บทที่ 357: ยูนีคสกิล: สลับตำแหน่ง II เกรย์รีบกวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างเร่งรีบ และสายตาของเขาก็ไปหยุดอยู่ที่ผู้ใช้ธาตุความมืดซึ่งเป็นหนึ่งในสามพี่น้องโดยไม่เสียเวลาแม้แต่น้อย เขาตัดสินใจก้าวเท้าออกไปข้างหน้าแล้วร่างของเขาก็หายวับไป ทันใดนั้น ผู้ใช้ธาตุความมืดที่กำลังป้องกันการโจมตีอยู่ก็เข้ามาแทนที่ตำแหน่งของเขา ผู้ใช้ธาตุความมืดตกตะลึงเมื่อพบว่าสัตว์อสูรเบื้องหน้าของเขาหายไปแล้ว ในขณะที่เขากำลังประมวลผลว่าเกิดอะไรขึ้น กรงเล็บของเสือดาวที่อาบไปด้วยสายฟ้าก็ตบเข้าที่แผ่นหลังของเขาอย่างจัง จนเนื้อหนังฉีกขาดออกมา ปัง! แรงปะทะนั้นส่งร่างของเขากระเด็นลอยละลิ่ว ไปตกอยู่ท่ามกลางฝูงสัตว์อสูรที่ตีนเขา ส่วนเกรย์ที่ไปโผล่อยู่ในตำแหน่งเดิมของผู้ใช้ธาตุความมืด ก็ได้รับความช่วยเหลือจากเสื้อกั๊กสีน้ำเงินที่ทำงานอัตโนมัติด้วยคุณสมบัติป้องกันในยามที่เขาไม่สามารถรับมือการโจมตีได้ทัน แต่แรงปะทะก็ยังส่งให้ร่างของเขากระเด็นออกไป ปึ้ง! เขากระแทกเข้ากับตัวของสัตว์อสูรอีกตัวหนึ่ง แรงกระแทกนั้นทำให้สัตว์อสูรตัวดังกล่าวถอยกรูดไปด้านหลัง ร่างของเจ้าอสูรตัวนั้นกลายเป็นเบาะรองรับอย่างดี ช่วยให้เขาตั้งหลักได้สำเร็จ หลังจากยืนได้มั่นคงแล้ว เขาก็มองไปยังทิศทางของเสือดาว และต้องประหลาดใจเมื่อไม่พบผู้ใช้ธาตุความมืดอยู่ตรงนั้นแล้ว เสือดาวจ้องมองมาที่เขาด้วยแววตาโกรธเกรี้ยว ทำให้เขารู้สึกหวาดหวั่นอยู่ไม่น้อย เขารีบนำผ้ามาห่อต้นไม้อัสนีแล้วซุกไว้ในเสื้อตัวหลวมของเขา แน่นอนว่านั่นเป็นเพียงการตบตาผู้อื่นเท่านั้น ความจริงแล้วเขาเก็บมันไว้ในแหวนมิติของเขาเรียบร้อยแล้ว 'เทคนิคนี้นี่มันเหนือชั้นกว่าสวรรค์เสียอีก!' เกรย์คิดด้วยความตื่นเต้น เทคนิคที่เขาใช้สลับตำแหน่งกับชายหนุ่มรวมถึงผู้ใช้ธาตุความมืดนั้น เป็นส่วนหนึ่งของวิชาความว่างเปล่าอันยิ่งใหญ่ หลังจากที่เขาฝึกฝนจนเชี่ยวชาญในระดับหนึ่ง เขาก็พบว่าตนเองไม่ได้เพียงแค่เคลื่อนที่ไปยังจุดที่กำหนดได้เท่านั้น แต่ยังสามารถสลับตำแหน่งกับสิ่งใดก็ตามที่อยู่ในจุดนั้นได้อีกด้วย นี่เป็นสกิลที่จะสร้างประโยชน์ให้เขาได้อย่างมหาศาล เพียงแต่การใช้สลับตำแหน่งจะสิ้นเปลืองพลังงานสูงกว่ามาก