Chapter 292 รางวัลสุดพิเศษ “วิชา ‘ปลายนิ้วเติมเต็มปรารถนา’ นี่... คือสิ่งที่คุณใช้ตอนนวดให้ฉันหรือเปล่า?” หลานหลี่ชิงเดินเคียงข้างซูหยางและเอ่ยถามเขาในขณะที่เหล่าศิษย์ชั้นผู้น้อยกำลังฝึกฝนกันอยู่ “ก็ทำนองนั้นแหละ...” ซูหยางยิ้มตอบ หลานหลี่ชิงส่ายหน้าอยู่ในใจ วิชานี้ถูกสร้างขึ้นโดยเทพแห่งกามารมณ์... ไม่น่าแปลกใจเลยที่การนวดของซูหยางจะให้ความรู้สึกราวกับมาจากต่างโลก หนึ่งชั่วโมงผ่านไป ซูหยางปรบมือแล้วกล่าวเสียงดัง “ครบหนึ่งชั่วโมงแล้ว” แม้จะจดจ่ออยู่กับวิชาและไม่อยากหยุด แต่เหล่าศิษย์ชั้นผู้น้อยก็ยอมละมือจากการฝึกและเงยหน้าขึ้นมองซูหยาง “ให้พวกเธอจับคู่กับคนเพศตรงข้าม แล้วใช้วิชาปลายนิ้วเติมเต็มปรารถนากับอีกฝ่าย แน่นอนว่าเนื่องจากสัดส่วนชายหญิงไม่เท่ากัน หากใครไม่มีคู่ก็จับคู่กับใครก็ได้ไปก่อน” ไม่กี่นาทีต่อมา หลังจากความวุ่นวายในการหาคู่ เหล่าศิษย์ทุกคนก็หาคู่ของตนได้สำเร็จ “ใครที่ยืนอยู่ทางขวามือของฉันตอนนี้ ให้เริ่มก่อน ส่วนอีกคนให้หันหลังให้” เหล่าศิษย์ปฏิบัติตามคำสั่งและเข้าประจำที่อย่างรวดเร็ว “ดีมาก ทีนี้คนที่อยู่ทางขวา ให้หาจุดชีพจรสำคัญบนตัวคู่ของเธอแล้วกดลงไป ให้เวลาหนึ่งนาทีก่อนจะสลับตำแหน่งกัน” เหล่าศิษย์ไม่รอช้า ต่างเริ่มค้นหาจุดชีพจรสำคัญบนตัวคู่ของตนทันที ศิษย์บางคนที่เข้าใจวิชาปลายนิ้วเติมเต็มปรารถนาในระดับหนึ่งภายในชั่วโมงที่ผ่านมา ใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาทีก็หาจุดชีพจรสำคัญเจอ อย่างไรก็ตาม ศิษย์ที่เหลือยังไม่สามารถหาจุดนี้เจอแม้จะผ่านไปหนึ่งนาทีเต็มแล้วก็ตาม ศิษย์บางคนถึงกับใช้วิธีสุ่มกดลงไปบนแผ่นหลังของคู่ตัวเองด้วยความสิ้นหวัง หวังว่าจะเดาถูก แต่ซูหยางมองออกอย่างทะลุปรุโปร่งถึงความมั่วซั่วของพวกเขา กระนั้นเขาก็ไม่ได้พูดอะไรและเฝ้ามองเหล่าศิษย์ต่อไป หนึ่งนาทีผ่านไป ซูหยางเอ่ยขึ้น “สลับตำแหน่งได้” หลังจากสลับตำแหน่ง ซูหยางให้สัญญาณเริ่ม และเหล่าศิษย์ก็เริ่มค้นหาจุดชีพจรสำคัญของคู่ตนอีกครั้ง เมื่อครบหนึ่งนาที ซูหยางก็ปรบมือ “หยุด” เหล่าศิษย์หันมามองเขา “พวกเธอส่วนใหญ่ยังหาจุดชีพจรสำคัญของคู่ตัวเองไม่เจอ แต่อย่าได้ท้อแท้ไปเลย” “ส่วนคนที่หาจุดชีพจรเจอ ถ้าเป็นฉันจนกว่าจะหาจุดเหล่านี้ได้ในทันที ฉันคงยังไม่ฉลองหรอก อันที่จริง แม้จะหาจุดเจอ แต่พวกเธอก็ยังไม่สามารถกระตุ้นมันเพื่อนำความสุขมาให้อีกฝ่ายได้ หากทำไม่ได้ทั้งสองอย่าง ก็ถือว่ายังไม่ได้เรียนรู้วิชาปลายนิ้วเติมเต็มปรารถนาอย่างแท้จริง” ทันใดนั้น ศิษย์คนหนึ่งก็ยกมือขึ้น “มีอะไรหรือ?” “ศิษย์พี่ใหญ่ วิชาที่ว่านี้สามารถไปได้ไกลแค่ไหนหรือคะ?” เมื่อได้ยินคำถามนั้น รอยยิ้มลึกลับก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของซูหยาง “แม้จะดูเรียบง่ายและตรงไปตรงมา แต่วิชานี้กลับล้ำลึกและหยั่งไม่ถึงอย่างยิ่ง อันที่จริง หากเธอเชี่ยวชาญมันแล้ว