บทที่ 1084: ถูกทิ้งอีกครั้ง ผู้แปล: Exodus Tales บรรณาธิการ: Exodus Tales แปลโดย XephiZ แก้ไขโดย Aelryinth “ไอลีนสามารถกลับไปได้ เธอแค่ต้องมอบของที่ปล้นมาให้ แต่เราจะไม่ยกโทษให้สองคนนั้นง่ายๆ!” แจ็คตัดสินใจราวกับเป็นผู้นำ เขาตั้งใจจะช่วยเหลือเฮอร์เบิร์ต และในฐานะการแสดงความปรารถนาดีต่อไอลีนด้วย เฮอร์เบิร์ตมองไปทันทีด้วยความซาบซึ้ง เขาไม่อยากให้เกิดอะไรขึ้นกับไอลีน เขาสับสนอยู่ไม่น้อย เขาไม่เข้าใจว่าไอลีนที่ได้รับการศึกษาอย่างดีและสืบทอดตําแหน่งดัชเชสผู้ยิ่งใหญ่ จะไปติดตามพวกนอกคอกอย่างโมฟานและก่อการอื้อฉาวเช่นนี้ได้อย่างไร มันจะสร้างความอัปยศให้กับชื่อเสียงของเกรตบริเทน และผู้คนคงผิดหวังในตัวเธออย่างมาก… ที่เฮอร์เบิร์ตไม่รู้คือ ความนิยมของไอลีนพุ่งสูงขึ้นอย่างก้าวกระโดด เพียงเพราะเธอเป็นสมาชิกของแก๊งโจร เมื่อก่อนไอลีนที่พวกเขารู้จักคือดัชเชสผู้ยิ่งใหญ่แห่งประเทศ เรียบง่ายราวกับประติมากรรมที่ไร้มลทิน เธอเหมือนผลงานชิ้นเลิศที่อนุญาตให้เพียงชื่นชมจากระยะไกลเท่านั้น แต่เมื่อไอลีนเข้าร่วมกับแก๊งแฟนซ์ผู้ลี้ภัย ผู้คนได้เห็นความฉลาดและความดื้อรั้นในแบบก้าวร้าวของเจ้าหญิงไอลีน พวกเขาเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าเธอเมื่อปล้นของที่มีค่าได้สำเร็จ เหมือนเด็กหญิงตัวน้อยที่แกล้งคนอื่นสำเร็จ อารมณ์ที่เธอแสดงออกนั้นจริงใจอย่างยิ่ง ผู้คนไม่รู้สึกว่าเธอเป็นเพียงผลงานเพื่อการแสดง แต่รู้สึกใกล้ชิดกับเธอมากขึ้น และที่สำคัญที่สุด… ผู้คนรักเธอมากขึ้นเมื่อเห็นเธอลงมือช่วยเหลือเพื่อนร่วมทีมด้วยความกล้าแม้จะมีโอกาสหนี! น่าเสียดายที่เฮอร์เบิร์ตผู้ใจง่ายจะไม่เคยเข้าใจความรู้สึกของผู้คน เขาคิดเพียงว่าการกระทำอันน่ารังเกียจนั้นจะทำลายชื่อเสียงและตําแหน่งดัชเชสผู้ยิ่งใหญ่ของไอลีน! “งั้นนี้ฉันจะให้ทุกอย่าง แต่พวกเธอต้องปล่อยผู้หญิงไป ฉันสามารถช่วยพวกนายหาของมีค่าเพิ่มได้ ไม่ใช่ว่าพวกนายตามหาสมบัติหรอกเหรอ ฉันช่วยได้” โมฟานกล่าว “นายคิดจริงๆ เหรอว่าพวกเราจะเชื่อ?” แจ็คหัวเราะเสียงแหบ “อย่าพยายามเป็นวีรบุรุษ พวกเธอก็จะไม่ได้ไปอยู่ดี!” มู่นิงซวีและไอลีนก็ไม่มีเจตนาจะจากไป พวกเธอรู้ว่าผู้หญิงเหล่านี้มีความเป็นปฏิปักษ์รุนแรงต่อพวกเธอ เพราะทุกคนจ้องจะเขมือบพวกเธอ… “ฉันปลื้มใจจริงๆ ที่พวกเธอหลงใหลในตัวฉันมากขนาดนี้ ขนาดที่ฉันซาบซึ้งจนอยากร้องไห้ แต่มันไม่จำเป็น แค่หนีไปก็พอ” โมฟานกล่าวกับสาวๆ “ถ้าพวกเราเป็นคนติดกับ พวกนายจะทิ้งพวกเราเหมือนกันหรือ?” ไอลีนตอบโต้ โมฟานเงียบลงทันที แน่นอนเขาคงไม่นั่งมองเฉยๆ เขาจะต้องสอนมารยาทพวกนั้น! “แจ็ค ฉันว่ากำลังมีกลุ่มคนหนึ่งกำลังเดินทางมาทางเรา” ชรีวของทีมอียิปต์กล่าวหลังจากรู้สึกการสั่นสะเทือนผ่านพื้นดิน “ใครกัน?” แจ็คคิ้วขมวด “ดูเหมือน… พวกนั้นเป็นสมาชิกของทีมจีน” พิโนเล่รู้จักผู้นำของกลุ่ม — — บนลานกว้าง สมาชิกไม่กี่คนของทีมจีนกำลังเข้าใกล้กองทัพ เมื่อแรกพวกเขาคิดว่าคนมากมายตรงนั้นพบสมบัติอันน่าทึ่ง แต่เมื่อเข้าใกล้ยิ่งขึ้นพวกเขาตระหนักว่าคนเหล่านั้นล้อมรอบโมฟาน มู่นิงซวี และไอลีน “ถ้าพวกนายอยากช่วย ก็เข้ามาเลย เราจะไม่ปราณี!” แจ็คกล่าวด้วยความภาคภูมิใจ เย้ยหยันทีมสมาชิกจีนที่เพิ่งมาถึง สมาชิกบางส่วนจากทีมแคนาดา ฝรั่งเศส และอิตาลี เข้ามาร่วมด้วย “เราไม่ได้ตั้งใจก่อเรื่อง เรามาแค่ดูว่าเกิดอะไรขึ้น” จูจิมิงยิ้มเสียงแหบ เขาตกใจสุดขีด ทำไมประเทศที่แข็งแกร่งเหล่านี้จึงรวมตัวกันเพื่อไล่ล่าโมฟาน? เขาทำอะไรที่ทำให้พวกเขาถึงกับเดือดดาล? ทว่า จูจิมิงยังคงรู้สึกยินดี ถึงเวลาแล้วที่จะสอนบทเรียนให้โมฟานด้วยน้ำมือพวกเขา! “แล้วคนอื่นล่ะ?” แจ็คถามอีกครั้ง มู่ติงยิงตอบทันที “เราละอายที่จะสมรู้ร่วมคิดกับคนอย่างโมฟาน จัดการเขาได้ตามใจชอบ” หนานจวงนี่เงยหน้าขึ้นจ้องมองอินทรีย์สังเกตการณ์บนฟ้า เธอกระซิบกับคนอื่น “คนกำลังดูเราอยู่ ถ้าเราทิ้งพวกเขาไปจะทำลายชื่อเสียงของเรา…” หนานจวงนี่เชี่ยวชาญในการมองภาพรวม เธอรู้ว่าถ้าพวกเขาไม่ได้เผลอเข้าไปในกลุ่มนั้น ไม่มีใครจะวิจารณ์ แต่ตอนนี้ได้กลายเป็นคำถามที่ยุ่งยาก เมื่อรวมกันแล้วพวกเขาก็เป็นทีมเดียวกันที่แทนจีน ไม่เป็นไรถ้ามีความขัดแย้งส่วนตัวระหว่างพวกเขา แต่ไม่เหมาะสมที่จะแสดงออกต่อหน้าโลก! “นายกำลังบอกว่าควรสู้หรือ? ดูประเทศที่เข้าร่วมพันธมิตรสิ ถ้าพวกเราพยายามช่วยจริง พวกเราจะถูกกวาดล้างด้วย! พวกเรารู้ว่าคนจะไม่พอใจ แต่อย่างน้อยพวกเราก็ยังอยู่ในเกม นอกจากนี้ พวกเรากำลังจะเสียสมบัติที่ได้มาหมด ถ้าจะกลับมือเปล่า พวกเราจะเสียเกมต่อๆ ไปและต้องทุกข์ทรมาน! ใครจะไปแคร์ไอ้พวกโง่ เราจะบอกว่าพวกเราพยายามรักษาอันดับทีม พวกเราจะให้ตระกูลจ้างคนที่มีความสามารถมาช่วยแก้ต่าง และคนจะเข้าข้างพวกเรา” จูจิมิงถอนหายใจ หนานจวงนี่ไตร่ตรองชั่วครู่เพื่อประเมินผลได้ผลเสีย เธอก็เห็นด้วยว่าควรอยู่เฉยๆ ดีกว่า เพราะถูกต่อว่าช่วงสั้นๆ ดีกว่าเสียทุกอย่าง… — — “เดี๋ยวก่อน พวกเขาเพิ่งจะจากไปงั้นเหรอ? ฉันนึกว่าความช่วยเหลือมาถึงสักที แต่พวกเขากลับจากไปงั้นเหรอ?!” พังไหลกระหน่ำโต๊ะและลุกขึ้นยืนด้วยความโกรธ! ใบหน้าของคนอื่นๆ มืดหม่นด้วย พวกเขาทราบดีว่าเพื่อนร่วมทีมสองคนถูกล้อมโดยผู้เข้าแข่งขันประเทศอื่น แต่พวกเขาไม่ยอมช่วยเหลือเลย ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด มันก็ยังเป็นเรื่องน่าอับอายต่อประเทศ! “น่าผิดหวังจริงๆ” แม้แต่ประธานหลานเจิ้นเจิงยังเอ่ยปาก เมื่อบุคคลระดับเขาแสดงความผิดหวัง มันไม่ได้เป็นแค่ความผิดหวังอย่างง่ายๆ หัวหน้าแก๊งมู่ผู้แก่ นั่งอยู่ห่างๆ ด้วยสีหน้าหมอง ไม่ต้องได้ยินคำวิจารณ์หรือเห็นปฏิกิริยาของผู้มีอำนาจ เขาก็รู้ความหมายของการกระทำนี้ชัดเจน! ความอัปยศ หญิงสาวเป็นความอัปยศต่อแก๊งมู่! แก๊งมู่อาจไม่ใช่แก๊งที่มีศีลธรรม แต่พวกเขาทำงานหนักเพื่อรักษาภาพลักษณ์ภายนอกและได้รับชื่อเสียง มิฉะนั้นทำไมมีมนต์กล้าจำนวนมากยินดีจะรับใช้พวกเขา? การกระทำของมู่ติงยิงและหนานจวงนี่ที่หันหลังจะส่งผลให้ชื่อเสียงเสียหายอย่างรุนแรง! “เจ้า ไปหาข้าราชการที่มีความสามารถและบอกพวกเขาให้จัดการเรื่องนี้ บอกให้เน้นที่มู่ติงยิงเป็นคนคำนึงถึงสถานการณ์โดยรวม เข้าใจไหม? อย่าปล่อยให้ศัตรูใช้เป็นโอกาสโจมตีแก๊งมู่โดยอ้างว่าสมาชิกของแก๊งทอดทิ้งเพื่อนร่วมทีมเพื่อตัวเอง!” แก๊งมู่ผู้แก่เป็นจิ้งจอกแก่แก่มือไวจริงๆ เขาตระหนักทันทีว่าจะเกิดอะไรขึ้น จึงทำการจัดการทันทีเพื่อลดความเสียหาย แต่ไม่ว่าจะมีการจัดการอย่างไร ผู้คนก็ถูกชักจูงได้ง่ายเมื่อเกี่ยวกับชื่อเสียงบุคคล พวกเขาได้เห็นมู่ติงยิง จูจิมิง หนานจวงนี่ และลี่ไคฟุหันหลังกลับแล้วจากไปหลังจากถูกศัตรูขู่ พายุแห่งการสาปแช่งก็เกิดขึ้นทันทีในหมู่ผู้ชม ผู้ชมสามารถตัดสินสถานการณ์ด้วยตนเอง สิ่งที่ถูกต้องคือถูกต้อง และสิ่งที่ผิดพลาดก็จะยังคงผิด เมื่อพวกเขาเปรียบเทียบว่ามู่นิงซวีและไอลีนย้อนกลับมาเกาะติดโมฟานแม้จะมีโอกาสหนี และการที่มู่ติงยิงและลูกเรือของเธอทอดทิ้งเพื่อนร่วมทีมโดยไม่ลังเล อารมณ์ของผู้คนก็พลุ่งพล่านเหมือนคลื่น และในไม่ช้าก็ระเบิดออกมาในสนามและบ้านเกิดของพวกเขา! ภายใต้คลื่นอันยิ่งใหญ่นี้ แม้แต่บางคนที่มีสติปัญญาจะก้าวออกมาอธิบายว่าสมาชิกสี่คนนั้นทอดทิ้งเพื่อนร่วมทีมเพื่อทีมเท่านั้น เสียงของพวกเขาก็เล็กเกินกว่าจะต่อต้านคลื่นที่กำลังกลิ้งอย่างรุนแรง! แม้จะมีการสาปแช่ง แต่ก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงความจริงที่ว่าโมฟาน มู่นิงซวี และไอลีนยังคงถูกล้อมโดยศัตรู แจ็ค พิโนเล่ เมโซส์ แองเจโล่ และคนอื่นๆ เริ่มหมดความอดทน