บทที่ 483: ความตื่นตระหนกในเส้นทางภูเขา (ภาคสอง) ผู้แปล: Exodus Tales บรรณาธิการ: Exodus Tales แปลโดย XephiZ ตรวจทานโดย Aelryinth กลุ่มพรรคพวกไม่ลังเลเลยเมื่อเห็นม่อฟานมีท่าทีจริงจังขนาดนั้น หากแม้แต่คนละโมบอย่างม่อฟานยังยอมตัดใจทิ้งไปอย่างเด็ดขาดเช่นนี้ ก็เห็นได้ชัดว่ากำลังจะมีเรื่องน่าสะพรึงกลัวบางอย่างเกิดขึ้น "เร็วเข้า เร็วอีก!" ม่อฟานเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วด้วยเวทเงา พร้อมกับเร่งให้พรรคพวกเพิ่มความเร็วขึ้นไปอีก กลุ่มคนรีบถอยกลับและมุ่งหน้าลงจากเนินเขาด้วยความเร็วสูงสุดเท่าที่จะทำได้ แม้จะยังคงมึนงงอย่างหนักก็ตาม... "ฉิบหายแล้ว ลาวาขึ้นมาสูงขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?" พรมเพลิงสีแดงฉานม้วนตัวขึ้นมาต่อหน้ากลุ่มคนอย่างกะทันหัน ราวกับว่ามันกำลังพยายามขวางทางไม่ให้พวกเขาล่าถอย "แกโง่หรือบ้ากันแน่ ลาวามันไม่ได้ไหลลงมาเหมือนแม่น้ำตั้งแต่แรก แต่มันเป็นลาวาจำนวนมหาศาลที่เทลงมาจากข้างบนหัวเราต่างหาก!" ม่อฟานสบถขณะวิ่ง ก่อนหน้านี้ลาวาเพียงแค่ไหลออกมาจากช่องว่างตามผนังและในรางระบายน้ำเหมือนน้ำพุเล็กๆ ตอนที่พวกเขาเดินผ่านจุดเดิมเมื่อครู่ ซึ่งไม่ได้เป็นภัยคุกคามต่อกลุ่มเลย แต่ตอนนี้มันกลับแผ่ซ่านมาจนถึงทางเดิน... นั่นหมายความว่าลาวากำลังเทลงมาใส่พวกเขา และความเร็วรวมถึงปริมาณของมันก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ มิฉะนั้นลาวาก็คงไม่ล้นออกมาจากรางระบายน้ำเช่นนี้ มันคงจะไม่เป็นไรหากลาวารั่วออกมาเพียงเล็กน้อย แต่ถ้ามันสามารถสะสมปริมาณได้มากขนาดนี้ในระยะเวลาสั้นๆ เมื่อมันไปอุดตันช่วงทางเดินที่แคบกว่า ลาวาก็จะเริ่มยกระดับสูงขึ้นแทน... เมื่อลาวาท่วมเต็มเส้นทางในที่สุด กลุ่มคนที่ติดอยู่กลางถ้ำก็จะถูกเผาทั้งเป็นในลาวาโดยไม่มีโอกาสหลบหนี! "ซวยแล้ว ตรงนี้กลายเป็นบ่อไปแล้ว!" จางเสี่ยวโฮ่วตะโกนลั่น "ลาวาจำนวนมหาศาลกำลังเทลงมาจากข้างบน..." "มีใครได้ยินเสียงนั่นไหม?" "ใครจะมีเวลาไปสนใจเสียงบ้าอะไรตอนนี้วะ" จ้าวหม่านเหยียนสบถ "ไม่ใช่นะ มันเป็นเสียงอีกแบบหนึ่ง" ขณะที่กลุ่มคนกำลังเร่งรีบลงจากเนินเขา ทันใดนั้นพวกเขาก็สัมผัสได้ถึงเสียงครืนๆ จากด้านบน เสียงนั้นอยู่ห่างจากพวกเขาไประยะหนึ่ง จึงฟังดูค่อนข้างเบา เฉินอี้หยุดและตั้งใจฟังโดยแนบหูเข้ากับผนัง ใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นขาวซีดในทันที เมื่อเธอหันกลับมา คนอื่นๆ ก็เห็นดวงตาของเธอที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว! ไม่จำเป็นต้องใช้คำพูดใดๆ เพื่อบรรยายสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น... มันคือลาวา! ลาวากำลังเทลงมาตามทางราวกับน้ำหลาก กระแสลาวาที่เชี่ยวกรากปะทะกับผนังถ้ำ ก่อให้เกิดเสียงอันน่าสะพรึงกลัวที่เฉินอี้ได้ยินเมื่อเธอแนบหูกับผนัง ทุกคนต่างเคยสัมผัสโครงสร้างของถ้ำนี้ด้วยตัวเองแล้ว หากคลื่นลาวากำลังซัดมาหาพวกเขาจากด้านบนจริงๆ พวกเขาต้องตายแน่นอน! ทุกคนเข้าใจในที่สุดว่าทำไมม่อฟานถึงเร่งให้พวกเขาออกไป หากพวกเขายังช้ากว่านี้อีกนิด พวกเขาก็คงตายเพราะลาวาไปแล้ว... — อย่างไรก็ตาม กลุ่มคนประเมินอัตราความเร็วของลาวาต่ำเกินไป หรือบางทีพวกเขาอาจประเมินความสูงที่ปีนขึ้นมาแล้วต่ำไปก่อนที่เรื่องทั้งหมดจะเกิดขึ้น