บทที่ 506: ควบคุมจิตใจ เหตุผลที่นางไม่เห็นจอมเวทระดับกลางอยู่ในสายตาก็เพราะธาตุจิตวิญญาณของนางนั้นเพียงพอที่จะหยุดยั้งไม่ให้พวกเขาใช้มนตราได้แม้แต่บทเดียว ทว่าที่ทำให้นางประหลาดใจก็คือ เด็กสาวที่เคลื่อนไหวไม่สะดวกคนนั้นกลับคอยลบล้างการโจมตีทางจิตวิญญาณของนางได้ตลอด หากนางสามารถใช้มนตรา 'ควบคุมจิตใจ' ได้ นางย่อมจัดการกับจอมเวทธาตุจิตวิญญาณที่มีระดับต่ำกว่านางได้อย่างง่ายดาย แต่น่าเสียดายที่นางกำลังใช้มนตรานั้นควบคุมจอมเวทคนอื่นๆ อยู่ จึงไม่สามารถใช้มนตราระดับสูงอย่างควบคุมจิตใจได้อีก... ในขณะเดียวกัน มนตราระดับพื้นฐานและระดับกลางก็มักจะถูกยัยเด็กเหลือขอที่น่ารำคาญคนนี้ลบล้างไปเสียหมด! “วิญญาณรักษา!” ในขณะที่หญิงมารกำลังครุ่นคิดหาวิธีจัดการกับซินเซี่ย เด็กสาวก็ได้วาดแผนภาพดวงดาวขึ้นมา แผ่ซ่านแสงสีขาวนวลผสมเขียวอ่อนซึ่งแปรเปลี่ยนกลายเป็นวิญญาณผีเสื้อหลากสีสัน... วิญญาณผีเสื้อเรืองแสงค่อยๆ บินตรงไปยังนางพญาอัคคี สิ่งมีชีวิตตัวน้อยที่แสนพิเศษนี้กำลังเสาะหาบาดแผลราวกับหาเกสรดอกไม้ ไม่นานนักมันก็ร่อนลงบนแผลถูกแทงที่หัวใจของนางพญาอัคคี “อดทนไว้อีกนิดนะคะ” ซินเซี่ยรู้ดีว่าวิญญาณรักษาของเธอไม่สามารถทำให้ชีวิตของนางพญาอัคคีฟื้นคืนกลับมาได้ แต่น่าเสียดายที่มันทำได้เพียงชะลอการสูญเสียพลังชีวิตที่กำลังรั่วไหลออกไปเท่านั้น นางพญาอัคคีลอยอยู่กลางอากาศ ร่างกายของนางแข็งทื่อ ใบหน้าที่โชติช่วงของนางดูเหมือนจะเผยรอยยิ้มที่แสนเศร้าออกมา เพื่อพยายามแสดงความขอบคุณต่อซินเซี่ย “วิญญาณรักษา!” ซินเซี่ยไม่ยอมเสียเวลาแม้แต่น้อย ทันทีที่เธอวาดแผนภาพดวงดาวธาตุรักษาเสร็จสิ้น เธอก็ร่ายมนตราระดับกลางบทเดิมออกมาอีกครั้ง แสงสว่างแบบเดียวกันถักทออยู่บนมือของเธอ ด้วยการผลักเบาๆ วิญญาณรักษาก็บินตรงไปยังสือกว่าที่กำลังตกอยู่ในท่ามกลางการต่อสู้อันดุเดือด... สือกว่าได้รับบาดเจ็บอยู่แล้วจากการต่อสู้กับนางพญาอัคคี เซรุ่มรักษาที่เขาพกมานั้นไม่ได้ผลในการรักษาบาดแผลของเขา ซ้ำเขายังถูกบังคับให้ต้องต่อสู้กับคนของตัวเอง เขาเหนื่อยล้าจากการต่อสู้เพราะต้องคอยยั้งมือไม่ให้ฆ่าคนของตนเอง เขารู้สึกประหลาดใจมากที่เด็กสาวธาตุจิตวิญญาณคนนี้กลับเป็นจอมเวทธาตุรักษาด้วย จากการที่เธอสามารถอัญเชิญวิญญาณรักษาออกมาได้ถึงสองตัว แสดงว่าธาตุรักษาน่าจะเป็นธาตุหลักของเธอ! สือกว่าต้องการวิญญาณรักษาอย่างยิ่งยวด