บทที่ 320: ศึก! ผู้แปล: Translation Nation บรรณาธิการ: Translation Nation ฮง, ฉู่เฟิง และ ธันไทเกอร์ ต่างมั่นใจในฝีมือของตนเองอย่างยิ่ง จึงได้เดินหน้าเข้าต่อสู้กับนักรบระดับเดียวกันโดยตรง “เรื่องนี้ไม่แปลกอะไรเลย บอกตามตรงฉันเป็นมือใหม่และระดับของฉันคือศูนย์” ธันไทเกอร์กล่าวด้วยความเคียดขัดใจ “หากเราแข็งแกร่ง เพื่อไม่ให้เสียเวลา ฉันว่าเราคงต้องเลือกต่อสู้กับคนที่อยู่ในระดับสูงกว่า ส่วนตอนนี้จากที่ฉันเห็น เราน่าจะเริ่มจากศูนย์และสร้างชื่อเสียงกันขึ้นมาเอง” “ให้เริ่มจากศูนย์” “先冲上排行榜，然后才有资格挑战强者!” แม้ฉู่เฟิง ฮง และ ธันไทเกอร์ จะมั่นใจว่าสามารถกวาดล้างนักรบระดับหนึ่งดาวและสองดาวได้ แต่พวกเขาก็ยังต้องก้าวไปทีละก้าว “ฉู่เฟิง ชื่อเล่นที่คุณเลือกคืออะไร?” ธันไทเกอร์ถาม ภายในพื้นที่รบมีฟังก์ชันที่อนุญาตให้ปิดบังตัวตนที่แท้จริงได้ สามารถเลือกชื่ออะไรก็ได้ตามต้องการ “ป่าเถื่อน” ฉู่เฟิงตอบ “คุณล่ะ?” “เทพยุทธ์” ธันไทเกอร์กล่าว “ก็เรียกได้ว่าหน้าด้านจริงๆ” ฉู่เฟิงพูดไม่ออก ฮงที่ยืนอยู่ข้างๆ ไม่อาจกลั้นหัวเราะได้ ฉู่เฟิงมองไปที่ฮงแล้วถาม “พี่ชาย ชื่อของคุณล่ะ?” “นักฆ่า！” ฮงตอบ ชื่อเล่นของฉู่เฟิงในอดีตคือป่าเถื่อน ฮงเคยเป็นนักฆ่าก่อนยุคมหานirvana ส่วนธันไทเกอร์นั้นเป็นพวกคลั่งยุทธอยู่เสมอ คลั่งบ้าอย่างหนัก ถึงกับกล้าเอาตัวเองไปใช้ชื่อว่า ‘เทพยุทธ์’ ก็เรียกได้ว่าบ้าบอเอามากๆ “那就开始吧！” ฉู่เฟิง ฮง และ ธันไทเกอร์ ล้วนลดสายตาลง ส่งคำรบเร้าไปยังคู่ต่อสู้ พวกเขาส่งคำรบเร้านี้พร้อมๆ กันไปยังนักรบระดับหนึ่งดาวทั้งหมด “คำรบเร้าของคุณได้รับการตอบรับแล้ว” “กำลังส่งเข้าสู่พื้นที่รบ” ข้อความของระบบจักรวาลเสมือนปรากฏบนหน้าจอของฉู่เฟิง จึงทำให้ฉู่เฟิงถอนใจด้วยความโล่งอก ครั้งนี้เป็นการรบครั้งที่สามจึงผ่านเข้าไปได้ ใครจะคิดว่านักรบระดับหนึ่งดาวคนอื่นๆ ที่มีระดับเดียวกันจะหยิ่งยโสและไม่ยอมรับคำท้าทายจากนักรบมือใหม่ไร้ระดับ คู่ต่อสู้คนสุดท้ายที่ฉู่เฟิงจับคู่ได้คือ ‘นักฟันดาบเลือด’ …… ภายในพื้นที่รบ ท่ามกลางทุ่งหญ้าที่กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา มีสนามโลหะสีดาวขนาดยาวและกว้างประมาณ 10 กิโลเมตร ชายร่างสูงกำยำผิวสีเขียวที่มีดาบยาวสะพายหลังยืนอยู่ในสนาม พึมพำว่า “ป่าเถื่อน? คนนี้กล้าเรียกตัวเองว่าป่าเถื่อน ดูเหมือนเขาจะมีความบ้าคลั่งอยู่ในเส้นเลือด ตึกตึก ต่อสู้กับคนบ้ามักจะสนุกที่สุด คนใหม่ คนใหม่ ปล่อยให้ข้าสอนเจ้าซะหน่อย” ชื่อเล่นนักฟันดาบเลือด ชนะ 12 แพ้ 3 ภายในสนาม ทันใดนั้นเอง มีเยาวชนผมดําสวมชุดรบสีดำยืนอยู่บนยานรบเหาะ รูปทรงและชุดรบเหล่านี้ถูกเลือกจากภายในระบบ สามารถเลือกอาวุธใดก็ได้ที่ชอบภายในพื้นที่รบและพื้นที่สังหาร ส่วนชุดรบก็ต้องเลือกชุดพื้นฐานที่สุด “สวัสดีครับ” ฉู่เฟิงยิ้มทักทายเยาวชนผิวเขียวที่อยู่ตรงหน้า “สุภาพเกินไป คุณคือป่าเถื่อนใช่ไหม หึหึ พอดีคุณสุภาพแบบนี้ ข้าจะไม่รังแกคุณมากเกินไป” นักฟันดาบเลือดหัวเราะพร้อมยิ้มแย้มตอบกลับ “นักฟันดาบเลือดหรือครับ คุณเป็นคู่ต่อสู้คนแรกของฉันในพื้นที่รบ คุณยอมรับและตอบรับคำท้าทายของฉัน แค่นี้ก็แล้วกัน ฉันจะไม่ทรมานคุณเจ็บปวดมากนัก” ฉู่เฟิงยิ้ม แต่ในดวงตาของเขามีประกายความโลหะกระหายและความคลั่งบ้างิดหน่อย แม้ว่าเขาจะได้สังหารคนมากมายในพื้นที่สังหาร แต่ก็ยังไม่เพียงพอหลังจากที่เก็บกดความโลหะกระหายมานาน แต่หากระบายออกมากเกินไปจะทำให้ความโลหะกระหายแทรกซึมเข้าไปในเส้นเลือดลึกยิ่งขึ้น “นักใหม่นี่ถือดีจัง!” นักฟันดาบเลือดหัวเราะเยาะ ด้วยเสียงครืนครืน โจมตีที่เร็วกว่าความเร็วเสียงสิบเท่าก็โปรยปรายลงมาที่ฉู่เฟิง การโจมตีระดับความเร็วสูงนี้ทำให้เกิดคลื่นกระเพื่อมที่ระเบิดออกทางอากาศอยู่ข้างหลังนักฟันดาบเลือด ฉู่เฟิงลอยตัวอยู่กลางอากาศด้วยความสงบ “ไป!” ฉู่เฟิงยกมือและชี้ไปที่นักฟันดาบเลือดเบาๆ ซิว! ใบมีดสามสิบเล่มพร้อมเส้นทองคำพุ่งออกอย่างรวดเร็ว สานเป็นปลาทองคำดาบที่มีชีวิตชีวา หางของปลาทองคำดาบส่ายไปมาในอากาศ สั่นเล็กน้อย ก่อนจะกลายเป็นเส้นทองคำเส้นเดียว ลื่นผ่านการป้องกันแบบกลัวๆ ด้วยใบมีดพลังวิญญาณของนักฟันดาบเลือดที่กำลังกระโดดหนี แทงทะลุหน้าผาก ร่างของนักฟันดาบเลือดกลับไปลอยตัวต่อไปอีกไกลพอดู ก่อนจะตกลงมาตรงๆ ทางด้านทุ่งหญ้านอกสนาม ซิว! ปลาทองคำดาบสีทองคำพุ่งกลับมายังเท้าของฉู่เฟิงอย่างรวดเร็ว ถูกยานรบเหาะดูดซึมเข้าไป ป่าเถื่อนชนะครั้งแรก! “หลังจากการฝึกฝนรูปแบบปลาทองคำดาบในแดนสังหารอย่างบ้าคลั่งเป็นเวลาหนึ่งเดือน ต่อสู้มากกว่าหมื่นครั้ง ตอนนี้ฉันได้ถึงระดับการควบคุมยานรบเหาะชั้นที่ห้าแล้ว ตอนนี้การใช้ชั้นที่สี่แทบจะเป็นการตอบสนองตามธรรมชาติ ยืดหยุ่นและคล่องตัว การฆ่าคนที่มีระดับเดียวกันจะต้องเป็นการสังหารหมู่ได้อย่างแน่นอน” ฉู่เฟิงมั่นใจมาก ความมั่นใจนี้ไม่ได้มาจากการกล่าวอ้างลมๆ แล้งๆ นั่นเป็นเพราะว่า…ความสามารถทางด้านจิตสำนึกของเขาได้ถึงสามสิบแล้ว