ในตอนนี้เขาเหลือพลังพอที่จะใช้งานได้อีกเพียงห้าครั้งเท่านั้น หลังจากนั้นเขาคงจะหมดแรงและต่อให้ต้องต่อสู้ด้วยธาตุอื่นก็คงเป็นเรื่องยากลำบาก เสือดาวพุ่งเข้าหาเขา ทำให้เขาต้องหันหลังกลับแล้วออกวิ่งหนี นี่เป็นยูนีคสกิลที่เขาขัดเกลามาจากดินแดนทดสอบ และเขามั่นใจในความสามารถในการหนีของตนเองเป็นอย่างมาก บนหน้าผา โฮก! เสียงคำรามของเสือดาวดึงดูดความสนใจของผู้คนที่ยังคงพยายามปีนขึ้นไปยังยอดเขา "นั่นเสียงอะไรน่ะ?" ผู้ใช้ธาตุสายฟ้าที่เป็นหนึ่งในสามพี่น้องถามขึ้น "ต้องมีใครบางคนได้ต้นไม้อัสนีไปแน่ๆ" หัวหน้าคณะสำรวจกล่าว ขณะที่เขาอยู่ใกล้กับยอดเขาแล้ว "ต้องเป็นพี่ชายแน่ๆ" ผู้ใช้ธาตุไฟกล่าวด้วยความมั่นใจ "ฉันบอกไม่ได้แน่ชัดหรอก เพราะเขาไม่ใช่คนเดียวที่ไปถึงยอดเขา เจ้าเด็กที่มากับเราก็อยู่ที่นั่นด้วย แล้วฉันก็นึกขึ้นได้ว่าเห็นแสงสีแดงวาบผ่านไป ถ้าฉันเดาไม่ผิดละก็ น่าจะเป็นฝีมือของมนุษย์เหมือนกันนี่แหละ" หัวหน้าคณะสำรวจกล่าว "หึ! ไอ้เด็กนั่นโชคดีนักที่ยังมีชีวิตอยู่ได้ถึงตอนนี้ ถ้ามันกล้าขโมยต้นไม้อัสนีไปจากพี่ชายล่ะก็ มันต้องตายสถานเดียว..." ผู้ใช้ธาตุไฟหยุดชะงัก สายตามองไปยังร่างหนึ่งที่กำลังบินร่วงลงไปยังตีนเขา "พี่ชาย!" ผู้ใช้ธาตุไฟและสายตาร้องอุทานออกมาพร้อมกัน ก่อนจะพุ่งตรงไปยังตีนเขาที่ผู้ใช้ธาตุความมืดร่วงลงไป การลงจากเขาที่สูงเพียงร้อยเมตรเศษๆ ถือเป็นเรื่องง่ายดายสำหรับทั้งสองคน แค่กระโดดครั้งเดียวก็ถึงพื้น เมื่อมาถึงพื้น พวกเขาก็ต้องตกใจกับสภาพอันน่าเวทนาของพี่ชาย แผ่นหลังของเขามีเลือดไหลทะลักออกมาไม่หยุด และมีเลือดไหลซึมออกมาจากมุมปาก พวกเขาไม่มีเวลาให้ขบคิดว่าเกิดอะไรขึ้น จึงมุ่งเป้าไปที่การจัดการกับเหล่าอสูรที่กำลังวิ่งกรูเข้ามาหาพี่ชายของพวกเขา ผู้ใช้ธาตุความมืดพยายามจะลุกขึ้นยืน แต่เขาก็ทำไม่สำเร็จ ในขณะที่ผู้ใช้ธาตุไฟและสายฟ้ากำลังต่อสู้กับพวกอสูร พวกเขาก็ได้ยินเสียงที่น่ารำคาญดังขึ้น "อ้าว อยู่ที่นี่กันเองเหรอ ฉันอุตส่าห์ตามหาพวกนายไปทั่วเลยนะ" เกรย์กล่าวพลางพุ่งเข้ามาหาทั้งสามพี่น้องโดยมีเสือดาวตามมาติดๆ เขาตั้งใจจะใช้ความแข็งแกร่งของเสือดาวจัดการกับสามพี่น้องคู่นี้ ทีแรกเขาคิดว่าผู้ใช้ธาตุความมืดหนีไปแล้ว