Chapter 1787 การเดิมพัน “นั่นมันไม่ยุติธรรมเลย!” นิกซ์ร้องอุทาน ดวงตาของเธอจ้องเขม็งไปที่การดวลซึ่งกำลังดำเนินอยู่ในสนามประลอง เธอเฝ้ามองด้วยความกังวลที่เพิ่มทวีขึ้นขณะที่เอเมอรี่กำลังเผชิญหน้ากับบารอนดูกู ในทางตรงกันข้าม เมจระดับฟูลมูนที่นั่งอยู่ในห้องสังเกตการณ์ร่วมกับนิกซ์ยังคงดูสงบนิ่งและมีรอยยิ้มเยาะเย้ยที่มุมปาก “อย่างที่ผมบอกไป เพื่อนของคุณไม่มีทางชนะหรอก แต่ไม่ต้องห่วงไป บารอนไม่ฆ่าเขาหรอกนะ เพราะเขาสนุกกับการทรมานคนอื่นมากเกินไป” ในขณะที่นิกซ์ไม่อาจเก็บงำความกังวลที่มีต่อเอเมอรี่ได้ จูเลียนกลับดูใจเย็นอย่างน่าประหลาดใจ อันที่จริง ภายใต้ใบหน้าที่เรียบเฉยของเขานั้นซ่อนรอยยิ้มลับๆ เอาไว้ ซึ่งบ่งบอกว่าเขารู้อะไรเกี่ยวกับแผนของเอเมอรี่มากกว่าที่แสดงออกมา บารอนดูกูเผยไพ่ตายเรื่องสิ่งประดิษฐ์ป้องกันพลังวิญญาณของเขาออกมาด้วยความมั่นใจ โดยไม่หวั่นไหวต่อการเปิดเผยนั้น บารอนได้เปิดฉากจู่โจมอย่างดุดันโดยใช้ศิลปะการต่อสู้มือเปล่าหลากหลายรูปแบบ จนส่งร่างของเอเมอรี่กระแทกเข้ากับผนังและเพดานของสนามประลอง “ฮ่าๆๆ! เห็นหรือยังล่ะว่าแกกำลังเจอกับใคร!” บารอนดูกูเยาะเย้ยอย่างชัดเจนว่าเขากำลังเพลิดเพลินกับการแสดงพลังของตน แม้จะเผชิญกับการจู่โจมที่ไม่หยุดยั้ง แต่เอเมอรี่ยังคงมั่นใจ เขาสัมผัสได้ว่าบารอนกำลังใช้ศิลปะการต่อสู้ที่เหนือกว่าความสามารถของเมจระดับฟูลมูนทั่วไป อย่างไรก็ตาม เอเมอรี่มั่นใจว่าการโจมตีเหล่านี้จะไม่เกินระดับพลังต่อสู้ 600 ที่เขาคุ้นเคย เอเมอรี่ฉวยโอกาสแทรกขึ้นว่า “เดี๋ยว! ฉันไม่มีอาวุธต่อสู้ที่เหมาะสมติดตัวมาด้วย” บารอนดูกูตอบกลับอย่างหน้าไม่อายว่า “ฮ่าๆ ไม่มีกฎข้อไหนห้ามใช้ไอเทมสักหน่อย แกจะใช้อะไรก็ได้ที่แกต้องการ!” เอเมอรี่แสร้งทำเป็นหงุดหงิด ก่อนจะหยิบดาบระดับ 4 สุ่มๆ ที่เขาเคยปล้นมาได้จากเอลฟ์แห่งความตายเล่มหนึ่งออกมา “ฉันไม่มีอาวุธต่อสู้ที่เหมาะสมติดตัวมาด้วย” บารอนไม่สนใจและขู่เอเมอรี่ด้วยรอยยิ้มเย็นชา “นั่นไม่ใช่ข้ออ้าง! ยอมแพ้ซะแล้วจ่ายเงินเดิมพันมา! ไม่งั้นฉันจะหักกระดูกแกให้มากกว่านี้!” เมื่อเห็นโอกาส เอเมอรี่จึงเสนอว่า “เอาแบบนี้ไหม ฉันขอยืมดาบจากเพื่อน แล้วเรามาเพิ่มเงินเดิมพันเป็น 