้ถึงกับเรื่องมากเรื่องเงิน ทั้งที่เป็นแค่เงินสามร้อยล้าน! โมฟานไม่กล้าบอกว่าจะไม่จ่ายเงิน เขาโอนเงินหนึ่งร้อยห้าสิบล้านให้ปังไหล่ และสัญญาว่าจะชำระส่วนที่เหลือหลังจากการค้นหาสมบัติ “ท่านมีทุกอย่างที่จำเป็นแล้ว เพียงทำตามคำแนะนำของข้า ก็น่าจะได้ผล พูดถึงเรื่องนี้ วิญญาณที่ข้าขโมยมาให้ท่านนั้นยอดเยี่ยมมาก ข้าจะซื้อให้เจียงอวี่หากมันมีประโยชน์สำหรับเขา… ตรงนั้นท่านโชคดีนะ!” ปังไหล่กล่าว “อาจารย์ เราซื้อมา ไม่ได้ขโมย!” เจียงอวี่พูดด้วยความงุนเง่า “ถูกแล้ว พวกเขาพยายามขโมยมาจากเรา!” ปังไหล่พยักหน้า แล้วกลับสู่บุคคลิกของเต๋าจารย์ที่ชอบธรรมอีกครั้ง เมื่อทำตามคำแนะนำของปังไหล่ โมฟานเริ่มจากการปรับปรุงธาตุผนึกสัจจะ ขณะที่ถือกิ่งกาแล็กซีที่ซื้อมาในราคาเจ็ดสิบล้าน โมฟานรู้สึกหัวใจเต้นแรง เขากังวลจริงๆ ว่ากิ่งกาแล็กซีอาจจะแฟบลงเหมือนลูกโป่งในระหว่างที่กำลังจะทะลุผ่านจุดที่สำคัญ และเขาจะเสียโอกาสครั้งนี้ไป เขาจะต้องเสียเงินมหาศาลเพื่อซื้อกิ่งกาแล็กซีอีกอัน การกังวลไม่มีประโยชน์ โมฟานตั้งสมาธิและเริ่มนั่งสมาธิ เพราะเขาจำเป็นต้องสะสมพลังงานเพื่อทะลุผ่านกำแพงที่ห่อหุ้มเนบิวลา กิ่งกาแล็กซียังคงให้การสนับสนุนโมฟาน เขารู้สึกเหมือนกำลังขี่กระแสน้ำอันรุนแรง มุ่งหน้าไปทะลุเขื่อนข้างหน้า! หายใจลึกๆ โมฟานจำความกดดันมหาศาลในความพยายามครั้งก่อนๆ ที่จะทะลุขึ้นสู่ระดับสูงได้ แต่ถึงแม้ว่าเขาจะรู้สึกถึงแรงต้านทานเดิม แต่พลังงานที่สะสมไว้นั้นไม่อาจหยุดยั้งได้ มันทะลุผ่านแนวรั้วทันที ทำให้เนบิวลาขยายตัวเป็นกาแล็กซีที่เต็มไปด้วยพลังงานมากมายในทันที! กาแล็กซีสีจันทร์ขาวดูลึกลับแต่สง่างาม มีเส้นทางดวงดาวสองเส้นเชื่อมต่อกับสัตว์ผู้ถูกผนึกทั้งสองของเขาเหมือนสายสะดือ ทั้งหมาป่าดาวร่วงเร็วและน้องไฟเบลล์ร้องไชโยแสดงความยินดีกับโมฟาน พวกมันรู้สึกว่านายของพวกเขาสามารถทะลุขีดจำกัดได้สำเร็จ และโลกของธาตุผนึกสัจจะจะขยายตัวมากขึ้นในอนาคต หมายความว่าพวกมันจะสามารถรับพลังงานได้มากขึ้นในอนาคต… “นี่ หมาป่าดาวร่วงเร็ว น้ำนมอ้าปากแรกนี่ให้เจ้า!” โมฟานทำตามคำแนะนำของปังไหล่และส่งพลังงานทั้งหมดในกาแล็กซีให้หมาป่าดาวร่วงเร็ว ตามด้วยโมฟานทันที ท่านนั่งลงที่พื้นเพื่อให้การเพาะเลี้ยงมีเสถียรภาพ — เมื่อกาแล็กซีมีเสถียรภาพแล้ว โมฟานลืมตาขึ้นมา ตาของท่านเปล่งประกายด้วยแสงสีขาวจันทร์ที่เจิดจ้า “อาจารย์ของเจียงอวี่ยอดเยี่ยมจริงๆ!” โมฟานอดไม่ได้ที่จะร้องออกมา โมฟานคิดในตอนแรกว่ากิ่งกาแล็กซีที่ซื้อมาในราคาเพียงเจ็ดสิบล้านนั้นมีข้อบกพร่องและมีพลังงานไม่เพียงพอ เนื่องจากกิ่งกาแล็กซีส่วนใหญ่จะขายในราคาหนึ่งร้อยล้าน และบางอันมีราคาถึงหนึ่งร้อยยี่สิบล้าน! เป็นเรื่องยากที่จะบอกคุณภาพของกิ่งกาแล็กซีที่ขายในราคาต่ําเช่นนั้น แต่ที่ทำให้เขาประหลาดใจคือกิ่งกาแล็กซีไม่เพียงแต่ไม่มีข้อบกพร่องเท่านั้น พลังงานที่บรรจุอยู่ยังอุดมสมบูรณ์กว่า และดีกว่ากิ่งกาแล็กซีที่เขาได้มาในการประมูลเสียอีก ปังไหล่แก่ๆ นี่แหละเจ๋งจริง สายตาที่แหลมคมพอที่จะเลือกกิ่งกาแล็กซีที่ยอดเยี่ยมได้ด้วยความเร็วอย่างสายฟ้าแลบ!