แผลพุพองของเขานั้นเจ็บปวดอย่างรุนแรงจนบางครั้งการร่ายมนตราของเขาก็เกือบจะถูกขัดจังหวะ โซ่น้ำแข็งที่เขาควรจะร่ายออกมาได้อย่างง่ายดายกลับขาดความแม่นยำเพราะอาการบาดเจ็บ เมื่อมีวิญญาณรักษาคอยสมานแผลและช่วยบรรเทาความเจ็บปวด มันจึงง่ายขึ้นสำหรับเขาที่จะรับมือกับลูกน้องที่ถูกควบคุมอยู่! “นังแพศยา ข้าน่าจะร่ายคำสาปมรณะใส่แก จะได้ไม่ต้องตื่นขึ้นมาอีกตลอดชีวิต!” หญิงมารกรีดร้อง ไม่เพียงแต่วิญญาณรักษาของซินเซี่ยจะช่วยยื้อชีวิตของนางพญาอัคคีเอาไว้ แต่มันยังช่วยลดภาระบนไหล่ของสือกว่าลงด้วย ทั้งนางพญาอัคคีและสือกว่าต่างก็เป็นภัยคุกคามที่ยิ่งใหญ่ต่อหญิงมาร นางวางแผนอย่างรอบคอบเพื่อกำจัดภัยคุกคามทั้งหมด และสิ่งที่ต้องทำตอนนี้ก็คือการกวาดล้างพวกสอยอ่อนที่เหลือให้สิ้นซาก ทว่านางไม่เคยคิดเลยว่าเด็กสาวที่แม้แต่จะเดินยังทำไม่ได้คนนี้จะทำให้แผนของนางพังพินาศขนาดนี้! หญิงมารโกรธจัด นางถูกบังคับให้ต้องหลบหลีกมนตราที่ซัดเข้าใส่จากทั้งจางเสี่ยวโหว, หนานยวี่, พี่น้องตระกูลมู่ และโม่ฟาน! อย่างไรก็ตาม จำนวนคนที่มากกว่าทำให้พวกเขาได้เปรียบ พลังทำลายล้างจากวงกงจักรวายุ, หมัดเพลิง, โซ่น้ำแข็ง, สายฟ้าฟาด และเกล็ดน้ำแข็งโปรยถาโถมเข้ามาไม่หยุดหย่อน แม้จะมีพลังป้องกันจากธาตุดิน แต่นางก็ไม่สามารถปกป้องตัวเองจากมนตราทำลายล้างทั้งหมดได้ หญิงมารไม่มีเมล็ดธาตุดิน ดังนั้นกำแพงหินของนางจึงไม่ได้โดดเด่นอะไรนัก หลังจากโดนมนตราระดับกลางถล่มเข้าใส่หลายระลอก หญิงมารก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเรียกใช้อุปกรณ์โล่ป้องกัน ในขณะที่หลบการโจมตี หญิงมารจงใจชำเลืองมองไปยังจ้าวอวี้หลินที่กำลังสำลักจากการถูกปีศาจบีบคอ ในตอนแรกนางวางแผนจะปลิดชีวิตจ้าวอวี้หลิน แต่ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ มันคงเป็นเรื่องยากที่นางจะกวาดล้างเหล่าจอมเวทอายุน้อยพวกนี้ได้โดยไม่ถอนธาตุคำสาปกลับมาใช้งาน “กับดักแมงมุมมาร!” หญิงมารยอมละเว้นชีวิตของจ้าวอวี้หลิน นางถอนวิญญาณปีศาจสีดำสนิทกลับคืนมา เส้นใยสีแดงเข้มปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของนาง มันเล็กละเอียดราวกับใยแมงมุม หลังจากนางสะบัดมือ แสงสีแดงฉานที่น่าสยดสยองก็ปรากฏขึ้นเหนือหัวโม่ฟาน แมงมุมที่ดูคล้ายวิญญาณพลันคลานออกมาจากช่องว่างในอากาศ! แมงมุมอยู่ห่างจากหัวของโม่ฟานไม่ถึงสิบเมตร มันกางกรงเล็บที่แหลมคมและยาวเหยียดออก