บทที่ 357: ค้นพบซากโบราณสถานเผ่ามังกรโบราณ! เมื่อสัมผัสได้ถึงปฏิกิริยาของวิญญาณยุทธ์มังกรดำและมังกรฟ้าภายในร่าง หัวใจของหวงเสี่ยวหลงก็เต้นระรัวด้วยความยินดี! ซากโบราณสถานเผ่ามังกรโบราณอยู่แถวนี้เอง! จ้าวซู่สังเกตเห็นปฏิกิริยาของหวงเสี่ยวหลงจึงเอ่ยถามขึ้น "นายน้อย ท่าน...?" หวงเสี่ยวหลงหัวเราะออกมา "ซากโบราณสถานเผ่ามังกรโบราณน่าจะอยู่แถวๆ นี้แหละ!" อยู่แถวนี้! เมื่อพวกต้วนเหรินได้ยินเช่นนั้น การเคลื่อนไหวของพวกเขาก็ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะถูกแทนที่ด้วยความตื่นเต้นยินดี พวกเขารู้ดีว่าหากหวงเสี่ยวหลงไม่มั่นใจ เขาจะไม่มีทางพูดออกมาเช่นนี้ "ไปกันเถอะ!" หวงเสี่ยวหลงทะยานขึ้นสู่ห้วงอากาศอย่างรวดเร็ว บินไปตามทิศทางที่วิญญาณยุทธ์มังกรคู่สัมผัสได้ จ้าวซู่ ต้วนเหริน และยอดฝีมือขอบเขตนักบุญอีกสองคนรีบเร่งติดตามหวงเสี่ยวหลงไปทันที ไม่นานนัก กลุ่มของหวงเสี่ยวหลงก็มาถึงหุบเหวแห่งหนึ่ง เมื่อยืนอยู่บนขอบเหวแล้วมองลงไป จะเห็นทะเลหมอกหนาทึบ ภายใต้สายหมอกนั้นมีพืชพรรณรูปร่างแปลกตาเติบโตอยู่ตามผนังหุบเหวเป็นระยะ "คุณชายหวง ซากโบราณสถานเผ่ามังกรโบราณอยู่ที่ก้นเหวนี้งั้นหรือ?" ต้วนเหรินชะโงกหน้าลงไปมองด้วยความอยากรู้อยากเห็น หุบเหวนี้ดูไม่ลึกเท่าไหร่ อย่างมากก็แค่สองถึงสามร้อยเมตร สภาพแวดล้อมโดยรอบเงียบสงบยิ่งนัก "มีความเป็นไปได้สูงว่าซากโบราณสถานจะอยู่ข้างล่าง" หวงเสี่ยวหลงพยักหน้า โดยไม่พูดพร่ำทำเพลง เขากระโดดลงจากหน้าผา ปล่อยให้ร่างร่วงหล่นลงสู่ก้นเหว จ้าวซู่และคนอื่นๆ กระโดดตามลงไปเช่นกัน หุบเหวนี้ไม่ลึกจริงๆ เพียงประมาณสามร้อยเมตร เท้าของพวกเขาก็สัมผัสถึงพื้นดิน ก้นเหวเป็นทุ่งหญ้าสีเขียวขจี มีลำธารสายเล็กๆ ยาวประมาณสิบจั้งไหลพาดผ่านทุ่งหญ้าไปยังอีกส่วนของหุบเหว น้ำในลำธารใสสะอาดจนมองเห็นก้นธารที่ตื้นเขิน รอบลำธารมีมวลไม้ ดอกไม้ป่า และต้นไม้ขึ้นเป็นหย่อมๆ ทุกอย่างสามารถมองเห็นได้หมดเพียงชั่วพริบตาเดียว ความสงสัยปรากฏขึ้นในดวงตาของทุกคน 'ซากโบราณสถานเผ่ามังกรโบราณอยู่ที่นี่จริงหรือ?' แต่ละคนต่างแผ่สัมผัสจิตวิญญาณออกไปโดยรอบ แต่กลับไม่พบร่องรอยใดๆ ที่เกี่ยวข้องกับเผ่ามังกรโบราณเลย ในขณะที่คนอื่นๆ กำลังมองไปรอบๆ ด้วยความงุนงง หวงเสี่ยวหลงกลับเดินไปยังริมลำธารสายเล็กนั้น เมื่อเห็นการกระทำของหวงเสี่ยวหลง