บทที่ 624 ฉันคนเดียวก็เพียงพอแล้ว! เดวิสหลบหลีกและเคลื่อนไหวเพื่อเลี่ยงการโจมตีที่ถาโถมเข้ามา! ทว่ามีจำนวนมากเกินกว่าจะหลบพ้น ทำให้เขาโดนพิษที่พ่นออกมาใส่เข้าอย่างจัง ซึ่งมันพยายามกัดกร่อนร่างกายของเขาในทันที! อย่างไรก็ตาม ในขณะที่พิษเหล่านั้นกำลังกัดกร่อนเกราะป้องกันชั้นที่สองที่สร้างขึ้นจากพลังยุทธ์ เกราะที่ถูกทำลายไปนั้นก็ฟื้นฟูตัวเองขึ้นมาใหม่ในเสี้ยววินาทีถัดมา เกราะวิญญาณศักดิ์สิทธิ์! นี่คือเกราะป้องกันวิญญาณที่สร้างจากพลังวิญญาณของเขา ซึ่งอยู่ในระดับวิญญาณบรรลุขั้นสูง! นี่เป็นเคล็ดวิชาที่เขาเข้าใจได้ในตอนที่เรียนรู้ ‘หมอกรัศมีศักดิ์สิทธิ์’ ความสามารถในการป้องกันของมันค่อนข้างต่ำลงเมื่อเขาเข้าสู่ระดับวิญญาณบรรลุ เพราะเขาไม่ได้ฝึกฝนคัมภีร์บ่มเพาะพลังวิญญาณหมอกรัศมีศักดิ์สิทธิ์อีกต่อไป และต่อให้เขาฝึกฝนต่อ เกราะวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ก็ยังไม่แข็งแกร่งขึ้นอยู่ดี เนื่องจากขีดจำกัดของคัมภีร์บ่มเพาะนี้ไปสิ้นสุดแค่ระดับที่ห้า คือระดับวิญญาณอาวุโส เพราะมันเป็นคัมภีร์ระดับนภาขั้นกลางเท่านั้น เว้นเสียแต่ว่าเขาจะสามารถยกระดับคัมภีร์บ่มเพาะได้ คุณภาพของเคล็ดวิชาเหล่านี้ก็จะยังคงด้อยประสิทธิภาพ และทำให้ความสามารถของมันลดน้อยลงเรื่อยๆ เมื่อเขาเลื่อนระดับสูงขึ้นไป ยังมีอีกวิธีที่จะทำให้เคล็ดวิชาธาตุแสงทรงพลังขึ้น แต่เขาจำเป็นต้องเข้าใจกฎแห่งแสง หากเขาสามารถเข้าใจกฎแห่งแสงและไปถึงระดับเจตจำนงขั้นที่สอง เดวิสคาดว่าเขาจะสามารถเปรียบเทียบ วิเคราะห์ และพัฒนาเคล็ดวิชาของตัวเองขึ้นมา โดยปรับปรุงและอัปเกรดคัมภีร์หมอกรัศมีศักดิ์สิทธิ์จากต้นฉบับได้ สายตาของเดวิสสอดส่ายไปทั่วเพื่อระบุตำแหน่งของกิ้งก่าพิษสามปีก เขาพึมพำในใจว่า ‘ทะลวงมังกรปฐพี!’ *ฟึ่บ!~* ความเร็วของเขาเพิ่มขึ้นเป็นสามเท่าในขณะที่พุ่งตัวไปยังจุดต่างๆ อาละวาดด้วยหมัดและเท้า เมื่อรวมกับความเร็ว การโจมตีอันหนักหน่วงของเขาก็แฝงไปด้วยพลังมหาศาลที่ส่งผลให้กิ้งก่าพิษสามปีกเกือบทั้งหมดที่เขาเล็งไว้กระเด็นลอยละลิ่วไปกลางอากาศ ก่อนจะฟาดเข้ากับลำต้นของต้นไม้จนกิ่งก้านหักสะบั้น พวกมันได้รับบาดเจ็บเบาหรือหนักขึ้นอยู่กับจุดที่ถูกโจมตี ท่ามกลางความโกลาหลนี้ เดวิสเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่วราวกับว่าเขามีตาทิพย์ที่ด้านหลัง แต่แน่นอนว่าเขาไม่มี อย่างไรก็ตาม สัมผัสวิญญาณของเขาที่เหนือกว่าการมีตาอยู่ที่ด้านหลังนั้นครอบคลุมรัศมีหนึ่งกิโลเมตรโดยรอบ เขาสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่าวัตถุที่ถูกพ่นออกมามาจากทิศทางไหนและหลบมันได้ แม้ว่าการโจมตีจะเดินทางด้วยความเร็วครึ่งกิโลเมตรต่อวินาทีก็ตาม