Chapter 4333: ฉือจินหลิน หากไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ด้วยตัวเอง คงไม่มีใครเชื่อเรื่องราวนี้ ความเหลือเชื่อของมันทำให้ผู้คนอ้าปากค้างจนคางแทบจดพื้น เรื่องราวเช่นนี้ต่อให้ฝันก็ยังไม่กล้าคิด เมื่อครู่นี้ พวกเขายังคิดว่าหลี่ชีเย่กำลังจะถูกสังหารโดยนายน้อยแห่งแดนมังกร แต่ตอนนี้ทุกอย่างกลับตาลปัตรเพียงเพราะการปรากฏตัวของรัชทายาท หลี่ชีเย่เหลือบมองชายที่กำลังโค้งคำนับอยู่ตรงหน้าโดยไม่ได้กล่าวสิ่งใด จินหลินคิดว่าหลี่ชีเย่อาจจำเขาไม่ได้ จึงรีบกล่าวขึ้นว่า “ท่านเคยพำนักอยู่ที่เรือนพักเล็กๆ ของข้ามาก่อนชั่วคราวขอรับ” แม้เขาจะเป็นรัชทายาท แต่เขาก็ไม่ใช่กษัตริย์องค์ต่อไป การเป็นรัชทายาทนั้นยังไม่เพียงพอที่จะก้าวขึ้นเป็นผู้สืบทอดบัลลังก์ในคำรามราชสีห์ได้ ดังนั้น ตำแหน่งผู้สืบทอดกับรัชทายาทจึงเป็นคนละเรื่องกันอย่างสิ้นเชิง การจะก้าวขึ้นเป็นผู้สืบทอดได้นั้น จำเป็นต้องได้รับการยอมรับจากอาณาจักร รวมถึงต้องผ่านบททดสอบนับไม่ถ้วนจากตระกูลหลวงและวิหารศักดิ์สิทธิ์ โดยมีเงื่อนไขสำคัญคือบุคคลนั้นต้องมาจากสายเลือดราชวงศ์เท่านั้น ฉือจินหลินเป็นโอรสของกษัตริย์องค์ปัจจุบัน ทว่ามารดาของเขามีชาติกำเนิดต่ำต้อยไร้ซึ่งอำนาจวาสนา ถึงกระนั้นเขาก็ยังสามารถฝ่าฟันบททดสอบจนกลายเป็นผู้สืบทอดอย่างเป็นทางการของคำรามราชสีห์ได้สำเร็จ “เจ้าพัฒนาขึ้นไม่น้อยเลยนี่” หลี่ชีเย่จำเขาได้จึงเผยรอยยิ้มออกมา ผู้ที่ได้ฟังต่างไม่อยากเชื่อหูตนเอง พวกเขาคิดว่าถึงเหตุการณ์จะเหลือเชื่อเพียงใด หลี่ชีเย่ก็น่าจะรักษามารยาทด้วยการตอบรับอย่างนอบน้อมกลับไป ทว่าเขากลับทำเอาทุกคนตะลึงด้วยการตอบกลับอย่างสบายๆ ราวกับเป็นผู้อาวุโสที่กำลังพูดกับรุ่นหลัง “ท่านครับ คำชี้แนะของท่านในวันนั้นช่วยให้ข้าตาสว่าง ข้าได้รับประโยชน์จากมันอย่างมหาศาลจริงๆ ขอรับ” จินหลินกล่าว ในฐานะสมาชิกจากสายรอง เส้นทางของเขาไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ เขาต้องเผชิญกับการแข่งขันและการดูถูกเหยียดหยามมานับครั้งไม่ถ้วน ในช่วงวัยเยาว์ พรสวรรค์ของเขาสูงส่งจนได้รับเคล็ดวิชาชั้นยอดจากตระกูลหลวง เขาพัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดดจนแซงหน้าเหล่าสมาชิกคนอื่นๆ ในตระกูล ด้วยเหตุนี้ ผู้อาวุโสหลายคนจึงยกย่องเขาและเชื่อว่าเขามีศักยภาพที่จะแข่งขันชิงตำแหน่งผู้สืบทอดได้ ซึ่งเขาก็ไม่ทำให้พวกเขาผิดหวังและคว้าชัยชนะในการแข่งขันมาได้มากมาย แต่ในขณะที่ทุกอย่างกำลังไปได้สวย ก็เกิดเหตุการณ์ผิดปกติกับมหาเต๋าของเขา ทำให้การบำเพ็ญเพียรหยุดชะงักลงอย่างสิ้นเชิง ไม่ว่าเขาจะพยายามเพียงใดก็ตาม ผู้อาวุโสแต่ละคนต่างก็พยายามยื่นมือเข้าช่วยแต่ก็ไม่เป็นผล หลังจากนั้น คู่แข่งของเขาก็เริ่มก้าวล้ำหน้า และเขาก็ไม่ใช่ผู้สมัครที่โดดเด่นที่สุดอีกต่อไป ยังคงมีผู้อาวุโสบางส่วนที่เชื่อมั่นในตัวเขาอยู่บ้าง แต่จำนวนคนเหล่านั้นก็น้อยลงเรื่อยๆ หลังจากพ่ายแพ้นับครั้งไม่ถ้วน เขาจึงย้ายออกจากเมืองหลวงไปยังเมืองเก่าแก่แห่งหนึ่ง โดยหวังว่าความสงบจะช่วยเยียวยาจิตใจได้ ทว่ามันก็ไม่ได้ผลและเขากลายเป็นคนสิ้นหวัง