3 ล้านกันเถอะ” เสียงหัวเราะด้วยความมั่นใจของบารอนดังก้องไปทั่วสนามประลองขณะที่เขาดูถูกอาวุธที่เอเมอรี่เลือก “หึ! ต่อให้ใช้ดาบระดับ 6 ก็ช่วยแกไม่ได้หรอก!” แม้ภายนอกจะดูมั่นใจ แต่มีความวิตกกังวลเล็กน้อยที่กัดกินใจของบารอนอยู่ลึกๆ เขาอดไม่ได้ที่จะอยากรู้ว่าเอเมอรี่จะเลือกอาวุธแบบไหน เมื่อเอเมอรี่ขอดาบสั้นระดับ 5 จากจูเลียนมาใช้ มันก็ทำให้เกิดเสียงหัวเราะอีกครั้งจากบารอน “แกเพิ่งจะเสียเงินฟรีอีก 3 ล้าน!” บารอนประกาศอย่างผู้ชนะ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความยโส “แกควรจะมีหินวิญญาณพอจ่ายนะ!!” ในขณะที่เจ้าหน้าที่เมจเตรียมเริ่มการดวลใหม่ บารอนยังคงยึดกลยุทธ์เดิม เขาห่อหุ้มร่างกายด้วยชั้นป้องกันโลหะอย่างรวดเร็วและพุ่งเข้าหาเอเมอรี่อย่างดุเดือด ทว่าเอเมอรี่กลับทำให้เขาประหลาดใจด้วยการเก็บดาบที่ยืมมาแล้วเลือกใช้วิธีอื่นแทน ทันใดนั้น เอเมอรี่ได้กระตุ้น [ประตูอมตะ] ของเขา ทำให้พลังต่อสู้พุ่งสูงขึ้น [พลังต่อสู้ 428 (492)] การเพิ่มพลังอย่างไม่คาดคิดนี้ทำให้เอเมอรี่สามารถบล็อกการโจมตีอันทรงพลังของบารอนได้อย่างง่ายดาย บารอนผู้ที่มั่นใจในอำนาจของตนถึงกับตกตะลึง เขาพยายามดึงมือกลับอย่างเปล่าประโยชน์ ความรู้สึกหวาดกลัวที่ใกล้เข้ามาเริ่มคืบคลานเข้าสู่จิตใจขณะที่เขามองดูพลังของเอเมอรี่ที่ยังคงพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ ขนเริ่มงอกขึ้นบนแขนของเอเมอรี่ และลวดลายซับซ้อนปรากฏขึ้นบนหน้าอกและใบหน้าของเขา มันคือการสำแดงร่าง [การกลายร่างทไวไลท์] ของเอเมอรี่ โฮกกกก!! ความสามารถอันน่าเกรงขามที่นำพาเขาสู่ระดับพลังใหม่ พร้อมด้วยพลังติดตัวที่เรียกว่า [พรแห่งวีรชน] พลังที่ผลักดันให้เขาก้าวข้ามขีดจำกัดทั่วไปจนทะลุผ่านระดับ 600 บารอนที่ตอนนี้พูดติดอ่างด้วยความตกใจและหวาดกลัว ทำได้เพียงพึมพำว่า “เลือดผสม!!! แก!...” เสียงของเขาค่อยๆ เงียบหายไปขณะที่เขากำลังรับมือกับเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝัน พยายามทำความเข้าใจกับความยิ่งใหญ่ของคู่ต่อสู้ที่อยู่ตรงหน้า เสียงของเอเมอรี่ตัดผ่านความตึงเครียดในลานประลอง เขาดูสงบและรวบรวมสติได้แม้จะมีความโกลาหลเกิดขึ้น