Chapter 667 - การจัดอันดับอัจฉริยะประจำปีของภูมิภาคดิกสัน “น่าเสียดายจัง” คลอสยืนอยู่หน้าประตูเมืองขนาดใหญ่ขณะจ้องมองไปยังตัวเมือง “หืม?” เกรย์และอลิซต่างชะงักไปกับคำพูดของเขา พวกเขายังไม่ได้ก้าวเข้าไปในเมืองด้วยซ้ำ แต่กลับสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่คึกคักของมันแล้ว เหตุใดคลอสถึงพูดว่า ‘น่าเสียดาย’ ออกมาดื้อๆ “มันอยู่บนพื้นดิน เหมือนกับเมืองอื่นๆ ทั่วไปนั่นแหละ” คลอสชี้ไปที่ชื่อเมืองที่สลักไว้อย่างโดดเด่นเหนือประตูเมือง “เอาจริงดิ? นายคิดว่ามันควรจะลอยอยู่บนฟ้าหรือไง?” เกรย์มองคลอสด้วยสายตาแปลกๆ “ก็ไม่เชิงหรอก แต่ฉันก็แอบหวังไว้นิดหน่อย ที่นี่เป็นสถานที่ใหม่ที่มีแต่ยอดฝีมือ แล้วทำไมพวกเขาถึงสร้างเมืองลอยฟ้าไม่ได้ล่ะ?” คลอสตอบกลับอย่างใจเย็น กลุ่มของพวกเขาเดินเข้าไปในเมือง และต้องตกตะลึงกับจำนวนผู้คนที่ขวักไขว่ไปมา ทั้งที่เลยเที่ยงวันมาแล้ว “ปกติที่นี่คึกคักแบบนี้ตลอดเลยเหรอ?” เรย์โนลด์สถาม “นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันมาที่นี่ แต่ไม่น่าจะใช่นะ เมืองอื่นๆ ที่ฉันเคยไปไม่ได้เป็นแบบนี้ บางทีอาจจะมีงานสำคัญอะไรบางอย่างเกิดขึ้นอยู่” เกรย์คาดเดา คลอสหยุดชายหนุ่มที่เดินผ่านไปมาแล้วเอ่ยถามว่ามีงานอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า พวกเขาประหลาดใจเมื่อพบว่าวันนี้มีการจัดงานจัดอันดับอัจฉริยะประจำปี “มันจบไปหรือยัง?” เกรย์ถามอย่างรีบร้อน “ยังไม่จบครับ แต่น่าจะใกล้แล้ว พวกเขาแข่งรุ่นระดับต้นกำเนิดเสร็จไปแล้ว ส่วนรุ่นระดับเจ้าปกครองขั้นต้นกับขั้นกลางก็ตัดสินไปเรียบร้อยแล้วเช่นกัน ตอนนี้เหลือแค่การจัดอันดับระดับเจ้าปกครองขั้นปลายเท่านั้นครับ” ชายหนุ่มตอบ เกรย์ขอบคุณชายหนุ่มและเตรียมตัวจะจากไป แต่อลิซรั้งพวกเขาไว้ก่อนจะหันไปถามชายหนุ่มอย่างสุภาพว่า “งานจัดขึ้นที่ไหนเหรอ?” ชายหนุ่มบอกทิศทางของสถานที่นั้นให้ทราบ แล้วพวกเขาก็ออกเดินทาง เกรย์และคนอื่นๆ คิดว่ามันคงจัดที่ลานประลองซึ่งเป็นเรื่องปกติ แต่สิ่งที่น่าประหลาดใจคือมันไม่ใช่แบบนั้น นอกจากลานประลองนั้นแล้ว ในเมืองสกายแลนด์ยังมีสถานที่พิเศษสำหรับใช้จัดการแข่งขันประลองฝีมือโดยเฉพาะ เมื่อกลุ่มของพวกเขาไปถึงที่นั่น ทุกคนต่างอ้าปากค้างด้วยความทึ่ง แม้แต่เกรย์ผู้ที่ไม่ค่อยแสดงปฏิกิริยาอะไรกับอะไรง่ายๆ ยังตะลึงกับสิ่งที่เห็น “สมชื่อเมืองสกายแลนด์จริงๆ” เขากล่าวพลางมองไปยังแผ่นดินที่ลอยอยู่ตรงหน้า เบื้องล่างของผืนดินนั้นไม่มีอะไรเลยนอกจากผืนน้ำ พวกเขาอดสงสัยไม่ได้ว่าสถานที่แห่งนี้ก่อตัวขึ้นมาได้อย่างไร “น่าประทับใจจริงๆ” คลอสกล่าวพร้อมพยักหน้า เรย์โนลด์สและอลิซต่างพยักหน้าเห็นด้วย ในขณะที่พวกเขากำลังชื่นชมทิวทัศน์ ก็มีร่างสามร่างพุ่งตรงมาทางด้านหลังพวกเขา “หลบไปหน่อย ฉันสายแล้ว!” เสียงหนึ่งกล่าวขึ้นอย่างเร่งรีบ คลอสหมุนตัวกลับไปมองดูคนที่เพิ่งพูด และสายตาของเขาก็จับจ้องไปที่ร่างตรงกลางนานกว่าปกติ นั่นคือหญิงสาวที่ดูอายุราวสิบแปดปี ผิวพรรณของนางดูเรียบเนียนราวกับเครื่องปั้นดินเผาจนดูเหมือนแสงอาทิตย์กำลังแผ่ออกมาจากผิวของนาง ใบหน้าของนางเป็นสิ่งที่น่าหลงใหล เมื่อรวมกับรูปร่างนาฬิกาทรายและผมสีดำยาวสลวย ทำให้นางดูเหมือนนางฟ้าที่ตกลงมาจากสรวงสวรรค์ เกรย์มองหญิงสาวคนนั้นเช่นกัน แต่สายตาของเขาไม่ได้หยุดอยู่ที่ร่างของนางนานนัก ความสนใจของเขากลับไปอยู่ที่ชายชราที่ยืนอยู่ข้างกายนาง เขาไม่สามารถสัมผัสถึงระดับพลังใดๆ จากชายผู้นั้นได้ และเมื่อดูจากท่าทางที่เขายืนอยู่ข้างหญิงสาว เกรย์ก็รู้ได้ทันทีว่าชายคนนี้กำลังคุ้มครองนางอยู่ ‘ลูกสาวของตระกูลผู้ทรงอิทธิพลสินะ’ เขาคิดในใจก่อนจะขยับหลีกทางให้ เรย์โนลด์สและอลิซเองก็ขยับออกไปด้านข้างเช่นกัน ทิ้งให้คลอสยืนอยู่คนเดียวที่ดูเหมือนจะตกอยู่ในภวังค์ “หลบไป” หญิงสาวกล่าวด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อยที่คลอสยืนขวางทางนาง คลอสได้สติกลับมาในเวลาไม่นานนัก เขารีบตอบกลับด้วยความเขินอายเล็กน้อย “โอ้ ขอโทษที ฉันเหม่อไปนิดหน่อย” เขาขยับไปด้านข้างและปล่อยให้กลุ่มของนางเดินผ่านไป เมื่อกลุ่มนั้นไปถึงริมขอบผืนน้ำ บันไดที่ดูเหมือนถูกสร้างขึ้นจากน้ำแข็งก็ปรากฏขึ้น และพวกเขาก็เดินขึ้นไปยังผืนดินที่ลอยอยู่นั้น “นั่นคือทางขึ้นสินะ? ช่างสร้างสรรค์จริงๆ” เกรย์กล่าวพร้อมแตะไหล่คลอส เขายังคงมัวแต่มองแผ่นหลังของหญิงสาวจนเกือบลืมเพื่อนๆ ของเขาไปเสียสนิท “เราไปกันบ้างเถอะ เราสายแล้วนะ” เกรย์ยิ้มก่อนจะก้าวขึ้นบันไดตามไปเช่นกัน บันไดแต่ละขั้นให้ความรู้สึกเหมือนทำจากน้ำแข็งบางๆ ที่สามารถมองทะลุลงไปได้ คลอสจมอยู่ในห้วงความคิดขณะที่พวกเขากำลังเดินขึ้นไป ไม่นานพวกเขาก็มาถึงจุดสูงสุด และทิวทัศน์เบื้องหน้าก็ช่างกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ฝูงชนจำนวนมากกำลังรวมตัวกัน และเห็นผู้คนกำลังต่อสู้กันอยู่บนเวทีหลายแห่ง สถานที่แห่งนี้เหมือนลานโล่งกว้างแต่มีสิ่งปลูกสร้างล้อมรอบ แสดงให้เห็นว่ามีคนอาศัยอยู่ที่นี่ “ฉันอยากได้อะไรแบบนี้บ้างจัง” คลอสกล่าว กลุ่มของพวกเขาเดินเข้าไปใกล้เวที จ้องมองการต่อสู้ที่กำลังดำเนินอยู่ ผู้ที่อยู่บนเวทีแต่ละคนล้วนอยู่ในระดับเจ้าปกครองขั้นปลาย และทุกคนมีอายุระหว่างยี่สิบถึงยี่สิบห้าปี คลอสเป็นคนเดียวในกลุ่มที่อยู่ในระดับเจ้าปกครองขั้นปลาย แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะเป็นคนเดียวที่มีความแข็งแกร่งระดับนี้ มีเวทีว่างอยู่ประมาณสามแห่ง แต่เกรย์บอกให้พวกเขารอดูก่อนว่าสถานการณ์เป็นอย่างไร คลอสพาพวกเขาไปนั่งในที่แห่งหนึ่ง และที่น่าแปลกใจคือ หญิงสาวที่เพิ่งเดินผ่านพวกเขาไปเมื่อครู่นี้ก็นั่งอยู่ในโซนเดียวกันนี้ ไม่ห่างจากพวกเขาเท่าไหร่นัก “อย่าทำอะไรเชียวนะ ได้โปรด” เกรย์กำชับคลอสเมื่อเห็นสายตาของเขา ที่นี่ไม่ใช่ทวีปอาซูร์ พวกเขาต้องระมัดระวังตัวให้มากเป็นพิเศษ แน่นอนว่าเขาสามารถเข้าไปคุยกับหญิงสาวคนนั้นได้หากต้องการ แต่เขาต้องมั่นใจว่าจะไม่ไปล่วงเกินนางจนสร้างปัญหาให้กับกลุ่ม หากพวกเขาอยู่ในทวีปทางใต้ เกรย์ยังสามารถใช้อิทธิพลของตระกูลโอไบรอันช่วยพวกเขาได้ แต่ที่นี่เขาไม่มีอะไรเลย “ผ่อนคลายหน่อยน่า ฉันไม่ได้โง่ขนาดนั้น” คลอสกล่าวอย่างใจเย็น “ฉันเชื่อใจนายน่ะ” เกรย์หันกลับมาสนใจการต่อสู้ตรงหน้าอีกครั้ง คนสิบคนกำลังต่อสู้กันอยู่ในขณะนี้ และทั้งหมดต่างอยู่ในระดับเจ้าปกครองขั้นที่เจ็ดถึงขั้นที่เก้า ใครก็ตามที่อยู่ในระดับขั้นที่เจ็ดเหล่านี้สามารถเอาชนะนักเวทระดับเจ้าปกครองสูงสุดจากทวีปอาซูร์ได้สบายๆ พลังโจมตีที่แตกต่างกันนั้นถือว่ามหาศาลอย่างยิ่ง