บทที่ 1921 ข้อเสนอ เป็นเวลา 6 เดือนแล้วที่อเล็กซ์เริ่มปรุงยาและนำไปขายให้กับนิกาย ทุกครั้งที่ขายยาได้หนึ่งเม็ด เขาจะนำแต้มที่ได้ไปซื้อชุดวัตถุดิบสำหรับปรุงยาชนิดอื่น และได้รับแต้มบริจาคกลับมาเพียงพอที่จะซื้อวัตถุดิบชุดใหม่ได้ในอีกหนึ่งเดือนถัดมา เขายังคงทำภารกิจของนิกายต่อไปอีกระยะหนึ่ง จนกระทั่งได้รู้ว่าแต้มที่เขาได้รับจากการขายยานั้นถูกนับรวมเป็นแต้มบริจาคประจำปีของเขาด้วย เมื่อรู้เช่นนั้น เขาก็หยุดทำภารกิจไปทันที ระดับพลังยุทธ์ของเขาพัฒนาขึ้นตามที่คาดหวังไว้ตลอด 6 เดือน แต่ก็ไม่ได้มากมายนัก หากเป็นเช่นนี้ต่อไปคงต้องใช้เวลาอีกนานกว่าจะทะลวงระดับได้ เขาจำเป็นต้องหาทางเก็บตัวฝึกฝนสักพัก แต่เขาอยากมียาดีๆ ติดตัวไว้ก่อนจะทำเช่นนั้น อย่างน้อยที่สุด เขาก็ต้องการยาเพิ่มพลังยุทธ์แบบ 2 เส้นชีพจร สักสองสามเม็ด เนื่องจากเขายังไม่ได้ทำพันธสัญญาพิธีกรรม (Ritual Oath) เขาจึงสามารถใช้ยา 2 เส้นชีพจรกับระดับพลังยุทธ์ในปัจจุบันของเขาได้ ตราบใดที่เขาสามารถหาสถานที่ลับตาคนได้ เขาก็จะเริ่มปรุงพวกมันได้ทันที การชุมนุมพิษเวียนมาบรรจบอีกครั้ง อเล็กซ์เดินทางไปพร้อมกับไท่กุ้ยเต้า พวกเขายืนอยู่ด้านข้างในขณะที่เหล่าผู้อาวุโสปรากฏตัวขึ้นบนท้องฟ้าและเริ่มขานชื่อศิษย์ เนื่องจากทั้งอเล็กซ์และไท่กุ้ยเต้าต่างทำอันดับได้ดีขึ้นในการชุมนุมพิษครั้งล่าสุด พวกเขาจึงต้องรอนานหน่อยกว่าจะถึงคิวบินขึ้นไป ไท่กุ้ยเต้าขึ้นไปก่อน เขาดื่มยาพิษแล้วจึงกลับลงมา อเล็กซ์ก้าวขึ้นไปหาผู้อาวุโสเมื่อถึงคิวของเขา และดื่มยาพิษที่เขาต้องการ หลังจากทำการค้นคว้ามาบ้าง เขาก็ได้รู้ว่ายาพิษชนิดใดที่จะช่วยให้เขาไต่อันดับขึ้นไปอยู่ในกลุ่ม 4,000 อันดับแรกได้ อเล็กซ์ดื่มยาพิษรสหวานนั้นเข้าไป และรอดชีวิตมาได้หลังแสดงอาการทุรนทุรายเล็กน้อย เขาก็เลื่อนอันดับขึ้นอีกครั้ง ไท่กุ้ยเต้ากล่าวแสดงความยินดีกับอเล็กซ์ "ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ข้าคงไม่มีวันตามเจ้าทันแน่ พี่น้อง" "ข้ามั่นใจว่าเจ้าจะทำได้ดี พี่น้องไท่" ทั้งสองคุยกันได้เพียงครู่เดียวก็ต้องมองขึ้นไปบนฟ้าด้วยความประหลาดใจ เมื่อเห็นศิษย์คนหนึ่งกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดจากพิษที่เริ่มออกฤทธิ์ คนทั้งนิกายต่างจ้องมองในขณะที่ชายคนนั้นกรีดร้องและรีบหยิบยาเม็ดออกจากมิติเก็บของ (Soul Space) มากลืนกิน หลังจากนั้นไม่นานเขาก็หยุดกรีดร้อง ความเจ็บปวดจางหายไปและพิษก็ถูกขับออกจากร่างกาย