เขาจ้องมองไปยังดวงตาสีเหลืองของบารอนที่เต็มไปด้วยความสับสน หวาดกลัว และหงุดหงิด “ฉัน... ทำไม? ตัวประหลาดงั้นเหรอ?” บารอนที่ตอนนี้หมดหนทางและพยายามจะหลุดพ้นจากสถานการณ์ที่ไม่คาดฝัน พยายามดิ้นรนเพื่อหนีจากเงื้อมมือของเอเมอรี่ แต่ก่อนที่เขาจะได้ทันหนีไป เอเมอรี่ก็ปล่อยหมัดหนักๆ เข้าใส่จนบารอนกระแทกเข้ากับผนังโลหะที่ไร้ความปรานีของสนามประลอง แรงกระแทกสะท้อนไปทั่วสนาม และสีหน้าที่งุนงงของบารอนนั้นบ่งบอกทุกอย่าง ด้วยความรำคาญและหงุดหงิด บารอนตะโกนขึ้นว่า “แกไม่ใช่เมจวิญญาณ!! แกหลอกฉันอีกแล้ว!!” เอเมอรี่ซึ่งดูไม่สะทกสะท้านกับคำพูดของบารอน ถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่ายและตอบกลับไปว่า “เอาจริงนะพวก ฉันไม่เคยบอกสักหน่อยว่าฉันเป็น... ฉันว่าหัวของแกมีปัญหาแล้วล่ะ!” ด้วยความมุ่งมั่นที่กลับมาอีกครั้ง บารอนประกาศว่า “อ๊าก!! พอที!! ฉันจะทำให้แกอยากตายซะให้เข็ด!!” เมจระดับฟูลมูนปลดปล่อยศิลปะการต่อสู้มือเปล่าชุดใหญ่ แต่ละท่าถูกออกแบบมาเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งและความคล่องตัวในทุกการโจมตี ทว่าแม้จะมีช่วงที่ทำให้เอเมอรี่บาดเจ็บเล็กน้อย แต่เขาก็ปรับตัวเข้ากับกลยุทธ์ของบารอนได้อย่างรวดเร็ว เห็นได้ชัดว่าการโจมตีของบารอนไม่เป็นภัยคุกคามที่สำคัญอีกต่อไป เอเมอรี่ฉวยโอกาสนั้นเพื่อคุมเกม เขาตั้งใจจะไม่ใช้กรงเล็บใบมีด แต่เลือกใช้วิธีที่ตรงไปตรงมามากกว่า เขาซัดบารอนด้วยหมัดและเท้าอย่างต่อเนื่อง แต่ละหมัดมุ่งเป้าไปที่การหักกระดูกของอีกฝ่าย เอเมอรี่รู้ว่าร่างกายอมตะของเขาจะรักษาอาการบาดเจ็บที่ได้รับ ทำให้เขาสามารถโจมตีต่อไปได้โดยไม่ต้องกลัวความเหนื่อยล้าหรือผลกระทบระยะยาว แม้จะมีหลักฐานชัดเจนว่าเมจระดับฮาล์ฟมูนจากโลกชั้นล่างกำลังได้เปรียบ แต่บารอนยังคงดื้อรั้นไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ ความเย่อหยิ่งและทิฐิของเขาเป็นเชื้อเพลิงให้เขาสู้ต่อไปแม้จะเผชิญกับโอกาสชนะที่แทบไม่มี ทว่าเอเมอรี่ไม่ใช่คนที่จะถอยเช่นกัน ขณะที่บารอนรุกไล่ เอเมอรี่ก็ฉวยโอกาสยั่วยุคู่ต่อสู้ เผยให้เห็นรอยร้าวในอีโก้ที่บอบช้ำของเมจผู้นี้ “งั้นเหรอ... แกชอบรังแกผู้หญิงอ่อนแอสินะ?” ด้วยการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วและแม่นยำ เอเมอรี่ฟาดฝ่ามือใส่บารอนจนฟันร่วงและทำให้อีกฝ่ายมึนงง ความเจ็บปวดและความอัปยศปรากฏชัดบนใบหน้าของบารอน แต่เอเมอรี่ไม่ยอมหยุด เขาดึงตัวเมจคนนั้นเข้ามาใกล้จนใบหน้าห่างกันเพียงไม่กี่นิ้ว แล้วเริ่มจู่โจมอย่างต่อเนื่องอีกครั้ง เอเมอรี่ปล่อยชุดหมัดที่ทำให้กระดูกแตกหัก แต่ละหมัดเป็นการย้ำเตือนถึงช่องว่างของพลังระหว่างพวกเขา การขัดขืนของบารอนเริ่มลดน้อยลงเรื่อยๆ จนกระทั่งเขาเอ่ยปากยอมแพ้ด้วยเสียงอันแผ่วเบา เป็นการยอมรับอย่างจำนนว่าเขาไม่อาจปฏิเสธผลลัพธ์ของศึกครั้งนี้ได้อีกต่อไป เมจระดับฟูลมูนที่เฝ้าดูการดวลอยู่ถึงกับตะลึงงันกับเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝัน เมื่อฝุ่นควันจางลงและความจริงกระจ่างขึ้น ในที่สุดเขาก็จำตัวตนของเมจผู้ชนะในลานประลองได้ มันไม่ใช่ใครอื่นนอกจากเอเมอรี่ ชื่อที่ทำให้นึกถึงผู้ผ่านเข้ารอบสุดท้ายจากสถาบันเมจ บุคคลที่เกี่ยวข้องกับการบุกนองเลือดที่เกี่ยวข้องกับพวกเอลฟ์ เมื่อตระหนักว่าภูมิหลังและพลังของเอเมอรี่นั้นซับซ้อนและน่าเกรงขามกว่าที่เขาคิดไว้ในตอนแรก เมจระดับฟูลมูนจึงรับหน้าที่เป็นคนกลางในการไกล่เกลี่ย ด้วยน้ำเสียงที่ให้ความเคารพอย่างสูง เขาหันไปหาเอเมอรี่และกล่าวขอโทษอย่างเป็นทางการแทนบารอนดูกู น้องชายของเขา และยืนยันกับเอเมอรี่ว่าน้องชายของเขาจะไม่เอาเรื่องนี้ต่อไปอีก อย่างไรก็ตาม ก่อนที่จะจากไป เอเมอรี่ได้ยกฝ่ามือขึ้น เป็นการเตือนอย่างสุภาพเพื่อให้แน่ใจว่าบารอนจะจัดการหนี้ของเขา เมจคนนั้นรีบทำตามทันที เขายอมรับหนี้สินและมอบเงินรางวัลที่เอเมอรี่หามาได้ด้วยความยากลำบาก ซึ่งรวมแล้วได้เงินไปทั้งหมด 3 ล้านเหรียญเงิน เมื่อจัดการเรื่องนี้เรียบร้อยแล้ว เขาก็เดินออกจากลานประลองเซนทอเรียน เมื่อเห็นชัยชนะของเอเมอรี่และถุงที่เต็มไปด้วยหินวิญญาณ ทั้งนิกซ์และจูเลียนต่างก็ยิ้มออกมาด้วยความพึงพอใจ จูเลียนอดไม่ได้ที่จะหยอกล้อเอเมอรี่ว่า “ในเมื่อตอนนี้แกมีเงินแล้ว คงไม่ว่าอะไรถ้าจะจ่ายคืนเรื่องเมื่อคืนนี้ใช่ไหม?” เอเมอรี่ส่ายหัวอย่างขี้เล่น พร้อมรอยยิ้มที่มุมปาก “ฉันนึกว่านายบอกว่าเราจะไม่แบ่งเงินกันแล้วซะอีก?”