ตอนที่ 1094: ศึกใหญ่ที่ใกล้เข้ามา ผู้คนจำนวนนับไม่ถ้วนภายในเมืองเย่ต่างตกตะลึงเมื่อจ้องมองไปยังร่างสีขาวที่ปกคลุมพื้นที่ภายนอกเมือง กลิ่นอายอันสูงส่งและเย็นเยือกจนน่าขนลุกพุ่งพล่านออกมาจากร่างของคนเหล่านี้อย่างต่อเนื่อง จนในที่สุดมันก็ส่งผลกระทบต่อสภาพอากาศของเมืองเย่ อุณหภูมิที่ลดต่ำลงภายในเมืองและเกล็ดหิมะที่โปรยปรายลงมานั้น เป็นผลลัพธ์ที่น่าประหลาดใจจากกลิ่นอายอันหนาวเหน็บอันทรงพลังนี้! “นี่... นี่คือคนจากหุบเขาธารน้ำแข็งทั้งหมดเลยหรือ?” “ทำไมพวกเขาถึงมาที่เมืองเย่? กองกำลังของพวกเขาถึงได้น่ากลัวขนาดนี้?” “อย่าบอกนะว่าพวกเขาตามล่าตระกูลเย่มา?” “เหลวไหล สถานะของหุบเขาธารน้ำแข็งนั้นสูงส่งกว่าตระกูลเย่หรือแม้แต่ห้าตระกูลใหญ่รวมกันเสียอีก พวกเขาจะมาโลภอะไรกับตระกูลเย่กัน” “ถ้าอย่างนั้น เจ้าคิดว่าพวกเขาเกณฑ์คนจำนวนมหาศาลขนาดนี้มาเมืองเย่เพื่อมาเล่นสนุกงั้นหรือ?” “......” ด้วยการมาถึงอย่างกะทันหันของกองทัพใหญ่จากหุบเขาธารน้ำแข็งที่มาจากทุกทิศทาง เมืองเย่ก็ตกอยู่ในความโกลาหล พวกเขาไม่เข้าใจเลยว่าคนประเภทไหนกันที่สามารถทำให้หนึ่งในสามหุบเขาใหญ่ อย่างหุบเขาธารน้ำแข็ง ยกพลมาด้วยกองกำลังขนาดใหญ่เช่นนี้ได้ อากาศเย็นเยียบภายนอกเมืองเปรียบเสมือนปราการธรรมชาติ ในที่สุดมันก็ค่อยๆ หยุดลงเมื่อแผ่ขยายออกไปในรัศมีร้อยเมตรจากตระกูลเย่ หลังจากนั้นพวกเขาก็กระจายตัวออกและโอบล้อมทั้งเมืองไว้ ด้วยปราการอากาศเย็นนี้ เมืองเย่จึงถูกปิดล้อมโดยสมบูรณ์! ไม่มีใครเข้าหรือออกได้! “ตระกูลเย่ จงส่งตัวนังมารพิษร้ายและพวกพ้องออกมา ไม่อย่างนั้นตระกูลเย่จะต้องถูกทำลายในวันนี้!” ในขณะที่ผู้คนในเมืองต่างรู้สึกตื่นตระหนกเพราะปราการอากาศเย็นที่ก่อตัวขึ้นอย่างกะทันหัน เสียงแหบแห้งของผู้เฒ่าคนหนึ่งก็ค่อยๆ กระจายไปทั่วเมือง โดยถูกขับเคลื่อนด้วยพลังโต่วฉีอันแข็งแกร่ง จนในที่สุดมันก็ดังก้องชัดเจนที่ข้างหูของทุกคน “นังมารพิษร้าย? พวกเขามาที่นี่เพราะนังมารพิษร้ายงั้นหรือ ไม่น่าแปลกใจเลย...” “คาดไม่ถึงเลยว่านังมารพิษร้ายจะอยู่ที่ตระกูลเย่ เจ้าพวกนี้ช่างกล้าหาญจริงๆ...” ความโกลาหลภายในเมืองสงบลงอย่างมากเมื่อได้ยินเสียงของผู้เฒ่าคนนี้ บางคนถอนหายใจด้วยความโล่งอก ดูเหมือนว่าหุบเขาธารน้ำแข็งจะมีปัญหากับตระกูลเย่ ถึงแม้พวกเขาจะล้อมเมืองไว้ แต่หุบเขาธารน้ำแข็งคงไม่ทำร้ายผู้บริสุทธิ์ตราบใดที่คนอื่นไม่ทำอะไรที่บุ่มบ่าม ร่างในชุดสีขาวหลายร่างค่อยๆ เดินผ่านอากาศเข้ามา หลังจากนั้นพวกเขาก็หยุดเดินและกวาดสายตามองไปรอบเมืองอย่างเฉยเมย ก่อนที่สายตาของพวกเขาจะหยุดลงที่ใจกลางเมืองซึ่งเป็นที่ตั้งของตระกูลเย่ ผู้นำของร่างสีขาวกลุ่มนี้คือ เทียนเฉอ ผู้ซึ่งหนีหัวซุกหัวซุนมาจากเงื้อมมือของเทียนฮั่วจุนเจ่อในตอนนั้นนั่นเอง ข้างกายเขามีผู้เฒ่าจากหุบเขาธารน้ำแข็งผู้ทรงพลังอยู่สองสามคน นอกจากนี้ยังมีชายชราในชุดขนสัตว์สีขาว ชายชราผู้นี้มีผมสีขาวและมีรอยยิ้มอบอุ่นบนใบหน้า แม้แต่สายตาของเทียนเฉอยังมีความหวาดกลัวแฝงอยู่เมื่อมองไปยังคนผู้นี้ หลังจากการปรากฏตัวของกลุ่มเทียนเฉอ ความโกลาหลอีกระลอกก็เกิดขึ้นภายในเมือง เสียงอุทานดังระงมไปทั่วบริเวณ “นั่นคือเทียนเฉอจากหุบเขาธารน้ำแข็งใช่ไหม? ไม่นึกเลยว่าแม้แต่เขาก็ยังมาในครั้งนี้” “เจ้ามันตาถั่ว เห็นแค่เทียนเฉอ แต่กลับมองไม่เห็นยอดฝีมือที่อยู่ข้างกายเขา” “นั่น... นั่นคือผู้อาวุโสสูงสุดของหุบเขาธารน้ำแข็ง เทียนซวงจื่อใช่หรือไม่? นี่... หุบเขาธารน้ำแข็งถึงกับส่งตัวเขามาเชียวหรือ? มีข่าวลือว่าเทียนซวงจื่อผู้นี้เลื่อนระดับสู่ขั้นโต่วจุนเมื่อสิบปีก่อน” “หุบเขาธารน้ำแข็งทุ่มทุนมหาศาลจริงๆ เพื่อจับตัวนังมารพิษร้ายคนนี้...” ในขณะที่เมืองกำลังวุ่นวาย ภายในตระกูลเย่เองก็ไม่สงบเช่นกัน สมาชิกทุกคนของตระกูลเย่ต่างจ้องมองกองกำลังบนท้องฟ้าด้วยสีหน้าตกตะลึง โดยเฉพาะเย่จงและผู้เฒ่าอีกสองสามคน ใบหน้าของพวกเขาซีดเผือด “เทียนซวงจื่อ, เทียนเฉอ...” ริมฝีปากของเย่จงสั่นเล็กน้อย ใครคนใดคนหนึ่งในกลุ่มนี้ก็เพียงพอที่จะทำลายตระกูลเย่ในปัจจุบันได้แล้ว ยิ่งตอนนี้ทั้งสองคนมารวมตัวกัน ตระกูลเย่นี้... “นังมารพิษร้าย? ตระกูลเราไปซ่อนนังมารพิษร้ายไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่?” ผู้เฒ่าคนหนึ่งเปิดปากถามด้วยความตื่นตระหนก คนข้างๆ เขาต่างครุ่นคิดถึงคำถามหลังจากได้ยิน ผ่านไปครู่หนึ่ง พวกเขาก็ดูเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างออก “หรือจะเป็นกลุ่มของเซียวเอี๋ยน? นังมารพิษร้ายอยู่ในกลุ่มของพวกเขางั้นหรือ?” เย่จงและผู้เฒ่าคนอื่นๆ เข้าใจอะไรบางอย่างขึ้นมาทันที ร่างกายของพวกเขาสั่นเทา ในที่สุดพวกเขาก็เข้าใจว่าใครคือต้นเหตุ... “จะตื่นตระหนกไปทำไม? ไม่ใช่ว่าเรากำลังให้พวกเจ้าออกไปสู้จนตัวตายกับพวกเขาสักหน่อย” เสียงเบาๆ ดังขึ้นกะทันหันในขณะที่กลุ่มของเย่จงกำลังตื่นตระหนก เย่จงหันไปมอง เห็นร่างของผู้เฒ่าคน