Chapter 140: Women Talks

เผยแพร่เมื่อ 8 เม.ย. 2569 07:20

## บทที่ 140: การสนทนาของเหล่าสตรี ท่ามกลางบรรยากาศภายในโรงงาน หญิงสาวร่างระหงผู้หนึ่งยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้าจงเยี่ยน แววตาของนางฉายชัดถึงความฉงนสนเท่ห์ ทันทีที่นางมาถึงโรงงาน ก็มีคนแจ้งให้มุ่งตรงมาพบหญิงสาวผู้ทรงอำนาจเบื้องหน้าทันที โดยระบุว่ามีเรื่องสำคัญยิ่งยวดที่ต้องหารือ “พี่เยี่ยน ท่านมีธุระอันใดกับข้าหรือคะ?” จงเยี่ยนทอดสายตามองหญิงสาวตรงหน้าครู่หนึ่ง ก่อนจะคลี่รอยยิ้มละไมออกมา “ข้าต้องการโยกย้ายเจ้าไปยังที่แห่งใหม่ กัวหลาน” “เอ๊ะ? เหตุใดข้าต้องถูกย้ายไปที่อื่นด้วยล่ะคะ?” กัวหลานอุทานด้วยความสับสน นางทบทวนย้อนกลับไปก็ไม่พบว่าตนเองทำสิ่งใดผิดพลาดในหน้าที่การงานเลยแม้แต่น้อย แต่จู่ๆ จงเยี่ยนกลับต้องการย้ายนางไปเสียอย่างนั้น จงเยี่ยนหัวเราะเบาๆ เมื่อเห็นปฏิกิริยาตื่นตระหนกของอีกฝ่าย “เจ้าไม่ได้ทำสิ่งใดผิดเลยกัวหลาน ข้าเพียงแต่กำลังจะเปิดกิจการใหม่ และข้าต้องการให้เจ้าไปดำรงตำแหน่งผู้จัดการเพื่อดูแลทุกสิ่งทุกอย่างที่นั่น” “หา!?” กัวหลานร้องลั่นด้วยความตกตะลึง นางแทบไม่อยากเชื่อหูตนเองว่าจงเยี่ยนจะมอบโอกาสเลื่อนตำแหน่งให้ แถมยังก้าวกระโดดขึ้นเป็นผู้จัดการโดยตรง “แต่ว่า...” “ข้าตระหนักดีว่าเจ้าเป็นคนเฉลียวฉลาดและขยันหมั่นเพียรเพียงใด” จงเยี่ยนเอ่ยขัดขึ้นทันควัน นางตัดสินใจแต่งตั้งกัวหลานเพราะจางเฟยเป็นผู้ขอให้นางผลักดันหญิงสาวผู้นี้ขึ้นเป็นผู้จัดการร้านของเขา “ดังนั้น ข้าจึงเชื่อมั่นว่าเจ้าจะทำหน้าที่ผู้จัดการที่ดีได้อย่างแน่นอน” สิ้นคำกล่าว จงเยี่ยนได้ยื่นแฟ้มเอกสารที่เตรียมไว้ล่วงหน้าให้แก่กัวหลาน พร้อมกำชับให้นางศึกษารายละเอียดทั้งหมดให้ถี่ถ้วน หลังจากนั้นจงเยี่ยนยังมีภารกิจที่ต้องตระเตรียมสถานที่สำหรับร้านของจางเฟย และนางยังมีนัดพบกับบุคคลสำคัญอีกคนหนึ่งด้วย . . **ณ ห้องรับรองพิเศษของภัตตาคารหรู** ภายในห้องส่วนตัวที่ตกแต่งอย่างวิจิตร สองสตรีผู้โฉมสะคราญนั่งเผชิญหน้ากันพลางละเลียดชิมอาหารรสเลิศ สตรีทั้งสองต่างมีความงดงามทัดเทียมกัน รูปร่างของพวกนางสูงโปร่งดูสมส่วน ทว่าความอวบอิ่มในจุดสำคัญนั้นกลับมีความแตกต่างกันอย่างชัดเจน หญิงสาวเจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลยาวประบ่ามีสีหน้าประหลาดใจยามที่ได้ลิ้มรสเนื้อกวาง แววตาของนางเป็นประกายด้วยความพึงใจในรสสัมผัสอันละเมียดละไม ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นทันที “จงเยี่ยน เจ้าไปหาเนื้อกวางนี่มาจากที่ไหนกัน? ข้าสัมผัสได้ว่ามันต่างจากเนื้อทั่วไปที่เคยลิ้มลอง รสสัมผัสนุ่มนวลไม่เหนียวเคี้ยวพยาก อีกทั้งกลิ่นหอมของมันยังเย้ายวนและนุ่มลึกยิ่งนัก” “แน่นอนว่าย่อมต้องแตกต่าง หยางลู่เอ๋อร์ เพราะพวกมันถูกเลี้ยงดูด้วยกรรมวิธีพิเศษในสถานที่อันเฉพาะเจาะจง” จงเยี่ยนตอบกลับพร้อมเสียงหัวเราะในลำคอ แน่นอนว่านางไม่อาจแพร่งพรายความลับได้ว่าเนื้อกวางเหล่านี้ส่งตรงมาจาก ‘แดนหยกนภา’ “หากเจ้าถูกใจรสชาตินี้ ไว้ข้าจะจัดส่งไปให้ที่บ้านสักสองสามกิโลกรัมแล้วกัน” “โอ้! เยี่ยมไปเลย ข้าชอบเนื้อนี่จริงๆ” หยางลู่เอ๋อร์กล่าวอย่างยินดีขณะเริ่มชิมอาหารจานอื่น และนางก็ต้องประหลาดใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพราะเนื้อทุกชนิดในมื้ออาหารนี้ล้วนมีคุณภาพล้ำเลิศกว่าที่นางเคยรับประทานมาทั้งชีวิต “ท่านแม่บอกว่าเจ้าจะมาร่วมมือทำธุรกิจด้วย ท่านจึงส่งข้ามาพบเจ้าเพื่อเจรจา” “ถูกต้องแล้ว” จงเยี่ยนพยักหน้ารับ ก่อนจะหยิบเอกสารจำนวนหนึ่งออกมาส่งให้หยางลู่เอ๋อร์ “เจ้าลองศึกษาข้อมูลในเอกสารเหล่านี้ดูก่อนเถอะ” หยางลู่เอ๋อร์รับมาพลางกวาดสายตาอ่านทีละหน้าอย่างละเอียด เพียงไม่นานนางก็ต้องเลิกคิ้วสูงด้วยความฉงน เพราะมีรายการสินค้าหลายอย่างที่นางไม่เคยรู้จักมาก่อน “ของพวกนี้มาจากที่ไหนกัน? โดยเฉพาะเครื่องสำอางพวกนี้ ข้าไม่เคยเห็นส่วนผสมแบบนี้มาก่อนเลย” “ข้าเองก็ไม่ทราบแน่ชัดว่าเขาไปเอาของพวกนี้มาจากที่ใด เพราะเขาไม่ได้บอกรายละเอียดไว้ แต่ข้าได้ลองใช้เครื่องสำอางพวกนี้ด้วยตัวเองแล้ว ผลลัพธ์ของมันช่างอัศจรรย์ยิ่งนัก” จงเยี่ยนเองก็จนปัญญาจะอธิบาย หากบอกไปว่าของทั้งหมดนี้มาจากต่างโลก หยางลู่เอ๋อร์คงคิดว่านางเสียสติไปแล้วแน่ๆ “ที่สำคัญที่สุด เครื่องสำอางทั้งหมดนี้ใช้เพียงส่วนผสมจากธรรมชาติเท่านั้น” “หืม? แล้ว ‘เขา’ ที่เจ้าว่านี่คือใครกันแน่?” หยางลู่เอ๋อร์ถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น “ท่านแม่ไม่ได้บอกอะไรข้าเกี่ยวกับตัวตนของเขาเลย บอกเพียงแต่ว่าท่านชื่นชมในตัวเขาอย่างมาก” *‘แน่นอนว่าแม่ของเจ้าต้องชื่นชมเฟยเอ๋อร์อยู่แล้วล่ะ ถึงขนาดเต็มใจลดตัวลงไปเป็นข้ารับใช้เพื่อปรนเปรอตัณหาให้เขาเชียวนา’* จงเยี่ยนแอบค่อนขอดอยู่ในใจพลางหัวเราะร่า ก่อนจะตอบคำถามออกไป “เอาเป็นว่า เขาชื่อว่า จางเฟย” “จางเฟย? ข้าว่าข้าเคยได้ยินชื่อนี้ที่ไหนมาก่อนนะ” หยางลู่เอ๋อร์พึมพำพลางพยายามขุดค้นความทรงจำ ก่อนจะโพล่งออกมา “เจ้าหมายถึง บุตรชายคนที่สองของจางไห่น่ะหรือ?” “ใช่ เขาคือบุตรชายคนที่สองของจางไห่จริงๆ” จงเยี่ยนพยักหน้ายืนยัน “แต่หากเจ้าได้พบเขา ไม่จำเป็นต้องพูดถึงจางไห่หรอกนะ เพราะเขาไม่มีความเกี่ยวข้องอันใดกับชายผู้นั้นอีกต่อไปแล้ว” หยางลู่เอ๋อร์มองจงเยี่ยนด้วยความงุนงง นางไม่เข้าใจถึงความสัมพันธ์อันร้าวรานระหว่างจางไห่และจางเฟยนัก แต่นางก็วางเอกสารลงพร้อมกับคลี่รอยยิ้มอย่างมีเลศนัย “แล้วข้าจะได้พบเขาเมื่อไหร่กันล่ะ?” *‘เหอะ... ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นจริงๆ’* จงเยี่ยนบ่นพึมพำในใจ เพราะนางรู้จักทั้งหวงหรงและหยางลู่เอ๋อร์ดี และดูเหมือนคนลูกจะร้ายกาจกว่าคนแม่เสียด้วยซ้ำ “หากเจ้าปรารถนาจะพบเขา ข้าสามารถพาไปได้ทันที แต่ข้าขอเตือนไว้ก่อนว่าอย่าริอ่านเล่นกับไฟ มิเช่นนั้นเจ้าอาจจะถูกเผาไหม้จนมอดไหม้ เพราะชายผู้นี้... พิเศษเหนือใคร” หยางลู่เอ๋อร์เลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจที่ได้ยินจงเยี่ยนยกยอจางเฟยถึงเพียงนี้ เพราะเช่นเดียวกับมารดาของนาง จงเยี่ยนไม่ใช่สตรีประเภทที่จะเอ่ยปากชมบุรุษคนใดง่ายๆ *‘จางเฟยผู้นี้เก่งกาจถึงเพียงนั้นเชียวหรือ? เหตุใดพวกนางถึงได้เยินยอนักนะ?’* เมื่อเห็นท่าทีนั้น จงเยี่ยนก็ได้แต่ส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ แม้ว่านางจะยังไม่ได้มอบกายถวายชีวิตให้จางเฟย แต่จากคำบอกเล่าของหรูเสวี่ยและสตรีคนอื่นๆ นางมั่นใจว่าชะตากรรมของหยางลู่เอ๋อร์คงไม่พ้นต้องเดินตามรอยเท้าผู้เป็นมารดาอย่างแน่นอน . . เมื่อกลับถึงบ้าน จางเฟยตัดสินใจเข้าห้องน้ำเพื่อชำระล้างร่างกาย แม้เขาจะสามารถใช้พลังปราณขจัดสิ่งสกปรกได้ แต่การได้สัมผัสสายน้ำเย็นฉ่ำก็ยังคงเป็นทางเลือกที่รื่นรมย์ที่สุดเสมอ จางเฟยยืนนิ่งอยู่ใต้ฝักบัวปล่อยให้สายน้ำพรั่งพรูผ่านร่างกายพลางครุ่นคิดถึงเรื่องราวต่างๆ *‘เมย ช่วยแสดงสถานะของข้าและเหล่าหญิงสาวให้ข้าดูหน่อย’* [รับทราบเจ้าค่ะ!] === **[สถานะ]** **ชื่อ**: จางเฟย **อายุ**: 19 ปี **เผ่าพันธุ์**: > มนุษย์ > อินคิวบัส (Incubus) > จิ้งจอกสวรรค์ (Heavenly Fox) **ระดับการบำเพ็ญ**: > ขอบเขตสร้างฐาน (Foundation Realm) 5 ดาว [ปราณ: 10,600/36,000] **ระดับปีศาจ**: > ระดับต่ำ [หยินบริสุทธิ์: 8,000/10,000] **ระดับสัตว์อสูร**: > 2 หาง [แก่นแท้อสูร: 50,000/200,000] **กายา**: > กายามนุษย์ > กายาปีศาจ > กายาจิ้งจอก **กายาพิเศษ**: - **สายเลือดพิเศษ**: - **มรดก**: - **ธาตุ**: > อัคคี [ระดับเริ่มต้น] > ความมืด [ระดับเริ่มต้น] > แสงสว่าง [ระดับเริ่มต้น] --- **เงินตรา**: 90,260,000 **หยินบริสุทธิ์**: 3,000 **แก่นแท้อสูร**: 50,000 **อัญมณีแดง**: 99,402,470 **อัญมณีเขียว**: 110,000 **อัญมณีน้ำเงิน**: 15,000 **แก่นอสูรระดับต่ำ**: 1,150 **แก่นอสูรระดับกลาง**: 10 **แก่นอสูรระดับสูง**: - **แต้มสำนัก**: 7,000 --- **[คู่บำเพ็ญ]** **> คู่บำเพ็ญทั่วไป** 1. หลิวฮวา - อายุ 48 ปี - มนุษย์ - ขอบเขตปฐพี 1 ดาว 2. หลิวชิงอวี่ - อายุ 50 ปี - มนุษย์ - ขอบเขตปฐพี 2 ดาว 3. ฉู่ยิ่ง - อายุ 25 ปี - มนุษย์ - ขอบเขตก่อเกิดแกนพลัง 7 ดาว 4. จางหลิน - อายุ 17 ปี - มนุษย์ - ขอบเขตพื้นฐาน 10 ดาว (ยังไม่ได้ร่วมอภิรมย์) 5. ฉู่ชิง - อายุ 20 ปี - มนุษย์ - ขอบเขตสร้างฐานระดับสูงสุด **> คู่บำเพ็ญพร้อมตราประทับอินคิวบัส** 1. หรูเสวี่ย - อายุ 35 ปี - มนุษย์ - ขอบเขตพื้นฐาน 5 ดาว 2. หูเยว่ - อายุ 500+ ปี - จิ้งจอกจันทรา - ขอบเขตสวรรค์ 10 ดาว (ยังไม่ได้ร่วมอภิรมย์) === **[สัตว์อสูรในพันธสัญญา]** 1. บอยตาทา (Boitata) - มังกรสมิง - อายุ 1000+ ปี - ขอบเขตสวรรค์ 10 ดาว === **[ข้ารับใช้]** 1. หงเหยา - มนุษย์ - อายุ 35 ปี - (ไม่มีระดับบำเพ็ญ) 2. หวงหรง - มนุษย์ - อายุ 49 ปี - (ไม่มีระดับบำเพ็ญ) 3. ซืออู่ - มนุษย์ - อายุ 24 ปี - (ไม่มีระดับบำเพ็ญ) 4. ซือซี - มนุษย์ - อายุ 22 ปี - (ไม่มีระดับบำเพ็ญ) === *‘เฮ้อ! การเพิ่มพลังปีศาจของข้ามันช่างยากเย็นกว่าการเพิ่มระดับบำเพ็ญเสียอีก’* จางเฟยบ่นพึมพำในใจ [ฮิฮิ ตอนนี้มีดรายแอดอยู่ข้างกายท่านแล้วนะเจ้าคะนายท่าน หากท่าน ‘กิน’ เจเน็ตเสีย ข้าเชื่อมั่นว่าท่านจะได้รับหยินบริสุทธิ์จากนางมหาศาลแน่นอน] ริมฝีปากของจางเฟยกระตุกเมื่อได้ยินเช่นนั้น ทว่าเขาก็ไม่อาจปฏิเสธได้เลยว่าเจเน็ตนั้นช่างงดงามและเย้ายวนเพียงใด ทันใดนั้นเอง เสียงเปิดประตูห้องน้ำก็ดังขึ้นจนทำให้เขาต้องสะดุ้งสุดตัว *แกร๊ก!* จางเฟยหันไปมองทางประตูพลางส่ายหน้าให้แก่ร่างที่ก้าวเข้ามา *‘ยัยดรายแอดนี่! ข้าล็อคประตูแล้วแท้ๆ แต่นางก็ยังเปิดเข้ามาได้อีกนะ’* เจเน็ตไม่เอื้อนเอ่ยสิ่งใด นางจัดการเปลื้องอาภรณ์ออกจนหมดสิ้นก่อนจะโผเข้าสวมกอดจางเฟยจากทางด้านหลัง มือเรียวบางลูบไล้แก่นกายของเขาอย่างแผ่วเบาพร้อมกับขยับมันช้าๆ พลางกระซิบด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าเย้ายวน... “ท่านไม่อยาก ‘กลืนกิน’ ข้าในตอนนี้เลยหรือคะ...?” **- โปรดติดตามตอนต่อไป -**

React

พูดคุย