Chapter 137: With Zhang Yue III

เผยแพร่เมื่อ 8 เม.ย. 2569 07:20

# บทที่ 137: กับจางเยว่ (3) ใบหน้าของจางเยว่ขึ้นสีระเรื่อจนแดงก่ำ นางซบศีรษะลงกับอกแกร่งพลางสดับฟังจางเฟยบอกเล่าเรื่องราวมากมาย โดยเฉพาะประสบการณ์อันน่าเหลือเชื่อที่เขาต้องเผชิญหลังเกิดอุบัติเหตุครั้งใหญ่ ความอัศจรรย์ใจแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กายเมื่อนางได้ยินเรื่องราวของสตรีจากตระกูลหลิวและตระกูลฉู่ เพราะหลิวหัวนั้นมีศักดิ์เป็นถึงอาของฉู่ยิ่งและฉู่ชิง ทว่านางกลับยินดีที่จะใช้สามีร่วมกับหลานสาวของตนเองอย่างไม่ถือตัว "นอกจากทั้งสามคนแล้ว เย่เหลียนและจางลิงเสวี่ยคือสตรีในอนาคตของข้า ทว่าพวกนางยังไม่พร้อมจะมอบกายถวายชีวิตให้ ดังนั้นข้าจึงจะรอจนกว่าพวกนางจะเต็มใจอย่างแท้จริง" จางเยว่ลอบถอนหายใจยาวกับคำสารภาพนั้น ก่อนที่จางเฟยจะเอ่ยสืบไป "นอกจากสื่ออู่และสื่อซีแล้ว ข้ายังมีผู้รับใช้อีกสองคน คือหงเหยาที่เป็นหัวหน้าตำรวจ และหวงหรง" "หวงหรงงั้นหรือ?" จางเยว่เหลือบมองน้องชายด้วยความตื่นตะลึง นางย่อมรู้จักตัวตนของอีกฝ่ายเป็นอย่างดีเพราะเคยพบปะกันมาแล้วหลายครา "เจ้าล้อข้าเล่นใช่ไหมเฟย? สตรีสูงศักดิ์เช่นหวงหรงน่ะหรือจะยอมศิโรราบตกเป็นผู้รับใช้ของเจ้า?" "หากท่านคิดว่าข้าล้อเล่น ท่านลองถามจงเหยียนดูได้ เพราะตอนนั้นนางก็อยู่กับข้าด้วย" จางเฟยหัวเราะเบาๆ ในลำคอพลางอธิบาย "คราแรกนางหนุนหลังจางไห่ แต่ตอนนี้กลายเป็นผู้รับใช้ที่ภักดีของข้าไปแล้ว นางมีความต้องการทางเพศที่รุนแรง และข้าในฐานะ 'อินคิวบัส' ย่อมสามารถปรนเปรอความสุขให้นางได้มากล้นยิ่งกว่าบุรุษมนุษย์หน้าไหนจะทำได้" จางเยว่ถึงกับน้ำท่วมปากจนไร้คำโต้แย้ง นางรู้ดีว่าอินคิวบัสคือปีศาจแห่งราคะ จึงไม่แปลกใจนักหากน้องชายของนางจะสามารถร่ายมนตร์เสน่ห์เช่นนั้นได้ "ทีแรกข้าคิดจะเปลี่ยนสื่อซีและสื่ออู่ให้กลายเป็นทาสกาม แต่เพราะพวกนางช่างบริสุทธิ์เดียงสานัก ข้าจึงเปลี่ยนใจ" จางเยว่พยักหน้าเห็นพ้อง นางเองก็สัมผัสได้ว่าสื่ออู่และสื่อซีเป็นสตรีที่ดี นางถอนหายใจแผ่วเบาก่อนเอ่ยกำชับด้วยความเป็นห่วง "ถึงเจ้าจะเป็นอินคิวบัส แต่ข้าไม่อยากให้เจ้าประพฤติตนเยี่ยงปีศาจร้าย โดยเฉพาะการกดขี่ผู้บริสุทธิ์ให้เป็นทาส เข้าใจไหม?" "วางใจเถิด ข้าไม่มีวันทำเช่นนั้น" จางเฟยเงียบงันลงทันตา เขาพบว่ามันยากยิ่งที่จะบอกความจริงเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเขากับฉิงอี้และจางลิน เพราะเกรงว่าพี่สาวจะชิงชังในความรักที่ผิดทำนองคลองธรรมนี้ "เจ้ายังมีความลับเรื่องสตรีคนอื่นซ่อนอยู่อีกใช่ไหม?" จางเยว่เอ่ยด้วยน้ำเสียงมั่นใจ เพราะนางหยั่งรู้ถึงนิสัยของน้องชายดี หากเขามีท่าทีอึกอักเช่นนี้ แสดงว่าต้องมีบางสิ่งปกปิดไว้แน่แท้ "คือว่า..." *แกรก* "สตรีคนอื่นของพี่ใหญ่น่ะ คือน้องกับแม่ยังไงล่ะคะ พี่หญิงเยว่" จางลินเอ่ยแทรกพลางก้าวเข้ามาในห้อง คราแรกนางตั้งใจจะมาตามเพราะทั้งคู่หายเข้าไปในคฤหาสน์นานเกินไป จนคุณย่าต้องสั่งให้นางมาเรียกไปรวมตัว ทว่าเมื่อมาถึงกลับพบว่าจางเฟยกำลังเปิดอกคุยกับพี่สาว