บทที่ 338 เริ่มต้นสงคราม แจ็คเดินก้าวเท้าหนักๆ ลงบนพื้นทางเดินขณะที่เขาเดินจ้ำอ้าวไปตามทาง เขาเพิ่งจะเตรียมตัวเข้านอนหลังจากวางแผนการทุกอย่างไว้เรียบร้อยแล้ว "เรื่องอะไรกันที่สำคัญถึงขนาดต้องเรียกประชุมในเวลานี้ และทำไมต้องเป็นตอนนี้ด้วย" เขาคิดอย่างหัวเสีย นี่ไม่ใช่แค่การประชุมระหว่างเหล่าผู้นำธรรมดาๆ โมนาบอกเขาอย่างชัดเจนว่านี่เป็นการประชุมเฉพาะสี่ตระกูลใหญ่เท่านั้น ซึ่งหมายความว่าไม่มีเหล่าแม่ทัพหรือผู้บัญชาการสูงสุดเข้าร่วมด้วย เหมือนกับว่าเป็นเรื่องที่พวกเขาไม่ต้องการให้คนพวกนั้นล่วงรู้ เรื่องนี้เป็นเรื่องหายาก และครั้งเดียวที่แจ็คเคยถูกเรียกมาประชุมแบบนี้คือตอนที่พวกเขาตัดสินใจเชิญเขาให้มานั่งร่วมโต๊ะผู้นำ ทำให้กลุ่มสามตระกูลใหญ่กลายเป็นสี่ตระกูลใหญ่ ในที่สุด โมก็นำเขามาตามทางเดินก่อนจะหยุดลงหน้าห้องของตระกูลซันด์ฮิลด์ เมื่อเธอผลักประตูบานหนาออกไป ก็เห็นอีกสองคนนั่งรออยู่ก่อนแล้ว ห้องที่พวกเขาใช้นั้นค่อนข้างหรูหราและกว้างขวาง โดยมีห้องย่อยแยกออกไปหลายห้อง แต่ละห้องถูกออกแบบมาให้แตกต่างกันเล็กน้อยเพื่อให้เข้ากับสไตล์ของแต่ละคน แจ็คกวาดสายตามองไปรอบๆ ห้อง แม้ว่าผังห้องจะเหมือนกับของเขา แต่มันดูแตกต่างไปจากห้องของเขาอย่างสิ้นเชิง ของตกแต่งส่วนใหญ่ดูเหมือนมาจากยุคเก่า นอกจากนี้บนผนังยังมีภาพวาดของสัตว์ร้ายขนาดใหญ่ที่มีชายเพียงคนเดียวจัดการพวกมันได้ 'ขยะไร้ค่า' อย่างที่แจ็คมักเรียกมัน วางกระจัดกระจายอยู่บนโต๊ะและลิ้นชัก ถึงอย่างนั้นแจ็คก็จำเป็นต้องทำตาม เขาจึงนั่งลงที่โต๊ะกลมขนาดใหญ่ที่ดูเหมือนจะออกแบบมาสำหรับยี่สิบคน แต่กลับมีเพียงแค่สี่คนเท่านั้นที่อยู่ที่นี่ แน่นอนว่านี่หมายความว่าพวกเขานั่งห่างกันพอสมควร แต่แจ็คก็ชอบแบบนี้อยู่แล้ว "ในฐานะผู้อาวุโสที่สุดในกลุ่ม ฉันจะเป็นคนเริ่มการประชุมเอง" โมนาพูด แม้ว่าเธอจะดูไม่แก่เลยก็ตาม เบอร์นี่ดูเหมือนคนอายุห้าสิบกว่าๆ และแจ็คเองก็เพิ่งจะเข้าสู่วัยสามสิบต้นๆ แจ็คคิดมาตลอดว่าโมนาอายุพอๆ กับเขา แต่ตอนนี้เธอกลับประกาศว่าเธอแก่กว่า เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าเธอใช้วิชาอาคมประเภทไหนถึงได้ดูอ่อนเยาว์เช่นนี้ เมื่อคิดดูแล้ว เธอก็แต่งตัวเหมือนแม่มดจริงๆ แม้แต่ในเวลากลางดึกแบบนี้ เธอยังแต่งกายด้วยชุดสีดำสนิทพร้อมหมวกทรงแหลมและผ้าคลุมหน้า 'ยัยคนบ้านี่ใส่นอนหรือไงเนี่ย?' เธอลุกขึ้นจากที่นั่งขณะพูดกับคนอื่นๆ "ฉันมั่นใจว่าพวกคุณทุกคนรู้ดีว่าทำไมฉันถึงคิดว่าจำเป็นต้องเรียกประชุมในครั้งนี้ แต่ที่เรียกมาก็เพื่อความแน่ใจว่าเราทุกคนมีความเห็นตรงกัน" 'หึ พวกเขารู้อยู่แล้วสินะว่าเรื่องอะไร