Chapter 336 เงาปีศาจ เกิดเหตุพลิกล็อกครั้งใหญ่ขึ้นในสนามประลอง ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดมาก่อน หนึ่งในตัวเก็งจากนักเรียนปีหนึ่งถูกโค่นลง และที่เลวร้ายไปกว่านั้นคือคนอื่น ๆ ไม่สามารถแม้แต่จะมองเห็นด้วยซ้ำว่าเขาทำได้อย่างไร "เป็นไปไม่ได้!" เบอร์นี่กล่าวขณะลุกขึ้นจากที่นั่ง พร้อมกับทุบลงที่ข้างพนักเก้าอี้ด้วยความโมโห ชั่วพริบตาเดียวจุดที่เขาฟาดลงไปก็เกิดเปลวไฟลุกท่วม ก่อนจะมอดไหม้จนกลายเป็นเถ้าถ่านในทันที น่าทึ่งที่เปลวไฟนั้นดับลงอย่างรวดเร็วโดยไม่ลามไปเผาทั้งเก้าอี้ "ใจเย็นหน่อย!" ออสการ์สั่ง เบอร์นี่มักจะเป็นคนหัวร้อนไร้สติอยู่เสมอ และออสการ์ก็รู้ดีว่าการพนันครั้งนี้เป็นความคิดที่แย่ อย่างไรก็ตาม แม้แต่ออสการ์เองก็ไม่คิดว่าผลลัพธ์สุดท้ายจะเป็นเช่นนี้ เขาจึงปล่อยให้มันดำเนินต่อไป "นายไม่เห็นหรือไง?" เบอร์นี่พูด "ไอ้เด็กนั่น ไม่ใช่แค่ชนะ แต่มันไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วนบนตัวเลยด้วยซ้ำ" แน่นอนว่าคนอื่น ๆ ก็สังเกตเห็นเรื่องนี้เช่นกัน การที่จะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นได้ การต่อสู้ภายในโดมนั้นคงไม่ใช่การต่อสู้อันสูสีแน่ ๆ โดมเงานั่นไม่ทรงพลังจนเหลือเชื่อ ก็คงสร้างขึ้นมาเพื่อปิดบังพลังที่แท้จริงของเด็กหนุ่มจากสายตาคนอื่น ร่างกายของแจ็คสั่นเทา แต่มันไม่ใช่เพราะความโกรธ หากแต่เป็นความปิติยินดี พลังลึกลับที่สามารถทัดเทียมกับตระกูลระดับสูง แต่กลับไม่ได้สังกัดอยู่กับหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ นี่คือโอกาสทองสำหรับเขา ไม่ว่าจะต้องทำอย่างไร เขาจะต้องครอบครองพลังนี้ให้ได้ อย่างไรก็ตาม มันมีปัญหาเล็กน้อยที่เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะกลายมาเป็นอุปสรรค นั่นก็คือการพนัน แจ็คเป็นหนึ่งในคนที่ไม่ได้คัดค้านตอนทำข้อตกลง ซึ่งหมายความว่าโอเว่นมีสิทธิ์เป็นคนเลือกนักเรียนเข้าตระกูลก่อน ไม่มีทางที่นักเรียนคนไหนจะปฏิเสธข้อเสนอจากหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ได้ บางทีเขาอาจจะมีวิธีกล่อมเด็กนั่นก็ได้ เมื่อจบกิจกรรมนี้ เขาจะติดต่อไปยังคนอื่น ๆ ที่หอคอยของเขาเพื่อสืบหาทุกอย่างเกี่ยวกับเด็กหนุ่มที่ถูกเรียกว่า 'เด็กต้องสาป' คนนี้ "เอาล่ะ ผมต้องขอบอกเลยว่าผมคิดว่าผมมีอนาคตที่สดใสรออยู่ข้างหน้าแน่ ๆ" โอเว่นกล่าวพร้อมกับหัวเราะ ออสการ์มองไปยังนักเรียนที่ยืนอยู่กลางสนามประลองอีกครั้ง 'ดูเหมือนว่าฉันคงต้องคุยกับพวกที่ฐานที่สองหน่อยแล้ว ทำไมถึงปล่อยปละละเลยจนไม่สังเกตเห็นอะไรแบบนี้ได้ ช่างเกินความเข้าใจของฉันเสียจริง... ช่างเถอะ ควินน์ ทาเลน ฉันจะคอยจับตาดูเธอไว้' เสียงเชียร์ในสนามประลองดังยาวนานกว่าปกติ ผู้คนมักจะชื่นชอบสิ่งที่คาดเดาไม่ได้เสมอ น่าตื่นเต้นที่จะได้จินตนาการว่าพลังใหม่และความประหลาดใจนี้จะทำอะไรได้บ้าง ขณะที่ยืนอยู่ตรงกลาง ควินน์มองลงไปที่มัลติพลายเออร์และเริ่มนึกย้อนกลับไปถึงสิ่งที่เกิดขึ้นตอนที่เขากาง 'ห้วงเงา' (Shadow void) ออกมา แม้ว่าห้วงเงานั้นจะบดบังสายตาของคนอื่น แต่ควินน์ก็ไม่สามารถใช้พลังโลหิตได้ มีโอกาสสูงที่สกิลอิทธิพลจะใช้กับเขาไม่ได้ และถ้าทำแบบนั้นเขาคงต้องเผยให้ทุกคนเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นหลังการต่อสู้ ซึ่งเป็นความเสี่ยงที่เขายังรับไม่ได้ อย่างไรก็ตาม สิ่งที่มัลติพลายเออร์ไม่รู้ก็คือ เขาไม่ใช่คนเดียวที่ออมมือมาตลอดการต่อสู้ ขณะที่ร่างแยกหลายร่างพุ่งเข้าใส่ ควินน์หลับตาลงชั่วขณะและเริ่มนึกถึงเกมบล็อก เสียงที่แผ่วเบาที่สุด การเคลื่อนไหวที่เล็กน้อยที่สุด เขาสามารถมองเห็นการโจมตีเหล่านั้นได้ทันทีที่พวกมันเริ่มขยับ มัลติพลายเออร์เองก็ทำแทบจะเหมือนกัน โดยใช้ร่างแยกโจมตีจากหลายทิศทาง และถึงแม้จะมีถึงสิบสองร่าง แต่พื้นที่ที่สามารถใช้โจมตีได้นั้นมีจำกัด ทั้งสิบสองร่างพุ่งเข้ามาหาเขา เขาสามารถเห็นอาการกระตุกเล็กน้อยที่หัวไหล่ของร่างแรก เขาจึงโจมตีทันทีที่เห็นการขยับเพียงนิดเดียวและร่างแรกก็ร่วงลงไป ควินน์ใช้ทุกส่วนของร่างกาย ทั้งขาและแขน เขาบล็อก หลบ และเปิดช่องให้ร่างแยกเหล่านั้นโจมตีกันเอง ทุกอย่างเกิดขึ้นด้วยความเร็วที่ไม่เคยถูกใช้มาก่อนในแมตช์นี้ "เฟ็กซ์มีความหลากหลายมากกว่านี้ตอนที่ฉันสู้กับเขาด้วยเส้นด้ายพวกนั้น" เขาพูดขณะซัดร่างแยกตัวหนึ่ง "พลังของวอร์เดนแข็งแกร่งกว่านี้เยอะ" เขากล่าวขณะเตะร่างแยกอีกตัว "และอสูรระดับราชาตัวนั้นก็เร็วกว่านี้หลายเท่าตัวนัก" เขาพูดขณะต่อยเข้าที่ท้องของร่างแยกตัวสุดท้าย ทั้งสิบสองร่างถูกจัดการจนหมด เหลือเพียงร่างเดียวที่อยู่ห่างออกไปตรงขอบสนาม "ฉันต้องสร้างเพิ่ม" มัลติพลายเออร์พูด แต่พลังงานของเขากำลังจะหมดลง มันไม่มีเวลาให้ฟื้นฟูเพราะพลังของควินน์นั้นรุนแรงพอที่จะจัดการร่างแยกเหล่านั้นได้ในการโจมตีเพียงครั้งเดียว มันเป็นสิ่งที่มัลติพลายเออร์ไม่เคยเผชิญมาก่อน ในขณะที่เขาเริ่มกระบวนการแยกร่าง เขารู้สึกถึงบางสิ่งที่แปลกประหลาดกำลังโอบรัดแขนและขาของเขา เมื่อเขามองลงไป เขาก็เห็นมือสีม่วงเข้มหลายข้างกำลังจับยึดแขนขาของเขาเอาไว้ "นี่มันอะไรกัน? ทำไมฉันถึงแยกร่างไม่ได้?" เขาพูดด้วยความตกใจ ควินน์คาดไว้อยู่แล้ว เงาของเขามีความสามารถในการชะลอเวลาของสิ่งที่มันสัมผัส