บทที่ 2966 - การต่อสู้อันดุเดือดบนสะพานแขวน เสียงสัญญาณเตือนภัยแผดก้อง โม่ฟาน หลิงหลิง และโอซาว่าไม่มีเวลาช่วยเหลือนักโทษ หากพวกเขายังโอ้เอ้ ก็จะติดกับอยู่ข้างในไปด้วย โชคดีที่พวกเขามาถึงประตูปราการด่านแรกได้อย่างรวดเร็ว สะพานแขวนบนหน้าผาไกวเปลเมื่อลมแรงพัดผ่าน มันทำให้ใจสั่นสะท้านราวกับจะตกลงไปในเหวลึกที่ไร้ก้นบึ้งได้ทุกเมื่อ สะพานแขวนเต็มไปด้วยทหารยามรักษาความปลอดภัย นี่คือทางออกเดียวของหอคอยผู้พิทักษ์ฝั่งตะวันออก ดังนั้น เมื่อสะพานแขวนถูกยึดครอง ก็จะไม่มีนักโทษคนไหนหนีไปได้ “พวกมันมีเยอะมาก!” หลิงหลิงร้องออกมาด้วยความตกใจ แม้สะพานแขวนจะกว้างขวาง แต่จำนวนทหารยามนั้นดูราวกับไม่มีที่สิ้นสุด ปกติแล้วจะมีทหารยามเพียงสองทีมที่ลาดตระเวนในบริเวณนี้ ทว่าหลังจากเสียงสัญญาณเตือนภัยดังขึ้น ทหารยามทั้งหมดจากหอคอยผู้พิทักษ์ฝั่งตะวันตกก็หลั่งไหลเข้ามาเต็มสะพานแขวนทันที! “เราออกไปไม่ได้แน่” โอซาว่ากล่าวด้วยความสิ้นหวัง “ทุกอย่างจะเรียบร้อย ตราบใดที่เราไม่ถูกล้อมจนติดกับ” โม่ฟานไม่มีความตั้งใจที่จะยอมแพ้โดยไม่สู้ เขาเดินตรงไปยังสะพานแขวนที่คลาคล่ำไปด้วยศัตรู “ตามหลังฉันมา ฉันจะเปิดทางออกไปข้างนอกเอง ต่อให้ต้องฆ่าล้างพวกมันทั้งหมดก็ตาม” โม่ฟานยิ้มอย่างโอหัง “โอซาว่า!” หัวหน้ากรมทหารยามตะโกนก้องด้วยความโกรธแค้น “เจ้ารู้ตัวไหมว่าทำอะไรลงไป?! ในช่วงหลายร้อยปีที่ผ่านมา ไม่เคยมีคนทรยศในหอคอยคู่ผู้พิทักษ์มาก่อน ฉันไม่คิดเลยว่านายจะหลงผิดขนาดนี้ ท่านประมุขเคยบอกว่าแก๊งชั่วร้ายได้แทรกซึมเข้ามาในหอคอยคู่ผู้พิทักษ์แล้ว และฉันก็ไม่เคยเชื่อเขาเลย แต่ตอนนี้ฉันเชื่อแล้ว!” “ท่านครับ เป็นไปไม่ได้หรอกที่ท่านจะยังไม่รู้ว่านักโทษที่อยู่ข้างในหอคอยผู้พิทักษ์ฝั่งตะวันออกคือใคร? ท่านยังต้องโกหกอีกเหรอ? เหตุผลที่หอคอยคู่ผู้พิทักษ์ตกต่ำลงก็เพราะคนอย่างพวกท่านนี่แหละ ถ้าท่านยังมีความภาคภูมิใจที่สืบทอดมาจากหอคอยแห่งนี้อยู่ในตัว ก็จงรับคำประกาศสงครามของผมอย่างสมเกียรติเถอะ! ผมจะไม่แพ้ในการต่อสู้ครั้งนี้!” โอซาว่าแสดงด้านที่กล้าหาญออกมา หลังจากกล่าวเช่นนั้น นายทหารโอซาว่าก็ถอยมายืนข้างหลิงหลิงอย่างมีชั้นเชิง ปล่อยให้ "เสือร้าย" อย่างโม่ฟานพุ่งทะยานไปเข่นฆ่าพวกทหารยาม โอซาว่าเตรียมตัวที่จะทุ่มสุดตัว เขาเป็นจอมเวทระดับสูง แม้ว่าจะไม่ได้มุ่งเน้นที่การบ่มเพาะพลังอย่างเต็มที่ แต่เขาก็ยังสามารถต่อสู้กับทหารยามบางส่วนได้! แต่หลังจากที่เขาเห็นโม่ฟานพุ่งเข้าใส่กรมทหารยามและซัดพวกมันล้มระเนระนาดเหมือนหมาป่าที่ดุร้าย