เงาของมันครอบคลุมร่างของโม่ฟานเอาไว้ กรงเล็บของแมงมุมขยับไปตามการเคลื่อนไหวของหญิงมาร ในขณะที่หญิงมารดึงเส้นใยอย่างรวดเร็ว ใยสีแดงฉานก็ล้อมรอบร่างของโม่ฟานและพันธนาการตัวเขาและวิญญาณของเขาเอาไว้! ใยกลืนชีวิตสามารถสูบพลังชีวิตของเป้าหมายออกไปและกัดกินวิญญาณของเหยื่อ จนในที่สุดเหยื่อก็จะตายลง อีกเพียงไม่กี่อึดใจ โม่ฟานก็จะลงเอยเหมือนกับหวังเสี่ยวจวินที่ตกอยู่ในห้วงนิทราตลอดกาล! โม่ฟานตกใจมาก เขาไม่รู้ตัวเลยว่าหญิงมารได้วางใยแมงมุมเอาไว้รอบตัวเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ มนตราระดับกลางของธาตุคำสาป 'กับดักแมงมุมมาร' นั้นเหมือนกับมนตราประเภทกับดัก แม้จะดูเหมือนว่ามันสามารถโจมตีเหยื่อได้จากความว่างเปล่า แต่มันจำเป็นต้องได้รับการติดตั้งเอาไว้ก่อนล่วงหน้า และรอให้เหยื่อเดินเข้ามาติดกับเอง โม่ฟานไม่เห็นเลยว่าหญิงมารวางกับดักมรณะนี้ไว้ตอนไหน เขาซ่านเสียวไปถึงสันหลัง หญิงมารคนนี้เชี่ยวชาญการใช้ธาตุคำสาปมากจนเขาไม่ทันสังเกตเห็นแม้แต่น้อย! “พี่โม่ฟาน อย่าเพิ่งตกใจไปค่ะ” เสียงของซินเซี่ยดังขึ้นในใจของโม่ฟาน โม่ฟานรู้ดีว่ากับดักแมงมุมมารนั้นอันตรายเพียงใด เขารู้สึกได้ถึงพลังวิญญาณที่กำลังถูกสูบออกไปในขณะที่เขากำลังพยายามจะดิ้นรนให้หลุดพ้นจากมนตรานี้ ทว่าเมื่อโม่ฟานได้ยินเสียงของซินเซี่ย เขาก็ตระหนักได้ว่าตัวเองกังวลเกินไป ธาตุจิตวิญญาณสามารถลบล้างธาตุคำสาปได้ เมื่อซินเซี่ยสร้างกำแพงจิตวิญญาณขึ้นมาระหว่างเขาและใยแมงมุม มันจะหยุดยั้งการสูบพลังชีวิตและวิญญาณของเขาได้ ในขณะที่ซินเซี่ยเริ่มวาดแผนภาพดวงดาวอีกครั้ง หญิงมารกลับแสยะยิ้มที่น่าสยดสยองราวกับว่าทุกอย่างกำลังดำเนินไปตามแผนที่นางวางเอาไว้! “ควบคุมจิตใจ!” ดวงตาของหญิงมารพลันส่องประกายขึ้น เจตจำนงที่น่าสะพรึงกลัวถูกฝังเข้าไปในดวงตาของโม่ฟาน พยายามจะควบคุมจิตใจของเขาด้วยพละกำลังที่มหาศาล โม่ฟานรู้สึกว่าร่างกายของเขากระตุก เขาได้ยินเสียงในหูที่คอยพร่ำบอกว่าหญิงมารยืนอยู่ข้างๆ เขา โม่ฟานหันกลับไปและเห็นหญิงมารยืนอยู่ข้างกายเขาโดยที่เขาไม่รู้ตัว นางกำลังวาดแผนภาพดวงดาวที่แสนอันตราย— —- “ระวัง นางเปลี่ยนเป้าหมายของมนตราควบคุมจิตใจแล้ว!” สือกว่าตะโกนบอก เขาถูกล่อให้ออกห่างไปในระยะหนึ่ง ซินเซี่ยที่กำลังมุ่งสมาธิอยู่กับการวาดแผนภาพดวงดาวไม่คาดคิดเลยว่า จริงๆ แล้วเป้าหมายของหญิงมารคือเธอ แม้ว่ากับดักจะเล็งไปที่โม่ฟานก็ตาม!