แต่เขาไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะถูกเสือดาวตบกระเด็นตกเขาไปด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว "ไอ้สารเลว! แกหมายความว่ายังไง?" ผู้ใช้ธาตุไฟด่ากราดทันทีที่เห็นเกรย์ แต่สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเมื่อสังเกตเห็นสิ่งที่เกรย์กำลังล่อมาหาพวกเขา เขามองเห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์บนใบหน้าของเกรย์ จึงไม่ใช่เรื่องยากที่จะเดาว่ามันต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับพี่ชายของพวกเขาอย่างแน่นอน ระหว่างที่เกรย์วิ่งเข้ามาหา ทั้งสามพี่น้อง ผู้ใช้ธาตุสายฟ้าก็รีบคว้าตัวพี่ชายขึ้นมา "ถอย!" เขาตะโกนบอกผู้ใช้ธาตุไฟ "ถือว่าแกโชคดีไปนะ ไอ้เด็กเหลือขอ!" ผู้ใช้ธาตุไฟกล่าวทิ้งท้ายก่อนจะหันหลังกลับ พวกเขารู้ดีว่าไม่มีทางรับมือกับเสือดาวที่กำลังไล่ล่าเกรย์ได้ หากพี่ชายของพวกเขายังอยู่ในสภาพสมบูรณ์ พวกเขาก็ยังพอมีลุ้น แต่ในเมื่อพี่ชายบาดเจ็บหนักเช่นนี้ พวกเขาจึงไม่สามารถเสี่ยงได้ เกรย์แสยะยิ้มกว้าง ในก้าวย่างเดียวเขาก็หายวับไป แล้วไปปรากฏตัวอยู่หน้าผู้ใช้ธาตุไฟ ณ จุดที่ผู้ใช้ธาตุสายฟ้าและผู้ใช้ธาตุความมืดเคยยืนอยู่ก่อนหน้านี้ ปัง! เขาชกเข้าที่ใบหน้าของผู้ใช้ธาตุไฟอย่างจัง ส่งร่างของอีกฝ่ายกระเด็นลอยออกไป ผู้ใช้ธาตุสายฟ้าที่กำลังพยายามหลบหนีถึงกับตกตะลึงที่เห็นพี่ชายของตนมาขวางอยู่ตรงหน้า เขาจำได้ว่าผู้ใช้ธาตุไฟเคยอยู่ข้างหลังเขา รูม่านตาของเขาขยายกว้างขึ้นเมื่อเห็นพี่ชายถูกเด็กหนุ่มที่อยู่ข้างหลังพวกเขาชกจนกระเด็น เกรย์เล็งหมัดที่ปล่อยออกไปใส่ผู้ใช้ธาตุไฟอย่างแม่นยำ เพื่อให้ร่างของเขาพุ่งไปในทิศทางของผู้ใช้ธาตุสายฟ้าพอดี ในตอนนี้ผู้ใช้ธาตุสายฟ้าตกอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกว่าจะเลือกช่วยพี่ชาย หรือขยับตัวหลบไปด้านข้างเพื่อเอาตัวรอด การช่วยผู้ใช้ธาตุไฟหมายถึงการนำทั้งตัวเขา ผู้ใช้ธาตุความมืด และผู้ใช้ธาตุไฟ เข้าไปอยู่ในระยะโจมตีของเสือดาว แต่การเอาตัวรอดหมายความว่าเขาจะสามารถรักษาชีวิตของตนเองและผู้ใช้ธาตุความมืดเอาไว้ได้ โดยต้องแลกกับการทอดทิ้งผู้ใช้ธาตุไฟไป