ผู้หญิงพวกนั้นก็จ้องจะเขมือบมู่นิงซวีและไอลีนด้วยความปรารถนา… — “ตอนที่ฉันปล้นพวกนาย ฉันไม่ได้โหดร้ายกับพวกนายมากนัก ส่วนเรื่องที่เกิดขึ้นกับเมโซส์ไม่นับ在内，关于我们之间的冲突…” โมฟานไม่ยอมแพ้ในการพยายามโน้มน้าวศัตรู “เฮฮา นั่นเป็นเหตุผลเพียงพอที่จะเชื่อว่าเราจะไม่ตีให้พวกนายพิการหรือ?” แจ็คหัวเราะ “ดูเหมือนว่าฉันจะไม่สามารถโน้มน้าวพวกนายได้” โทนของโมฟานเปลี่ยนเล็กน้อย “ถูกต้อง ไม่ต้องห่วงเรา เราจะพยายามไม่ฝ่าฝืนกฎเมื่อเราทำให้พวกนายพิการ” แจ็คเหลือบมองคนอื่นและยิ้ม “นายว่าไง?” “แน่นอน!” คนอื่นเห็นด้วย โมฟานเงียบ ไม่ได้พูดสักคำ แจ็คประหลาดใจเมื่อโมฟานหยุดพูดทันที “เกิดอะไรขึ้น? กลัวหรือ?” “กลัวยายแก่นายเหรอ!” โมฟานด่าและชักกำปั้นขวาไปข้างหน้า ซึ่งระเบิดเป็นเปลวไฟเมื่อปะทะกับอากาศ! เมื่อโมฟานหยุดพูด หมายความว่าเขาเตรียมตัวเข้าสู่การต่อสู้! หมัดเพลิงพุ่งไปข้างหน้า เปลวเพลิงที่รุนแรงถ่ายทอดจิตวิญญาณที่ไม่ย่อท้อในกระดูกของโมฟาน จะว่าอย่างไรถ้าพวกเขาได้เปรียบด้านจำนวน? ถ้าพวกเขาตั้งใจจะทำให้เขาพิการ พวกเขาต้องจ่ายด้วยการที่ครึ่งหนึ่งของกลุ่มพวกเขานอนราบอยู่บนพื้นในที่สุด โมฟานรับประกันได้ว่าชะตากรรมของพวกเขาจะแย่กว่าของเขา! “ไอ้เวร!” แจ็คเดือดดาล เขาไม่คาดคิดว่าโมฟานจะกล้าต่อสู้ตอบโต้ในสถานการณ์เช่นนี้ แม้แจ็คจะปฏิกริยาได้รวดเร็ว เขาก็ถูกบังคับให้เปิดใช้อุปกรณ์โล่เมื่อหมัดเพลิงในรูปแบบมังกรเพลิงที่แรงกว่ามนตราขั้นสูงพุ่งมาชนเขา! เปลวเพลิงกระแทกโล่เวทมนตร์และแผ่กระจายไปทั่วที่ น้ำผิวของแจ็คเกือบจะพุพองจากความร้อนจัด แม้ว่าการโจมตีนั้นจะไม่ได้ก่อความเสียหายให้เขา แต่เขาก็ยังโมโหสุดๆ! “นายอยากได้บาดแผลที่ไม่สามารถรักษาให้หายได้อีกกี่แห่งบนร่างกายพิการของนาย!?” หน้าของแจ็คกลายเป็นสีเย็นชา “เหินธารน้ำแข็งและหมาป่าหิมะ!” โมฟานร่ายมนต์ขั้นพื้นฐานทันที และแสงสว่างสีขาวดั่งแสงจันทร์ฉีกผืนอากาศออก โมฟานรวดเร็วอย่างยิ่งในการร่ายมนต์ขั้นพื้นฐาน แม้ว่าศัตรูจะมีมนต์จิต แต่พวกเขาก็ไม่มีโอกาสขัดจังหวะการรวบรวมพลังของโมฟาน นอกจากนี้ ไอลีนก็เป็นมนต์จิตเช่นกัน เธอได้ตั้งกำแพงวิญญาณลับๆ ปกป้องทั้งสามคนเพื่อให้การรวบรวมพลังไม่ถูกขัดจังหวะได้ง่าย! มู่นิงซวีและไอลีนเตรียมตัวสำหรับการต่อสู้มานาน พวกเธอรู้ว่าศัตรูมีจำนวนมากกว่า มู่นิงซวีจึงไม่กล้าถนอมพลังงานต่อไป เธอปลดปล่อยขอบเขตน้ำแข็งนิพพานทันที ครอบคลุมคนกว่าสิบคนในทีมศัตรูเพื่อยับยั้งพวกเขา! ความหนาวเหน็บอันทรงพลังเรียกพายุอันยิ่งใหญ่ ห่อหุ้มท้องฟ้าที่มืดมนและแม่น้ำใกล้ๆ!