บทที่ 1712: เคล็ดลับสู่การเติบโตของนักดาบศักดิ์สิทธิ์—มันคือสิ่งล้ำค่ายิ่ง “ขอประทานอภัย คุณครอเกล ท่านพอจะทราบหรือไม่ว่าใครคือเจ้าของผืนดินแห่งนี้?” เหล่ายันบันเริ่มให้ความสนใจกับการเกษตรเป็นอย่างมาก พวกมันเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสุภาพ นับเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เมื่อเทียบกับน้ำเสียงอันเป็นเอกลักษณ์ดั้งเดิม ซึ่งทุกถ้อยคำล้วนเปี่ยมด้วยจิตสำนึกแห่ง ‘ชนชั้นผู้ถูกเลือก’ ‘มีคนบอกว่ามีความเป็นไปได้ที่เหล่ายันบันจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของโลกโอเวอร์เกียร์...’ รายละเอียดเกี่ยวกับตำนานมังกรเหลืองบทใหม่ที่เกริดเขียนขึ้นเองก็ถูกส่งมาถึงครอเกลด้วยเช่นกัน ดังนั้น เขาจึงปฏิบัติต่อเหล่ายันบันที่ข้ามน้ำข้ามทะเลมาถึงที่นี่อย่างเป็นกลางโดยไม่ระแวดระวัง “เจ้าของก็คือกริดโดยธรรมชาติอยู่แล้ว” “เฮือก... อะ, อืม... ข้าเข้าใจแล้ว... พวกเราถามคำถามโง่ ๆ ออกไปเสียได้...” “หากพวกท่านต้องการพบผู้รับผิดชอบ เชิญไปหาชายคนที่กำลังกินมันฝรั่งสีรุ้งอยู่ตรงนั้น” “......?” ...มันฝรั่งสีรุ้ง? หรือว่าเขายังไม่ลืมความรักและความแค้นในอดีต และกำลังปฏิบัติต่อพวกตนเยี่ยงคนบ้านนอกคอกนาอยู่? ยันบันบางตนที่กำลังชื่นชมกำแพงสูงตระหง่านของไรน์ฮาร์ทถึงกับขมวดคิ้ว แต่สตรีที่ดูเหมือนจะเป็นตัวแทนของกลุ่มกลับโค้งคำนับ “ขอบคุณท่านมาก หากพวกเราได้รับประสบการณ์ที่ดีนับจากนี้ไป มันก็เป็นเพราะความช่วยเหลือของท่าน” “มันเป็นเพราะพระคุณของกริดที่ตัดสินใจยอมรับพวกท่านต่างหาก” ครอเกลรู้สึกสับสนเมื่อเหล่ายันบันตัดสินใจที่จะมาเป็นเกษตรกร แต่แน่นอนว่าเขาไม่ได้แสดงมันออกมาทางสีหน้า เขาเชื่อว่าเลาเอลจะสามารถจัดการเรื่องนี้ได้อย่างดีเยี่ยม อีกทั้งยังมีการพิสูจน์ทางวิทยาศาสตร์แล้วว่าประสบการณ์จากการทำฟาร์มนั้นช่วยพัฒนาผู้คนได้อย่างมหาศาล บุคคลที่โดดเด่นอย่างครอเกล, เดเมี่ยน และฮิวเร็นท์ต่างก็เป็นหลักฐานชั้นดี ในที่สุด เหล่ายันบันซึ่งทำสงครามประสาทอย่างประหลาดกับคาเบลอนก็จากไป สกั๊งค์ซึ่งเฝ้ามองภาพที่ไม่น่าเป็นจริงนี้อยู่ ก็ได้สติกลับคืนมาและเอ่ยขึ้น “ฮะฮ่า... พวกเราไปกันเถอะ?” เขาเดินทางไปทั่วทั้งทวีปในฐานะนักผจญภัย ดังนั้นเขาจึงรู้ดีว่ายันบันคืออะไร