บทที่ 1078 อสุรกายหนอนกับต้นไม้พึ่งพิง แปลโดย Xephiz แก้ไขโดย Aelryinth ฉู่เฟิงต่อเนื่องด้วยการปลดปล่อยความเย็นออกมา นับเป็นฝีมือที่ได้ผลดีเป็นอย่างยิ่งต่ออสุรกายสายพันธุ์พืช ความต้านทานของธาตุน้ำแข็งต่อธาตุพืชเป็นความรู้พื้นฐานที่เหล่านักเรียนทุกคนต้องเรียนรู้ตลอดช่วงเก้าปีแห่งการศึกษาเวทมนตร์ กระนั้น ธาตุไฟกลับร้ายกาจต่อธาตุพืชยิ่งกว่า เมื่อฉู่เฟิงฝ่าเข้าไปยัง “วิญญาณต้นไม้ดำ” ที่ถูกฉู่หนิงเซียวแช่แข็ง เขาก็ได้เห็น “ผู้บัญชาการวิญญาณต้นไม้ดำ” ตามที่ฉู่หนิงเซียวกล่าวถึง ผู้บัญชาการวิญญาณต้นไม้ดำดูแปลกประหลาด มันอาศัยอยู่กลางทะเลสาบ ทั่วทั้งสระน้ำสีดำมีฟองอากาศขนาดมหึมาลอยผุดขึ้นมาอย่างน่าขยะแขยง ตรงกลางลำต้นของผู้บัญชาการมีปากที่คล้ายมนุษย์แต่กว้างกว่ามาก กิ่งก้านอันน่าพรั่นพรึงแผ่ออกมาเหมือนแขนเล็บของอสุรกายแห่งภูเขา เมื่อฉู่เฟิงเดินเข้าไปใกล้ เขาจึงได้สังเกตเห็นว่าต้นไม้ต้นนี้กำลังกอด “หมีสีเทายักษ์” อยู่… หมีตัวนี้สูงราวหกเมตร มีเปลวไฟสีเทาหุ้มห่อทั่วร่าง จะรู้ได้เลยว่ามันไม่ใช่สัตว์รับใช้ธรรมดา แต่ผู้บัญชาการวิญญาณต้นไม้ดำได้ทิ่มแทงหมีด้วยกิ่งไม้นับไม่ถ้วน ทิ้งรูโหว่เลือดไหลพรั่งพรูออกมาเป็นน้ำพุลงสู่ทะเลสาบ! เลือดที่หกลงไปเปลี่ยนเป็นสีดำในทันที ฉู่เฟิงกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว ทะเลสาบนี้ไม่ได้เต็มไปด้วยน้ำ แต่เป็นเลือดที่เน่าเปื่อย! ผู้บัญชาการวิญญาณต้นไม้ต้องสังหารสิ่งมีชีวิตไปกี่ตัวกัน ถึงได้ก่อตัวเป็นทะเลสาบเลือดขนาดมหึมาเช่นนี้ ผู้บัญชาการวิญญาณต้นไม้ดำอยู่ในภาวะเตือนภัย ไม่นานมันก็รู้ตัวถึงการปรากฏตัวของฉู่เฟิง แม้เขาจะซ่อนตัวอยู่ริมทะเลสาบ มันปล่อยเสียงคำรามด้วยความโกรธพร้อมเผชิญหน้า แม้ต้นไม้จะไม่มีตาหรือใบหน้า ฉู่เฟิงก็ยังรับรู้ถึงความหิวโหยและความโหดร้ายของมันได้ชัดเจน ราวกับว่าสิ่งมีชีวิตที่ยังหายใจล้วนเป็นอาหารของมัน เนื้อสดชุ่มฉ่ํา เสียงครวญครางของเหยื่อ และเลือดที่ไหลรินลงสู่แอ่ง… “พยายามจะเรียกพวกของเจ้าหรือ” ฉู่เฟิงยิ้มเมื่อเห็นผู้บัญชาการวิญญาณต้นไม้ดำยังคงคำรามไม่หยุด ผู้บัญชาการวิญญาณต้นไม้ดำคิดว่าตนมองไม่เห็น จึงไม่รู้เลยว่าพวกสมุนทั้งหมดถูกฉู่หนิงเซียวแช่แข็งกลายเป็นรูปปั้นแล้ว เมื่อสมุนไม่มีแม้แต่ตัวเดียวมาตอบสนองการเรียกหา ผู้บัญชาการวิญญาณต้นไม้ดำจึงไม่มีทางเลือกนอกจากจัดการกับผู้บุกรุกด้วยตนเอง มันกางกิ่งก้านออกและกระชากเข้าหาฉู่เฟิงราวกับแส้! “ต้นไม้เมล็ดพันธุ์เดียว ดันเอาแต่สังหารสิ่งมีชีวิตจนเลือดท่วมทะเลสาบเช่นนี้ บิดามารดาของเจ้าคงผิดหวังในตัวเจ้ามากสินะ” ฉู่เฟิงหลอกตัวหลบหลีกกิ่งก้านด้วยความคล่องตัว อยู่ดีๆ ฉู่เฟิงก็หายไปเฉยๆ เหลือเพียงเงาที่ผู้บัญชาการวิญญาณต้นไม้ดำจ้องหมายด้วยกิ่งก้าน! เขาคลานไปยังอีกทางหนึ่งอย่างเงียบเชียบ ฉู่เฟิงเหยียบพื้น แล้วเงาดำมหึมาก็แผ่คลุมบริเวณนั้น ท้องฟ้าอันมืดมนกลับมืดสนิททันที และความมืดคลานไต่แผ่ไปทั่ว! มานานแล้วที่ฉู่เฟิงไม่ได้ใช้ขอบเขต “ร่างจันทราอันคับคั่ง” ความเข้มข้นของพลังความมืดในพื้นที่นี้ได้เสริมความแข็งแกร่งให้คาถาเงาของฉู่เฟิงอย่างมาก ผู้บัญชาการวิญญาณต้นไม้ดำไม่มีตา หมายความว่ามันไม่ได้ใช้สายตาในการรับรู้ที่ตั้งของศัตรู กระนั้น ภายในขอบเขต “ร่างจันทราอันคับคั่ง” การเคลื่อนไหวของฉู่เฟิงเป็นดั่งเงาที่ไร้ร่องรอย แม้ผู้บัญชาการจะรู้ว่าฉู่เฟิงอยู่ที่ใด กิ่งก้านของมันก็ยังติดตามตำแหน่งเขาได้ลำบาก! “เงายักษ์… เดี๋ยวก่อน ไม่ต้องใช้ก็ได้!” ฉู่เฟิงกำลังจะใช้คาถาอยู่แล้ว แต่เขาก็ตบหน้าตัวเองทันที ผู้บัญชาการวิญญาณต้นไม้ดำเคลื่อนไหวไม่ได้อยู่แล้ว จึงไม่จําเป็นต้องใช้คาถาจับยับ! “กรงเล็บฟ้าฟาด!” ฉู่เฟิงไม่เสียเวลากับผู้บัญชาการวิญญาณต้นไม้ดำต่อ เขาใช้คาถาธาตุฟ้าอันทรงพลังทันที สายฟ้าสีเข้มลงมาจากท้องฟ้ามืดครึ้ม ทั้งสะพรึงกลัวและเจิดจรัส ฟ้าผ่าที่เกรี้ยวกราดแยกเป็นเส้นโค้งหลายสาย กลายเป็นกรงเล็บปิศาจที่เลื่อยคว้านกิ่งก้านส่วนบนของผู้บัญชาการวิญญาณต้นไม้ดำ! สายฟ้าพุ่งพล่านแตกกระจายไปทั่ว