ท่ามกลางผู้ใช้วิญญาณขั้นดาวระดับหนึ่ง ที่สามารถควบคุมอาวุธได้พร้อมกันสามสิบชิ้น แม้แต่ภายในจักรวาลเขาก็ยังถือว่าเป็นอัจฉริยะขั้นสูงสุด ส่วนเหตุผลที่ฉู่เฟิงมีพลังจิตสำนึกที่แข็งแกร่งเช่นนี้ก็เป็นเพราะสัตว์ร้ายมังกรทองคำมีพลังจิตสำนึกที่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง พลังจิตสำนึกที่น่าทึ่งเช่นนี้! พร้อมกับการฝึกฝนพื้นฐานของคู่มือการควบคุมดาวยุนโม รวมกับยานรบเหาะที่อาจารย์หูหยานโบเป็นผู้สร้าง การใช้เทคนิคของดาวยุนโมคล้ายกับการอยู่ในน้ำของปลา อาจารย์ไม่กลัวว่านักเรียนจะเรียนรู้มากเกินไป กลัวแต่ว่าจะเรียนรู้ได้ดีเกินไป! ผลการเรียนรู้ของฉู่เฟิงในยานรบเหาะนั้นเป็นไปในระดับสูงจริงๆ …… “เฉิง!” ปลาทองคำดาบสั่นหางและพุ่งชนขอบใบมีดสีเขียวทันที ทำให้อาวุธวิญญาณกระแทกกับพื้นผิวของสนามสีดาว ทำให้เกิดรูเล็กๆ บนพื้นผิวสนามพร้อมกับประกายไฟ จากนั้นปลาทองคำดาบก็บินวนรอบศีรษะของคู่ต่อสู้ที่ห่อหุ้มด้วยเสื้อคลุมสีดำตัดขาดอย่างสะอาด ป่าเถื่อนชนะครั้งที่สอง! …… “ปุฉี่!” ปลาทองคำดาบทะลุหน้าอกของคู่ต่อสู้อย่างรวดเร็ว ก่อนจะระเบิดเป็นเศษชิ้นเล็กชิ้นน้อย ใบมีดสามสิบเล่มหลุดออกจากผิวหนังของคู่ต่อสู้ โดยสามเล่มทะลุออกมาจากหน้าผาก ป่าเถื่อนชนะครั้งที่สาม! “ฮึ, สุดท้ายข้าก็ได้ระดับหนึ่งดาวแล้ว ต่อเนื่องเลย!” ตาของฉู่เฟิงเป็นประกาย …… ธันไทเกอร์ถือมีดฟ้าฟาดอยู่ในมือ คลายขอบเขตออกไปรอบตัว มีงูสายฟ้ากระพือพันอยู่รอบกาย “ขั้นดาวระดับหนึ่ง มีขอบเขตเป็นของตัวเอง? เมื่อฉันดูข้อมูลภายในระบบพื้นที่รบครั้งแรก ฉันแทบไม่กล้าเชื่อ มันเป็นเรื่องจริง…มาเถอะ! ให้ข้าดูหน่อยว่า ผู้ใช้ขอบเขตแข็งแกร่งแค่ไหน?” นักรบระดับสี่ดาว มีเพียงตาเดียวและรูปร่างสูงผอมบางที่ถือดาบอยู่ในมือกล่าว “คุณจะรู้เร็วๆ นี้แหละ” ธันไทเกอร์ขมวดริมฝีปากและยิ้ม “หลังจากฆ่าคุณเสร็จ ข้าจะถึงระดับสามดาว” …… ฮงถือหอกดำอยู่ในมือ ยืนอยู่ในสนามด้วยท่าทางเงียบสงบ “นักรบขั้นผู้เดินทางดวงดาวระดับเก้า ที่มีขอบเขตเป็นของตัวเอง น่าสนใจจริงๆ หาได้ยากมากที่จะพบผู้ที่มีความสามารถเช่นนี้ที่นี่ มาเถอะ” เยาวชนที่เตี้ยแต่กำยำ ถือดาบสองเล่มในมือ มีสายตาเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้นอย่างมาก “การต่อสู้ครั้งที่สามของข้าก็ได้เจอกับนักรบระดับหกดาว ขอบคุณมาก” ฮงยอมรับ ตั้งแต่ที่เขาใช้ขอบเขตในสองการต่อสู้ครั้งแรก ระบบได้เพิ่มข้อมูลส่วนนี้เข้าไปโดยอัตโนมัติ ถึงกับนักรบระดับหกดาวที่มีระดับเดียวกันได้ยืนออกมาท้าทายเขา ฮงจะปฏิเสธได้อย่างไร? แน่นอนเขาต้องตอบรับและต่อสู้! …… ภายในพื้นที่รบ การต่อสู้รวดเร็วมาก จบการต่อสู้หลายร้อยครั้งในหนึ่งวันนั้นเป็นเรื่องปกติมาก แน่นอนว่ามีคนจำนวนมากที่จะหยุดพักชั่วคราวหลังจากแพ้ในการต่อสู้เพื่อทบทวนเทคนิคและกลยุทธ์… ‘ต่อสู้, แพ้, ทบทวน, ความเข้าใจ, ต่อสู้อีกครั้ง’ นี่คือประสบการณ์และกระบวนการที่หลายคนได้ผ่าน แต่… ฉู่เฟิง, ฮง และ ธันไทเกอร์ ตั้งแต่ที่พวกเขาเริ่มทำการต่อสู้อย่างบ้าคลั่ง พวกเขาไม่ได้แพ้แม้แต่ครั้งเดียว โดยเฉพาะฮงและธันไทเกอร์ พวกเขามีขอบเขตเป็นของตัวเอง ทำให้ได้รับนักรบระดับสูงและมีระดับเดียวกันท้าทาย ส่งผลให้ฮงและธันไทเกอร์เลื่อนระดับขึ้นอย่างรวดเร็ว! ท้ายที่สุดแล้ว การเอาชนะนักรบระดับหกดาวที่มีระดับเดียวกันจะมีประสิทธิภาพมากกว่าการเอาชนะนักรบระดับหนึ่งดาวที่มีระดับเดียวกันหนึ่งร้อยคน ประมาณสามชั่วโมงต่อมา ในห้องโถงใหญ่ของแดนสังหารเกาะภูเขามังกรดำ ฉู่เฟิงนั่งอยู่กับพี่น้องของเขา “พี่ชายข้า ข้ายังไม่ได้สนุกกับการต่อสู้เลย แล้วคุณเรียกข้าออกมาทำไม?” ฉู่เฟิงดูไม่พอใจกับธันไทเกอร์ “เราต้องจริงจังกับทุกการต่อสู้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพวกมันแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ข้าจะเหนื่อยทางจิตใจ ลองพักผ่อนกันก่อนเถอะ” ธันไทเกอร์หัวเราะ ข้างๆ เขาฮงก็ยอมรับว่า “ข้าไม่เหนื่อยมากนัก” “ข้าไม่รู้สึกอะไรเลย” ฉู่เฟิงพูดด้วยความไม่อาจจะกลั้นไว้ได้ “ระดับตอนนี้เป็นยังไงบ้าง?” “หกดาว” ธันไทเกอร์กล่าว “เจ็ดดาว” ฮงกล่าว “ข้าแค่สามดาว” ฉู่เฟิงโมโหจนขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน “ตอนแรกที่เริ่มต้น ข้าต้องเป็นฝ่ายเริ่มท้าทาย หลังจากนั้นนักรบระดับสูงก็เริ่มท้าทายข้าเอง หึหึ นักรบขั้นดาวระดับหนึ่งที่มีขอบเขตเป็นของตัวเองนั้นหาได้ยากมาก ดังนั้นนักรบผู้ทรงพลังจึงต้องการต่อสู้กับข้ามาก” ธันไทเกอร์หัวเราะ “ข้าก็เช่นกัน” ฮงกล่าว ฉู่เฟิงทำได้เพียงหัวเราะอย่างเคียดขัด เข้าใจแล้วว่าทำไมฮงและธันไทเกอร์ถึงเลื่อนระดับขึ้นเร็วมาก แม้ว่าเขาจะฆ่าคู่ต่อสู้อย่างรวดเร็ว แต่ส่วนใหญ่เป็นแค่คู่ต่อสู้ระดับต่ำ นอกจากนี้…เขาไม่มีอะไรที่ดึงดูดนักรบระดับสูงให้ท้าทายเขา “ข้าจะไปดื่มเหล้าก่อน สักครู่หนึ่งข้าจะกลับไปต่อสู้ต่อ ข้าจะไม่หยุดจนกว่าจะถึงระดับหกดาว” ฉู่เฟิงกล่าว หกดาว นั่นคือมาตรฐานการแสดงออกของพลังขั้นต่ำในระดับนี้ เขาโมโห! ฉู่เฟิงคลุ้มคลั่ง! การต่อสู้ครั้งแล้วครั้งเล่าทำให้สถิติการต่อสู้ของฉู่เฟิงถูกปรับปรุงให้ดีขึ้นอยู่เสมอ ‘ชนะ 121 แพ้ 0’, ‘ชนะ 183 แพ้ 0’, ‘ชนะ 218 แพ้ 0’…สถิติการต่อสู้ที่แข็งแกร่งแบบไม่เคยแพ้ใครนี้เริ่มดึงดูดความสนใจจากนักรบระดับสูง ส่งผลให้พวกเขาในที่สุดยอมรับและขอความท้าทายจากเขา สาเหตุเป็นเพราะสถิติชนะมากกว่า 100 ครั้งโดยไม่แพ้เลยแบบนี้มักจะเป็นนักรบผู้ทรงพลังที่เพิ่งเข้ามาในพื้นที่รบ ที่นี่มีคำพูดที่ดีๆ ว่า ใช้เวลานานอยู่ภายในพื้นที่รบ ตราบใดที่ยังต่อสู้อย่างต่อเนื่อง ไม่มีใครจะกล้าพูดได้ว่าจะรักษาสถิติไม่เคยแพ้ใครไว้ได้ตลอด! …… เกาะภูเขามังกรดำแห่งแดนสังหารนั้นได้รวมตัวเหล่าอัจฉริยะของจักรวรรดิภูเขามังกรดำเอาไว้ ฉู่เฟิง, ฮง และ ธันไทเกอร์ พุ่งขึ้นผ่านพื้นที่รบอย่างรวดเร็ว และค่อยๆ ได้รับความสนใจจากผู้คนมากมาย …… ภายในพื้นที่รบ หากต้องใช้เงิน คนภายนอกสามารถเข้ามาชมการต่อสู้ได้ ดังนั้น ยิ่งมีผู้ชมมากเท่าใด ก็ยิ่งต้องจ่ายมากขึ้นเพื่อเข้าร่วมการชม แน่นอน…แม้กระทั่งนักรบขั้นดาวระดับหนึ่งระดับเก้าดาวจะต่อสู้กับคนที่มีระดับเดียวกัน ค่าเข้าชมก็จะไม่สูงเกินไป毕竟等级只是一名 แต่หากเป็นเจ้าแห่งขอบเขตหรือเจ้าแห่งมิติจะต่อสู้ จำนวนผู้ชมจะมากมาย แต่การต่อสู้ในระดับขั้นดาวแบบนี้มักจะได้รับการชมเพียงแค่บางกลุ่มของคนที่อยู่ในระดับสูงกว่า เพื่อดูว่าพวกเขาสามารถชักชวนผู้ทรงพลังเข้าไปในองค์กรของตนได้หรือไม่ ท้ายที่สุดแล้ว พวกอัจฉริยะจะต้องได้รับการติดต่อตั้งแต่เนิ่นๆ หากลังเลเพียงนิดเดียว ผู้อื่นก็จะแย่งตัวไป “หน่อหลานฉัน ฉันได้ยินมาว่าร้อยเสือของเจ้าได้รวบรวมเหล่าทายาทขององค์กรมาได้ค่อนข้างเยอะ ดูสิ เยาวชนคนนี้ปรากฏตัวขึ้นมาอย่างกะทันหัน เขาคืออัจฉริยะตัวจริง หากคุณพลาดเขาไป ผู้อื่นจะต้องแย่งเขาไปอย่างแน่นอน” “อัจฉริยะตัวจริงหรือ?” “ใช่เลย เยาวชนคนนี้มีระดับจิตสำนึกที่สูงมาก ขั้นดาวระดับหนึ่งที่มีระดับจิตสำนึกเช่นนี้ นั้นไม่อาจจะเชื่อได้ นอกจากนี้…แม้แต่ในโลกที่ต้องรั้งเหนี่ยวอาวุธวิญญาณ เขาก็ยังอยู่ในระดับสูงมาก ดูสิ! ภายในสองวันทำงาน เขาได้ชัยชนะ 822 ครั้ง และแพ้เพียง 1 ครั้ง อันดับของเขานะ ดูเหมือนจะเป็นเจ็ดดาว” หน่อหลานซานมองไปที่การต่อสู้บนหน้าจอ เพิ่งจะสังเกตเห็นว่าเขารู้จักคนนี้ “ฉู่เฟิง?” หน่อหลานซานมองอีกครั้ง ความตื่นเต้นรอคอยในตอนแรกหายวับไปทันที เหลือเพียงความรู้สึกไม่พอใจเท่านั้น