เหล่าครึ่งเทพผู้ใฝ่ฝันที่จะเป็นเทพเจ้า... เขามิอาจห้ามความรู้สึกตื้นตันใจอย่างสุดซึ้งเมื่อได้เห็นภาพของพวกเขาที่พยายามจะมาเป็นเกษตรกรของอาณาจักรโอเวอร์เกียร์ได้เลย *** หลายวันผ่านไป คริสและพรรคพวกเดินทางไปยังสุสานไร้ทายาทและตั้งรกรากได้อย่างสมบูรณ์ พวกเขาปรับตัวได้อย่างรวดเร็วเพราะมีแต่ยอดฝีมือระดับหัวกะทิรวมตัวกัน พวกเขาสามารถทำลายกองกำลังของสุสานไร้ทายาทที่ออกมาล่าครึ่งเทพได้อย่างง่ายดายหลายต่อหลายครั้ง บางคนถึงกับเสนอว่าด้วยระดับพลังขนาดนี้ มันคงไม่เป็นไรที่จะบุกเข้าไปในสุสานไร้ทายาท นั่นเป็นความเห็นของคริส ความสามารถในการต่อสู้ของกลุ่มถูกขยายให้สูงขึ้นเกินคาด เพราะนักปราชญ์แดงฮาสเตอร์เป็นบัฟเฟอร์ที่เหนือความคาดหมาย ต่อให้พวกเขาบุกเข้าไปในสุสานไร้ทายาท พวกเขาก็น่าจะสามารถสังหารหมู่และปฏิบัติภารกิจสอดแนมได้อย่างยั่งยืน ทว่าฮิวเร็นท์กลับระมัดระวังตัวเกินไปเช่นเคย “ชายที่ชื่อคาเบลอนไม่ได้บอกหรอกรึ? ดาบและคทาที่มีคำขยายอย่าง ‘ใหญ่’ หรือ ‘ยาว’ ว่ากันว่ามีระดับฝีมือทัดเทียมกับเขา จากข่าวลือที่ว่าคาเบลอนเคยปะทะกับครอเกลช่วงสั้น ๆ ข้าไม่คิดว่าพวกเราจะรับมือไหว...” “แน่นอน หนึ่งหรือสองคนอาจจะต่างออกไป แต่ถ้ามากันเป็นจำนวนมากคงจะรับมือได้ยาก” “ข้าคิดต่างออกไปนะ เมื่อพวกเราสี่คนร่วมมือกัน พลังของพวกเราจะเหนือกว่าครอเกล ข้าคิดว่าพวกเรากำลังระมัดระวังเกินความจำเป็นอยู่ ในตอนแรก NPC ระดับสุดยอดที่มีพลังเทียบเท่าศิษย์ของมุลเลอร์มันมีอยู่ทั่วไปขนาดนั้นเลยรึ? แถมยังอยู่ในหมู่พวกอันเดดอีก? ไม่ว่าจะคิดเท่าไหร่ ข้าก็ไม่คิดว่าจะมีมากกว่าสองสามตนหรอก” “คริส ฉันรู้ว่านายภาคภูมิใจในฝีมือของตัวเองอย่างยิ่ง และฉันก็เข้าใจดี ทว่า... ‘วิญญาณ’ ตนนั้นไม่ได้บอกนายหรอกหรือ ว่าโลกใบนี้มันกว้างใหญ่ไพศาลเพียงใด? หากทำงานบนพื้นฐานที่ไม่แน่นอน ทุกอย่างอาจผิดพลาดได้ ภารกิจดั้งเดิมของพวกเราคือการจับตาดูแนวโน้มของสุสานไร้ทายาทไปพร้อมกับการพัฒนาความแข็งแกร่งของตัวเอง พวกเราไม่จำเป็นต้องเสี่ยงอะไรเลย” “ซิบัลพูดถูก ถ้าเราเข้าไปในสุสานไร้ทายาทแล้วต้องสูญเสียจากการตาย หรือถ้าเราไปเพิ่มความระแวดระวังของสุสานไร้ทายาทเข้า พวกเราก็จะไม่สามารถปฏิบัติภารกิจดั้งเดิมได้อย่างเหมาะสม” “ไม่สิ, อะไรกัน... ทำไมพวกนายถึงได้รอบคอบกันขนาดนี้...?” คริสไม่ได้ตั้งใจจะวิจารณ์ทัศนคติที่ระมัดระวังของซิบัลและฮิวเร็นท์ แต่เขาก็ไม่เข้าใจมัน เหล่าผู้เล่นระดับสูงสุด—ท่าทีที่ไม่กระตือรือร้นของชายสองคนซึ่งเคยขึ้นชื่อเรื่องความเย่อหยิ่งในอดีตนั้นดูแปลกตาไป ในบรรดาพวกเขา เขารู้ว่าฮิวเร็นท์เคยผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากมาพักหนึ่ง มีช่วงที่ความภาคภูมิใจในตนเองของเขาลดลงถึงจุดต่ำสุด แต่ซิบัลนั้นแตกต่าง เขาเดินอยู่บนเส้นทางของชนชั้นสูงมาโดยตลอด อันดับ 2 ของแรงกิ้งรวม, ผู้นำของเจ็ดกิลด์, ได้รับคลาสลับ, รับใช้จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิซาฮารัน และได้รับพลังแห่งเจ็ดมหาบาปหลังจากปกป้องซิค เขายังมีฉายาว่า ‘วีรบุรุษแห่งอเมริกา’ จากผลงานอันน่าทึ่งของเขา เขามักจะมีสีหน้าที่มั่นใจและรอยยิ้มที่ส่องประกายเสมอ ดังนั้นจึงยากที่จะเข้าใจท่าทีที่ไม่กระตือรือร้นของเขา “นั่นมัน...” ซิบัลและฮิวเร็นท์สบตากัน จากนั้นพวกเขาก็ถอนหายใจและพูดราวกับกำลังสารภาพผิด “ข้าต้องรอบคอบขึ้นมากหลังจากโดนกริดอัดร่วงไปสองสามครั้ง” “ต่อให้ตอนนี้จะแข็งแกร่งขึ้นแล้ว แต่ข้าก็ไม่อาจย่ามใจได้อีกต่อไป ทุกการกระทำต้องไม่หุนหันพลันแล่น แต่ต้องผ่านการวางแผนอย่างรอบคอบเสมอ” “......” ฮาสเตอร์พยักหน้าเงียบ ๆ เห็นด้วยกับพวกเขา และคริสก็เข้าใจความรู้สึกของพวกเขาอย่างเต็มที่ เพราะเขาก็มีประวัติเคยโดนกริดอัดร่วงมาเช่นกัน นี่มันไม่ใช่การรวมตัวของเหยื่อผู้เคราะห์ร้ายหรอกรึ มันช่างน่าหดหู่เหลือเกิน... -...เลาเอล, พอภารกิจของจิสึกะจบแล้ว ส่งเธอมาที่นี่ทีนะ *** “เป็นไปตามคาด ข้ากำลังเห็นในสิ่งที่ไม่เคยเห็นมาก่อน” สุสานของมุลเลอร์—กำแพงหินเตี้ย ๆ ที่ล้อมรอบสุสานว่างเปล่านั้นสลักลวดลายของดวงอาทิตย์และเมฆา มีเพียงกำแพงหินตรงกลางเท่านั้นที่เป็นดวงอาทิตย์ กำแพงหินทั้งหมดที่ล้อมรอบล้วนเป็นเมฆาทั้งสิ้น “เมฆาถูกตีความว่าเป็นมหาปิศาจที่มุลเลอร์ผนึกไว้ หรือความโกลาหล และดวงอาทิตย์คือแสงสว่างที่ยุติความโกลาหลนั้น กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือมุลเลอร์...” มีป้ายหลุมศพขนาดใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่ในสุสานแห่งนี้ มันคือสุสานของนักดาบศักดิ์สิทธิ์มุลเลอร์ มีเหตุผลน้อยมากที่จะไม่เชื่อเช่นนั้น จนกระทั่งเมื่อปีที่แล้ว การตายของมุลเลอร์ยังคงเป็นที่ยอมรับว่าเป็นข้อเท็จจริงที่ถูกกำหนดไว้แล้ว และพลังดาบคุณภาพสูงได้ก่อตัวเป็นปราการเพื่อรักษาสุสานเอาไว้ พวกเขาจึงคิดว่ามันคือสุสานของมุลเลอร์โดยธรรมชาติ “เมื่อมาดูตอนนี้ ดวงอาทิตย์คือมุลเลอร์ แต่เมฆานั้นมีความหมายใกล้เคียงกับการบดบังมุลเลอร์มากกว่า เมื่อพิจารณาจากรูปแบบของกำแพงหิน ทิศทางของรูปปั้นหินที่หันหน้าเข้าหากำแพง ความหมายของชนิดสัตว์ และความสำคัญของจำนวนกรงเล็บแล้ว มีความเป็นไปได้สูงว่า ที่แห่งนี้คือสถานประกอบพิธีกรรมเพื่อ ‘ปฏิบัติต่อ’ มุลเลอร์ในฐานะ ‘ผู้ที่ตายไปแล้ว’” มีบางส่วนที่สกั๊งค์ไม่เคยเห็นในอดีต นี่หมายความว่าสกั๊งค์เองก็เติบโตขึ้นเช่นกัน เขาเป็นนักผจญภัยที่เก่งที่สุดอยู่แล้ว แต่เขาก็รู้สึกคุ้มค่าที่ได้ทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ‘ปฏิบัติต่อเขาในฐานะผู้ที่ตายไปแล้ว...’ สีหน้าของครอเกลมืดครึ้มลงอย่างรวดเร็ว สิ่งนี้ยิ่งตอกย้ำสมมติฐานของเลาเอล หรือนี่จะเป็นสถานที่ที่แพ็กม่าสร้างขึ้นเพื่อเปลี่ยนมุลเลอร์ให้กลายเป็นอันเดดจริง ๆ? ‘เขาต้องทุกข์ทนกับความเสียใจมากเพียงใดกัน?’ จุดจบของแพ็กม่านั้นโดดเดี่ยวและน่าสังเวช มันเป็นชีวิตที่เต็มไปด้วยความเสียใจ บุรุษผู้ยอมสละทุกสิ่งเพื่อปกป้องโลก... จะมีสักช่วงเวลาในชีวิตของเขาบ้างหรือไม่ที่เคยได้สัมผัสกับความสุขอย่างแท้จริง? ครอเกลรู้สึกสงสารอย่างสุดซึ้งเมื่อนึกถึงชีวิตของแพ็กม่าที่เขาได้เห็นผ่าน ๆ ในระหว่างทำภารกิจที่เกี่ยวข้องกับมุลเลอร์ นักดาบศักดิ์สิทธิ์—อาชีพของวีรบุรุษผู้กอบกู้โลกจากรุ่นสู่รุ่น ครอเกลเป็นชายผู้มีหน้าที่ต้องไตร่ตรองถึงโลกอย่างลึกซึ้งไม่แพ้กริดผู้ซึ่งเริ่มต้นจากการเป็นผู้สืบทอดของแพ็กม่า แม้จะช้ากว่ากริดมาก แต่เขาก็ทำงานเพื่อสันติภาพอย่างต่อเนื่องและจะทำต่อไป ซึ่งแตกต่างจากมุลเลอร์และแพ็กม่า อุดมคติของครอเกลคือวิถีทางของกริดโดยธรรมชาติ ดังนั้น เขาจึงแอบเดินตามรอยกริดมาโดยตลอด “......” ครอเกลครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะขมวดคิ้วในทันใด [ฟากฟ้าชี้นำท่าน] สาส์นศักดิ์สิทธิ์เพื่อสร้างความเสียหายให้กับโบสถ์เทวะโอเวอร์เกียร์หรืออาณาจักรโอเวอร์เกียร์—มันเป็นภารกิจที่ปรากฏขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่ามาหลายสัปดาห์ มีคนเพียงไม่กี่คนที่ตอบรับภารกิจนี้เพราะพวกเขาชื่นชอบหรือหวาดกลัวกิลด์โอเวอร์เกียร์ ทว่าภารกิจที่ปรากฏขึ้นใหม่ไม่ว่าจะปฏิเสธไปกี่ครั้งก็กระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นของผู้คน แม้พวกเขาจะสงสัยว่าทำไมต้องทำเช่นนี้ แต่จำนวนผู้เข้าร่วมภารกิจก็ค่อย ๆ เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ แน่นอนว่าความเสียหายที่พวกเขาสร้างให้กับอาณาจักรโอเวอร์เกียร์หรือโบสถ์เทวะโอเวอร์เกียร์นั้นน้อยนิด และส่วนใหญ่มักเป็นเพียงการล้อเล่น กระนั้น ทุกสิ่งย่อมยากเสมอในครั้งแรก จำเป็นต้องระวังความจริงที่ว่าคนที่เข้าร่วมภารกิจครั้งหนึ่งแล้ว ก็จะเข้าร่วมอีกเป็นครั้งที่สองหรือสาม และเป็นเรื่องปกติที่สิ่งที่เริ่มต้นจากการล้อเล่น อาจจะไม่ใช่การล้อเล่นอีกต่อไป “......?” มันเป็นช่วงเวลาที่คาเบลอนและสกั๊งค์กำลังสนทนากันอย่างลึกซึ้ง... คาเบลอนมีปฏิกิริยาอ่อนไหวต่อข้อเท็จจริงที่ว่ามี ‘อีกาสามขา’ อยู่ในหมู่รูปปั้นหินที่มองไปยังกำแพงหิน ครอเกลกำลังขมวดคิ้ว ก่อนจะเอียงศีรษะอย่างฉับพลัน มันเป็นเพราะเสียงกระซิบจากเลาเอล -เหล่าสาวกของเทพนักสู้เริ่มเคลื่อนไหวแล้ว แต่เดิม สาวกของเทพนักสู้มีอยู่ทุกหนทุกแห่งในทวีป ในช่วงเวลาหนึ่ง สาวกส่วนใหญ่ของเขาถูกหลอกด้วยเคล็ดลับของมุลเลอร์และข้ามไปยังทวีปตะวันออก พวกเขาถูกกองทัพของอาเรสสกัดไว้และไม่สามารถข้ามทะเลได้อย่างง่ายดาย บัดนี้ สาวกจำนวนมากเริ่มแพร่กระจายอยู่ภายในทวีปตะวันตก ราวกับว่าพวกเขาเพิ่งถือกำเนิดขึ้นใหม่ ว่ากันว่าพวกเขาทั้งหมดกำลังเคลื่อนที่ไปในทิศทางเดียวกันและก่อตัวเป็นขบวนแห่อันยิ่งใหญ่ไปทั่วทุกแห่งหน พวกเขาตะโกนคำขวัญว่าเทพนักสู้และเหล่าทวยเทพที่ติดตามเขาจะมาถึงในไม่ช้า -เหล่าทวยเทพที่ติดตามเทพนักสู้งั้นรึ? ข้าได้ยินผ่านทางกริดว่าเทพนักสู้กำลังจะจุติลงมา แต่เขาจะไม่ได้มาเพียงลำพังงั้นหรือ? -ดูเหมือนว่าเขาตั้งใจจะระวังเหล่าอัครสาวกไปพร้อม ๆ กับตั้งเป้าไปที่ตรีเอกานุภาพ หลังจากกลับสู่สวรรค์แล้ว เขาถึงได้เรียนรู้เกี่ยวกับผลงานของกริดและเหล่าอัครสาวก แน่นอนว่านี่เป็นการตีความข้างเดียวของข้า และข้าก็ไม่รู้ความจริงหรอก เขาอาจจะคิดที่จะทำลายโลเวอร์เกียร์อย่างจริงจังก็ได้ เซราทูลจะทำลายโลกโอเวอร์เกียร์? ไม่จำเป็นต้องถกเถียงกันว่ามันเป็นไปได้หรือไม่ มันคือความจริงที่จะต้องเกิดขึ้นอยู่แล้ว ผลลัพธ์จะปรากฏออกมาในตอนนั้น อย่างไรก็ตาม จิตใจของครอเกลก็ไม่สบายใจอย่างยิ่ง -มหาสงครามอีกครั้ง... จะมีผู้คนล้มตายสักกี่คน? ครอเกลคร่ำครวญเมื่อนึกถึงความเจ็บปวดจากมหาสงครามระหว่างมนุษย์และปิศาจ แต่เสียงของเลาเอลกลับค่อนข้างสดใส -จะไม่มีสงครามขนาดใหญ่ สิ่งที่เซราทูลต้องการไม่ใช่การทำร้ายมนุษย์ แต่เป็นการสร้างสักขีพยาน จากการที่เหล่าสาวกของเขาตะโกนว่า ‘จงเป็นสักขีพยานในสงครามศักดิ์สิทธิ์ที่วิหาร’ ดูเหมือนว่าเขากำลังวางแผนการเผชิญหน้าในพื้นที่จำกัด -...ข้าดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น -นี่คือสาส์นจากฝ่าบาท หากจำนวนเทพที่ติดตามเซราทูลมามีมากกว่าแปดองค์ ฝ่าบาททรงมีพระประสงค์ให้ท่านครอเกลเข้าร่วมการประจันหน้าในครั้งนี้ด้วย -ข้า...งั้นรึ? -โชคร้ายที่เนเฟลิน่ายังมีความสามารถในการต่อสู้ที่อ่อนแออยู่ ฝ่าบาทต้องการให้ท่านเข้ามาเติมเต็มตำแหน่งของเธอ พระองค์ติดต่อท่านเป็นการส่วนตัวเมื่อเช้านี้ แต่ท่านไม่ตอบ -อา, ท่านแม่กำลังเตรียมอาหารอยู่ ข้าเลยพยายามห้ามท่าน ว่าแต่ มันจะไม่ดีกว่าหรือถ้าไปขอความช่วยเหลือจากสมาชิกหอคอยแทนข้า? พวกเขาน่าจะเป็นประโยชน์มากกว่าข้า -มันน่าอับอายที่จะต้องยืมความช่วยเหลือจากหอคอย เพราะการจุติลงมาของเหล่าเทพเจ้าจำนวนมากอาจไปกระตุ้นเหล่ามังกรได้ เซราทูลเองก็สามารถใช้เป็นข้ออ้างได้หากเขาพ่ายแพ้... และที่สำคัญกว่านั้น เลาเอลหยุดไปชั่วครู่ก่อนจะถ่ายทอดความหมายของกริด -ฝ่าบาทต้องการท่านครอเกล ท่านไม่พอใจกับปัจจุบันใช่หรือไม่? มีข้อเท็จจริงหนึ่งที่ควรจดจำไว้เสมอ บทบาทของสมาชิกหอคอยนั้นแตกต่างจากคนธรรมดาโดยสิ้นเชิง นิสัยที่ต้องพึ่งพาพวกเขาควรถูกละทิ้งไป ในตอนแรก การเติบโตของผู้เล่นที่ ‘ตายแล้วไม่เป็นไร’ นั้นสำคัญกว่า หนึ่งในผู้เล่นที่แข็งแกร่งที่สุดในตอนนี้คือครอเกล อาจเป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่จะต่อสู้กับเทพเจ้าและได้รับชัยชนะ แต่เขาก็มีคุณสมบัติที่จะเป็นคู่ต่อสู้ที่ดีได้ชั่วขณะหนึ่งและสร้างแหล่งที่มาของบารมี -จงสังหารเทพเจ้า... ต่อหน้าเหล่าสักขีพยานทั้งปวง ผู้ที่กวัดแกว่งทไวไลท์เช่นเดียวกับกริด—ถึงเวลาแล้วที่เขาจะต้องพิสูจน์คุณสมบัติของตน ในโอกาสนี้ ยูเฟมิน่าก็จะแสดงความสามารถในการต่อสู้ของเธอด้วยเช่นกัน เพราะหากจำนวนเทพที่จุติลงมามีมากกว่าแปดองค์ ก็จะต้องมีอย่างน้อยเก้าองค์ ซึ่งเป็นตัวเลขที่คำนึงถึงตรีเอกานุภาพแล้ว