## บทที่ 1577: การตระหนักรู้ “ว้าว...” “งดงาม...” ณ ใจกลางพงไพรแห่งต้นไม้โลก... ระลอกคลื่นสีส้มอำพันโปร่งใสพร่างพราวระยับจับตา มันคือภาพปรากฏของหมู่ดาวนักษัตรนับสิบซึ่งถูกรวบรวมไว้ในจุดเดียว คล้ายกับจักรวาลทั้งมวลร่วงหล่นลงสู่พื้นดิน ทว่าแท้จริงแล้ว ทั้งหมดนั่นคือวิถีโคจรของมหาเทพโอเวอร์เกียร์ กริด ภาพติดตาจากเส้นทางการต่อสู้ของเขาได้เปลี่ยนความสำเร็จให้กลายเป็นความจริงอันประจักษ์ต่อสายตาของผู้เฝ้ามอง “ฟุดฟิด ฟุดฟิด” ไฟล์วูล์ฟกำลังแกะรอยกริดด้วยวิธีการอันเป็นเอกลักษณ์ มันพยายามสูดกลิ่นด้วยจมูกซึ่งไม่มีอยู่จริง ทั้งนี้เป็นเพราะมันหวนนึกถึงกลิ่นอายโลหะอันคุ้นเคยตลอดช่วงชีวิต ทุกครั้งที่กริดตวัดดาบ ไฟล์วูล์ฟจะสัมผัสได้ถึงเหล็กกล้าจากระลอกคลื่นซึ่งแผ่กระจายออกไป มันคือกระบวนการทางธรรมชาติ ราชาภูติแห่งแสงสาดประกายทุกครั้งที่ถูกเพลงดาบของกริดตัดผ่าน แสงนั้นสะท้อนและแตกกระจายดุจเดียวกับแสงอาทิตย์ยามตกกระทบเหล็กกล้า ไฟล์วูล์ฟสังเกตเห็นได้ในชั่วพริบตา ธรรมชาติของกริด—หรือกล่าวอีกนัยคือ ‘มหาเทพ’ ของเขา—ได้เปลี่ยนไปแล้ว ‘ไม่สิ ธรรมชาติของเทพไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ง่ายดายถึงเพียงนั้น’ การเปลี่ยนแปลงในมหาเทพหมายถึงการทรยศและความเสื่อมทราม เฉกเช่นกรณีของรีเบคก้า ผู้คนเชื่อมั่นและเคารพบูชาในตัวนางเพราะนางคือเทพธิดาแห่งแสงสว่าง หากมหาเทพของนางไม่ใช่แสงสว่าง แต่กลับเป็นสิ่งอื่นใด นั่นย่อมเป็นการหลอกลวงและหักหลังต่อผู้ที่เชื่อมั่นและรับใช้นาง ‘ควรตีความว่า เขาเพิ่งตระหนักรู้ถึงธรรมชาติของตนเองจะถูกต้องกว่า’ เหตุผลที่เหล่ายักษ์โบราณมีความหมายพ้องกับคำว่าปัญญานั้นเรียบง่าย—พวกเขารู้มาก แม้ไฟล์วูล์ฟจะมีอารมณ์ที่วิปลาสไปบ้าง แต่ความรู้ด้านเทววิทยาของมันยังคงดีเยี่ยม มันวิเคราะห์สถานการณ์ปัจจุบันของกริดได้อย่างถูกต้องแม่นยำ มันได้เห็นเทพองค์ใหม่ที่เพิ่งถือกำเนิดกำลังตระหนักรู้ถึงมหาเทพของตนเอง “แฮ่ก... แฮ่ก...” ลมหายใจของไฟล์วูล์ฟค่อยๆ หอบกระชั้นขึ้นเรื่อยๆ เพราะมันกำลังหลงใหลในตัวราชาภูติแห่งความว่างเปล่า ‘ศิลาแห่งความว่างเปล่า’ กำลังเคลื่อนใกล้เข้ามา ความว่างเปล่า—ชื่อของมันอาจทำให้นึกถึงความสูญสิ้น แต่ความเป็นจริงกลับแตกต่างโดยสิ้นเชิง ศิลาแห่งความว่างเปล่าทิ้งร่องรอยไว้ทุกครั้งที่เคลื่อนไหว โลหะหยดและร่วงหล่นลงมา ไฟล์วูล์ฟมองเห็นว่ามันใกล้เคียงกับกรีดของกริด โลหะบริสุทธิ์ที่สามารถเป็นอะไรก็ได้ โลหะซึ่ง ‘ไม่มีสิ่งใด’ เพราะมันสามารถ ‘เป็นสิ่งใดก็ได้’ ‘เพราะฉะนั้น มันจึงคือความว่างเปล่า’ หรือว่าราชาภูติตนนี้ถือกำเนิดขึ้นภายใต้อิทธิพลของกริด? มันเป็นการตีความแนวคิดเรื่องความว่างเปล่าอย่างอิสระ แต่ในความเป็นจริงแล้ว การเรียกว่าราชาภูติแห่งโลหะน่าจะถูกต้องกว่าราชาภูติแห่งความว่างเปล่า ‘ช่างเถอะ มันไม่สำคัญ’ การรับรู้เป็นกฎเกณฑ์ที่แตกต่างกันไปในแต่ละบุคคล สิ่งมีชีวิตทุกชนิดในโลกรู้สึกแตกต่างกันเมื่อมองเห็นสิ่งเดียวกัน ไม่มีปัญหากับการที่ศิลาแห่งความว่างเปล่าระบุตัวเองว่าเป็นความว่างเปล่าแทนที่จะเป็นโลหะ แม้ว่ามันจะมีคุณสมบัติของโลหะก็ตามที ทั้งหมดล้วนจัดอยู่ในหมวดหมู่ของปัจเจกภาพ หากมันเป็นปัญหา ศิลาแห่งความว่างเปล่าคงไม่ได้ถือกำเนิดขึ้นมาด้วยซ้ำ [ยูรา ข้าต้องการทำสัญญากับเจ้า] “......?” ยูราพลันสะดุ้ง ขณะกำลังเฝ้าดูสถานการณ์อย่างเงียบงัน ศิลาแห่งความว่างเปล่าถือกำเนิดขึ้นจากการโต้กลับและดูดกลืนราชาภูติแห่งแสงซึ่งเคยดูดกลืนมันเข้าไป เดิมทีมันคือภูติของกริด โดยธรรมชาติแล้ว มันควรจะทำสัญญากับกริด แต่กลับต้องการทำสัญญากับเธอ? [เหตุผลสำคัญที่สุดที่ข้าสามารถกลืนกินราชาภูติแห่งแสงได้นั้น เป็นเพราะเจตจำนงของเจ้า] “ของฉัน...?” [ใช่] นับตั้งแต่ที่เธอเห็นราชาภูติแห่งแสงกลืนกินศิลาแห่งแสง ยูราก็เป็นปฏิปักษ์และปฏิเสธราชาภูติแห่งแสงมาโดยตลอด เธอรับรู้ว่ามันคือศัตรูของกริด ทัศนคติของเธอช่วยศิลาแห่งความว่างเปล่าได้อย่างมหาศาล เธอคือผู้ทำสัญญาของราชาภูติแห่งแสง แม้เธอจะอ่อนแอกว่าและไม่สามารถใช้อิทธิพลโดยตรงได้ แต่ในฐานะผู้ทำสัญญา เจตจำนงของยูราที่เป็นปฏิปักษ์และปฏิเสธราชาภูติแห่งแสงได้ส่งผลให้มันอ่อนแอลง ราชาภูติแห่งแสงติดอยู่ในข้อจำกัดของสัญญา และด้วยเหตุนี้ มันจึงไม่สามารถดับศิลาแห่งแสงได้ สำหรับศิลาแห่งความว่างเปล่าแล้ว ยูราคือผู้ช่วยชีวิตที่ไม่ต่างไปจากกริด นอกจากนี้ ศิลาแห่งความว่างเปล่ายังได้ดูดกลืนราชาภูติแห่งแสงย้อนกลับ ร่องรอยจางๆ ของสัญญาที่ราชาภูติแห่งแสงเคยทำไว้กับยูรายังคงหลงเหลืออยู่ มันจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะทำสัญญากับผู้อื่นนอกจากยูรา แน่นอนว่า ปัญหานี้สามารถแก้ไขได้หากมันทำลายสัญญาด้วยความยินยอมร่วมกันของยูรา แต่ศิลาแห่งความว่างเปล่าไม่ต้องการเช่นนั้น มันชอบยูรา “ฉันเข้าใจความรู้สึกของเธอนะ ขอบคุณมาก แต่เธอต้องอยู่เคียงข้างกริด ไม่ใช่ฉัน” ยูราส่ายศีรษะหลังจากได้ฟังคำอธิบายอันยาวเหยียด เธอเชื่อว่าศิลาแห่งความว่างเปล่านั้นเหมาะสมกับกริด ไม่ใช่ตัวเธอเอง ศิลาแห่งความว่างเปล่าแสดงสีหน้าคล้ายจะร้องไห้ [ท่านเกลียดข้างั้นหรือ?] มันมีสีหน้าแตกต่างจากราชาภูติแห่งแสงซึ่งเป็นเพียงก้อนแสง รูปลักษณ์คล้ายเมฆที่ทำจากปรอท ดวงตาสองข้างและปากถูกวาดลงบน ‘ใบหน้า’ ที่อยู่ใจกลางของมัน ตลอดการสนทนากับยูรา พวกมันโค้งเป็นรูปพระจันทร์ครึ่งเสี้ยวขณะที่มันยิ้ม ช่างเป็นภาพที่น่ามอง ทว่าในตอนนี้ มันกลับดูเหมือนกำลังจะร้องไห้ ศิลาแห่งความว่างเปล่าอธิบายกับยูราผู้กำลังสับสน [ข้าไม่ได้ช่วยเหลืออะไรกริดเลย กริดมีกรีดอยู่แล้ว] “อา...” ยูราคล้อยตามในทันที เธอรู้สึกได้ว่าศิลาแห่งความว่างเปล่าคล้ายคลึงกับกรีด โลหะที่คิดและเคลื่อนไหวได้ด้วยตัวเอง [ข้าดูเหมือนกรีด แต่ข้าแตกต่าง ข้าอ่อนแอกว่าและไม่สามารถนำไปหลอมได้] ภูติมีความใกล้เคียงกับสิ่งมีชีวิต เป็นไปไม่ได้ที่จะสร้างไอเท็มโดยใช้ศิลาแห่งความว่างเปล่าเป็นวัตถุดิบ ทว่ามันก็ไม่ได้แข็งแกร่งไปกว่ากรีด ดังนั้น ศิลาแห่งความว่างเปล่าจึงตัดสินใจว่ามันไม่มีประสิทธิภาพที่จะอยู่กับกริด กริดตระหนักได้ ‘ควรพิจารณาว่าศิลาแห่งความว่างเปล่าคือโลหะที่เปลี่ยนแปลงรูปร่างได้เอง’ ประโยชน์ใช้สอยของมันจะไร้ขีดจำกัด ในขณะเดียวกัน กริดก็มีทักษะที่สามารถแปลงสสารได้อยู่แล้ว เขายังมีกรีดอีกด้วย แม้เขาจะใช้ประโยชน์จากศิลาแห่งความว่างเปล่าได้สูงสุด แต่ประสิทธิภาพก็จะด้อยกว่าไอเท็มที่กริดสร้างและใช้งาน ‘ให้ยูราครอบครองศิลาแห่งความว่างเปล่าจะมีประสิทธิภาพมากกว่ามาก’ กริดได้ทำร้ายภูติของยูราไป เขาย่อมรู้สึกละโมบอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แล้วถ้าศิลาแห่งความว่างเปล่ามาแทนที่ราชาภูติแห่งแสงล่ะ? เขาสามารถแบ่งเบาภาระในใจได้ ยิ่งไปกว่านั้น ยูราจะแข็งแกร่งขึ้นอีกมากในอนาคต เทียบไม่ได้เลยกับตอนที่เธออยู่กับราชาภูติแห่งแสงซึ่งปฏิเสธแม้กระทั่งจะสื่อสาร “ยูรา ได้โปรดทำสัญญากับศิลาแห่งความว่างเปล่าเถอะ” “...จะดีจริงๆ หรือคะ?” “แน่นอน” กริดผู้แย้มยิ้มอย่างสดใสพลันผลักหลังของยูรา สัมผัสอันอ่อนโยนได้ลบความลังเลใจของเธอจนหมดสิ้น [ท่านจะทำสัญญากับข้าได้หรือไม่?] “อื้ม... ตกลง” [ข้ามีความสุขจริงๆ!] ศิลาแห่งความว่างเปล่ายิ้มอย่างเจิดจ้า กริดรู้สึกหลากหลายอารมณ์ เด็กน้อยที่พยายามจะสื่อสารกับเขาในอดีต—เขารู้สึกเสียใจที่ไม่เคยรู้เลยจนกระทั่งถึงตอนจบว่ามันเป็นเด็กที่สดใสถึงเพียงนี้ ‘ศิลาแห่งความว่างเปล่า จากนี้ไปขอให้มีความสุขนะ’ *** [แบบนี้หรือ?] “ใช่ สมบูรณ์แบบเลย!” [ฮิฮิฮิ] ยูราทำสัญญากับศิลาแห่งความว่างเปล่า ศิลาแห่งความว่างเปล่าทำสัญญากับยูรา ภายในเวลาเพียง 10 นาที พวกเขาก็กลายเป็นเพื่อนกัน มันเข้ากันได้ดีเกินไปตั้งแต่แรก ศิลาแห่งความว่างเปล่าสามารถแปลงร่างเป็นไอเท็มใดก็ได้ที่ยูราปรารถนา กระสุนอันทรงพลังถูกสร้างขึ้นในทันที เนื่องจากคุณสมบัติแห่งความว่างเปล่า จึงไม่มีการปฏิเสธพลังเวทมนตร์อันเป็นเอกลักษณ์ของผู้สังหารอสูร ขณะที่ศิลาแห่งความว่างเปล่าห่อหุ้มรอบร่างกายของยูรา พลังของเธอก็เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด การบรรยายว่า ‘ยูราติดอาวุธด้วยราชาภูติแห่งความว่างเปล่า’ ถือว่าเหมาะสมอย่างยิ่ง ‘ฉันมีความสุขเพราะเธอดูดี’ สีหน้าของยูราสดใสมาก ผิวพรรณสะอาดราวกับเครื่องกระเบื้องของเธอมีประกายเจิดจ้าขึ้น ทำให้เธอดูสดใสขึ้นมาก มันคือรูปลักษณ์ที่งดงามซึ่งเธอจะแสดงให้กริดเห็นเพียงลำพังเมื่อพวกเขาออกเดทกัน กริดปลดเปลื้องภาระในใจจนหมดสิ้นและตรวจสอบข้อมูลล่าสุดของเพลงดาบของเขา [เพลงดาบเทวะโอเวอร์เกียร์ Lv. 1] [เพลงดาบของมหาเทพโอเวอร์เกียร์ กริด มหาเทพโอเวอร์เกียร์เพิ่มพลังโจมตีกายภาพ 90%, พลังโจมตีเวทมนตร์ 30%, โอกาสติดคริติคอล 70%, และพลังโจมตีคริติคอล 150% ค่าทั้งหมดจะเพิ่มขึ้นสามเท่าเมื่อใช้ทักษะร่วมกับบุคคลที่คุณมีความผูกพันด้วย * ผลนี้จะแสดงผลอย่างสมบูรณ์ก็ต่อเมื่อสวมใส่อาวุธประเภทดาบเท่านั้น * พลังโจมตีกายภาพที่เพิ่มขึ้นจะไม่ส่งผลเมื่อสวมใส่คทาหรือลูกแก้ว * ความเสียหายตามสัดส่วนของค่าเจตจำนงจะถูกสร้างขึ้นหากไม่สวมใส่อาวุธ * สามารถใช้เพลงดาบได้โดยไม่ต้องใช้ท่าเท้า อย่างไรก็ตาม พลังของเพลงดาบจะเพิ่มขึ้นทุกย่างก้าวเนื่องจากการตระหนักรู้ที่ได้รับจาก ‘เคล็ดวิชาลับเติมเต็มช่องว่าง’ (ในแต่ละก้าวที่เพิ่มขึ้น ความเสียหายของเพลงดาบจะเพิ่มขึ้น 50%, 100%, 200%, และ 400% ตามลำดับ)[1] * จำนวนเพลงดาบผสมที่สามารถสร้างได้คือ 20 ท่า * ทุกครั้งที่ระดับทักษะเพิ่มขึ้น จำนวนเพลงดาบผสมที่สามารถสร้างได้จะเพิ่มขึ้น 5 ท่า * คุณยังสามารถสร้างเพลงดาบผสมหกท่าได้ อย่างไรก็ตาม จำนวนครั้งที่สามารถสร้างเพลงดาบผสมห้าหรือหกท่าได้นั้นขึ้นอยู่กับค่าเทพและค่ามหาเทพ ★ เพลงดาบทั้งหมดจะได้รับ ‘คุณสมบัติว่างเปล่า’ มันจะแสดงพลังเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์เสมอเมื่อเผชิญหน้ากับคุณสมบัติอื่น และสามารถตัดผ่านได้ทุก ‘มโนทัศน์’ หรือ ‘ปรากฏการณ์’ แต่จะไม่มีความได้เปรียบด้านการแพ้ทาง ★ มานาจะถูกใช้ไป คุณสามารถเปิด/ปิดการใช้งานได้ สถานะปัจจุบัน: เปิดใช้งาน] การเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคือการเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วของพลังโจมตีกายภาพและพลังโจมตีคริติคอล นอกจากนี้ยังมีการเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติอีกด้วย คุณสมบัติว่างเปล่า—มันแตกต่างจากคุณสมบัติอื่นๆ ซึ่งมีความได้เปรียบเสียเปรียบซึ่งกันและกัน เขาทรงพลัง 100% เสมอเมื่อต่อกรกับคุณสมบัติใดๆ ก็ตาม แต่ในทางกลับกัน เขาก็ไม่ได้เปรียบคุณสมบัติใดเป็นพิเศษ ถึงกระนั้น ความแข็งแกร่งก็ยิ่งใหญ่กว่ามาก เขาสามารถแสดงพลังเต็มที่ต่อทุกคุณสมบัติ และสามารถตัดผ่านมโนทัศน์และปรากฏการณ์ได้... สิ่งนี้คล้ายคลึงกับหลักการของ ‘เพลงดาบทุกชนิด’ ซึ่งได้รับการยกย่องอย่างสูงในโลกทัศน์ของซาทิสฟาย ในความเป็นจริง กริดได้รับฉายาที่เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อน [นักดาบศักดิ์สิทธิ์แบบมีเงื่อนไข] [ติดตัว] [ไม่มีสิ่งใดที่คุณตัดไม่ขาดขณะใช้เพลงดาบเทวะโอเวอร์เกียร์] ‘ข้าเข้าใจแล้วว่าทำไมท่าไม้ตายของบราฮัมถึงเป็นเมเทโอ’ ความว่างเปล่าไม่อาจเป็นคำตอบที่ถูกต้องเสมอไป ตัวอย่างเช่น คุณสมบัติแสงและความมืดมีความได้เปรียบเหนือคุณสมบัติอื่นๆ ทั้งหมด กระนั้น พวกมันก็ห่างไกลจากความสมบูรณ์แบบ เพราะแสงจะได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงจากความมืด และความมืดก็ได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงจากแสง ในทางกลับกัน คุณสมบัติว่างเปล่าไม่มีจุดอ่อนที่ชัดเจน มันเป็นคุณสมบัติที่ดีที่สุดสำหรับกริด ผู้ซึ่งสามารถเพิ่ม ‘ความเสียหายพื้นฐาน’ ได้จนถึงขีดสุด ‘ดังนั้น มันจึงถูกรับมาเป็นมหาเทพของมหาเทพโอเวอร์เกียร์’ รอยยิ้มลึกล้ำผุดขึ้นบนใบหน้าของกริดขณะที่เขาตระหนักถึงสิ่งนี้ ดาบผสานหกท่า สังหาร คลื่น ทลายปราณ มังกรดิ่งพสุธา—เขายืนยันพรของชิโยว่ซึ่งอยู่ในเพลงดาบผสมหกท่าอีกครั้ง [★เมื่อใช้ ‘ดาบผสานหกท่า สังหาร คลื่น ทลายปราณ มังกรดิ่งพสุธา’ ‘สุดยอดศิลปะการต่อสู้’ จะปรากฏขึ้นอย่างไม่มีเงื่อนไข] ‘ท่านเฝ้าดูอยู่เสมอสินะ’ กริดแหงนมองท้องฟ้าสีครามก่อนจะโค้งคำนับอย่างสุดซึ้ง ตัวตนอันควรค่าแก่การเคารพและชื่นชม เทพเพียงองค์เดียวที่เขาเคยเห็น กริดบูชาชิโยว่อย่างจริงใจ *** อีกสี่วันผ่านไป... แตกต่างจากห้าวันแรก กลุ่มของพวกเขาต่างยุ่งวุ่นวาย ประการแรก กริดฝึกฝนเพื่อเพิ่มอัตราการโจมตีให้แม่นยำของเพลงดาบใหม่ของเขาซึ่ง ‘สูญเสียเวทมนตร์ไป’ ‘เหตุผลที่ข้าไม่ได้เปรียบราชาภูติแห่งแสงอย่างชัดเจนคือการไม่มีเวทตรวจจับพลัง’ เวทมนตร์สำหรับติดตามเป้าหมาย—เวทมนตร์รองของบราฮัมซึ่งเคยติดอยู่กับเพลงดาบได้หายไป ทำให้การไล่ตามความเร็วของราชาภูติแห่งแสงทำได้ยากขึ้น ‘ข้าควรลงทุนค่าสถานะทั้งหมดไปกับความว่องไวชั่วขณะหนึ่งดีหรือไม่?’ ขณะที่กริดกำลังกลัดกลุ้มใจ ยูราก็ฝึกฝนการประสานงานกับศิลาแห่งความว่างเปล่า และไฟล์วูล์ฟก็มุ่งเน้นไปที่การซ่อมแซมวงแหวนแห่งเทพ วงแหวนแห่งเทพ—มันคือเหตุผลที่กลุ่มของพวกเขามาเยือนพงไพรแห่งต้นไม้โลก บัดนี้ไฟล์วูล์ฟรู้สึกถึงความรับผิดชอบอันใหญ่หลวงที่สุด ราชาภูติแห่งแสงตายไปได้อย่างไร และราชาภูติตนใหม่ถือกำเนิดขึ้นได้อย่างไร? เขาไม่เข้าใจเลยแม้ว่าจะได้เห็นกระบวนการทั้งหมดด้วยตาตัวเอง แต่ไม่ว่าในกรณีใด ไฟล์วูล์ฟก็ปัดความคิดฟุ้งซ่านทิ้งไป เขามุ่งความสนใจไปที่งานอย่างเต็มที่ “......” กริดและบราฮัมเฝ้าสังเกตการณ์การทำงานของไฟล์วูล์ฟอย่างระมัดระวัง มันคือช่วงเวลาที่ยักษ์โบราณกำลังประดิษฐ์อาร์ติแฟกต์ มันเป็นประสบการณ์ล้ำค่าที่ได้เห็นภาพซึ่งไม่มีใครได้เห็นมานานกว่าพันปี มันคือการเรียนรู้ที่จะไม่มีวันเกิดขึ้นอีกในโลกนี้ ผู้ที่บรรลุคือบราฮัม ไม่ใช่กริด มีแนวคิดมากมายเกินไปที่กริดไม่เข้าใจ แต่บราฮัมได้แสดงพลังของดยุคแห่งปัญญาออกมาอย่างเต็มที่ เขาแก้ไขและเข้าใจแนวคิดที่เขาไม่รู้ได้แบบเรียลไทม์ และได้เรียนรู้วิธีการผลิตอาร์ติแฟกต์แบบใหม่ ‘ข้าข้ามผ่านมันไปแล้ว’ บราฮัมมีลางสังหรณ์ เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมรับพรสวรรค์ของพอลด์ในการสร้างอาร์ติแฟกต์ ทว่าในขณะนี้ บราฮัมได้ก้าวข้ามเขาไปแล้ว --- [1] เคล็ดวิชาลับเติมเต็มช่องว่าง (Filling the Gaps Secret Technique) เดิมทีเป็นที่รู้จักในชื่อเคล็ดวิชาลับของเทพสงคราม เป็นเคล็ดวิชาที่ช่วยเติมเต็มช่องว่างในความสามารถของกริดและพัฒนาเพลงดาบของเขา เป็นต้น