Chapter 1879 - Give You One Last Chance

Published Apr 11, 2026, 05:40 AM

## แปลภาษาไทย (Epic Full Prose): **บทที่ 1879 - โอกาสสุดท้ายที่ข้ามอบให้** **ผู้แปล**: Silavin & PewPewLaserGun **บรรณาธิการและพิสูจน์อักษร**: Leo of Zion Mountain & Dhael Ligerkeys ณ ใจกลางยานอวกาศ มิเพียงมีเพียง **เชิน ถู** และคณะองครักษ์เท่านั้น หากแต่ยังมีเหล่าผู้คนจาก **หอการค้าห้าเส้นทาง** ร่วมอยู่ด้วย **หัว โหย่ว เมิง**, **เซี่ย จิง อู๋**, **เหยา ชิง**, **ไห่ ถัง**, **เกา หง** และบุคคลอื่นๆ กำลังจับจ้องไปยัง **หยาง ไค่** นัยน์ตาฉายแววแห่งความห่วงใยต่อเขา แต่แฝงไว้ด้วยความสูญเสียอันใหญ่หลวงต่อตนเอง ทุกผู้ล้วนใช้ชีวิตบน **ดาวม่วง** มาตลอดชั่วชีวิต แม้ว่าในนามพวกเขาจะไม่เคยเข้าร่วมเป็นทางการกับ **ดาวม่วง** เลย แต่ก็ยังคงถือตนเองว่าเป็นจอมยุทธ์แห่ง **ดาวม่วง** โดยสายเลือด บัดนี้ เมื่อต้องถูกบังคับให้หลบหนีออกจาก **ดาวม่วง** และไม่อาจหวนกลับมาได้อีก พวกเขาก็อดกังวลถึงอนาคตที่ไร้ทิศทางมิได้ ทว่า พวกเขาทราบดีว่าหลังจาก **หยาง ไค่** ก่อเหตุอื้อฉาวบน **ดาวม่วง** ดินแดนแห่งนี้ก็มิอาจมีที่สำหรับพวกเขาอีกต่อไป หากยังคงอยู่ มีเพียงความตายเท่านั้นที่จะรอคอย นอกเหนือจากผู้คนจาก **หอการค้าห้าเส้นทาง** แล้ว **ลี่ นัว** จาก **โรงประมูลฟ้ากระจ่าง** และหญิงงามนาม **ป้าชุน** ก็ร่วมโดยสารมาบนยานอวกาศลำนี้ด้วยเช่นกัน พร้อมด้วยเหล่าจอมยุทธ์จาก **โรงประมูลฟ้ากระจ่าง** บางส่วน ในเวลานี้ **ลี่ นัว** และ **ป้าชุน** ต่างมอง **หยาง ไค่** ด้วยใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความสำนึกในบุญคุณ เหตุผลนั้นเรียบง่าย: **โรงประมูลฟ้ากระจ่าง** ของพวกเขาคือหนึ่งในทรัพย์สินลับของ **หอการค้าเฮงลั่ว** บน **ดาวม่วง** และหลังจาก **หยาง ไค่** บังเอิญล่วงรู้ว่า **เชิน ถู** ถูกคุมขังในวันนั้น บุคคลที่ **เชิน ถู** ขอให้เขาติดต่อก็คือ **ลี่ นัว** นั่นเอง หลังจากเรื่องวุ่นวายทั้งหมดนี้ **โรงประมูลฟ้ากระจ่าง** ย่อมไม่สามารถดำรงอยู่ต่อไปบน **ดาวม่วง** ได้อีก **หยาง ไค่** จึงได้เตรียมการล่วงหน้าสำหรับ **หอการค้าห้าเส้นทาง**, **ลี่ นัว**, **ป้าชุน** และผู้ที่เกี่ยวข้องทั้งหมดให้ออกจาก **ดาวม่วง** ทันทีที่ **เชิน ถู** ได้รับการปลดปล่อย การเตรียมการนั้นสมบูรณ์แบบ แผนการดำเนินไปอย่างราบรื่นไร้ที่ติ หากแต่นั่นก็เป็นเพราะไพ่ตายที่ **หยาง ไค่** มีอยู่ในมืออย่างไม่จำกัด ควบคู่ไปกับพลังการต่อสู้ที่น่าเหลือเชื่อของเขา "ท่านประธานหัว ข้าขอแนะนำ นี่คือบุตรชายของท่านประธานหอการค้าเฮงลั่ว นาม **เชิน ถู**!" **หยาง ไค่** กล่าวพร้อมรอยยิ้มพลางชี้ไปยัง **เชิน ถู** **หัว โหย่ว เมิง** ตกตะลึงอย่างยิ่งเมื่อได้ยินคำกล่าว ราวกับไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าชายหนุ่มที่เพิ่งหลบหนีขึ้นยานอวกาศมาอย่างยุ่งเหยิงจะมีภูมิหลังอันน่าทึ่งปานนี้ **เซี่ย จิง อู๋** และคนอื่นๆ จาก **หอการค้าห้าเส้นทาง** ต่างเบิกตากว้างมอง **เชิน ถู** ด้วยความไม่อยากเชื่อสายตา **เชิน ถู** ยิ้มกว้างพลางกล่าวอย่างเปิดเผย "เมื่อพวกท่านเป็นสหายของพี่หยาง เช่นนั้นก็คือสหายของข้า **เชิน ถู** ด้วยเช่นกัน!" "ข้าก็รอฟังคำนี้จากท่านอยู่" **หยาง ไค่** ยิ้มก่อนจะกล่าวต่อ "ท่านประธานหัวและสหายของนางถูกพัวพันในครั้งนี้เพราะข้า จนต้องถูกบังคับให้จาก **ดาวม่วง** มา จึงยังไม่มีที่พักพิงที่เหมาะสม พี่เชิน ถู หากท่านสะดวก ท่านจะช่วยหาที่พักให้พวกเขาบน **ดาวจันทราวารี** ได้หรือไม่?" "แน่นอนอยู่แล้ว" **เชิน ถู** ตบหน้าอกพลางกล่าวอย่างภาคภูมิ "ข้าเป็นเจ้าของดินแดนกว้างนับล้านกิโลเมตรบน **ดาวจันทราวารี** ประกอบด้วยเจ็ดเมืองใหญ่และเมืองเล็กอีกนับไม่ถ้วน หากท่านประธานหัวต้องการ ท่านสามารถติดตามข้ากลับไปที่นั่น เพื่อดำรงตำแหน่งผู้จัดการระดับสูงในหอการค้า ดูแลกิจการต่างๆ ที่เกี่ยวกับการค้าต่างประเทศ" "ดินแดนกว้างนับล้านกิโลเมตร..." "เจ็ดเมือง..." "ผู้จัดการระดับสูงของหอการค้า?" ทุกคนจาก **หอการค้าห้าเส้นทาง** ตะลึงงัน กรามค้างกับสิ่งที่ได้ยินจนแทบไม่เชื่อหูตนเอง ก่อนที่จะได้พบ **หยาง ไค่**, **หอการค้าห้าเส้นทาง** เป็นเพียงหอการค้าเล็กๆ ที่แทบไม่มีใครรู้จัก ดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอดอยู่บนสุดของตลาดเมือง **ดาวม่วง** แต่บัดนี้ เพียงประโยคเดียว **เชิน ถู** สามารถยกระดับสถานะของพวกเขาไปสู่จุดที่แม้แต่จะฝันถึงหากต้องตรากตรำทำงานไปอีกพันปีก็ยังมิอาจเป็นไปได้ ด้วยข้อได้เปรียบเช่นนี้ ประกอบกับคริสตัลนักบุญกว่าสองร้อยล้านที่ **หัว โหย่ว เมิง** ครอบครองอยู่ในขณะนี้ การก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของ **หอการค้าห้าเส้นทาง** นั้นแทบจะหลีกเลี่ยงมิได้ "นี่... นี่... มันสมควรแล้วหรือ?" ใบหน้าของ **หัว โหย่ว เมิง** แดงก่ำด้วยความตื่นเต้น ขณะที่เธอเอ่ยติดอ่างกับ **หยาง ไค่** "จะมีสิ่งใดไม่สมควรเล่า?" **เชิน ถู** หัวเราะ "หอการค้าเฮงลั่วของข้าตั้งอยู่บนพื้นฐานของการค้า และ **ดาวจันทราวารี** มีหอการค้าใหญ่เล็กมากกว่าที่เมือง **ดาวม่วง** เสียอีก เมื่อท่านเป็นสมาชิกของหอการค้ามาแต่เดิม แนวคิดและความตั้งใจของท่านย่อมสอดคล้องกับหอการค้าเฮงลั่วของข้า การแต่งตั้งท่านเป็นผู้จัดการระดับสูง จะช่วยให้ข้าคลายความกังวลลงได้มาก ข้าจะฝากฝังอนาคตไว้กับพวกท่านในภายภาคหน้า" **หยาง ไค่** ยิ้มให้กับ **หัว โหย่ว เมิง** และกล่าว "เมื่อพี่เชิน ถู ได้เอ่ยปากแล้ว ท่านประธานหัวก็ไม่ควรปฏิเสธ" **หัว โหย่ว เมิง** ยังคงมีสีหน้าราวกับอยู่ในความฝัน รอยยิ้มอันงดงามแต่งแต้มบนใบหน้า ขณะที่เธอจินตนาการถึงอนาคตอันสดใสเบื้องหน้า จนไม่สามารถเอ่ยตอบได้ จนกระทั่ง **เซี่ย จิง อู๋** กระแอมเบาๆ เพื่อเรียกสติ เมื่อรวบรวมสติได้ **หัว โหย่ว เมิง** ก้มคำนับอย่างซาบซึ้งและสง่างาม "หากเป็นเช่นนั้นแล้ว ข้าพเจ้าขอขอบพระคุณท่านรองท่านประธานอย่างสุดซึ้ง" **เชิน ถู** โบกมือเบาๆ และกล่าว "ท่านประธานหัวกล่าวมากเกินไปแล้ว จากนี้ไปเราคือครอบครัวเดียวกัน ท่านไม่จำเป็นต้องวางตัวสุภาพเช่นนี้" **ลี่ นัว** ก้าวเข้ามาจับแขนของ **หัว โหย่ว เมิง** และกล่าวอย่างสนิทสนม "พี่หัว น้องสาวคนนี้ก็จะไปทำงานในดินแดนของท่านรองท่านประธานเช่นกัน ดังนั้น ล่วงหน้าเลยนะเจ้าคะ พี่หัวต้องดูแลน้องสาวคนนี้ด้วยนะคะ" "น้องสาวพูดเล่นแล้วเจ้าค่ะ ควรเป็นพี่ต่างหากที่จะต้องขอพึ่งพาน้องสาวเสียมากกว่า" ภายในยานอวกาศ ทุกผู้กำลังดื่มด่ำกับความปิติยินดีที่รอดพ้นจากความตาย และตั้งตารอคอยวันพรุ่งอันงดงาม บรรยากาศจึงเปี่ยมไปด้วยความเบาสบายและปรองดองอย่างยิ่ง ครู่ต่อมา **หยาง ไค่** กลับขมวดคิ้ว เหลียวมองไปด้านหลังและส่งเสียงถอนหายใจเบาๆ "ดูเหมือนว่า **ดาวม่วง** จะไม่ยอมปล่อยเราไปง่ายๆ เสียแล้ว" สีหน้าของ **เชิน ถู** เปลี่ยนไป "สถานการณ์เป็นอย่างไรบ้าง?" "ยานอวกาศสิบลำกำลังไล่ล่าพวกเรา เก้าลำเป็นระดับสูงต้นกำเนิด และมีหนึ่งลำเป็นระดับราชันต้นกำเนิดนำหน้า!" ทันทีที่คำกล่าวนี้เอ่ยออกมา สีหน้าของทุกคนก็พลันแปรเปลี่ยนอย่างสิ้นเชิง