และเนื่องจากวิธีที่พลังของมัลติพลายเออร์ทำงานในตอนนี้ มันจึงใช้เวลานานเหลือเกินกว่าจะแยกร่างตัวเองได้ ด้วยเหตุนี้มัลติพลายเออร์จึงเริ่มแตกตื่น เขาอาศัยเพียงสกิลของตัวเองในการเคลื่อนที่จากร่างหนึ่งไปอีกร่างหนึ่งมาโดยตลอด ด้วยความลนลาน เขาจึงไม่ได้ตระหนักว่าหากเขารวบรวมสมาธิและใช้กำลังทั้งหมดที่มีเพื่อสะบัดเงาพวกนี้ออกไป เขาก็น่าจะทำได้ แต่เขากลับพยายามแยกร่างซ้ำแล้วซ้ำเล่าโดยที่มันดูเหมือนจะไม่ได้ผลเลย สุดท้ายเขาก็สามารถสะบัดแขนขวาออกไปได้ เมื่อเริ่มสงบสติอารมณ์และเริ่มคิดได้อย่างเป็นระบบ [MC 20/100] แต่ก็เปล่าประโยชน์ เพราะมีมืออีกหลายข้างพุ่งเข้าใส่เขาทันที จับยึดเขาและกดไว้กับผนังของห้วงเงาอีกครั้ง "ฉันควรจบเรื่องนี้ในการโจมตีเดียว" ควินน์กล่าวเมื่อเห็นว่าแต้ม MC ของเขาเหลือน้อยเต็มที ขณะยืนอยู่ตรงหน้ามัลติพลายเออร์ตัวจริง ในที่สุดเขาก็สามารถใช้สกิลที่คุ้มค่าได้ เขาเหยียบเท้าลงบนพื้น ปล่อยให้พลังงานพลุ่งพล่านขึ้นมา เขาง้างมือหนึ่งข้างกลับไปและสะบัดหมัดออกไปอย่างระเบิดพลัง 'กระแทกค้อน!' (Hammer strike) ท่ากระแทกค้อนปกติถูกใช้ออกไป หมัดจมลงไปที่เกราะหน้าอกตรงกลางพอดี ในเกือบจะทันที เปลือกตาของมัลติพลายเออร์ก็เริ่มปิดลง และเขาก็หมดสติไป "ฉันว่านายไม่เคยโดนอัดหนักขนาดนี้มาก่อนสินะ?" ควินน์คิดเมื่อตระหนักว่าอีกฝ่ายพ่ายแพ้ด้วยหมัดเดียว สกิลห้วงเงาถูกยกเลิก และชื่อของผู้ชนะก็ถูกประกาศออกไป "เชื่อได้ไหมเนี่ย นั่นคือควินน์จากห้องเราจริง ๆ เหรอ ปกติเขาไม่ได้เป็นคนอ่อนแอหรอกเหรอ?" นักเรียนในห้องของเดลต่างประหลาดใจ อย่างไรก็ตาม บางคนเริ่มกังวล "นี่ นายเคยแกล้งเขา กับปีเตอร์ไม่ใช่เหรอ รีบไปขอโทษเถอะเพื่อน" "อะไรนะ นายคิดว่าเขาจะจำได้เหรอ?" พวกเขาเพิ่งได้เห็นคนคนหนึ่งจัดการระดับ 8 ได้ นักเรียนส่วนใหญ่ที่อยู่ในห้องของเดลยังเลเวลไม่ถึงห้าเลยด้วยซ้ำ และทันใดนั้น ทุกคนที่เคยเมินเฉยหรือพูดจาดูถูกเขาต่างก็รู้สึกหวาดกลัว "อืม บางทีเขาอาจจะไม่ใช่ผู้พัฒนาสายเลือด (Blood evolver) อย่างที่คิด" เนทกล่าว พลางสังเกตว่าไม่มีสกิลออร่าสีแดงปรากฏให้เห็นเลยแม้แต่นิดเดียว แต่ก็มีสัญญาณบางอย่างที่น่าสับสน เขาเห็นทั้งการเตะ ต่อย และก้าวพริบตา ซึ่งทั้งหมดเป็นทักษะที่ผู้พัฒนาสายเลือดเคยแสดงให้เห็น "ช่างเถอะ นายก็แค่เป็นอีกคนที่ทำให้ฉันรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาได้" เมื่อการต่อสู้จบลง เหล่านักเรียนถูกนำตัวออกจากแพลตฟอร์มและรีบไปที่ด้านข้างเพื่อรับการดูแลฉุกเฉินจากทีมแพทย์ที่เตรียมพร้อมอยู่ หลังจากผ่านไปไม่กี่นาที มัลติพลายเออร์ก็ฟื้นขึ้นมา ปรากฏว่าอาการบาดเจ็บของเขาไม่หนักหนานัก