เขากำลังต่อสู้อย่างรวดเร็วเสียจนแม้แต่ผู้บ่มเพาะระดับที่สามก็คงมองไม่เห็นอะไรนอกจากเลือดที่สาดกระเซ็นและได้ยินเสียงราวกับระเบิดดังสะท้อน! เมื่อใช้สัมผัสวิญญาณควบคู่ไปด้วย การต่อสู้ก็กลายเป็นเรื่องง่ายขึ้นมาก! ในมุมที่เงียบเชียบ นาเดียหลบซ่อนตัวอยู่ในเงามืด บางครั้งเธอก็เผยตัวออกมาเพื่อจัดการกิ้งก่าพิษสามปีกในชั่วพริบตาด้วยพลังธาตุมืดของเธอ แล้วก็หายตัวไปในเสี้ยววินาทีถัดมา ทำไมเธอถึงทำเช่นนั้นทั้งที่ได้รับคำสั่งให้รับมือกับกิ้งก่าพิษสามปีกตัวอื่นที่เป็นระดับสัตว์อสูรเซียนขั้นสูงสุด? นั่นเป็นเพราะการทำเช่นนี้ เธอได้ดึงดูดความสนใจของผู้นำกิ้งก่าพิษสามปีกตัวนั้น และทำให้มันต้องไล่ตามเธอไปทั่ว! สิ่งที่เธอกำลังทำอยู่ไม่ใช่สิ่งอื่นใดนอกจากการใช้กลยุทธ์การล่าของเผ่าพันธุ์เธอ! ดึงดูดความสนใจของตัวที่ทรงพลังด้วยการก่อกวนสมุน! การเคลื่อนไหวและการหลบหลีกของเธอทำให้ผู้นำกิ้งก่าพิษสามปีกคำรามด้วยความโกรธ "นังตัวร้าย! หยุดก่อกวนพวกเราแล้วมาสู้กับข้าตัวต่อตัวสิ!" "ทำไมเจ้าไม่ทำตามที่ตัวเองพูด แล้วมาสู้กับมนุษย์ผู้นั้นอย่างยุติธรรมล่ะ?" เสียงเยาะเย้ยของนาเดียดังก้องมาจากเงามืด กระจายไปทั่วบรรยากาศที่เต็มไปด้วยหมอก ปีกที่สันหลังของผู้นำกิ้งก่าพิษสามปีกสั่นสะท้านราวกับว่ามันโกรธแค้นถึงขีดสุด มันกรีดร้องและพ่นของเหลวพิษออกไปทุกทิศทางอย่างสะเปะสะปะ แม้กระทั่งโจมตีพวกเดียวกันเองในระหว่างนั้น "ฮ่าฮ่าฮ่า~" เสียงหัวเราะของนาเดียดังก้องขึ้นอีกครั้ง ทำเอาผู้นำกิ้งก่าพิษสามปีกตัวผู้แทบคลั่ง! อีกด้านหนึ่ง เดวิสจัดการเคลียร์เส้นทางไปจนถึงกิ้งก่าพิษสามปีกระดับสัตว์อสูรเซียนขั้นสูงสุดได้สำเร็จ และเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยพิษของมันผ่านกลุ่มหมอก อย่างที่คาดไว้ มันสามารถอยู่ในกลุ่มหมอกพิษของตัวเองได้โดยไม่ถูกพิษของมันเล่นงาน! น่าแปลกที่มันยังไม่ได้เคลื่อนไหวโจมตีเขาโดยตรงนอกจากการพ่นวัตถุมีพิษเหล่านั้นใส่เขา แต่เดวิสรู้ดีว่ามันเริ่มระแวดระวังเขาอย่างยิ่ง จนไม่กล้าเข้าใกล้ เดวิสยิ้มอย่างพอใจกับสัญชาตญาณของมัน แล้วร่ายเวท "หมอกรัศมีศักดิ์สิทธิ์!" หมอกรัศมีศักดิ์สิทธิ์ชั้นที่ห้า! ในทันที แสงอันเจิดจ้าได้แผ่ซ่านออกมาจากทะเลวิญญาณของเขาและขยายตัวออกจากร่างกาย พลังวิญญาณกว่าสิบเปอร์เซ็นต์ถูกใช้ไปในทันที และแสงที่เจิดจ้าของหมอกรัศมีก็ได้ปะทะกับหมอกพิษ น่าประหลาดใจที่หมอกพิษเริ่มถอยร่น ไม่สิ มันเริ่มสลายไปเพียงแค่สัมผัสกับหมอกรัศมีศักดิ์สิทธิ์! อย่างไรก็ตาม กระบวนการนี้ค่อนข้างช้าและมันกำลังสูบพลังวิญญาณของเขาในขณะที่เขายังคงปล่อยหมอกรัศมีศักดิ์สิทธิ์ออกมาอย่างต่อเนื่อง ‘พลังประเภทชำระล้างที่ใช้ได้ผลกับธาตุพิษและธาตุมืด...’ เดวิสหรี่ตาลงพลางคิด ‘แต่ด้วยประสิทธิภาพที่จำกัดของวิชานี้ มันจึงไม่สามารถแสดงพลังได้เต็มที่นัก แต่ถึงอย่างนั้น...’ เขายิ้มกว้างเมื่อเห็นหมอกทั้งหมดถูกลบหายไปในเวลาเพียงไม่กี่วินาที และผู้นำกิ้งก่าพิษสามปีกตัวเมียถูกบีบให้ต้องออกมาจากหมอกที่เหลืออยู่ มันส่งเสียงร้องแหลมสูงและร่อนตัวหนีด้วยปีกทั้งสองข้าง แต่เดวิสพุ่งตัวเข้าใส่มันพร้อมกับร่ายวิชาทะลวงมังกรปฐพีอีกครั้ง! *ตูม!~* เขาไล่ตามมันทันในพริบตาและบินอยู่เหนือร่างของมันพลางฉีกยิ้มราวกับปีศาจ ดวงตาของกิ้งก่าพิษสามปีกตัวเมียเบิกโพลงขณะที่มันหันหัวกลับไปมองด้านหลังด้วยความตกใจ! เดวิสชูแขนทั้งสองข้างไว้เหนือหัวราวกับจะฟาดลงมาด้วยกำหมัดที่กำแน่น แต่ความจริงแล้วไม่ใช่เช่นนั้น เพราะมีใบเคียวสีเขียวมรกตเป็นประกายปรากฏขึ้นเหนือหัวของเขาโดยที่มือของเขากำด้ามจับเอาไว้ เดวิสได้เรียกเคียวมรกตแห่งความโศกเศร้าออกมา! "ตายซะ!" ด้วยการตวัดเคียวที่กรีดผ่านพื้นดินแยกออกจากกันเป็นระยะทางหลายสิบเมตร ร่างของกิ้งก่าพิษสามปีกตัวเมียก็ถูกฟันขาดครึ่งตั้งแต่หัวจรดหางกลางอากาศ รวมไปถึงปีกที่สันหลังที่เสียสละไปซึ่งดูยับเยินหลังจากที่มันปล่อยหมอกพิษออกมาในบรรยากาศ! เลือดสาดกระเซ็นสะเปะสะปะและเปรอะเปื้อนไปทั่วร่างของมันเอง เดวิสดูดซับแก่นวิญญาณของมันโดยใช้พลังจากสวรรค์ร่วงหล่น และเก็บซากที่ถูกตัดขาดเข้าในแหวนมิติตัวเองหลังจากที่เลือดไหลออกมาหมดภายในไม่กี่วินาที เขากวาดสายตามองไปรอบๆ และพบว่ากิ้งก่าพิษสามปีกตัวอื่นๆ ได้แตกกระเจิงหนีตายกันไปหมดแล้ว แม้แต่กิ้งก่าพิษสามปีกระดับสัตว์อสูรเซียนขั้นสูงทั้งห้าตัวที่เขาเห็นก็หนีไปเช่นกัน ทำให้เขาประหลาดใจอยู่ครู่หนึ่ง ‘สุดท้ายแล้ว ข้าคิดว่าชีวิตของตัวเองก็สำคัญที่สุดสินะ...’ เขาไม่ได้ไล่ตามพวกมันไป แต่หันไปมองผู้นำตัวผู้ที่โง่เขลาและกำลังตะโกนก้อง ซึ่งก็คือกิ้งก่าพิษสามปีกระดับสัตว์อสูรเซียนขั้นสูงสุดอีกตัวที่กำลังไล่ล่าน้องนาเดียอย่างบ้าคลั่ง สัตว์อสูรผู้น่าสงสารที่มีดวงตาแดงก่ำตัวนั้นไม่ทันสังเกตเห็นเลยด้วยซ้ำว่าคู่หูหรือคู่รักของมันได้ตายไปแล้ว "นาเดีย เจ้าจะจัดการมันเอง หรือจะให้ข้าช่วย?" เดวิสถามด้วยเสียงดังแต่แฝงไปด้วยความเยาะเย้ย เสียงของเขาที่ดังก้องราวกับเสียงฟ้าร้องปลุกให้ผู้นำตัวผู้ตื่นจากภวังค์ ถึงตอนนั้นเองที่มันมองไปรอบๆ และสังเกตเห็นว่าไม่มีพวกพ้องเหลืออยู่เลย ในเวลานี้ นาเดียปรากฏตัวขึ้นจากเงามืดและอ้าปากที่เต็มไปด้วยแถวฟันอันแหลมคมรวมถึงเขี้ยวขนาดใหญ่ "ฉันคนเดียวก็เพียงพอแล้ว!" "ถ้าเจ้าว่าอย่างนั้น..." เดวิสยักไหล่ แต่เขาก็เตรียมตัวให้พร้อมเพื่อที่จะโจมตีหากกิ้งก่าพิษสามปีกตัวนั้นพยายามจะหนี