ยานอวกาศระดับราชันต้นกำเนิดนั้นหายากยิ่งไม่ว่าจะเป็นกองกำลังใดก็ตาม แม้แต่ **หอการค้าเฮงลั่ว** เองก็มีเพียงไม่กี่ลำ เช่นเดียวกันกับ **ดาวม่วง** จึงไม่ใช่เรื่องยากที่จะคาดเดาได้ว่าผู้บัญชาการยานอวกาศระดับราชันต้นกำเนิดลำนี้คือ **กวง ซื่อ จง**! แม้ว่ายานอวกาศของ **หอการค้าเฮงลั่ว** ลำนี้จะเป็นระดับสูงต้นกำเนิดเช่นกัน แต่การเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่งกว่าและเร็วกว่าในห้วงอวกาศนี้ ย่อมมีแต่จะนำมาซึ่งการแหลกสลายของยานและทุกคนที่อยู่บนเรือ แม้เพียงแค่ยานระดับราชันต้นกำเนิดลำเดียว ก็เพียงพอแล้วที่จะนำพาพวกเขาไปสู่ความตาย นี่ยังไม่นับว่ามีอีกถึงเก้ายานระดับสูงต้นกำเนิดอยู่ด้วย "เราจะทำอย่างไรกันดี?" "เราต้องหนี!" "เราหนีไม่พ้นหรอก ยานระดับราชันต้นกำเนิดของอีกฝ่ายเร็วกว่าของเรา สู้หันหน้าเข้าสู้ยังจะดีกว่า!" ทุกคนตกอยู่ในความตื่นตระหนกและเริ่มตะโกนก้อง ทว่า **เชิน ถู** กลับหันไปมอง **หยาง ไค่** อย่างครุ่นคิด ก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างกะทันหัน "ทุกท่านใจเย็นก่อน ด้วยพี่หยางอยู่ที่นี่ จะมีสิ่งใดต้องกังวลอีก? พี่หยางสามารถพาทุกเราออกมาจากที่อย่างเมือง **ดาวม่วง** ได้ บัดนี้เราอยู่ในห้วงอวกาศอันกว้างใหญ่ไพศาล เป็นมหาสมุทรที่กว้างกว่าที่ปลาจะว่ายได้ และท้องฟ้าที่กว้างกว่าที่นกจะโบยบิน พวกเวรตะไลจาก **ดาวม่วง** จะหยุดยั้งเราที่นี่ได้อย่างไร?" เมื่อได้ฟังคำกล่าวของเขา สภาพจิตใจที่ตื่นตระหนกของทุกคนก็พลันสงบลง พวกเขาทั้งหมดหันไปมอง **หยาง ไค่** เมื่อเห็นเขายังคงสงบนิ่งและไร้ซึ่งความหวาดกลัว ทุกคนพลันทราบทันทีว่าเขาย่อมมีวิธีหลบหนีจากการไล่ล่านี้ และพลันรู้สึกโล่งใจ แม้กระทั่งเริ่มมีความกระหายใคร่รู้ที่จะได้เห็นวิธีการอันน่าอัศจรรย์ที่เขาจะแสดงให้เห็นในครั้งนี้ "พี่เชิน ถู ช่างเชื่อมั่นในตัวข้าเสียจริง" **หยาง ไค่** หัวเราะก่อนจะพยักหน้า "เอาล่ะ ดังที่พี่เชิน ถู กล่าว ข้าสามารถทำให้ทุกคนปลอดภัยได้อย่างแน่นอน จงแล่นเรือต่อไปข้างหน้า และปล่อยเรื่องภายนอกให้เป็นหน้าที่ของข้า" กล่าวพลาง ร่างของเขาก็พลันวูบไหว ราวกับเลือนหายไปจากที่ที่เขายืนอยู่ เมื่อปรากฏกายอีกครั้ง เขาก็ได้มาอยู่ภายนอกยานอวกาศ ยืนอยู่บนดาดฟ้าของมัน มองไปยังด้านหลัง **หยาง ไค่** สามารถมองเห็นยานอวกาศสิบลำที่กำลังไล่ล่าเข้ามาด้วยความเร็วสูงได้อย่างชัดเจน