เขาก็ตระหนักได้ว่าเขาสามารถช่วยโม่ฟานได้เพียงแค่การเดินตามหลังไปและไม่ขวางทางเท่านั้น กรมทหารยามถูกมองว่าทรงพลัง ทว่าระดับเวทมนตร์ปัจจุบันของโม่ฟานนั้นแตกต่างจากพวกเขาอย่างสิ้นเชิง หากไม่ใช่เพราะสะพานแขวนถูกปกป้องด้วยม่านพลังพิเศษและระบบต้องห้าม หมัดฝนเพลิงอุกกาบาตของโม่ฟานคงทำลายล้างทุกสิ่งทุกอย่างไปแล้ว โม่ฟานสาดเปลวเพลิงไปทั่วทุกทิศทาง เขาเหยียบลงบนพรมเพลิงที่ลุกโชนและซัดทหารยามให้กระเด็นออกไปในทุกย่างก้าวที่เขาเดิน เหล่าทหารยามกระแทกเข้ากับม่านพลัง ม่านพลังป้องกันไม่ให้พวกเขาร่วงหล่นลงไปถูกฉีกกระชากด้วยสายฟ้าสีเหลืองด้านล่าง แต่ดูเหมือนว่าพวกเขาคงไม่สามารถรวบรวมสติกลับมาได้ในเร็วๆ นี้ “อินทรีแดง!” โม่ฟานยกมือขึ้นข้างหนึ่ง พายุฝนฟ้าคะนองสีแดงขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะ พายุนั้นไม่ได้ประกอบด้วยไฟหรือลม แต่มันประกอบไปด้วยฝูงอินทรีเพลิงจำนวนมหาศาล อินทรีเพลิงมีสีแดงสดพร้อมขนที่เจิดจ้า พวกมันถูกปกคลุมด้วยขนเวทมนตร์อัคคีตั้งแต่หัวจรดหาง แต่ละตัวดูสง่างาม พวกมันเริงระบำอยู่ในกองเพลิง มีอินทรีเพลิงนับพันตัว โม่ฟานสร้างพวกมันขึ้นมาโดยการผสานธาตุไฟเข้ากับธาตุอัญเชิญ จากนั้นเขาก็อัญเชิญกองทัพธาตุมาจากอีกมิติหนึ่ง กรมทหารยามไม่เคยเห็นเวทมนตร์ที่งดงามและหรูหราเช่นนี้มาก่อน พวกเขาเงยหน้าขึ้นมองอินทรีเพลิงด้วยอาการอ้าปากค้าง เมื่อกองทัพอินทรีเพลิงถาโถมเข้าใส่ ทหารยามต่างพากันหนีตายด้วยความหวาดกลัว สะพานแขวนมีพื้นที่จำกัดให้พวกเขาหลบหนี รวมถึงพื้นที่ด้านนอกที่ล้อมรอบด้วยระบบต้องห้าม อย่างไรก็ตาม โม่ฟานได้อัญเชิญอินทรีเพลิงทั้งหมดออกมาจากรังเวทมนตร์ด้วยการผสานธาตุไฟและธาตุอัญเชิญ ผลก็คือพวกทหารยามต่างวิ่งหนีพลางเอามือกุมหัว พวกมันถูกเผาไหม้ ถูกจิกทึ้ง ถูกข่วน ถูกยกขึ้นไปในอากาศ และถูกแผดเผาด้วยกลุ่มควันไฟที่พวยพุ่ง หัวหน้ากรมทหารยามที่อยู่อีกฟากหนึ่งของสะพานแขวนมองดูด้วยความกังวลเมื่อได้เห็นภาพที่ชวนฝันร้ายนี้ ‘ไอ้หมอนั่นมันมาจากสวรรค์หรือไง? มันจัดการกับทหารทั้งกรมด้วยตัวคนเดียวได้ยังไง?’ โม่ฟานมาถึงใจกลางสะพานแขวนในไม่ช้า เบื้องหลังของเขา มีผู้คนจำนวนมากล้มลงจนนับไม่ถ้วน "ตาข่ายป้องกัน" ของระบบที่ผิดกฎหมายด้านนอกสะพานแขวนมีร่างของคนหลายคนติดพันอยู่ ท่าทางของพวกเขาเปลี่ยนไป พวกเขาไม่สามารถต่อสู้ได้อีกต่อไปแล้ว “แกเป็นใครกันแน่? แกไม่รู้เหรอว่าแกจะถูกหมายหัวจากนานาชาติถ้าแกมาก่อเรื่องที่หอคอยผู้พิทักษ์ฝั่งตะวันออก!” หัวหน้ากรมทหารยามชี้ไปที่โม่ฟาน “เลิกพูดไร้สาระได้แล้ว! มีดีอะไรก็งัดออกมาโชว์สิ!” โม่ฟานกล่าว หัวหน้ากรมทหารยามโกรธจัด ทว่าเขาก็ไม่มีความกล้าพอที่จะเผชิญหน้ากับโม่ฟานตรงๆ เหล่าทหารยามได้รับสืบทอดค่ายกลลับโบราณบางอย่างมาอย่างไม่ต้องสงสัย ทันใดนั้น พวกเขาก็จัดแถวอย่างเป็นระเบียบพร้อมกัน พวกเขามีชุดเกราะสีเหลืองที่เปล่งประกาย แถวที่พวกเขาจัดดูคล้ายกับแถวของมังกรและอสรพิษหุ้มเกราะ ไม่นานนัก มังกรและอสรพิษหุ้มเกราะก็ปรากฏขึ้นบนสะพานแขวน พวกมันดูทรงพลัง อาจหาญ และสวมหน้ากากเหล็ก เมื่ออินทรีเพลิงพุ่งชนพวกมัน เเปลวไฟและกรงเล็บก็ส่งผลกระทบต่อทหารยามเพียงเล็กน้อยเท่านั้น มุมปากของโม่ฟานกระตุกเมื่อเขาเห็นค่ายกลมังกรอสรพิษหุ้มเกราะ เขายังไม่ได้อัญเชิญสิ่งมีชีวิตที่น่าเกรงขามออกมาเลย เขาถอยหลังไปสองสามก้าวและร่ายวังวนธาตุโกลาหลต่อหน้าเพื่อป้องกันไม่ให้คนอื่นมารบกวนในขณะที่เขาร่ายมนตร์ “ประตูเวทมนตร์โบราณ!” ยอดหอคอยบนหอคอยเอลฟ์พันเผ่านั้นสูงเสียดจนเกือบจะแตะก้อนเมฆ ท่ามกลางหมู่เมฆนั้นมีเมฆเพลิงก้อนหนึ่ง แม้แต่อินทรีเพลิงที่ถูกอัญเชิญมาจากรังเวทมนตร์ก็ยังต้องยอมจำนนต่อราชินีเอลฟ์ธาตุที่อยู่ภายในเมฆเพลิงนั้น มันคืออินทรีหว่านเซี่ยที่มีขนสีแดงเพลิง มันคือผู้ปกครองของสิ่งมีชีวิตมีขนธาตุไฟทั้งหมด ในขณะนั้น โม่ฟานได้ใช้การบ่มเพาะธาตุไฟขั้นสูงสุดและพลังจิตระดับสิบเพื่อสื่อสารกับอินทรีหว่านเซี่ยและทำให้มันยอมสยบต่อการอัญเชิญของเขา! ในที่สุดประตูเวทมนตร์โบราณก็เริ่มเปิดออก แสงสว่างวาบขึ้น ในอากาศ ลูกบอลเพลิงที่ร้อนแรงราวกับดวงอาทิตย์ปรากฏขึ้น ความสว่างของมันมากกว่าในช่วงกลางวันอย่างเห็นได้ชัดในขณะที่มันส่องสว่างไปทั่วหอคอยคู่ผู้พิทักษ์ ก้อนหินที่เย็นจัดถูกฉาบด้วยเงาสีแดงฉาน ซึ่งทำให้ก้อนหินร้อนขึ้นราวกับกำลังลุกไหม้ ทันทีที่อินทรีหว่านเซี่ยปรากฏตัว ขนบริเวณมงกุฎของอินทรีเพลิงก็ร้อนแรงขึ้น เหนือสะพานแขวน พายุเพลิงขนอินทรีที่น่าสะพรึงกลัวก่อตัวขึ้นจากเมฆขนเพลิงที่ม้วนตัว ผู้ปกครองมองลงมาจากฟากฟ้า มันขย้ำมังกรและอสรพิษหุ้มเกราะด้วยกรงเล็บเพลิง เมื่อมันบีบกรงเล็บ คลื่นความร้อนก็ระเบิดออกมาจากกระดูกสันหลังของมังกรและอสรพิษหุ้มเกราะ มังกรและอสรพิษหุ้มเกราะพ่ายแพ้ราบคาบ อินทรีเพลิงทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า บางตัวพุ่งดิ่งลงมาราวกับห่าธนูสีแดง และบางตัวก็ม้วนตัวเป็นรากบัวสีแดงขนาดใหญ่แล้วฟาดลงบนสะพานแขวน!