ใบหน้าของเขายังคงเต็มไปด้วยความหวาดกลัวอย่างขีดสุดขณะร่อนลงสู่พื้นดิน เขาเข้าใจแล้วว่าตนเองเพิ่งเฉียดตายมาหยกๆ เหล่าผู้อาวุโสทำราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นและเริ่มขานชื่อศิษย์คนถัดไป อเล็กซ์อดรู้สึกรังเกียจเรื่องทั้งหมดนี้ไม่ได้ 'ข้าเกลียดนิกายนี้' เขาคิด 'ข้าต้องหาทางออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด' หลังจากนั้นไม่นาน ศิษย์ฝ่ายนอกอีกคนหนึ่งก็เสียชีวิต นางกลืนยาแก้พิษเข้าไปเช่นกัน แต่ยานั้นกลับไม่ได้ผล นางร่วงหล่นจากท้องฟ้าและกระแทกพื้นจนเสียชีวิต ร่างของนางถูกผู้อาวุโสสองสามคนลากออกไป ก่อนที่คนอื่นๆ จะดำเนินการชุมนุมพิษต่อไป ไม่มีใครเสียชีวิตเพิ่มอีกหลังจากนั้น และเมื่อการชุมนุมจบลง ทุกคนก็ถูกปล่อยตัวกลับไป "พี่น้องดอว์นเบลด ข้าว่าเจ้าควรลดความเร็วในการกระโดดอันดับจากการกินยาพิษพวกนี้ลงหน่อยนะ" ไท่กุ้ยเต้ากล่าว "กินแค่ที่เจ้ามั่นใจว่าทนไหวก็พอ" อเล็กซ์พยักหน้า "ข้าจะระวังไม่หักโหมจนเกินไป" "ข้าเองก็คงต้องลองวิธีนั้นบ้าง" ไท่กุ้ยเต้ากล่าว "ข้าควรตรวจสอบให้แน่ใจว่ายาพิษที่ข้ากำลังจะกินคืออะไร และเตรียมยาแก้พิษไว้ล่วงหน้า" "เมื่อเจ้าแน่ใจแล้ว ให้นำวัตถุดิบสำหรับปรุงยาแก้พิษมาให้ข้า ข้าจะปรุงยาให้เจ้าเอง พี่น้องไท่" อเล็กซ์กล่าว "เจ้าปรุงยาได้ด้วยเหรอ?" ชายอีกคนถามด้วยความแปลกใจ "ข้าเป็นนักปรุงยา ข้าเพิ่งเริ่มทำได้ไม่นานนี้เอง ข้าจะปรุงให้เจ้าฟรีๆ สองสามเม็ดเลย พี่น้องไท่" อเล็กซ์กล่าว ไท่กุ้ยเต้าเผยยิ้มเล็กๆ "นั่นจะเป็นประโยชน์มากเลย พี่น้องดอว์นเบลด ไม่เช่นนั้นข้าคงไม่มีปัญญาหาซื้อแน่" "ข้ามั่นใจว่าเจ้าทำได้" อเล็กซ์กล่าว "เอาล่ะ ตอนนี้ข้ามีธุระต้องไปทำ ไว้พบกันใหม่นะ พี่น้องไท่" ไท่กุ้ยเต้าส่งยิ้มอย่างเป็นมิตรพร้อมกับโบกมือลา อเล็กซ์มุ่งหน้าไปยังร้านขายยาอีกครั้งเพื่อเข้าแถวขายยาที่เขาปรุงขึ้นมา นี่เป็นยาที่ให้ผลลัพธ์ความบริสุทธิ์ถึง 78% ซึ่งมีไว้เพื่อรักษาพิษอ่อนๆ โดยทั่วไป ยาพิษที่รุนแรงกว่าต้องใช้ยาแก้พิษเฉพาะเจาะจง ซึ่งอเล็กซ์ยังไม่มีสูตรเหล่านั้น เขาวางแผนที่จะศึกษาพิษเหล่านั้นให้เข้าใจเพื่อคิดค้นยาแก้พิษด้วยตัวเอง แต่เขายังเข้าไม่ถึงยาพิษพวกนั้นจึงต้องใช้เวลาสักหน่อย อเล็กซ์มาถึงตรงหน้าผู้อาวุโสที่เขารู้จักมักคุ้นแล้ว "ผู้อาวุโสหลาน ข้ามาขายยาฟื้นฟูเม็ดนี้ขอรับ" ผู้อาวุโสหลานเป็นผู้อาวุโสที่ดูอ่อนเยาว์ ใบหน้าดูไม่น่าจะเกิน 