ยานระดับราชันต้นกำเนิดที่นำหน้าแผ่พลังอันน่าสะพรึงกลัว ดุจดังเสือร้ายที่กำลังบุกทะยานลงจากขุนเขา เพียงสิบอึดใจต่อมา ระยะห่างระหว่างทั้งสองฝ่ายก็ลดลงครึ่งหนึ่ง และไม่นานยานอวกาศของ **หอการค้าเฮงลั่ว** ก็เข้าสู่ระยะทำการของปืนใหญ่คริสตัลแห่งยานระดับราชันต้นกำเนิด เสียงคำรามของ **กวง ซื่อ จง** ดังขึ้นในขณะนั้น "ไอ้หนู! จงคืนทุกสิ่งที่เจ้าขโมยไปจากหีบสมบัติของ **ดาวม่วง** ข้าเสีย มิฉะนั้น ข้าขอสาบานว่าจะปลิดชีพเจ้าในวันนี้!" เสียงนี้ดังกึกก้องราวกับฟ้าร้อง แสดงให้เห็นถึงความโกรธเกรี้ยวของ **กวง ซื่อ จง** เป็นอย่างดี **หยาง ไค่** เพียงยิ้มเล็กน้อยและกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ "เหตุใดท่านอาวุโสจึงได้ตระหนี่เช่นนี้? **ดาวม่วง** ร่ำรวยนัก และสิ่งของเหล่านั้นในหีบสมบัติของท่านก็ไม่ได้ถูกใช้งานอยู่ เพียงแค่ให้ข้านำไปก่อน แล้วข้าจะนำมาคืนให้ในอนาคตก็แล้วกัน" "คืนสิ่งที่เจ้าขโมยมาให้ข้าเดี๋ยวนี้ แล้วข้าจะถือว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น มิฉะนั้น แม้เจ้าจะหนีรอดไปได้ในวันนี้ ทุกคนบนยานลำนั้นจะต้องกลายเป็นเถ้าธุลีในห้วงอวกาศ!" "ดูเหมือนท่านอาวุโสจะไม่มีความประสงค์จะเจรจา" **หยาง ไค่** ยักไหล่ไร้ความรู้สึก "ข้าไม่คิดจะคืนสิ่งเหล่านั้นในตอนนี้ แต่หากท่านยังคงตอแยข้าเรื่องนี้ ข้ายินดีจะสั่งสอนท่านอาวุโสให้ได้รับบทเรียนอันมิอาจลืมเลือน!" "บังอาจ! อย่าคิดว่าเพียงเพราะเจ้าชำนาญในวิถีแห่งมิติ เจ้าจะทำสิ่งใดก็ได้ตามอำเภอใจ! ห้วงอวกาศนี้ไม่มีที่สิ้นสุด และยังมีผู้เชี่ยวชาญมากฝีมืออีกนับไม่ถ้วนที่เจ้ายังมิเคยพบเจอ กบในกะลาจะมองเห็นความกว้างใหญ่ของฟ้าได้อย่างไร! ข้าจะให้โอกาสเจ้าเป็นครั้งสุดท้าย คืนสิ่งที่เจ้าขโมยมา หรือตายซะ!" **หยาง ไค่** เย็นชา "ท่านอาวุโส ข้าก็จะให้โอกาสท่านเป็นครั้งสุดท้ายเช่นกัน จงยุติการไล่ล่าเสียเดี๋ยวนี้ มิฉะนั้น ท่านอาจจะไม่อาจทนรับผลที่ตามมาได้!" "ดี ดี ดี! ไอ้หนู การที่เจ้าดูหมิ่นข้าครั้งแล้วครั้งเล่า วันนี้ข้าจะสั่งสอนให้เจ้ารู้จักความเคารพ!" พร้อมกับเสียงคำรามของ **กวง ซื่อ จง** ปืนใหญ่คริสตัลหลายสิบกระบอกก็ปรากฏขึ้นจากลำเรือของยานระดับราชันต้นกำเนิด แต่ละกระบอกปกคลุมด้วยอาร์เรย์เรืองแสงอันซับซ้อน แสงสว่างเจิดจ้าพลันปะทุออกมา