ต้วนเหรินก็เดินตามมาที่ริมลำธาร ความจริงก่อนหน้านี้พวกเขาใช้สัมผัสจิตวิญญาณตรวจสอบลำธารไปแล้วและไม่พบสิ่งผิดปกติใดๆ ลำธารนี้ตื้นมาก น้ำที่ใสกระจ่างเผยให้เห็นทุกอย่างด้านล่าง มีปลาและกุ้งตัวเล็กๆ ว่ายวนอยู่ข้างใน พร้อมกับพืชน้ำที่พริ้วไหวตามกระแสธาร ทันใดนั้น หวงเสี่ยวหลงก็ฟาดฝ่ามือลงบนผิวน้ำ ลำแสงเจิดจรัสพุ่งวาบขึ้นมาจากใต้น้ำ ในขณะเดียวกัน กลิ่นอายมังกรอันทรงพลังก็แผ่กระจายออกมา ราวกับว่ามันสืบทอดมาจากยุคบรรพกาล ปกคลุมทุกคนที่อยู่ในที่แห่งนั้น คำว่าตกตะลึงยังน้อยไป เมื่อแสงจ้าจางหายไป ทุกคนก็เห็นหลุมดำขนาดเท่าผู้ใหญ่สองคนปรากฏขึ้นเหนือลำธารสายเล็ก การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของหลุมดำทำให้ทุกคนประหลาดใจอีกครั้ง แต่ในขณะที่ทุกคนยังจมอยู่ในความตกตะลึง หลุมดำนั้นก็เริ่มหดเล็กลงอย่างช้าๆ "เข้าไปกันเถอะ!" หวงเสี่ยวหลงตะโกนเรียกสติทุกคน พร้อมกับกระโดดเข้าไปในพื้นที่หลุมดำเป็นคนแรก จ้าวซู่และเฟิงหยางกระโดดตามเข้าไปติดๆ โดยไม่ลังเล ต้วนเหรินและยอดฝีมือนักบุญอีกสองคนสบตากันครู่หนึ่งก่อนจะกระโดดตามเข้าไปเช่นกัน เพียงครู่เดียวหลังจากทั้งหกคนกระโดดเข้าไป หลุมดำก็หดตัวเล็กลงแล้วเลือนหายไป สภาพแวดล้อมกลับคืนสู่ความเงียบสงบดังเดิม อย่างไรก็ตาม หลังจากกลุ่มของหวงเสี่ยวหลงหายเข้าไปในหลุมดำได้ไม่นาน ก็มีกลุ่มคนมาปรากฏตัวที่ขอบเหว หากจ้าวซู่อยู่ที่นี่เขาจะต้องตกใจอย่างแน่นอน เพราะกลุ่มคนเหล่านี้ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นเฉินเทียนฉี เจ้าตำหนักประตูอสูรและบรรดาผู้ใต้บังคับบัญชา เฉินเทียนฉีผู้สวมชุดคลุมไหมสีดำสนิท มีลวดลายสีดำจางๆ ที่หางตา เอ่ยขึ้น "เจ้าบอกว่ากลิ่นอายมังกรมาจากข้างล่างเหวนี้งั้นหรือ?" กู่เหวิน หนึ่งในผู้ดูแลพื้นที่ที่อยู่ด้านหลังเฉินเทียนฉีก้าวออกมากล่าว "ขอรับ ท่านประมุข ผู้น้อยอยู่ในบริเวณนี้ในเวลานั้นพอดี จึงสัมผัสได้อย่างชัดเจน กลิ่นอายมังกรนั้นมาจากข้างล่างหุบเหวนี้จริงๆ!" เฉินเทียนฉีพยักหน้า "หวังว่าครั้งนี้คงไม่พลาดอีกนะ" เป็นเวลากว่าครึ่งปีแล้วที่พวกเขาเข้ามาในป่าต้นกำเนิดแห่งนี้ เรียกได้ว่าพวกเขาค้นหาแทบทุกตารางนิ้ว มีหลายครั้งที่พวกเขาคิดว่าพบซากโบราณสถานเผ่ามังกรโบราณแล้ว แต่สุดท้ายก็กลับกลายเป็นความว่างเปล่า "ลงไปกัน" เฉินเทียนฉีกล่าวจบก็พุ่งลงจากขอบเหว