ที่ทำให้ฉู่เฟิงแปลกใจคือ การโจมตีที่รุนแรงเช่นนี้กลับเจาะรูเล็กๆ บนร่างผู้บัญชาการวิญญาณต้นไม้ดำเพียงเท่านั้น ดูเหมือนจะไม่ก่อความเสียหายร้ายแรงใดๆ ให้มันเลย “ดูเหมือนจะยังต้องใช้ไฟ!” เมื่อรู้ว่าคาถาธาตุฟ้าใช้ไม่ได้ผลต่อผู้บัญชาการวิญญาณต้นไม้ดำ ฉู่เฟิงจึงเปลี่ยนมาใช้ธาตุไฟทันที “หมัดเพลิงโปรย!” ฉู่เฟิงวาดกลุ่มดาวไฟ แต่เขาบิดให้เปลวไฟขนาดหยดน้ำกลายเป็นหมัดเพลิงที่ลุกโชน เขาเรียนรู้เทคนิคนี้จากนักส่งไฟชาวสเปน กระนั้น เขายังต้องใช้เวลามากเพื่อชํานาญมัน หากหมัดเพลิงโปรยของตัวแทนสเปนเปรียบเสมือนพายุ หมัดเพลิงโปรยของฉู่เฟิงในตอนนี้ก็มีเพียงแค่สายฝนเท่านั้น! หมัดเพลิงโปรยลงมาจากท้องฟ้า แต่หมัดกระจายไม่หนาแน่น และความเสียหายของคาถานี้ก็สูงกว่า “พิธีศพเปลวเพลิงท้องฟ้า” ไม่มากนัก กระนั้น ด้วยการฝึกฝนเพิ่มเติม ฉู่เฟิงจะสามารถใช้เวอร์ชันขั้นสูงของ “พิธีศพเปลวเพลิงท้องฟ้า” ได้อย่างแน่นอน เปลวเพลิงมีประสิทธิภาพต่อผู้บัญชาการวิญญาณต้นไม้ดำจริงๆ ทะเลสาบเลือดถูกจุดไฟ และหมัดเพลิงตกลงมาบนผู้บัญชาการวิญญาณต้นไม้ดำอย่างต่อเนื่อง ทิ้งรอยแผลลึกกว้างบนลำต้น! ผู้บัญชาการวิญญาณต้นไม้ดำโกรธแค้น น้ําในทะเลสาบเริ่มปั่นป่วน เมื่อฉู่เฟิงสงสัยว่าอาวุธโจมตีของสัตว์ร้ายจะเป็นอย่างไร เขาก็เห็นรากไม้ขนาดใหญ่และหนาขึ้นมาจากน้ําเหมือนปลาไหล! รากไม้เหล่านี้ท่วมทั้งทะเลสาบไปหมด ยังคงงอกและบิดไปมา ดูอัปมงคลและน่าพรั่นพรึง! “พระเจ้า เจ้านี่อะไรกันเนี่ย! มันไม่กลัวไฟเหรอ!” ฉู่เฟิงร้องตะโกนขึ้นมา ปล้องรากที่ใหญ่เท่าปลาไหลเลื้อยคลานฝ่าความร้อน แต่เปลวไฟไม่อาจเผาผลาญมันให้ไหม้ได้เลย รากเหล่านี้ไต่ขึ้นบกและไล่ตามฉู่เฟิง ฉู่เฟิงวิ่งพุ่งไปทั่วด้วย “กีบเลือด” อย่างน่าตกใจ ปล้องรากดูเหมือนมีระยะการไล่ล่าที่ไม่สิ้นสุด มันยังคงพรวดพราดและไล่ตามเขาต่อเนื่อง ทั้งทะเลสาบเต็มไปด้วยรากไม้ ฉู่เฟิงไม่เคยเห็นพืชที่มีรากมากมายขนาดนี้มาก่อน! ราวกับปลาไหลพันพันกำลังไล่ตามเขา