ทำให้ยานระดับราชันต้นกำเนิดทั้งลำสว่างไสวราวกับดวงอาทิตย์อันเจิดจ้า การสั่นสะเทือนของพลังอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านไปทั่วความว่างเปล่า สีหน้าของ **หยาง ไค่** แปรเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม ขณะที่เขายืนอยู่บนยอดของยาน **หอการค้าเฮงลั่ว** สูดลมหายใจลึก และผลักดันพลังแห่งมิติของตนอย่างบ้าคลั่ง *อึก...* ด้วยเสียงทึบๆ ยานระดับราชันต้นกำเนิดของ **ดาวม่วง** สั่นสะเทือนเล็กน้อย และลำแสงสีขาวบริสุทธิ์หลายสิบสาย ราวกับดาวหางที่กำลังพุ่งทะยาน พุ่งแหวกอากาศออกไปสู่ทิศทางที่ **หยาง ไค่** ยืนอยู่ ทำลายอุกกาบาตที่ลอยไร้ทิศทางในห้วงอวกาศซึ่งโชคร้ายที่ตกอยู่ในวิถีของมัน ให้ระเหยสลายไป การยิงปืนใหญ่คริสตัลหนึ่งชุด คือการโจมตีที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดที่ยานอวกาศสามารถมีได้ การยิงปืนใหญ่คริสตัลของยานระดับสูงต้นกำเนิดสามารถทำลายเมืองเล็กๆ ได้ และเมื่อระดับของยานอวกาศเพิ่มขึ้น พลังของปืนใหญ่ก็เพิ่มขึ้นอย่างทวีคูณ การระดมยิงด้วยปืนใหญ่คริสตัลของยานระดับราชันต้นกำเนิดสามารถทำลายดาวแห่งการบ่มเพาะไปหนึ่งในสิบ การยิงสิบรอบก็เพียงพอที่จะทำลายดาวแห่งการบ่มเพาะได้ ลำแสงสีขาวสาดส่องเข้ามา และเจาะทะลวงยานระดับสูงต้นกำเนิดของ **หอการค้าเฮงลั่ว** โดยตรง ดุจดังเกล็ดหิมะภายใต้แสงแดดอันร้อนระอุ ยานระดับสูงต้นกำเนิดมิได้สามารถต้านทานได้แม้เพียงชั่วลมหายใจ ก่อนที่จะบิดเบี้ยวและหายลับไป ราวกับสลายกลายเป็นไอโดยตรง เมื่อเห็นฉากนี้ **กวง ซื่อ จง** กลับประหลาดใจ ราวกับไม่คิดว่ามันจะง่ายดายถึงเพียงนี้ แต่ในชั่วพริบตาต่อมา เขาก็พบว่ามีบางอย่างผิดปกติ และรีบเปลี่ยนการมองของตน ณ จุดที่เขามองอยู่ ยานอวกาศของ **หอการค้าเฮงลั่ว** ยังคงปลอดภัยดีในห้วงอวกาศ และยังคงแล่นต่อไปข้างหน้า ในขณะที่ **หยาง ไค่** ยืนอยู่บนนั้นโดยไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย พร้อมด้วยสีหน้าอันไร้กังวล **กวง ซื่อ จง** สามารถมองเห็นรอยเย้ยหยันบนใบหน้าของเขาได้ "เขาสามารถเทเลพอร์ตยานอวกาศทั้งลำได้งั้นหรือ?" **กวง ซื่อ จง** รีบเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น ร่างทั้งร่างของเขาแข็งทื่อราวกับถูกสายฟ้าฟาด ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง

React

Discussion