Chapter 142: ความก้าวหน้า ในเมืองหนองน้ำ ภายในวิลล่าที่ค่อนข้างหรูหรา ไรเซนกำลังนอนอยู่บนเตียงโดยมีคนรักของเขานอนกอดก่ายอยู่ข้างกาย โดยปกติแล้วขุนนางมักได้รับอนุญาตให้มีภรรยาได้เพียงคนเดียวในคราวเดียว ซึ่งเป็นกฎที่สืบทอดมาจากกฎหมายเก่าแก่ของอาณาจักร อย่างไรก็ตาม ขุนนางสามารถมีคนรักได้หลายคน ไรเซนมีคนรักอยู่หลายแห่ง และเขาก็เก็บหนึ่งในนั้นไว้ที่เมืองหนองน้ำเพื่อแวะเวียนมาหาความสำราญยามใดที่อารมณ์พาไป หลังจากจุดสูงสุดผ่านพ้นไป เขาก็เข้าสู่ช่วงพักสงบ เขานอนอยู่บนเตียงโดยมีหญิงสาวแสนสวยอยู่ในอ้อมแขน แต่ทว่าความรู้สึกไม่สบายใจยังคงตกค้างอยู่ในใจของเขา 'สมาคมกะโหลกไม่ได้ส่งนักฆ่าไปจัดการกับโรนินหรอกหรือ? ทำไมถึงผ่านไปนานขนาดนี้โดยไม่มีข่าวคราวจากเมืองป่าภูเขากันนะ?' อัศวินฟิลตันเป็นคนนำจดหมายไปส่งด้วยตัวเอง และก็เป็นฟิลตันคนเดิมที่นำคำตอบกลับมา 'หรือว่าการลอบสังหารจะล้มเหลว?' ทันทีที่เขานึกถึงความเป็นไปได้นี้ ไรเซนก็รีบปัดตกไป หากสมาคมกะโหลกตั้งใจจะลอบสังหารโรนินจริงๆ พวกเขาจะต้องส่งสมาชิกหลักไปอย่างแน่นอน เท่าที่ไรเซนรู้ แม้สมาคมกะโหลกจะมีสมาชิกหลักไม่มากนัก แต่ทุกคนล้วนมีความแข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อ เมื่อสมาชิกหลักลงมือ โอกาสสำเร็จในการลอบสังหารย่อมสูงลิ่ว โดยเฉพาะเมื่อเป้าหมายเป็นเพียงมือใหม่หัดขับอย่างโรนินที่เป็นแค่อัศวินระดับต้นเท่านั้น ไรเซนนึกเหตุผลที่จะทำให้พวกเขาล้มเหลวไม่ออกเลย 'อืม ด้วยสภาพอากาศที่มีน้ำแข็งและหิมะมากในช่วงนี้ อีกทั้งเมืองป่าภูเขายังตั้งอยู่ห่างไกล เป็นไปได้ว่าสมาคมกะโหลกแค่ยังไม่เลือกเวลาลงมือในตอนนี้' ไรเซนสรุปถึงความเป็นไปได้ที่สมเหตุสมผลกว่า ท้ายที่สุดแล้ว ข้อความที่ฟิลตันนำกลับมาบอกเพียงแค่ว่าสมาคมกะโหลกจะลงมือ แต่ไม่ได้ระบุว่าจะลงมือเมื่อใด "ท่านคะ ท่านกำลังคิดอะไรอยู่หรือคะ?" หญิงสาวในอ้อมแขนถูไถใบหน้ากับแผงอกของเขาพลางครางเบาๆ มือเล็กๆ ของเธอเลื่อนต่ำลงไปอีกครั้ง ดึงความสนใจของไรเซนกลับมาสู่ปัจจุบัน เขาบีบสะโพกเธอแน่นและหัวเราะ "อะไรกัน ยังไม่พออีกหรือ?" "ครั้งนี้ ฉันอยากลองอะไรที่ต่างออกไปค่ะ~" ในขณะที่ไรเซนกำลังเสพสุข โรนินกลับกำลังเอนหลังพิงหัวเตียง