ฉู่เฟิงรู้สึกว่าพวกมันค่อยๆ เข้าใกล้ เขาจึงยิงหมัดเพลิงใส่รากไปเรื่อยๆ ขณะวิ่งหนี มังกรเพลิงพุ่งเข้าใส่ราก แต่มันอ่อนแอเกินไป และถูกปล้องรากหนาติดเลือดหนาทึบกลืนกินในไม่ช้า ปล้องรากตัวหนึ่งนำหน้าที่เหลือ แค่ปลายปล้องเหลืออีกนิ้วเดียวก็จะแตะข้อเท้าของฉู่เฟิง เขากำลังจะเปลี่ยนทิศทางด้วย “เงาแห่งการหนี” แต่ก่อนที่เขาจะหายไปในเงา ปล้องรากก็ฉลาดพอที่จะรัดรอบข้อเท้าขวาของฉู่เฟิงและดึงเขาออกมา! ปล้องรากที่เหลือก็กระโจนใส่ฉู่เฟิงในพริบตาทันทีที่เขาถูกลากออกจากเงา ฉู่เฟิงนึกภาพความตายอันแสนสยองที่กำลังคลุมร่างเข้าอยู่แล้ว “ลิตเติ้ลเฟลมเบลล์ ช่วยพ่อหน่อย!” ฉู่เฟิงตะโกน ลิตเติ้ลเฟลมเบลล์ปรากฏตัวทันเวลา เธอจุด “ภัยพิบัติเพลิง” ให้ฉู่เฟิงห่อหุ้มทันที เกิดการระเบิดครั้งใหญ่ ตามด้วยเมฆรูปเห็ดเล็กๆ ลอยขึ้นไปบนฟ้า แรงสะท้านระเบิดกระหน่ําปล้องรากให้แหลกเป็นเสี่ยงๆ แต่แม้จะแตกแยกแล้ว ปล้องรากเหล่านั้นก็ยังคงบิดไปบนท้องดินราวกับว่าทุกปล้องรากเป็นสิ่งมีชีวิตตัวอิสระ... ฉู่เฟ่งมองดูอย่างถี่ถ้วนแล้วตกตะลึง นี่ไม่ใช่รากไม้ แต่เป็นหนอนกินเลือดบางชนิด! ไม่แปลกที่ปล้องรากสามารถไล่ตามเขาได้ราวกับมีตา แม้การซ่อนกายด้วย “ร่างจันทราอันคับคั่ง” ของฉู่เฟิงจะง่ายดายเพียงใด “บ้าเอ้ย นี่มันอะไรกันเนี่ย! ข้างบนดูเป็นต้นไม้ แต่รากของมันกลับเป็นแค่หนอนทั้งนั้น!” ฉู่เฟิงไม่เคยได้ยินอะไรแบบนี้มาก่อน หากเขารู้ว่าการต่อสู้จะยุ่งยากแค่ไหน เขาคงเลือกจัดการ “วิญญาณต้นไม้ดำ” เล็กๆ น้อยๆ ไปแล้ว และให้ฉู่หนิงเซียวจัดการกับมอนสเตอร์ตัวนี้แทน “รับไว้นี่!” ฉู่เฟิงโกรธเหมือนอย่างเขา เขาใช้ “ดาบเพลิง” ทันที ฉู่เฟิงไม่ได้โจมตีด้วยดาบเพลิงในทันที เขาถือดาบด้วยการควบคุมอันยอดเยี่ยมที่ลิตเติ้ลเฟลมเบลล์มอบให้! ด้วยการฟาดขึ้นมา ระลอกคลื่นเพลิงพลุ่งพุ่งและสาดเฉือนหนอนออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย หลังจากแกว่งดาบเพลิงอย่างคลุ้มคลั่งไปสักพัก ปล้องรากถูกตัดขาดเป็นเสี่ยงๆ ไฟภัยพิบัติของลิตเติ้ลเฟลมเบลล์แข็งแกร่งกว่าฉู่เฟิงต่อสู้กับ “ผู้บัญชาการ” ระดับเดียวกันได้แน่นอน บุบ บุบ บุบ... มีการเคลื่อนไหวปรากฏขึ้นใต้ทะเลสาบเลือดอีกครั้ง ปล้องรากของผู้บัญชาการวิญญาณต้นไม้ดำพุ่งขึ้นมาอีก ปริมาณไม่ต่างจากปล้องรากที่ปรากฏก่อนหน้านี้ ราวกับว่ามันไม่มีวันหมดสิ้น... ฉู่เฟิงรู้ทันทีว่าการเฉือนหนอนนั้นไร้ประโยชน์ เขาต้องหาหนทางเอาชนะ “ต้นไม้วิญญาณ”! “ปีกจรวด!” ฉู่เฟิงแปรเปลวไฟรอบกายให้เป็นขนนก จนกางปีกมหึมาสองข้างที่ดูอลังการขึ้นบนหลัง! ขนเบ่งออก ส่งแรงผลักฉู่เฟิงให้พุ่งไปข้างหน้า เขาสามารถควบคุมทิศทางการเคลื่อนที่ได้อย่างอิสระแม้จะอยู่ภายใต้แรงผลักที่มหาศาล เขายกดาบเพลิงและฟาดลงยังผู้บัญชาการวิญญาณต้นไม้ดำ ทั้งทิ้งร่องรอยเปลวไฟสว่างไสวไว้บนทะเลสาบเลือดตลอดทาง! “สิ้นซาก!” ดาบเพลิงขยายใหญ่ โตขึ้นจนยาวสิบหกเมตร เขายกดาบเหนือศีรษะก่อนจะฟาดลงด้วยความป่าเถื่อน! ภัยพิบัติเพลิงถูกตัวต้นไม้ประหลาดอย่างรุนแรง เปลวไฟแทรกซึมเข้าไปในลำต้นหนาๆ ของต้นไม้วิญญาณเฉือนมันออกเป็นสองท่อนจากยอดจรดราก ไฟอหังการพวยพุ่งและกลืนกินต้นไม้ทั้งต้น! เปลวเพลิงสีน้ำตาลลุกโชน แม้แต่ทะเลสาบเลือดก็เปลี่ยนเป็นสีแดงเพราะเปลวไฟ หนอนที่ทำหน้าที่เป็นรากของต้นไม้ลอยขึ้นมาบนทะเลสาบ มีจำนวนมากมายจนเริ่มซ้อนทับกันบนผิวน้ำ เมื่อเจ้าบ้านตาย หนอนกินเลือดกลิ้งตัวเหมือนท่อนลมที่หลุดออกจากตัว แล้วก็ตายในเวลาเพียงไม่กี่วินาที! ซากศพของพวกมันท่วมทั้งทะเลสาบเลือด คราวนี้ฉู่หนิงเซียอมาถึงพอดีได้เห็นเหตุการณ์ เธอขยะแขยงที่เห็น หากสิ่งมีชีวิตที่น่าหวาดกลัวเช่นนี้มีอยู่จริงในโลกภายนอก มันคงจะเป็นภัยคุกคามอันใหญ่หลวงต่อมนุษย์แน่ๆ ทะเลสาบเลือดคือแหล่งสารอาหารของมัน ในขณะที่หนอนมีชีวิตอยู่ร่วมกับต้นไม้แบบพึ่งพิง มันช่วยส่งผ่านพลังงานไปสู่ส่วนอื่นๆ ของ “วิญญาณต้นไม้ดำ” จนเกิดเป็นป่าแห่ง “วิญญาณต้นไม้ดำ” ขนาดมหึมา! ความคิดของผู้ประพันธ์ เอาล่ะ ผมยอมรับว่านี่เป็นการรวมมอนสเตอร์ที่เท่มากเลยทีเดียว