บทที่ 2178 เบลด ปะทะ ผู้สังหารพระเจ้า (ตอนที่ 2) สมาชิกตระกูลเบลดส่วนใหญ่ได้รับแจ้งให้พักผ่อนในห้องสันทนาการหรือห้องอาหารไปก่อน ในขณะที่คนที่เหลือมารวมตัวกันในห้องรับรองขนาดใหญ่ห้องหนึ่งจากหลายๆ ห้องภายในคฤหาสน์ ที่เป็นเช่นนี้ก็เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดความตึงเครียดและการทะเลาะวิวาทระหว่างรัสกับสมาชิกเบลดคนอื่นๆ โดยชิโระจะเป็นคนถ่ายทอดข้อมูลทั้งหมดให้พวกเขาฟังในภายหลัง ผู้ที่มารวมตัวกันในห้องรับรองนั่งลงบนพื้นผิวที่แข็งกระด้างซึ่งถูกสร้างขึ้นมา โซฟาที่พวกเขานั่งนั้นไม่ใช่แบบนุ่มหรือมีเบาะรอง แต่มันมีขอบที่คมและพื้นผิวแบนราบที่ทำจากหินแวววาวชนิดหนึ่ง อาคารส่วนใหญ่ก็เป็นเช่นนี้ เต็มไปด้วยจุดที่แหลมคม รูปทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัสและสี่เหลี่ยมผืนผ้า เนื่องจากมันเหมาะกับชาวอัมรา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพวกเขามีผิวหนังที่แข็งตั้งแต่แรกอยู่แล้ว แต่สำหรับคนอื่นๆ นั้นมันค่อนข้างน่าอึดอัดใจอยู่บ้าง อย่างไรก็ตาม เมื่อได้เข้ามาอยู่ในห้องด้วยกันแล้ว สิ่งแรกที่จีโอทำคือการขอโทษที่เขาลงมือทำร้ายรัส ประเด็นหลักที่เขากังวลคือข้อเท็จจริงที่ว่าพวกเขากำลังต่อสู้กันในห้องสมุดของเขา มันเป็นหนึ่งในส่วนที่เขาต่อเติมขึ้นมาตั้งแต่กลายเป็นผู้นำ ด้วยความปรารถนาที่จะขยายความรู้ในด้านต่างๆ ให้กว้างไกลขึ้น ก่อนหน้านี้ ชาวอัมรามีเป้าหมายเพียงอย่างเดียวคือการปีนหอคอยและแข็งแกร่งขึ้น แต่จีโอต้องการให้คนของเขาและตัวเขาสองหาความสนใจและเป้าหมายในสิ่งอื่นๆ ด้วย ซึ่งนั่นคือเหตุผลที่เขาขยายการอ่านของตนเอง ด้วยความเร่งรีบ เขาจึงตื่นตระหนกเมื่อเห็นทั้งสองคนสู้กัน และตัดสินใจเข้าแทรกแซง ซึ่งทำให้น็อคทำตามไปด้วย ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขาทั้งสองกลับสร้างความเสียหายให้กับหนังสือมากกว่าใครๆ เมื่อตอนที่ซัดพวกเขาผ่านกำแพงไป "เอาละ... ตอนนี้ผมรู้สึกว่าพวกเราทุกคนกำลังสับสนอยู่พอสมควร" ชิโระเริ่มการสนทนา "พวกเราน่ะรู้ว่าทำไมพวกเราถึงมาอยู่ที่นี่ แต่พวกคุณล่ะมาทำอะไรที่นี่ แล้วพวกคุณรู้หรือเปล่าว่าพวกเราอยู่ที่นี่?" มันเป็นคำถามที่คาดการณ์ไว้แล้ว และไลลาตัดสินใจที่จะเป็นคนอธิบาย และเมื่อเธอเริ่ม เธอก็เล่าตั้งแต่จุดเริ่มต้น... วันที่ควินน์ควรจะได้รับรางวัล วันที่เขาหายตัวไป ไลลาอธิบายเล็กน้อยเกี่ยวกับพวกเซเลสเชียล และวิธีที่พวกเขากักขังควินน์เอาไว้ จากนั้นก็อธิบายถึงการเดินทางของเธอเองด้วย ชิโระตระหนักได้ว่าเรื่องนี้ต้องเกิดขึ้นในขณะที่พวกเขากำลังต่อสู้กับแจ็ค เพราะพวกเขาไม่รู้เรื่องราวที่เกิดขึ้น และในตอนนั้นพวกเขาเป็นเพียงกลุ่มเดียวที่ไม่ได้ปรากฏตัวในพิธีมอบรางวัล แต่ในไม่ช้าชิโระก็ต้องพบกับเรื่องที่น่าตกใจยิ่งกว่าเดิม ความจริงที่ว่าทุกคนลืมเรื่องของพวกเขาไปแล้ว ความจริงที่ว่าทุกคนลืมเรื่องของควินน์และไลลา และการที่มีพลังบางอย่างที่อนุญาตให้พวกเขาทำเช่นนั้นได้ เธออธิบายด้วยว่าทำไมรัสถึงมาอยู่กับพวกเขา จากนั้นพวกเขาก็ต้องอธิบายว่าได้พบกับเซริลได้อย่างไร และสิ่งที่พวกเขาได้เห็น รวมถึงสิ่งที่โลแกนแสดงให้ดู หลังจากทั้งหมดนั้น ทั้งการหนีและการเดินทางผ่านจักรวาล พวกเขาได้รับพันธมิตรเพิ่มขึ้นไม่กี่คนและเดินทางต่อไปจนกระทั่งมาจบลงที่ดาวเคราะห์อัมรา ดาวเคราะห์ที่ควินน์เคยอ้างว่าเคยช่วยเหลือไว้ในอดีต และกำลังต้องการความช่วยเหลือจากพวกเขาในตอนนี้ "นั่นเป็นเรื่องที่หนักหนาเกินกว่าจะรับไหวจริงๆ" ชิโระตอบ "ผมไม่อยากจะเชื่อเลย ไม่อยากเชื่อว่าเรื่องทั้งหมดนั้นเกิดขึ้นในขณะที่พวกเราไม่อยู่ ในขณะที่พวกเราติดอยู่ที่ดาวดวงนี้ และซิล..." หมัดของชิโระกำแน่นจนกลายเป็นสีแดงจัด เขาบีบมันแน่นมาก "พวกมันใช้เขา ใช้พลังของเขาเหมือนกับว่าเขาเป็นแบตเตอรี่มนุษย์ประเภทหนึ่ง! พวกมันทำอย่างนั้นได้อย่างไร!" หลังจากสงบสติอารมณ์ลงได้บ้าง ชิโระก็มีคำถามเพิ่มเติม ซึ่งเกี่ยวข้องกับควินน์ว่าตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน พวกเขาอธิบายความจริงสั้นๆ ว่าไม่มีใครรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน แต่แน่ใจว่าเขาจะกลับไปยังดาวเคราะห์เมอร์เมเรียลอย่างปลอดภัยและเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ "นั่นคือเหตุผลที่เราตัดสินใจเริ่มดำเนินการล่วงหน้าก่อน คุณบอกว่าชื่อจีโอใช่ไหม และชิโระ เรื่องนี้ก็รวมถึงนายด้วย" ไลลากล่าว "ศัตรูที่ควินน์เผชิญหน้าอยู่ ทั้งแจ็คและจิม กำลังเดินทางผ่านจักรวาล เข้ายึดดาวเคราะห์และทำลายเผ่าพันธุ์แล้วเผ่าพันธุ์เล่า พร้อมกับทำให้พวกเขาเป็นทาส" "ในไม่ช้าพวกมันก็จะมาถึงพื้นที่นี้เช่นกัน มันเป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้น นั่นคือเหตุผลที่ควินน์รวมถึงเผ่าพันธุ์อื่นๆ ขอให้พวกเราทำงานร่วมกันในครั้งนี้ และต่อสู้กับพวกมัน ดังนั้นฉันจึงขอถามว่า พวกคุณต้องการร่วมมือกับเราไหม?" จีโอและชิโระมองหน้ากันในเวลาเดียวกัน คำตอบนั้นชัดเจนอยู่แล้วและพวกเขาได้ตัดสินใจไปเมื่อนานมาแล้ว "แน่นอนว่าพวกเราจะช่วย" พวกเขาทั้งสองพูดออกมาพร้อมกัน "ชาวอัมราจะต้องต่อสู้กับผู้รุกราน และการทำงานร่วมกันย่อมดีกว่าการแยกกันสู้ จะเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่จะได้ต่อสู้เคียงข้างชาวเมอร์เมเรียลและชาวเพนสวิ" จีโอมองไปที่พวกเขาทั้งสอง "และไม่ว่าจะยังไง พวกเราต้องพาซิลกลับมา และแก้ไขเรื่องทั้งหมดนี้... พวกเราควรจะวางกลยุทธ์ พวกมันอาจจะมาเมื่อไหร่ก็ได้ และเราต้องการแผนเพื่อรับมือกับพวกมัน" ไลลาเห็นพ้องด้วย ดังนั้นกลุ่มจึงตัดสินใจแบ่งปันจุดแข็งของแต่ละฝ่ายในตอนนั้น หลังจากนั้นพวกเขายังได้แบ่งปันทุกอย่างที่รู้เกี่ยวกับศัตรู และใช้ข้อมูลทั้งหมดเพื่อวางแผนการที่ดีที่สุดเท่าที่จะคิดได้ในขณะนั้น ชิโระเอานิ้ววางบนคาง และหัวของเขาค่อนข้างล้าหลังจากได้รับรู้ทุกเรื่อง "ศัตรูมีความหลากหลายมาก พวกเขามีแวมไพร์และพวกแวมไพร์ดั้งเดิมอยู่ข้างกาย