และเกราะของเขาก็ช่วยดูดซับแรงกระแทกจากหมัดไว้ได้เกือบทั้งหมด แม้ว่าจะมีอาการบาดเจ็บภายในอยู่บ้างแต่เขาก็จะได้รับการรักษาในภายหลัง เขาไม่เคยถูกอัดแรงขนาดนี้มาก่อน และด้วยความหวาดกลัวต่อทุกสิ่งที่เกิดขึ้น เขาจึงสลบไป ก่อนที่จะเริ่มกิจกรรมชุดถัดไป จะมีการสัมภาษณ์ผู้เข้าร่วมแข่งขันคั่นรายการ พวกเขาสัมภาษณ์ทีละคนจนกระทั่งถึงสองคนที่ทุกคนตั้งตารอมากที่สุด นั่นคือผู้เข้าร่วมแมตช์ที่ห้า คนแรกที่ถูกสัมภาษณ์คือผู้แพ้ที่พลิกล็อกของแมตช์นี้ มัลติพลายเออร์ พวกเขานั่งอยู่ข้างสนามประลองข้างม้านั่งซึ่งมีแพทย์และผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ กำลังได้รับการรักษาอยู่เบื้องหลัง นักข่าวหญิงอยู่ที่นั่นพร้อมกับไมโครโฟน ในขณะเดียวกัน โดรนคู่หูของเธอก็กำลังบันทึกภาพทุกอย่างเพื่อฉายให้ทุกคนเห็นบนหน้าจอขนาดใหญ่ "ก่อนอื่นต้องบอกเลยว่าคุณโชว์ฝีมือได้สุดยอดมากในวันนี้ และผลลัพธ์ที่ออกมาก็สร้างความประหลาดใจให้กับพวกเราทุกคนมาก หลายคนคิดว่าคุณจะชนะ ดูเหมือนทุกอย่างจะไปได้สวยจนกระทั่งจุดหนึ่ง หลังจากที่ห้วงเงานั่นถูกสร้างขึ้น ช่วยบอกเราได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นในนั้น หรือคุณพอจะจำอะไรได้บ้าง?" นักข่าวถาม การหวนนึกถึงภาพความทรงจำในที่มืดมิดนั้นไม่ใช่เรื่องน่ารื่นรมย์นัก และความช็อกจากการพ่ายแพ้ยังคงส่งผลต่อเขาอย่างหนัก เขาจึงตอบอย่างเชื่องช้า "ใช่...ผมจำสิ่งที่เกิดขึ้นข้างในได้ มือ..." "มือเหรอ?" นักข่าวพูดด้วยสีหน้าสับสน "มันมีมือเต็มไปหมดเลย พวกมันคว้าตัวผม จากทุกทิศทาง แล้วผมก็ขยับตัวไม่ได้ มือสีดำเหมือนเงาพวกนั้น แล้วตอนนั้นเองที่เขาโจมตีปิดฉากใส่ผม" เมื่อได้ยินคำพูดนี้จากห้องผู้บรรยาย ดวงตาของแจ็คแทบจะถลนออกมาจากเบ้า 'เขาพูดว่าอะไรนะ มือเงาสีดำเหรอ?' คำพูดเหล่านั้นปลุกความทรงจำหนึ่งขึ้นมาสำหรับเขา ตอนที่เขาเคยไปที่ฐานทัพที่สอง นั่นเป็นความทรงจำที่เขาไม่มีวันลืม เขาอับอายและถูกหยามเหยียดตอนที่นักเรียนสองคนนั้นได้รับการช่วยเหลือจากองค์กรเพียว (Pure) มีคนสองคนที่เข้ามายุ่งและขวางทางเขา หลังจากเหตุการณ์นั้น เขาได้สั่งให้องครักษ์สองคนยื่นรายงาน เคนนี่เล่าถึงชายแปลกหน้าที่ดูเหมือนจะควบคุมเงาได้เข้าต่อสู้กับเขา ไม่เพียงเท่านั้น ยังมีการพูดถึงมือที่เป็นหนึ่งในสกิลรวมถึงสิ่งอื่น ๆ ด้วย ตอนนี้เมื่อเขาคิดทบทวนดูอีกครั้ง รายละเอียดมันตรงกับรายงานที่เคนนี่องครักษ์ของเขาให้มาเกือบจะสมบูรณ์แบบ พลังที่ใช้ในตอนนั้นกับพลังที่ใช้ในตอนนี้คือสิ่งเดียวกัน สิ่งนี้ทำให้เขาสรุปได้เรื่องเดียวเกี่ยวกับควินน์ 'มันทำงานให้กับองค์กรเพียว!!!'