บรรดาผู้ดูแลพื้นที่ประตูอสูรกระโดดตามลงไปทันที เมื่อกลุ่มของเฉินเทียนฉีลงมาถึงก้นเหว แต่ละคนต่างไม่สามารถปิดบังความผิดหวังบนใบหน้าได้หลังจากมองไปรอบๆ เมื่อดูจากภายนอก ที่นี่ก็ดูเหมือนจะไม่ใช่ทางเข้าซากโบราณสถานเผ่ามังกรโบราณอีกเช่นเคย ในขณะที่ผู้ดูแลพื้นที่คนอื่นๆ กำลังผิดหวัง เฉินเทียนฉีกลับจ้องมองไปยังพื้นที่เหนือลำธารสายเล็ก เขาสัมผัสได้ถึงแรงกระเพื่อมที่แผ่วเบาของความบิดเบี้ยวทางมิติซึ่งแตกต่างจากบริเวณโดยรอบ เห็นได้ชัดว่ามียอดฝีมือขอบเขตนักบุญเพิ่งจะควบคุมมิติแถวนี้ เฉินเทียนฉีรวมสมาธิแผ่สัมผัสจิตวิญญาณไปยังบริเวณที่มีแรงกระเพื่อมนั้น หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ชกหมัดออกไปที่จุดเหนือลำธารสายเล็กนั้นทันที เช่นเดียวกับที่เกิดขึ้นกับหวงเสี่ยวหลงก่อนหน้านี้ ลำแสงเจิดจ้าพุ่งทะยานขึ้นไปนับพันจั้งเหนือผิวน้ำ พร้อมกับกลิ่นอายมังกรอันทรงพลังที่พุ่งทะลุขึ้นสู่ท้องฟ้า จากนั้นหลุมดำแบบเดียวกันก็ปรากฏขึ้นตรงหน้ากลุ่มของเฉินเทียนฉี เมื่อเห็นหลุมดำปรากฏขึ้นเหนือลำธาร บรรดาผู้ดูแลพื้นที่คนอื่นๆ ต่างตกตะลึง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นความยินดี หรือว่าจะเป็นที่นี่...?! แต่ในพริบตาต่อมา หลุมดำก็เริ่มหดตัวลง "ทุกคนเร็วเข้า เข้าไป!" เฉินเทียนฉีตะโกนสั่งพร้อมกับกระโดดนำเข้าไปในหลุมดำ คนอื่นๆ ที่เพิ่งได้สติรีบกระโดดตามเข้าไปทีละคน ภายในเวลาเพียงสองอึดใจ หลุมดำก็หายวับไป ไม่นานหลังจากเฉินเทียนฉีหายเข้าไป ก็มีกลุ่มคนอีกหลายกลุ่มพุ่งตรงมาจากทิศทางต่างๆ เห็นได้ชัดว่าพวกเขาถูกดึงดูดด้วยกลิ่นอายมังกรที่แผ่ออกมาจากหลุมดำก่อนหน้านี้ เมื่อคนเหล่านี้มาถึง ต่างก็กระโดดลงไปที่ก้นเหว เช่นเดียวกับที่เฉินเทียนฉีทำ พวกเขาสังเกตเห็นแรงกระเพื่อมของมิติที่แปลกประหลาดเหนือลำธาร ดังนั้นจึงมีคนจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ที่เข้าไปทางหลุมดำนั้น โดยรวมแล้วมีมากกว่าสิบกลุ่มจากขุมกำลังต่างๆ ที่เข้าไปได้ และในบรรดากลุ่มเหล่านี้ มีหลี่โม่หลินและยอดฝีมือจากวิหารเทพเจ้ารวมอยู่ด้วย ทางด้านกลุ่มของหวงเสี่ยวหลง หลังจากกระโดดเข้ามาในพื้นที่หลุมดำ ร่างของพวกเขาก็หมุนคว้างอย่างควบคุมไม่ได้อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตกลงบนพื้นราบที่กว้างใหญ่ รอบๆ พื้นราบเป็นเทือกเขาที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา สิ่งแรกที่ดึงดูดความสนใจของหวงเสี่ยวหลงคือต้นไม้บนภูเขาเหล่านั้น มันเป็นต้นไม้ที่สูงใหญ่เสียดฟ้าอย่างยิ่ง ที่ขอบของที่ราบมีเมืองขนาดใหญ่ตั้งอยู่ ดูคล้ายกับมังกรยักษ์ที่หมอบนิ่งอยู่บนที่ราบ แผ่ซ่านกลิ่นอายมังกรอันทรงพลังออกมาจนเต็มพื้นที่ "เมืองมังกร!" จ้าวซู่โพล่งออกมา ต้วนเหรินและคนอื่นๆ ต่างงุนงง "เมืองมังกร?" มีข่าวลือว่าในยุคบรรพกาล เผ่ามังกรได้สร้างเมืองมังกรขึ้นเพื่อให้สมาชิกในเผ่าอยู่อาศัย ชื่อเสียงของเมืองมังกรนั้นโด่งดังพอๆ กับเมืองวิญญาณที่เพิ่งปรากฏขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ ความจริงแล้วมันอาจจะโด่งดังยิ่งกว่าเมืองวิญญาณของราชาภพภูมิเสียด้วยซ้ำ ในยุคบรรพกาล เผ่าพันธุ์มนุษย์มีกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่หกองค์ โดยมีกษัตริย์นักบุญยืนอยู่บนจุดสูงสุด แต่นั่นเป็นเพียงตัวแทนของเผ่าพันธุ์มนุษย์เท่านั้น ผู้นำของเผ่ามังกรในยุคบรรพกาลหรือจักรพรรดิมังกรนั้นทรงพลังและแข็งแกร่งอย่างยิ่ง แม้แต่กษัตริย์นักบุญก็ยังไม่กล้าท้าทายบารมีของเขา "ไปกันเถอะ!" หวงเสี่ยวหลงบินไปข้างหน้า มุ่งหน้าสู่เมืองมังกรที่ขอบที่ราบด้วยความเร็วสูงสุด จ้าวซู่และคนอื่นๆ ติดตามไปอย่างใกล้ชิด ใช้เวลาไม่นานหวงเสี่ยวหลงก็มาถึงหน้าประตูเมืองมังกร เมืองโบราณเช่นเมืองมังกรและเมืองวิญญาณนั้นถูกปกป้องด้วยค่ายกลและข้อห้ามหลายชั้น มีเพียงการเข้าทางประตูเมืองหลักเท่านั้นที่ปลอดภัย อย่างไรก็ตาม ในขณะที่หวงเสี่ยวหลง จ้าวซู่ ต้วนเหริน และคนอื่นๆ กำลังจะผ่านประตูเมือง ประตูเมืองมังกรก็เปล่งแสงเจิดจ้า เผยให้เห็นมังกรกระดูกยักษ์ขวางทางพวกเขาอยู่ กลิ่นอายแห่งความตายน่าสยดสยองเข้าปกคลุมกลุ่มคนทันที เมื่อมองไปยังมังกรกระดูกโบราณที่ยาวกว่าร้อยจั้งตัวนี้ สีหน้าของทุกคนต่างก็เคร่งเครียดขึ้นมา หลังจากนักรบมังกรตายไป ยอดฝีมือเผ่ามังกรบางคนจะใช้เคล็ดลับวิชาเพื่อสกัดพวกเขาให้กลายเป็นมังกรกระดูกอันเดดเพื่อเฝ้าสถานที่สำคัญของเผ่ามังกร และมังกรอันเดดที่อยู่ตรงหน้าพวกเขานี้แผ่ซ่านบรรยากาศที่น่าสะพรึงกลัวออกมา เป็นมังกรกระดูกอันเดดที่อยู่ในระดับขอบเขตนักบุญลำดับที่สิบขั้นปลายสูงสุด ความน่ากลัวของมังกรกระดูกอันเดดระดับขอบเขตนักบุญลำดับที่สิบขั้นปลายสูงสุดนั้น จ้าวซู่รู้ซึ้งเป็นอย่างดี