ซึ่งมีความสามารถที่แข็งแกร่ง และมีเลือดดาลกี้ที่มอบพลังให้ พวกเขาแข็งแกร่งกว่าเมื่อก่อนมาก" "จากนั้นก็มีพวกดาลกี้ ดูเหมือนว่าพวกมันจะมีจำนวนมาก และมีการผสมผสานกันของพวกที่ทำงานเคียงข้างจิมและแจ็ค แต่จากข้อมูลที่เรามี คนที่เราควรระวังคือฝั่งของแจ็ค" "เพราะด้วยพลังของเขา เขาจึงสามารถมอบความสามารถให้แก่ดาลกี้ได้ ไหนจะพวกมนุษย์และความสามารถของพวกเขาอีก สิ่งดีเพียงอย่างเดียวคือตระกูลเกรย์แลชได้ตัดสินใจที่จะอยู่นอกเรื่องนี้ แต่โลแกนจะส่งกองกำลังที่แสร้งทำเป็นอยู่ฝ่ายนั้นมา บางทีเราอาจจะใช้จุดนี้ให้เป็นประโยชน์ได้ในบางช่วง" "ถึงอย่างนั้น ก็ยังมีภัยคุกคามใหญ่หลวงที่ไม่ได้อยู่ฝ่ายเราที่เราต้องจัดการ คนที่ชื่อว่าเรย์ ผู้ที่มีพลังทัดเทียมกับควินน์ จากนั้นก็มีเอช ดาลกี้ที่เอาชนะซิลได้" "คริสนั้นแข็งแกร่งอย่างยิ่ง และปีเตอร์ก็อยู่เคียงข้างเขาด้วย ในปัจจุบันเราไม่รู้ระดับความแข็งแกร่งของแจ็คและจิม แต่พวกเขาก็ต้องมีอะไรบางอย่างที่ทำให้ยังคงครองอำนาจอยู่ได้ มิฉะนั้นทุกอย่างคงพังทลายลงไปนานแล้ว พวกแวมไพร์ดั้งเดิมและพวกผู้นำต่างก็ถูกเปลี่ยนความทรงจำไปเหมือนกับมูกะด้วย บอกตามตรงว่าทั้งหมดนี้มันมากเกินไปจริงๆ แต่นั่นยังไม่ใช่ภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุด" ทุกคนรู้ดีว่าชิโระหมายถึงอะไรเมื่อเขาพูดเช่นนี้ เพราะมีบางสิ่งที่สามารถเปลี่ยนกระแสของสงครามได้ "นั่นคือซิล" รัสกล่าว "ตราบใดที่พวกมันยังมีเด็กนั่นอยู่ พวกมันก็สามารถเปลี่ยนพันธมิตรของเราให้กลายเป็นศัตรูได้" "แม้ว่าคุณจะพูดถูก แต่ฉันไม่คิดว่ามันจะง่ายขนาดนั้น" ไลลาตอบ "ประการแรก มีพวกเราบางคนที่ไม่มีผลกระทบจากการเปลี่ยนความทรงจำ ดูเหมือนว่าจะมีปัจจัยสำคัญประการหนึ่งเมื่อใช้การเปลี่ยนความทรงจำจำนวนมาก" "พวกเขาทำได้เพียงเปลี่ยนความทรงจำของคนหนึ่งให้กลายเป็นอีกคนหนึ่งได้เท่านั้น เพราะพวกเขากำลังทำการเปลี่ยนครั้งใหญ่ พวกเขาจึงไม่สามารถทำให้มันซับซ้อนได้ เพราะความทรงจำของแต่ละคนนั้นเป็นเอกลักษณ์ ลองคิดดูสิ" "จิมและแจ็คไม่รู้ว่าควินน์ได้ช่วยชาวเมอร์เมเรียลไว้ หรือกำลังร่วมมือกับชาวเพนสวิและชาวอัมรา และพวกเขาก็ไม่จำเป็นต้องรู้ พวกเขาจะมาที่นี่ โจมตีโดยคิดว่าพวกเขากำลังยึดครองดาวเคราะห์ดวงอื่นทั่วไป" "ในระหว่างการต่อสู้ พวกเราแค่ต้องทำหน้าที่ให้ดีที่สุดเพื่อช่วยเหลือ และในช่วงการต่อสู้เช่นกัน นั่นคือช่วงที่การป้องกันของพวกมันจะหละหลวมที่สุด จะมีคนคุ้มกันซิลน้อยลง เราสามารถส่งทีมเล็กๆ ที่รวดเร็วเข้าไปที่นั่นและพาตัวซิลออกมา เมื่อซิลเป็นอิสระ เขาก็สามารถใช้พลังของเขาเพื่อหันเหทุกอย่างให้ต่อต้านแจ็คและจิม การช่วยซิลคือหัวใจสำคัญของการชนะการต่อสู้ครั้งนี้" แผนการเริ่มถูกขัดเกลาให้ชัดเจนมากขึ้น และพันธมิตรจำนวนมากก็เริ่มเข้าร่วมกับพวกเขา ในขณะเดียวกัน ควินน์ยังมีผู้สังหารพระเจ้าอีกสองคนที่จะต้องเอาชนะ เพื่อให้ได้สิ่งที่เขาเชื่อว่าจำเป็นสำหรับการเอาชนะสงครามครั้งนี้