บทที่ 122: สังหารกุ่ยอิน ในขณะที่จางเฟยกำลังง่วนอยู่กลางพงไพรร่วมกับสองดรุณีฝาแฝดตระกูลอู่ และสตรีคนอื่น ๆ ต่างก็วุ่นอยู่กับการดูแลร้านรวงและภัตตาคารของเขา ท่ามกลางความพลุกพล่านนั้นเอง เงาร่างสายหนึ่งได้ลอบเร้นเข้าสู่ตระกูลฉู่อย่างระแวดระวังยิ่ง สตรีผู้นั้นไม่ใช่ใครอื่นนอกจาก 'กุ่ยอิน' นางมีเป้าหมายเพียงหนึ่งเดียว นั่นคือการลักพาตัวฉู่อิง *'หืม? นางอยู่ในค่ายกลนั่น แต่คนรอบข้างนางมีมากเกินไป ข้าคงต้องเบี่ยงเบนความสนใจของคนพวกนั้นก่อน'* ทว่ากุ่ยอินกลับหารู้ไม่ว่า การคงอยู่ของนางถูกล่วงรู้เข้าเสียแล้ว "นายท่าน! มีสตรีนางหนึ่งลอบเร้นเข้ามาในตระกูลเจ้าค่ะ" "หืม? จริงหรือจินหยวน?" จินหยวนพยักหน้าให้ฉู่ชิง ก่อนจะเหลือบมองไปยังทิศทางที่กุ่ยอินเร้นกายอยู่ "นังนั่นซ่อนตัวอยู่ตรงนั้นเจ้าค่ะ" ด้วยพันธสัญญาที่ผูกพันกัน ทั้งสองจึงสามารถสื่อสารทางจิตได้อย่างง่ายดายโดยไม่มีผู้ใดล่วงรู้หรือแอบฟังบทสนทนานี้ได้ *'เป้าหมายของนางที่ลอบเข้ามาคืออะไรกัน? อีกอย่าง ท่านแม่กับท่านป้าฮวาก็ไม่อยู่เสียด้วย'* ฉู่ชิงรำพึงในใจพลางลอบสังเกตอีกฝ่ายอย่างระมัดระวัง "เจ้าสัมผัสระดับพลังบ่มเพาะของนางได้หรือไม่?" "นางอยู่ในขอบเขตแกนดาราเจ้าค่ะ" จินหยวนตอบพร้อมพยักหน้า ฉู่ชิงขมวดคิ้วมุ่นเมื่อได้ยินเช่นนั้น นางเหลือบมองพี่สาวที่ยังคงไม่รับรู้ถึงภัยมืดที่กำลังคืบคลานเข้ามา ทว่าระดับพลังของพวกนางในตอนนี้ยังด้อยกว่าอีกฝ่ายนัก "เจ้าพอจะจัดการสตรีนางนั้นได้หรือไม่?" "หึหึ! เรื่องง่ายดายเพียงนิดเดียวเจ้าค่ะ" จินหยวนแสยะยิ้ม ก่อนจะเรียกใช้ร่างแยกและศาสตร์แห่งการเร้นกาย "นายท่านรออยู่ตรงนี้เถิด ข้าจะไปจับตัวนางมาให้เอง" "ระวังตัวด้วยนะ จินหยวน" "รับทราบเจ้าค่ะ" จินหยวนเคลื่อนไหวประดุจภูตพรายเข้าหากุ่ยอิน เพียงชั่วพริบตาก็ไปปรากฏกายอยู่ด้านหลัง ทว่าอีกฝ่ายกลับไม่อาจสัมผัสถึงตัวตนของนางได้เลยแม้แต่น้อย ขนาดจางเฟยเองยังยากที่จะตรวจพบจินหยวนยามอยู่ในสภาวะเร้นกายหากไม่มีเม่ยคอยช่วย นับประสาอะไรกับกุ่ยอิน จินหยวนแสยะยิ้มพลางเรียกใช้ศาสตร์แห่งปฐพี ปรากฏหินก้อนมหึมาขึ้นในอุ้งมือ "อั้ก!" กุ่ยอินครางออกมาด้วยความเจ็บปวด เมื่อจินหยวนฟาดก้อนหินเข้าที่ท้ายทอยของนางอย่างถนัดถนี่จนนางสิ้นสติ สลบเหมือดไปในทันที "นายท่าน! ข้าสยบนางได้แล้วเจ้าค่ะ!" เสียงตะโกนของจินหยวนพร้อมกับการปรากฏตัวจากการเร้นกาย ทำเอาฉู่อิงและคนอื่น ๆ ถึงกับสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ "เกิดอะไรขึ้นน่ะชิงเอ๋อร์?" ฉู่อิงถามด้วยความฉงนหลังสิ้นเสียงตะโกน "มีสตรีลอบเข้ามาเจ้าค่ะ และจินหยวนจัดการนางจนสิ้นฤทธิ์แล้ว" ฉู่ชิงตอบพลางลุกขึ้นยืนแล้วทะยานไปยังจุดที่เกิดเหตุ "ไปดูทางนั้นกันเถอะพี่หญิง" ฉู่อิง จางหลิน และสวีหลิงเอ๋อร์ รีบติดตามไปในทันที เมื่อไปถึง ฉู่อิงรีบทรุดตัวลงเคียงข้างกุ่ยอินที่สลบไสล ก่อนจะลงมือผนึกพลังบ่มเพาะของนางไว้อย่างรวดเร็ว ส่วนฉู่ชิงก็เข้ายึดแหวนมิติของกุ่ยอินมาเก็บไว้ ก่อนจะตรวจหาป้ายประจำตัวตามเครื่องแต่งกายเพื่อระบุตัวตน "หืม? นักฆ่ากุ่ยงั้นหรือ?" ฉู่ชิงอุทานด้วยความแปลกใจเมื่อพบป้ายโลหะของนาง "เจ้ารู้จักพวกนักฆ่ากุ่ยงั้นหรือชิงเอ๋อร์? แล้วนางลอบเข้ามาในตระกูลเราทำไมกัน?" จางหลินเอ่ยถาม ฉู่อิงนิ่งเงียบพลางพยายามค้นหาความทรงจำเกี่ยวกับชื่อนี้ แต่สุดท้ายก็ส่ายหน้า "ข้าไม่เคยได้ยินชื่อนักฆ่ากุ่ยมาก่อน และไม่รู้เจตนาที่นางลอบเข้ามาที่นี่ด้วย แต่ท่านป้าฮวาอาจจะรู้อะไรบางอย่าง" หลังจากนั้น ฉู่อิงจึงสั่งให้คนคุมตัวกุ่ยอินไปมัดไว้อย่างหนาแน่น และสั่งให้เอาผ้าหนาอุดปากนางไว้เพื่อป้องกันไม่ให้นางปลิดชีพตัวเอง จากนั้น ฉู่อิงจึงส่งกระแสเสียงแจ้งเรื่องนี้ให้จางเฟย หลิวฮวา และหลิวชิงอวี่ ทราบในทันที . . ณ ผืนป่าอาถรรพ์ หลังจากสดับฟังกระแสเสียงส่งสาร จางเฟยที่กำลังสูบสกัดแก่นแท้อสูรจากซากสัตว์ร้ายก็เลิกคิ้วขึ้น "เสวียนเอ๋อร์ หยวนเอ๋อร์ พวกเจ้าสองคนรู้อะไรเกี่ยวกับนักฆ่ากุ่ยพวกนี้บ้างไหม?" อู่เสวียนตอบเขาทันควัน "พี่หญิงฮวาสงสัยว่าพวกนักฆ่ากุ่ยอาจจะมีความเกี่ยวพันกับตระกูลจ้าว หรือถ้าให้เจาะจงกว่านั้น... ก็น่าจะเป็น 'ฮวนหนิง' นายหญิงแห่งตระกูลนั้นเจ้าค่ะ" "เกิดอะไรขึ้นหรือเจ้าคะ? ทำไมท่านถึงถามเรื่องพวกนาง?" อู่หยวนถามด้วยความอยากรู้ [ท่านได้รับแก่นแท้อสูร 50,000 หน่วย จากสุนัขจิ้งจอกสองหัว] เมื่ออสูรร้ายสิ้นใจ จางเฟยจึงละมือจากซากของมันแล้วหันมาทางฝาแฝดตระกูลอู่ "เมื่อครู่อิงเอ๋อร์ส่งสารมาบอกข้าว่า มีสตรีจากกลุ่มนักฆ่ากุ่ยลอบเร้นเข้าไปในตระกูลฉู่ โชคดีที่จินหยวนสังเกตเห็นเสียก่อน จึงจัดการสยบนางไว้ได้แล้ว" "ห๊ะ!" ฝาแฝดตระกูลอู่ถึงกับชะงักด้วยความตกใจ พวกนางไม่คาดคิดเลยว่าสมาชิกของกลุ่มนักฆ่ากุ่ยจะกล้าบุกรุกตระกูลฉู่ในยามที่พวกนางไม่อยู่เช่นนี้ อู่หยวนกล่าวเสริม "นักฆ่าสองคนที่เคยหมายเอาชีวิตท่านก่อนหน้านี้ก็มาจากกลุ่มนักฆ่ากุ่ยเช่นกัน หากพวกนางมีความสัมพันธ์กับตระกูลจ้าวจริง ข้าคิดว่าเป้าหมายครั้งนี้คงเป็นฉู่อิงแน่นอนเจ้าค่ะ" "นักฆ่ากุ่ย... ตระกูลจ้าว... งั้นรึ ข้าเข้าใจแล้ว" จางเฟยพึมพำกับตัวเองพลางพยักหน้าอย่างช้า ๆ เมื่อประมวลผลทุกอย่างเข้าด้วยกัน "หากข้อสันนิษฐานของฮวาเอ๋อร์เป็นจริง ก็ไม่แปลกใจเลยที่พวกมันอยากจะสังหารข้า ฮวนหนิงคงทำทุกวิถีทางเพื่อลูกชายของนางสินะ" "ถูกต้องแล้วเจ้าค่ะ!" อู่เสวียนเห็นพ้อง "ใคร ๆ ในเมืองต่างก็รู้ว่าจ้าวยวิ๋นหลงรักฉู่อิงมากเพียงใด เขาและเย่หางมักจะแข่งกันเอาชนะใจนางเสมอ แต่ตอนนี้... นางกลายเป็นภรรยาของท่านไปแล้ว" "เหอะ!" จางเฟยแค่นเสียงในลำคอพลางแสยะยิ้มเย็นเยือก ก่อนจะโอบเอวสองดรุณีฝาแฝดไว้ "ในเมื่อใกล้จะมืดแล้ว พวกเรากลับไปตระกูลฉู่กันก่อนเถอะ ข้ามีเรื่องต้องจัดการกับสตรีนางนั้นเสียหน่อย" สิ้นคำพูด จางเฟยก็พาฝาแฝดตระกูลอู่ทะยานออกจากป่าด้วยวิชาเคลื่อนย้ายในพริบตา . . ตระกูลฉู่ เมื่อมาถึงโถงรับรอง กุ่ยอินก็ได้สติลืมตาขึ้นแล้ว โดยมีสองพี่น้องตระกูลหลิวยืนประจันหน้าอยู่ หลังจากได้รับกระแสเสียงจากฉู่อิง หลิวฮวาและหลิวชิงอวี่ก็รีบกลับมายังตระกูลฉู่ทันที และพยายามเค้นสอบปากคำกุ่ยอิน "เป็นอย่างไรบ้างฮวาเอ๋อร์?" จางเฟยถามพลางปรายตามองไปยังกุ่ยอิน หลิวฮวาถอนหายใจออกมาเบา ๆ "นางไม่ยอมปริปากพูดอะไรเลยเจ้าค่ะ" "ข้าเข้าใจแล้ว" จางเฟยย่อตัวลงตรงหน้ากุ่ยอิน ก่อนจะบีบคางของนางให้เงยขึ้นดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานดั่งโลหิตเมื่อเปิดใช้งาน 'เนตรปีศาจ' แผ่รังสีสังหารจนทำให้นางสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว "ให้ข้าบอกเจ้าไว้อย่างนะ... ข้าไม่ได้มีความอดทนหรือเมตตาเหมือนพวกนาง หากเจ้ายังไม่ยอมคายความลับเกี่ยวกับแผนการของฮวนหนิงออกมา ข้าจะทำลายวรยุทธ์ของเจ้าเสีย แล้วโยนเจ้าให้ฝูงสัตว์อสูรข่มขืนจนตาย!" ไม่เพียงแต่กุ่ยอินเท่านั้น แม้แต่พี่น้องตระกูลหลิวและฝาแฝดตระกูลอู่ยังต้องรู้สึกสยดสยองเมื่อได้ยินถ้อยคำเหี้ยมเกรียมนั้น ภายใต้อำนาจกดดันของเนตรปีศาจของจางเฟย ในที่สุดกุ่ยอินก็พ่ายแพ้และสารภาพแผนการทั้งหมดของฮวนหนิงออกมาจนหมดสิ้น ทำเอาทุกคนที่ได้ยินถึงกับตกตะลึง เมื่อทราบความจริง สองแฝดตระกูลอู่จึงรีบมุ่งหน้าไปยังหอฮวาหลัวเพื่อจับตัวสายลับของฮวนหนิง ส่วนสองพี่น้องตระกูลหลิวก็เร่งจัดการกวาดล้างหนอนบ่อนไส้ภายในตระกูลเช่นกัน หลังจากนั้น จางเฟยได้ใช้ทักษะ 'ดูดซับพลังชีวิต' กับกุ่ยอิน สูบเค้นพลังงานชีวิตของนางจนเหือดแห้ง น่าเสียดายที่เทคนิคนี้ไม่ได้ให้แก่นแท้สตรีแก่เขา เขาจึงจัดการเผาร่างของนางจนกลายเป็นเถ้าธุลีไปในชั่วพริบตา - โปรดติดตามตอนต่อไป -