40 ปีปลายๆ ผมของเขายังคงดำสนิทและมีสีขาวแซมเพียงเล็กน้อย เคราของเขาบางสอดรับกับรูปร่างที่ผอมเพรียว ผู้อาวุโสหลานรับยาไปตรวจเช็คกับอุปกรณ์ทดสอบ และเห็นผลลัพธ์ที่ปรากฏ "สม่ำเสมอเช่นเคยนะ เจ้าหนุ่มดอว์นเบลด" เขากล่าว "เจ้ายังไม่สามารถทะลุผ่าน 80% ได้จริงๆ หรือ?" "ข้ากำลังพยายามอยู่ขอรับ ผู้อาวุโสหลาน" อเล็กซ์ตอบ ผู้อาวุโสหลานคำนวณแต้มบริจาคให้อเล็กซ์อย่างรวดเร็ว "355 แต้มบริจาค เจ้าต้องการสิ่งใดตอบแทน?" เขาถาม "ขอเป็นวัตถุดิบสำหรับปรุงยาเดิมก็พอขอรับ" อเล็กซ์ตอบ ผู้อาวุโสพยักหน้าและเริ่มหยิบวัตถุดิบออกมา "เจ้าเรียนวิชาปรุงยามาจากไหน?" เขาถาม "จากนิกายของข้าขอรับ หมายถึงที่แดนวิญญาณบ้านเกิดของข้า" อเล็กซ์ตอบ ผู้อาวุโสชะงักไป "เจ้าไม่ได้มาจากแดนนี้หรือ?" เขาถาม "ไม่ขอรับ ข้าเลื่อนระดับมาจากแดนเบื้องล่าง" อเล็กซ์ตอบ "เจ้ามาคนเดียว หรือพาครอบครัวมาด้วย?" เขาถามต่อ "คนเดียวขอรับ" อเล็กซ์ตอบ ผู้อาวุโสดูเหมือนจะครุ่นคิดอะไรบางอย่างจนหยุดมือจากทุกสิ่งที่ทำอยู่ "เจ้าอยากเป็นผู้ช่วยของข้าไหม?" เขาถามขึ้น "ผู้ช่วย... ของท่านหรือขอรับ?" อเล็กซ์ถามอย่างประหลาดใจ ผู้อาวุโสหลานพยักหน้า "ข้าจะต้องรับผิดชอบหน้าที่อะไรบ้างหากกลายเป็นผู้ช่วยของท่าน?" อเล็กซ์ถาม "เจ้าจะต้องปรุงยาจำนวนมากให้ทันเวลา โดยที่ยาแต่ละเม็ดต้องมีคุณภาพตามที่กำหนด และบางครั้งเจ้าก็ต้องมาช่วยงานที่ร้านนี้ด้วย... เอาเถอะ เรื่องนี้ค่อยคุยกันทีหลังดีกว่า" ผู้อาวุโสหลานกล่าวขณะมองดูศิษย์คนอื่นๆ ที่กำลังรอคิวอย่างใจร้อนอยู่ด้านหลังอเล็กซ์ "มาหาข้าที่หอโถงผู้อาวุโสในอีก... 5 ชั่วโมง" ผู้อาวุโสหลานสั่ง อเล็กซ์พยักหน้า เขารับวัตถุดิบและแต้มบริจาคก่อนจะเดินออกมาจากบริเวณนั้น เขาตัดสินใจว่าจะยังไม่กลับไปที่เรือนพักในทันที แต่เดินไปยังสวนของเหลียวซูเหมยเพื่อช่วยดูแลพืชสมุนไพร ตอนนี้พืชสมุนไพรอยู่ในสภาพที่ดีขึ้นมาก และเหลียวซูเหมยก็ไม่ได้รับโทษหนักหนาสาหัสจากการปล่อยให้ต้นเนตเติลเส้นชีพจรเพลิงตาย นางถูกสั่งให้ปลูกมันขึ้นมาใหม่ และอเล็กซ์ก็ช่วยดูแลมันเป็นอย่างดี อเล็กซ์กำลังตรวจดูพืชสมุนไพรอยู่ตอนที่เหลียวซูเหมยมาถึงสวนและพูดว่า "ข้าหาลูกค้าให้เจ้าได้แล้ว ศิษย์น้อง มีคนอยากพบเจ้าทันทีเลย" อเล็กซ์หันกลับไปมองด้วยความประหลาดใจ "มีคนต้องการให้ข้าช่วยปรุงยาหรือขอรับ?" เขาถาม "ใช่แล้ว" นางกล่าว "และเขาเป็นคนใหญ่คนโต ดังนั้นเจ้าอย่าทำให้เขาผิดหวังล่ะ"