นางจึงตัดสินใจลอบฟังบทสนทนาอยู่ครู่หนึ่ง "ฮะ!?" จางเยว่สั่นสะท้านด้วยความตกตะลึง นางมองคนทั้งคู่สลับกันด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ ก่อนจะอุทานออกมา "ล้อเล่นใช่ไหมลิน?" "น้องไม่ได้ล้อเล่นค่ะ!" จางลินปีนขึ้นไปบนเตียง ก่อนจะรั้งคอจางเฟยเข้ามาบรรจงจุมพิตที่ริมฝีปากอย่างดูดดื่มเร่าร้อน ซึ่งเขาก็จุมพิตตอบนางในทันที ดวงตาของจางเยว่เบิกกว้างเมื่อเห็นภาพการพลอดรักอันลึกซึ้งตรงหน้า นางไม่เคยคาดคิดเลยว่าน้องชายและน้องสาวร่วมอุทรจะมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งเกินเลยถึงเพียงนี้ ยิ่งไปกว่านั้น น้องสาวยังบอกว่าแม้แต่ 'มารดา' ของพวกเขาก็ยังร่วมสังวาสกับน้องชายด้วย นางจึงแผดเสียงห้ามปราม "หยุดเดี๋ยวนี้! ทั้งคู่เลย!" เมื่อได้ยินเช่นนั้น จางลินจึงถอนริมฝีปากออกมาพลางเลียริมฝีปากตนเองอย่างเย้ายวน "น้องพูดความจริง พี่หญิง... ทั้งน้องและแม่ต่างก็เป็นผู้หญิงของพี่ใหญ่ และพวกเราก็ 'บำเพ็ญคู่' กับเขามานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว" "พวกเจ้า—" ขณะที่จางเยว่กำลังจะระเบิดอารมณ์ออกมาอีกครั้ง จางเฟยกลับโน้มศีรษะนางเข้ามาใกล้ แล้วประกบริมฝีปากของเขาลงบนกลีบปากของนางโดยตรง "อื้อ..." จางเยว่เบิกตาค้างด้วยความตกใจ ทว่าเพียงชั่วครู่นางกลับไม่อาจหักห้ามใจตนเองได้จนต้องจุมพิตตอบ สองแขนเรียวโอบรอบคอของน้องชายพลางหลับตาลงรับสัมผัสอันเร่าร้อนที่แผ่ซ่านไปทั่วร่าง จางลินส่งเสียงหัวเราะคิกคักเมื่อเห็นภาพนั้น นางรู้ดีว่าพี่สาวแอบรักจางเฟยมาแสนนาน แต่เพราะโซ่ตรวนแห่งศีลธรรมของมนุษย์ที่คอยขวางกั้น ทำให้นางต้องเก็บซ่อนความรู้สึกนั้นไว้ในส่วนลึกของหัวใจตลอดมา จางเฟยละริมฝีปากออกมาหลังจากนั้นครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยเสียงพร่า "ข้ารู้ว่าความสัมพันธ์นี้มันผิดศีลธรรม พี่หญิง... แต่ท่านก็รู้ดีว่าข้าไม่ใช่เพียงมนุษย์ธรรมดาอีกต่อไป ข้าคือผู้บำเพ็ญเพียร คือปีศาจ และคือสัตว์ร้าย" "แต่เฟย..." "พี่ไม่จำเป็นต้องโกหกตัวเองอีกต่อไปแล้วค่ะพี่หญิง" จางลินล้มตัวลงนอนอีกด้านหนึ่งของจางเฟย "น้องรู้ว่าพี่รักพี่ใหญ่มานานแล้ว แต่พี่แค่กดมันไว้เท่านั้น" จางเยว่ไร้คำโต้แย้ง นางได้แต่ซุกใบหน้าที่แดงซ่านลงกับอกกว้างของจางเฟยด้วยความขัดเขินที่น้องสาวและน้องชายล่วงรู้ความลับที่ปกปิดมานานแสนนาน จางเฟยโอบกอดพี่สาวทั้งสองไว้พลางลูบแขนปลอบประโลม "ไม่ต้องกังวลไปหรอกพี่หญิง ข้าจะไม่บังคับให้ท่านต้องยอมรับความรู้สึกนี้ในทันที เพราะข้ารู้ว่ามันยากเกินจะทำใจ แต่ไม่ช้าก็เร็ว พวกเราจะจากโลกนี้ไปยังดินแดนอื่น ดินแดนที่ไม่มีกฎหมายหรือจารีตใดๆ มาขวางกั้นความรักของเราได้" จางเยว่ไม่ได้ตอบคำใด นางยังคงซุกใบหน้าอยู่กับอกของจางเฟยเพื่อปกปิดรอยยิ้มหวานที่ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของนางมิให้ใครเห็น หลังจากนั้นครู่หนึ่ง จางเฟยจึงพาทั้งสองออกจากคฤหาสน์เพื่อไปรวมตัวกับคนอื่นๆ ต่อไป **— โปรดติดตามตอนต่อไป —**

React

พูดคุย