บทที่ 1531 แมลงทะเลทรายเร่ร่อน แปลโดย XephiZ — — ผู้คนจากสถาบันมหาวิทยาลัยยุโรปรอคอยอยู่ในคลับหรูหรา มูไบ่งานเตรียมยาต้านพิษ ขณะนั้นไฮดี้ก็ยุ่งกับการรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับชนิดของอสูรที่อาจพบระหว่างการผจญภัย พวกเขาไม่รู้เลยว่าคณะจากสถาบันมหาวิทยาลัยยุโรปกำลังทำอะไรอยู่ บางทีพวกเขาก็อาจกำลังรวบรวมข้อมูลผ่านแหล่งของตนเองเช่นกัน “นี่คือคลับที่จัดการโดยตระกูลกอลดโรส คุณสามารถพบได้ในเมืองใหญ่ ๆ พร้อมกับเครือข่ายของพ่อมดที่เชื่อถือได้และมีความสามารถ ฉันเชื่อว่าใครสักคนจะส่งข่าวเกี่ยวกับเมดูซ่าตัวน้อยมาที่เราเร็ว ๆ นี้” เฟอร์เรโร่นั่งบนโซฟาหนัง พร้อมสูบซิก้าร ชายคนนั้นเลือกที่จะทำตัวสงบและอภิมหากาศในช่วงเวลานี้ ผู้จัดการคลับในสูททักซูตี้มาพร้อมข้อมูล “เจ้าเล็ก เราได้รับข่าวจากสมาคมเวทมนตร์有人เห็นเมดูซ่าที่เจริญเต็มที่กับเมดูซ่าตัวน้อย พวกเขาเห็นครั้งล่าสุดที่ดินบาร์โก” “เฟอร์เรโร่ก็เหมือนเคยทำให้ประทับใจ การมีอำนาจจริง ๆ ช่วยเราประหยัดปัญหาได้เยอะ ในขณะเดียวกันก็มีคนเหลือใจเหมือนแมลงที่ไม่มีหัวบินไปทั่วโดยไม่ได้ทำอะไรที่มีประโยชน์” กัลบาหัวเราะเบา ๆ เจา แมนยานเปิดแผนที่และมองที่ดินบาร์โก แล้วหัวเราะออกมาดัง ชาดพูดด้วยรอยยิ้มเย้ยแหย่ “ดินบาร์โกกว้างกว่าแปดหมื่นเมตร เราจะเริ่มหาตัวเมดูซ่าตัวน้อยจากตรงไหนกันดี? พวกเราสามารถซื้ข่าวแบบนั้นจากสหภาพนักล่าได้ง่าย ๆ” “ฮึม, อย่างน้อยดีกว่าพวกเจ้าที่ไม่รู้จะเริ่มมองจากไหน!” เฟอร์เรโร่คร่ำครวญ “ตอนนี้เราจะทำอะไรดี? ฉันกลัวที่จะดื่มน้ำเลยแล้ว เราจะถูกทิ่มแทงจนตายถ้าไม่เจอข่าวสารที่เชื่อถือได้เร็ว ๆ นี้” โซอี้ถอนหายใจ ทุกคนมีสีหน้าจือ ๆ พวกเขามาถึงไคโรเมื่อครู่ ไม่คุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมเลย มีแหล่งข้อมูลจำกัดอยู่เท่านั้น “ที่ศาลเจ้าอาทิตย์ตกดิน!” โมแฟนพลันออกมาพูดในขณะเดินเข้าห้อง ใบหน้ามีความมั่นใจเปี่ยม ทุกคนมองเขา ความรู้สึกแรกไม่ใช่การยินดีกับการพบที่ตั้งที่ใช่ แต่เต็มไปด้วยความสงสัย ทำไมศาลเจ้าอาทิตย์ตกดินต้องเป็นสถานที่ที่พวกเขากำลังมองหา? แม้ศาลเจ้านั้นจะตั้งอยู่ในดินบาร์โก แต่เขาก็ไม่ได้ชี้จุดบนแผนที่แบบสุ่มใช่ไหม? “ฮึม, อย่าแชร์ข้อมูลที่หามาจากแม่ค้าชั่วคราวในที่สุดแถวละแอ่งกับพวกเรา มันอาจทำให้เราตายได้!” เฟอร์เรโร่พูดด้วยความเย็นชา “ฉันไม่สนใจว่าพวกเธอจะเชื่อหรือไม่, ไฮดี้, เก่าเจา, กรีน… มูไบ๋, เราออกเดินทางตอนนี้แล้ว เราไม่มีเวลามาก เราต้องไปถึงศาลเจ้าอาทิตย์ตกดินในสี่วัน มีรังอสูรอยู่ใกล้เคียง ไม่ง่ายเลยที่จะลอบเข้าไป” โมแฟนสั่ง “โมแฟน, แน่ใจไหมว่ามันอยู่ที่ศาลเจ้าอาทิตย์ตกดิน?” โซอี้มองโมแฟนและถามอย่างจริงจัง “เจ้าได้ข้อมูลมาจากไหน?” “จากสหภาพนักล่า ฉันเป็นอาจารย์ล่าสัตว์หกดาว” โมแฟนตอบ “ฮา, พูดอวดอะไรก็ได้ ทำไมถึงเป็นอาจารย์ล่าสัตว์หกดาวได้? ลุงของฉันเป็นซูเปอร์เมจ แต่ก็ไม่ใช่อาจารย์ล่าสัตว์หกดาวเลย!” โซอี้ยิ้ม เธอคิดว่าโมแฟนกำลังพูดเล่น โมแฟนได้ถอดตราตั้งแต่ใส่ไว้แล้วขณะโซอี้ยังพูดอยู่ การปลอมแปลงตรานักล่าถือว่าเป็นไปไม่ได้ ดาวบนตรานั้นคือหลักฐานเดียวที่ต้องใช้ เมนเทอร์วานีเข้ามาใกล้ยิ่งขึ้นเพื่อตรวจสอบว่าโมแฟนเป็นอาจารย์ล่าสัตว์หกดาวจริงหรือไม่ หน้าตาเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด การเป็นอาจารย์ล่าสัตว์ที่ระดับนั้นไม่ได้ยากเกินไปด้วยพลังปัจจุบันของพวกเขา แต่การถึงระดับห้าดาวขึ้นไปเป็นเรื่องที่ต่างกัน คะแนนจากเควสไม่พอ พวกเขาต้องมีผลงานอื่นที่ใครทำไม่ได้เลย! โมแฟนเคยจากสี่ดาวไปหกดาวหลังจากแก้ปริศนาคำสาปจมน้ำ ไม่เช่นนั้นห้าดาวก็ยากเกินไปสำหรับเขา! “ข้อมูลนี้ได้รับการรับรองจากสหภาพนักล่าไคโร เชื่อถือได้มาก!” ผู้จัดการเก่าในสูทพูดขณะมองกระดาษที่โมแฟนถือ เฟอร์เรโร่มองผู้จัดการเก่าในสูทด้วยสายตาเย็นชา ชายคนนี้ตระหนักทันทีว่าโมแฟนไม่ใช่เพื่อนของเจ้าเล็กของเขา ทำให้เขาอยู่ในสถานการณ์อึดอัด “ถ้าเขาเป็นอาจารย์ล่าสัตว์หกดาว ไม่ควรมีปัญหา เราจะออกเดินทางเช้าวันพรุ่งนี้ หรือ… เราต้องมีอุปกรณ์ครบครบ” วานีพูด “พรุ่งนี้อะไรนะ?! เราออกเดี๋ยวนี้เลย! เมดูซ่าตัวน้อยไม่ใช่ NPC ที่รอคอยในจุดเดียว เราไม่ควรรอจนถึงเช้าวันพรุ่งนี้ ข้อมูลที่เราได้เป็นข้อมูลล่าสุด! เราควรออกเดี๋ยวนี้และจับมันก่อนมันหายไปที่อื่น!” โมแฟนอุทาน เขาตกใจกับท่าทีของคนอื่น ถ้าเมดูซ่าตัวน้อยรอจนถึงเช้าแล้วกลับไปรัง พวกเขาจะพลาดโอกาสในการได้หยดน้ำตาเมดูซ่า! “โมแฟนพูดถูก เราควรออกเดินทางเร็วที่สุด ยิ่งอยู่ใต้คำสาปนานเท่าไหร่ ความอันตรายก็ยิ่งเพิ่มขึ้น” โซอี้เห็นด้วย แม้เธอจะยังแปลกใจที่โมแฟนเป็นอาจารย์ล่าสัตว์หกดาว ระดับอาจารย์ล่าสัตว์เป็นเครื่องบ่งชี้ความสามารถอย่างชัดเจน! “ออกเดินทางเลยตอนนี้!” ชาดเห็นด้วย ชาดได้เตรียม “อสูรอูฐ” ไว้แล้ว นี่จำเป็นเมื่อเดินทางในทะเลทราย ไม่เช่นนั้นลามิอาจะตามล่าตลอดเวลา! เจเนอรัลเฟินนาก็ให้ความช่วยเหลือด้วย เธอพบยาแบบหนึ่งที่ส่วนประกอบหลักคือคลีสโตจีนส์ สามารถทำให้ตนเองปลดคำสาปได้ชั่วคราว แต่ยานี้เป็นดาบสองคม สามารถบรรเทาอาการคำสาปของดวงตาเมดูซ่าในระยะสั้น แต่เมื่อผลของยาหมด คำสาปจะกลับแรงขึ้นอย่างมาก การหมายความว่าถ้าพวกเขาไม่เจอเมดูซ่าตัวน้อยก่อนยาหมด พวกเขาอาจตายหรือเสียสติภายในสัปดาห์! มันเป็นการเดินทางที่ไม่มีการกลับคืน แต่โชคดีที่พวกเขาพบทิศทางที่ถูกต้อง ตอนนี้มีโอกาสดีที่จะหามีเมดูซ่าตัวน้อย! — “เจ้าเก่า, ไปซื้อนักรบแมลงทะเลทรายเร่ร่อนมาบ้าง” โมแฟนกระซิบถึงเจา แมนยาน “ทำไมล่ะ?” เจา แมนยานถามด้วยสีหน้าสับสน “ทำตามที่บอกเลย แต่อย่าให้คนอื่นรู้ โดยเฉพาะคนจากสถาบันมหาวิทยาลัยยุโรป” โมแฟนบอก โมแฟนได้บอกตำแหน่งของเมดูซ่าตัวน้อยแล้ว แต่เขาไม่มีเหตุผลจะบอกข้อมูลส่วนนี้ให้คนจากสถาบัน เนื่องจากพวกเขาไม่น่าไว้ใจ การเก็บความลับไว้ดีกว่า! ไม่ใช่ครั้งแรกที่เจา แมนยานทำงานร่วมกับโมแฟน เขารู้ทันทีว่าโมแฟนมีแผนสำรองในใจ เขาออกไปที่ตลาดเมื่อคนอื่นไม่ได้สนใจ แมลงทะเลทรายเร่ร่อนไม่ใช่ของที่พบบ่อย มันมักจะทำให้แห้งแล้วใช้เป็นยา เจา แมนยานจ่ายเงินซื้อกล่องหนึ่งแล้วซ่อนไว้ในแหวนเก็บของของเขาอย่างลับๆ!