แม้แต่เทพเจ้าก็ยังต้องคุกเข่าลงแทบเท้าเธอด้วยปลายนิ้วเพียงนิ้วเดียว” “...” เหล่าศิษย์คิดว่าซูหยางกำลังกล่าวเกินจริงเพื่อให้อวิชาดูขลัง หากพวกเขารู้ว่าซูหยางพูดจากประสบการณ์จริงละก็... “เอาล่ะ นั่นคือบทสรุปของบทเรียนวันนี้ จงฝึกฝนวิชาที่ฉันสอนในวันนี้ให้ดี แล้วเราจะพบกันใหม่ในเวลาเดิมสัปดาห์หน้า ซึ่งจะมีบททดสอบอีกครั้ง” “เอ๊ะ?” เหล่าศิษย์ต่างแสดงสีหน้าประหลาดใจเมื่อได้ยินคำพูดนั้น อีกแล้วเหรอ? เขาจะสอนพวกเขาอีกหรือ? “นี่ไม่ใช่แค่ครั้งเดียวจบหรือคะ?” ใครบางคนถาม “รวมถึงบทเรียนของวันนี้ ฉันจะสอนทั้งหมดเจ็ดครั้งในอีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้านี้” ซูหยางกล่าว เหล่าศิษย์ต่างกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจเมื่อได้ยินข่าวนี้ เป็นที่ชัดเจนแล้วว่าเหล่าศิษย์ต่างชื่นชอบซูหยางมาก และการได้เรียนกับผู้มีพระคุณและไอดอลของพวกเขายิ่งทำให้การเรียนสนุกขึ้น ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขายังรู้สึกว่าบทเรียนวันนี้มีประโยชน์และลึกซึ้งมาก อันที่จริง นี่คือสิ่งที่พวกเขาเรียนรู้ได้มากที่สุดนับตั้งแต่กลายเป็นศิษย์ชั้นผู้น้อย! แถมยังได้รับวิชาใหม่ที่ล้ำค่าและเหมาะกับสถานที่แห่งนี้อีกด้วย! “อ้อ อีกเรื่องหนึ่ง ในระหว่างการบรรยายจนถึงวันสุดท้าย หากใครในที่นี้สามารถหาและกระตุ้นจุดชีพจรสำคัญของฉันได้ ฉันจะมีรางวัลพิเศษให้” “รางวัลพิเศษแบบไหนหรือคะ?!” ใครบางคนไม่อาจเก็บอาการตื่นเต้นไว้ได้จึงเอ่ยถาม “นั่นก็ขึ้นอยู่กับว่าพวกเธอจะหาเจอไหม” เขาตอบพร้อมรอยยิ้ม หลังจากปล่อยให้เหล่าศิษย์แยกย้าย ซูหยางกล่าวกับหลานหลี่ชิง “เรากลับไปทำธุระกันต่อดีไหม?” หลานหลี่ชิงยิ้มแล้วกระซิบข้างหูเขา “บุปผาดอกน้อยของฉันเปียกชุ่มตั้งแต่นายปลุกความกำหนัดในร่างกายของฉันแล้ว...” ซูหยางหัวเราะเบาๆ และไม่ได้พูดอะไรอีก ก่อนจะพาหลานหลี่ชิงกลับไปที่ห้องของเขา ซึ่งพวกเขาก็ได้บำเพ็ญเพียรกันอย่างหนักตลอดช่วงที่เหลือของวัน “ระดับเจ็ดขอบเขตวิญญาณปฐพีสินะ? เธอพัฒนาขึ้นมากจริงๆ” “นั่นเป็นไปได้เพราะพลังหยางของนายทั้งนั้น ซูหยาง” หลานหลี่ชิงยิ้ม เพราะพลังหยางที่เข้มข้นและทรงพลังของเขา ทำให้ระดับพลังของหลานหลี่ชิงก้าวกระโดดอย่างมหาศาล อันที่จริง ศิษย์ทุกคนที่ได้บำเพ็ญเพียรกับเขารู้สึกราวกับเป็นปลาคาร์พที่ได้กระโดดข้ามประตูมังกร “ว่าแต่ พลังหยางของนายรู้สึกและมีรสชาติแตกต่างจากปกติ... เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า?” หลานหลี่ชิงถามเขาหลังจากสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงนี้ แม้เธอจะบอกได้ว่ามันมีคุณภาพสูงกว่าเดิมอย่างเห็นได้ชัด แต่ไม่เหมือนกับฟางเจ๋อหลาน เธอไม่สามารถมองเห็นขอบเขตวิญญาณสวรรค์ของซูหยางได้แม้จะได้ลิ้มลองแล้วก็ตาม “ทะลวงระดับนิดหน่อยน่ะ” ซูหยางตอบอย่างไม่ใส่ใจพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า