พวกเขาแอบทำอะไรลับหลังฉันอยู่หรือเปล่าเนี่ย?' แจ็คคิด "เรามาที่นี่เพื่อพูดคุยเกี่ยวกับตระกูลเบลด" 'พวกนั้นอีกแล้ว... นี่มันเสียเวลาชัดๆ เราควรจะจัดการกับเพียวต่างหาก โธ่เอ๊ย อย่างน้อยฉันอาจจะได้รู้อะไรเกี่ยวกับพวกนั้นบ้างล่ะนะ' "เราต้องทำให้แน่ใจว่าทุกตระกูลและทุกกลุ่มย่อยของเราได้รับข้อความนี้ ห้ามใครไปยุ่งกับนักเรียนที่ชื่อควินน์ ทาเลน ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม หรือพยายามสืบเสาะว่าเขาได้มอบหนังสือความสามารถให้กับตระกูลไหน" "เธอว่ายังไงนะ?" แจ็คตะโกนพลางผุดลุกขึ้นจากที่นั่ง "อา ฉันเดาว่านายคงไม่อยู่ในตอนนั้นสินะ" โอเว่นตอบ "ฉันจำได้ว่านายออกจากห้องไปตอนนั้น เด็กคนที่ชนะการต่อสู้กับผู้ใช้พลังมัลติพลายเออร์ กลายเป็นว่าเขาและพลังที่เป็นเอกลักษณ์ของเขานั้นอยู่ภายใต้การคุ้มครองของตระกูลเบลด" "ใช่" เบอร์นี่กล่าวพลางพยักหน้าโดยกอดอกไว้บนพุงอันใหญ่โตของเขา "เราทุกคนได้ยินแล้ว 'โซ่ตรวนที่ถูกจองจำมานานหลายศตวรรษ จะถูกทำลายลงโดยเหล่าเบลด' และเราทุกคนก็เข้าใจดีว่าเขาหมายถึงอะไร" อีกสามคนพยักหน้าเห็นพ้องกันหมด มีเพียงแจ็คคนเดียวที่ไม่รู้อะไรเลย เขาไม่ได้มีประวัติศาสตร์อันยาวนานเกี่ยวกับผู้ใช้พลังมาตั้งแต่จุดเริ่มต้นของเวลา ตระกูลและพลังของเขาเพิ่งจะถูกค้นพบหลังจากยุคดัลกิ เขาไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับความหมายของรหัสบ้าๆ นี่ และเขาก็เริ่มรู้สึกหงุดหงิดมากขึ้นเรื่อยๆ ที่ไม่มีใครยอมบอกข้อมูลกับเขา สิ่งที่เขาเข้าใจชัดเจนคือ พวกเขากำลังสั่งคนเกือบทุกคนไม่ให้แตะต้องควินน์ ทาเลน ทั้งหมดนี้เป็นเพราะความเชื่อมโยงของเขากับตระกูลเบลด และดูเหมือนเขาเองก็ไม่ได้รับข้อยกเว้นจากกฎข้อนี้เช่นกัน 'แผนการของฉัน... มันพังหมดแล้ว!' เขาจำเป็นต้องทำอะไรสักอย่าง ถ้าเขาต้องการได้ความสามารถลึกลับนั้นมา ตอนนี้คนอื่นๆ คงจะคอยจับตาดูเขาที่ฐานทัพตลอดเวลา คงเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะทำอะไรโดยที่พวกเขาไม่รู้ แม้จะมีเส้นสายก็ตาม เขาไม่อยากทำแบบนี้ แต่มันเป็นสิ่งเดียวที่เขาสามารถทำได้ "ควินน์ไม่น่าจะเกี่ยวข้องกับพวกเบลดได้นะ" แจ็คกล่าว "เพราะฉันมั่นใจว่าเขาอยู่กับพวกเพียว" เกิดความเงียบขึ้นครู่หนึ่งระหว่างคนทั้งสาม ก่อนที่พวกเขาทั้งหมดจะหัวเราะออกมาพร้อมกันในเวลาต่อมา "เป็นไปไม่ได้หรอก เพียวกับตระกูลเบลดมันเหมือนสีขาวกับสีดำ พวกเขาไม่มีวันมองตากันติดในโลกปัจจุบันหรอก" โมนาตอบ "แต่ฉันพูดความจริงนะ ถ้าไม่เชื่อ เดี๋ยวฉันจะลากตัวควินน์มาที่นี่เดี๋ยวนี้แล้วเค้นเอาความจริงจากเขาเอง!" "พอได้แล้ว!" เบอร์นี่พูดพร้อมทุบกำปั้นลงบนโต๊ะ "ไม่ได้ยินที่พวกเราเพิ่งพูดไปหรือไง? ห้ามใครไปยุ่งกับเด็กนั่น รวมถึงนายด้วย แจ็ค เราเห็นต่างกันหลายเรื่องนะ แจ็ค..." "เรื่องนั้นนายพูดถูกแล้วล่ะ" โอเว่นพึมพำ เมื่อได้ยินดังนั้น เบอร์นี่เหลือบมองโอเว่นด้วยหางตา ก่อนจะส่ายหัวแล้วพูดต่อ "แต่เรื่องนี้เราเห็นตรงกัน ถ้าพยายามแตะต้องเด็กคนนั้นแม้แต่นิดเดียว เราจะทำทุกวิถีทางเพื่อหยุดนาย" ตระกูลเบลดพวกนี้เป็นใครกันถึงสามารถสร้างความหวาดกลัวและความสามัคคีระหว่างขุมกำลังที่ทรงพลังทั้งสามได้ ทั้งที่ในขณะเดียวกันก็ดูเหมือนจะไม่มีอำนาจอะไรเลยเมื่อพูดถึงเรื่องทางทหาร มันไม่สมเหตุสมผลเลย "ก็ได้" แจ็คพูดพลางนั่งลงที่เดิม หลังจากนั้นการประชุมก็จบลงอย่างรวดเร็ว แม้ว่าพวกเขาจะกำชับแจ็คอีกครั้งว่าทางทหารต้องไม่รู้เรื่องนี้ และเตือนเขาเรื่องอย่าไปยุ่งกับเด็กนั่น มือของเขาถูกมัดไว้หมดแล้ว หากเป็นเพียงหนึ่งในตระกูลใหญ่ที่สั่งเขา เขายังอาจจะเสี่ยงเผชิญหน้า แต่ถ้าทั้งสามตระกูลร่วมมือกันล่ะ? ตระกูลของเขาคงไม่แกร่งพอและไม่มีทางรอดชีวิตแน่ แจ็คมั่นใจในความแข็งแกร่งของตระกูลเขา เมื่อเวลาผ่านไปเขาได้รวบรวมพลังที่แข็งแกร่งและผู้คนมากมายมาไว้ข้างกาย และจุดเด่นของตระกูลเขาก็คือ ความสามารถของพวกเขาล้วนปรับเปลี่ยนได้หลากหลาย ในขณะที่คนอื่นๆ มีเพียงพลังที่ทรงพลังอย่างเดียว ในความคิดของเขา แจ็คได้จัดให้ตระกูลของเขาเป็นขุมกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดในปัจจุบัน แม้จะเหนือกว่ากองทัพ แต่ก็ยังไม่เพียงพอที่จะเริ่มทำสงคราม โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีพวกดัลกิคอยจับตาดูความเคลื่อนไหวอยู่ อย่างไรก็ตาม การคิดถึงความแข็งแกร่งของตระกูลทำให้เขานึกถึงอีกเรื่อง พวกเขาทุกคนต่างกลัวตระกูลเบลดอย่างเห็นได้ชัด พวกเขาคอยบอกไม่ให้เขาไปยุ่งกับควินน์ แต่สิ่งที่ไม่ได้ห้ามคือการไปยุ่งกับตระกูลเบลดเอง หากเขากำจัดพวกนั้นได้ เขาก็จะได้ขึ้นครองอำนาจแทนโดยธรรมชาติ คนอื่นๆ อาจจะกลัวสิ่งที่เกิดขึ้นในอดีต แต่พวกเขาก็ไม่รู้ความแข็งแกร่งที่แท้จริงของแจ็คเช่นกัน เขาเลือกที่จะสู้กับตระกูลเดียวดีกว่าสู้กับสามตระกูลที่แข็งแกร่ง และเขายังจะได้พลังที่พวกเบลดมี รวมถึงพลังแห่งเงามืดด้วย นั่นคือข้อดีเพียงอย่างเดียวของพลังของแจ็ค ไม่ว่าเขาจะเอาชนะตระกูลไหน พลังของพวกเขาจะถูกผนวกเข้ากับเขาโดยพื้นฐาน แม้ว่าพวกเขาจะไม่ยอมเข้าร่วมก็ตาม เพราะเขาสามารถแย่งชิงมันมาด้วยกำลัง "ตระกูลเบลดงั้นเหรอ... มาดูกันว่าพวกแกจะน่ากลัวแค่ไหนเชียว" แจ็คพร้อมแล้วที่จะทำสงคราม