จนกระทั่งเขาได้พบกับหลี่ชีเย่และได้รับคำชี้แนะ เขาจึงพบหนทางที่จะก้าวข้ามขีดจำกัดนั้นมาได้ เนื่องจากเขาได้สั่งสมบารมีมาตลอดเวลา ทำให้มันกลายเป็นข้อได้เปรียบ การบำเพ็ญเพียรของเขาไล่ตามคู่แข่งได้ทันในเวลาอันรวดเร็ว จากนั้นเขาก็ผ่านบททดสอบของอาณาจักรและตระกูลหลวง จนกระทั่งวิหารบรรพชนให้การยอมรับ เขาจึงได้กลายเป็นผู้สืบทอดในที่สุด ดังนั้น จึงกล่าวได้ว่าความสำเร็จในปัจจุบันของเขามาจากหลี่ชีเย่ นี่คือเหตุผลที่เขาพยายามออกตามหาหลี่ชีเย่ตลอดเวลาที่ผ่านมา เขาตื้นตันใจอย่างยิ่งที่ได้พบกับหลี่ชีเย่อีกครั้ง “นั่นเป็นวาสนาของตัวเจ้าเอง” หลี่ชีเย่ไม่ได้รับเอาความดีความชอบนั้นไว้ อย่างไรก็ตาม จินหลินยกย่องหลี่ชีเย่เป็นผู้มีพระคุณและอาจารย์ เขาจึงตอบว่า “ท่านครับ ในเมื่อเราได้พบกันอีกครั้ง โปรดอนุญาตให้ข้าได้คารวะท่านสักจอกเถิดขอรับ” กล่าวจบ เขาก็เชิญหลี่ชีเย่ขึ้นไปยังแท่นเวทีสู่ที่นั่งประธาน ในขณะเดียวกัน นายน้อยกลับคิดว่าจินหลินกำลังมุ่งเป้ามาที่ตน การพบปะครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อให้เขาได้กลายเป็นผู้นำของคนรุ่นใหม่ ยิ่งไปกว่านั้น เขาเองที่เป็นคนเริ่มต้นจัดงานนี้ขึ้น “ฝ่าบาท อาชญากรเช่นมันไม่มีสิทธิ์นั่งในที่นั่งตรงนั้น” เขาจึงไม่คิดจะไว้หน้าอีกต่อไป ในฐานะโอรสของจ้าวปักษา เขาไม่จำเป็นต้องเกรงใจความรู้สึกของจินหลิน ถึงตอนนี้ แดนมังกรอาจแข็งแกร่งไม่ต่างจากคำรามราชสีห์ และบิดาของเขาก็เป็นไพ่ตายของที่นั่นเช่นกัน “คงมีความเข้าใจผิดบางอย่าง นายน้อย” จินหลินไม่ได้แสดงท่าทีโกรธเคือง “หึ” นายน้อยแค่นหัวเราะอย่างดุดัน “มันสังหารศิษย์ในสำนักของเราก่อน แล้วยังฆ่าราชาอสรพิษ นี่คือความแค้นเลือดล้างเลือด เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในเขตงานและต่อหน้าทุกคน แล้วนักฆ่าเช่นนี้จะไม่ใช่อาชญากรได้อย่างไร?” ตรรกะอยู่ข้างเขา ดังนั้นไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด หลี่ชีเย่ก็ได้สังหารคนของแดนมังกรในที่สาธารณะจริง การตอบโต้จึงเป็นเรื่องสมเหตุสมผล คิ้วของจินหลินขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ในความเป็นจริง เขาไม่ได้สนใจเลยว่าทำไมหลี่ชีเย่ถึงสังหารคนเหล่านั้น เขาตัดสินใจแล้วว่าจะสนับสนุนหลี่ชีเย่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม “นายน้อย ข้ามั่นใจว่าท่านย่อมรู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้นจริงๆ เพราะท่านก็อยู่ในเหตุการณ์” จินหลินประกาศจุดยืนของเขาอย่างชัดเจน ฝูงชนต่างสบตากันไปมา แม้แต่คนเขลายังมองออกว่าเขากำลังหนุนหลังหลี่ชีเย่ ในฐานะผู้สืบทอดของคำรามราชสีห์ เขาย่อมมีคุณสมบัติเพียงพอที่จะเป็นตัวแทนของอาณาจักรได้เช่นกัน บางคนเริ่มรู้สึกเสียใจกับการตัดสินใจก่อนหน้านี้ หากพวกเขารู้ว่าหลี่ชีเย่มีความเกี่ยวข้องกับคำรามราชสีห์ พวกเขาคงพยายามผูกมิตรกับนิกายเพชรน้อยให้ดีกว่านี้ สำหรับเหล่าผู้อาวุโสและศิษย์ของนิกายเพชรน้อย พวกเขาต่างงุนงงมาตลอดเวลา พวกเขาไม่เข้าใจเลยว่าเหตุใดคำรามราชสีห์ถึงได้ออกมาหนุนหลังเจ้าสำนักของพวกเขาเช่นนี้