พลางรอคอยให้ถึงเวลาเที่ยงคืนอย่างเงียบเชียบ วันนี้คือวันที่ 14 ธันวาคม ตามกฎการเช็คอินประจำเดือน วันนี้เขาจะสามารถรับ 'แพ็กเกจของขวัญอบอุ่นหัวใจ' ประจำเดือนรอบที่สองได้ เมื่อตัวอักษรปรากฏขึ้นตรงหน้า โรนินก็รู้ว่าเวลาที่รอคอยมาถึงแล้ว เขาเปิดหน้าต่างสถานะ (Attribute Panel) ด้วยความตื่นเต้น: [เลเวล]: 3-อัศวินระดับสูง (280/300); 3-จอมเวทระดับสูง (400/400) [แต้มสถานะ]: 31 [พลังงานแก่นแท้]: 1187 แพ็กเกจของขวัญอบอุ่นหัวใจรอบที่สองมอบแต้มสถานะให้เขา 25 แต้ม เมื่อรวมกับสิ่งที่สะสมมาตลอดสองสามวันที่ผ่านมา ตอนนี้โรนินมีแต้มสถานะถึง 31 แต้ม ซึ่งมากเกินพอสำหรับการก้าวข้ามขีดจำกัด 'ในที่สุดฉันก็เลเวลอัพได้สักที!' โรนินรู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก อัศวินทองแดงและมหาจอมเวท ไม่ว่าตำแหน่งใดตำแหน่งหนึ่งก็ล้วนมีน้ำหนักในโลกใบนี้ทั้งสิ้น ลองดูวิกกินส์เป็นตัวอย่างสิ ความหวังในการก้าวข้ามจากอัศวินระดับสูงของเขานั้นริบหรี่เต็มที และเมื่อต้องสูญเสียขาไป โอกาสเหล่านั้นก็มลายหายไปตลอดกาล ทว่าโรนินในวัยเพียงสิบเจ็ดปีกลับมาถึงจุดนั้นแล้ว เขาไม่รอช้า ทุ่มแต้มสถานะทั้งหมด 20 แต้มลงไปที่เลเวลอัศวิน เมื่อแถบความคืบหน้าเต็ม ตัวอักษรบนหน้าต่างสถานะก็เปลี่ยนไปก่อน [เลเวล]: 4-อัศวินทองแดง (0/800); 4-มหาจอมเวท (0/1200) ทันใดนั้น แสงสีทองแดงก็วาบผ่านผิวหนังของเขา นี่คือสัญญาณบ่งบอกถึงการที่อัศวินก้าวข้ามจากระดับสูงขึ้นสู่ระดับทองแดง ผ่านแสงนั้น โรนินรู้สึกราวกับว่าเขาสามารถมองทะลุผิวหนัง เนื้อ อวัยวะภายใน และกระดูกของตัวเองได้ ในเวลาเดียวกัน โรนินสัมผัสได้ว่าพละกำลังทางกายภาพของเขาได้รับการเสริมสร้างขึ้นอย่างมาก ผิวหนังและกล้ามเนื้อดูเหมือนจะถูกชุบแข็งขึ้น วินาทีนั้น ผลกระทบของการก้าวข้ามสู่ระดับมหาอำนาจใหม่ก็ซัดเข้าสู่ประสาทสัมผัสของเขา ตั้งแต่ร่างกายไปจนถึงจิตวิญญาณ เขารู้สึกราวกับตัวเองกำลังลอยขึ้นสู่ก้อนเมฆ ราวกับสามารถมองลงมายังโลกทั้งใบได้ ความรู้สึกนี้ช่างน่าอัศจรรย์ยิ่งนัก 'ได้ยินมาว่าอัศวินทองแดงมีผิวหนังที่ทนทานมาก' โรนินยกมือขึ้นสำรวจฝ่ามือของตน ภายนอกดูเหมือนจะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง เขาหยิบมีดเล่มเล็กจากโต๊ะแล้วกรีดลงบนนิ้วเบาๆ มันไม่สามารถทำลายผิวหนังหรือทำให้เลือดออกได้ 'พลังป้องกันของฉันแข็งแกร่งขึ้นเล็กน้อยแน่นอน แต่ก็ยังจำกัดมาก มันหยุดคมดาบจริงๆ ไม่ได้หรอก' การกรีดเบาๆ ด้วยมีดอาจทำลายผิวหนังไม่ได้ แต่ถ้าออกแรงมากกว่านี้ก็ยังทำได้อยู่ดี ไม่ต้องพูดถึงการปะทะกันอย่างรุนแรงในสนามรบจริง อย่างไรก็ตาม การฟื้นฟูพละกำลังและจิตวิญญาณที่เพิ่มขึ้นนั้นเป็นเรื่องจริงโดยสิ้นเชิง หลังจากอัศวินถึงจุดสูงสุดของระดับสูง พวกเขาต้องใช้ปราณรบเพื่อชุบแข็งเนื้อและเลือดเพื่อให้บรรลุการเลื่อนระดับ หากต้องการเลื่อนจากทองแดงไปสู่เงิน พวกเขาต้องใช้ปราณรบชุบแข็งอวัยวะภายใน และจากเงินไปสู่ทอง พวกเขาต้องชุบแข็งกระดูก ทั้งสามขั้นตอนนี้จึงถูกเรียกว่า "ร่างกายเหล็กกล้า" การฝึกฝนด้วยความช่วยเหลือจากคัมภีร์ปราณรบจะช่วยเร่งกระบวนการชุบแข็งให้เร็วขึ้นได้ ลูรันเคยให้คัมภีร์ปราณรบของตระกูลอู๋ซานแก่เขา แต่โรนินไม่จำเป็นต้องใช้ของแบบนั้น สิ่งที่เขาต้องทำมีเพียงแค่การเพิ่มแต้ม เส้นลมปราณรบจะก่อตัวขึ้นโดยอัตโนมัติภายในร่างกายของเขา และเนื้อหนัง อวัยวะภายใน รวมถึงกระดูกจะดูดซับพลังงานเพื่อทำการเสริมความแข็งแกร่งด้วยตัวเอง โรนินเพ่งสมาธิไปที่พื้นที่มานาของเขา แม้การก้าวข้ามสู่มหาจอมเวทจะไม่มีแสงสีทองแดงเหมือนกับอัศวิน แต่โรนินสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าพื้นที่มานาของเขาขยายตัวขึ้นกว่าครึ่ง! ตอนนี้เขาสามารถกลั่นพลังเวทได้มากขึ้นมหาศาล และจำนวนคาถาที่เขาสามารถร่ายได้ก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก เขาลากนิ้ววาดลวดลายเวทสำหรับทักษะ 'ระเบิดเพลิง' ระดับสามกลางอากาศ และพบว่าหลังจากเลื่อนระดับแล้ว ความเร็วในการร่ายคาถาก็ไวขึ้นเล็กน้อย ทำให้ร่ายได้ง่ายกว่าเดิมมาก เมื่อโรนินเชี่ยวชาญทักษะการต่อสู้และเวทมนตร์ระดับสี่ทั้งหมดแล้ว ทางเลือกในการต่อสู้ของเขาจะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล ถึงตอนนั้น หากเขาต้องเผชิญหน้ากับนักฆ่าที่ชื่อเงาอีกครั้ง เขาจะสามารถจัดการพวกมันได้อย่างรวดเร็ว 'เพียงแต่แต้มสถานะที่ต้องการในครั้งต่อไปมันดูสูงเกินไปหน่อย...' การจะเลื่อนระดับอีกครั้ง เขาต้องสะสมแต้มสถานะรวมถึง 2,000 แต้ม หากคำนวณจากแต้ม 139 แต้มที่ได้รับในแต่ละเดือน เขาต้องใช้เวลาถึงสิบห้าเดือนกว่าจะถึงระดับเงิน 'อ่า ประมาณหนึ่งปีกว่า... ฟังดูแล้วก็ไม่ได้ช้าขนาดนั้นใช่ไหมล่ะ?' โรนินเกาหัว อัศวินทองแดงที่เร็วที่สุดยังต้องใช้เวลาสองถึงสามปีกว่าที่จะเลื่อนสู่ระดับเงิน อัตราความก้าวหน้าของเขาถือเป็นอัจฉริยะในหมู่มวลอัจฉริยะแล้ว หากเขาบ่นว่านี่ช้า คนอื่นคงอยากจะฆ่าเขาหากได้รู้เข้า 'เลเวลอัศวินต้องการเพียง 800 แต้ม น้อยกว่ามหาจอมเวทถึง 400 แต้ม บางทีการให้ความสำคัญกับการเพิ่มแต้มให้เลเวลอัศวินก่อนน่าจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด' แน่นอนว่านั่นไม่ใช่ข้อกำหนดตายตัว หากจำเป็น เช่น ในเวลาที่ต้องเรียนคาถาที่ใช้พลังเวทหรือพลังจิตวิญญาณจำนวนมาก โรนินก็สามารถแบ่งแต้มไปเพิ่มที่เลเวลจอมเวทได้เสมอ 'ในเมื่อก้าวข้ามขีดจำกัดมาได้แล้ว ไม่รู้ว่าริดเดอร์เป็นอย่างไรบ้างที่หมู่บ้านดินเทา?' ริดเดอร์เป็นอัศวินระดับสูงมาตั้งแต่ถูกอัญเชิญมา และการที่เขาไม่สามารถเลื่อนระดับได้ก็เพราะถูกจำกัดด้วยเลเวลของโรนินเอง บัดนี้ ข้อจำกัดนั้นไม่มีอีกต่อไปแล้ว 「หมู่บ้านดินเทา」 ริดเดอร์กำลังเตรียมตัวพักผ่อน ทว่าจู่ๆ รัศมีสีทองแดงก็ปะทุออกมาจากร่างกายของเขา เขาตกใจอยู่ครู่หนึ่ง แต่ไม่นานก็เข้าใจทันที "ดูเหมือนท่านจะเป็นผู้ก้าวข้ามขีดจำกัดแล้ว" ในเสี้ยววินาทีนั้น ความสามารถของเขาก็ได้รับการเสริมพลัง ในเวลาเดียวกัน เศษเสี้ยวของความทรงจำเริ่มผุดขึ้นและฉายผ่านจิตใจของเขาอย่างรวดเร็ว มันรวมถึงคัมภีร์ปราณรบ ทักษะการต่อสู้ใหม่ๆ และเหตุการณ์บางอย่างในอดีต 'ปีศาจฝันร้าย?' ก่อนหน้านี้เขาจำได้เพียงว่าตนเป็นผู้บัญชาการสูงสุดของกองทัพสำรวจเพลิง แต่ตอนนี้ ภาพการต่อสู้ต่างๆ ได้ถูกเพิ่มเติมเข้ามาในความทรงจำของเขา และดูเหมือนศัตรูของเขาจะเป็นตัวตนที่เรียกว่า 'ปีศาจฝันร้าย' 'เป็นชื่อที่แปลกประหลาดจริงๆ' นอกจากนั้น เศษเสี้ยวความทรงจำใหม่ยังมีฉากที่เขานำทัพออกรบอีกสองสามฉาก แต่ก็ไม่มากนัก หลังจากริดเดอร์รวบรวมข้อมูลทั้งหมดได้ เขาก็ใช้ประโยชน์จากพลังงานที่เอ่อล้นเริ่มทำการฝึกฝน โดยหมุนเวียนพลังตามวิถีจากคัมภีร์ปราณรบที่เพิ่งได้รับมาใหม่นั่นเอง