พวกเขายังไม่ถึงพื้นข้างล่างหลังจากที่วิ่งมาตั้งนาน และหลายช่วงทางเดินก็เริ่มมีแอ่งลาวาสะสมตัวขึ้นขณะที่พวกเขาเดินผ่าน ที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดคือ เสียงครืนๆ ข้างหลังพวกเขากำลังชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ พวกเขาสัมผัสได้ว่าทางเดินสั่นสะเทือนเล็กน้อย! ในขณะเดียวกัน เสียงโลหะกระทบกันอย่างโหยหวนก็ได้ยินขึ้นอีกครั้ง ตามปกติแล้วพวกเขาคงจะเพิกเฉยต่อมัน แต่เมื่อพวกเขาพบว่าทางเดินช่วงที่แคบด้านหน้านั้นถูกขวางโดยสิ่งมีชีวิตที่หุ้มด้วยเกราะสีแดง พวกเขาก็สบถออกมาในใจทันที! "บัดซบ ไอ้นี่มันตัวอะไรกันที่มาขวางทางพวกเรา!" จ้าวหม่านเหยียนตะโกน นั่นคือทางออกเพียงทางเดียวของพวกเขา และอสูรกายตัวนั้นก็นอนอยู่ตรงนั้นพอดี ไม่เพียงแต่มันจะขวางทางออก มันยังขัดขวางไม่ให้ลาวาไหลผ่านไปได้ และพื้นที่ก็กำลังถูกเติมเต็ม! เมื่อลาวาไม่สามารถไหลลงไปได้อีก มันจึงเริ่มไหลย้อนกลับไปในทิศทางอื่น ผลก็คือ พื้นที่ตรงนั้นกลายเป็นบ่อลาวาขนาดกว้างประมาณสิบเมตรในทันที! ดูเหมือนว่าอสูรเกราะเพลิงตัวนี้จะไม่เกรงกลัวลาวาเลย มันเพียงแต่นอนอยู่ในมุมซึ่งเป็นทางออกเดียวของถ้ำ ขณะที่มันค่อยๆ เผยให้เห็นหัวสองหัวที่หุ้มด้วยเกราะแบบเดียวกัน... มันมีสองหน้า ลักษณะท่าทางเยี่ยงสัตว์ร้ายที่ดูคล้ายมนุษย์ ลาวาเป็นเหมือนการอาบน้ำที่ผ่อนคลายสำหรับอสูรตัวนี้ที่แช่อยู่ในนั้น ขณะที่มันชำเลืองมองกลุ่มจอมเวทด้วยแววตาที่แฝงไปด้วยการเยาะเย้ยและสะใจ! ใบหน้าหนึ่งของมันมีความเหยียดหยาม และอีกใบหน้าหนึ่งมีสีหน้ามืดมน อสูรกายตัวนี้ดูราวกับยมทูตขาวดำสำหรับม่อฟานและพรรคพวก! "จบสิ้นกันที!" จางเสี่ยวโฮ่วตะโกน เสียงครืนๆ ข้างหลังใกล้เข้ามาทุกที ราวกับเสียงคำรามของคลื่นลาวา... ตอนแรกพวกเขานึกว่าปฏิกิริยาที่รวดเร็วของม่อฟานได้ช่วยชีวิตพวกเขาไว้ได้แล้ว แต่พวกเขาก็ไม่คาดคิดเลยว่าอสูรกายที่ทำเสียงโหยหวนนั่นจะมาซ้ำเติมความโชคร้ายด้วยการขวางทางหนี บ่อลาวาข้างหน้าพวกเขาค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้น และเมื่อตัดสินจากอสูรเกราะสองหน้านั่นแล้ว มันไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาจะฆ่าได้ง่ายๆ เลย ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาควรจะทำอย่างไรในวินาทีนั้น พวกเขาสัมผัสได้ถึงความสิ้นหวังจากการที่ต้องติดอยู่ในปากทางแห่งความตาย! "ช่างแม่งแล้ว ฉันจะซัดไอ้ระยำนี่ให้เละเอง!" จางเสี่ยวโฮ่วสบถ เตรียมจะเข้าสู้กับอสูรเกราะสองหน้า "เรื่องแก้แค้นเอาไว้คิดทีหลัง ตามฉันมา!" หลินหลินบอกกับกลุ่มคน "เธอมีแผนที่ดีกว่านี้เหรอ?" ม่อฟานถามด้วยความประหลาดใจ "ฉันไม่แน่ใจว่ามันจะยังใช้ได้ผลไหม ฉันสังเกตสภาพแวดล้อมรอบตัวอย่างละเอียดตอนที่เราวิ่งลงมาจากถ้ำ และฉันพบรูขนาดกว้างอยู่ที่นั่น หากเราซ่อนตัวอยู่ในรูนั้นและปิดทางเข้าด้วยธาตุดิน เราอาจจะหลบหนีจากลาวาได้ชั่วคราว หากลาวาท่วมถ้ำจนเต็มจริงๆ เราอาจจะขาดอากาศหายใจในรูนั้น หรือไม่ลาวาที่ไหลเข้าไปในรูนั้นก็จะเผาเราจนตาย" หลินหลินกล่าว "ตอนนี้ไม่มีแผนอื่นที่ดีกว่านี้แล้ว ไปที่รูกันก่อน หมาป่าดาราฉาย เคลียร์ทาง!" ม่อฟานสั่ง "เราต้องรีบแล้ว ไม่อย่างนั้น..." ซินเซี่ยกล่าว ซินเซี่ยพูดไม่จบประโยค เพราะทุกคนต่างตระหนักดีว่าหากพวกเขาไปไม่ถึงรูก่อนที่คลื่นลาวาจะมาถึง พวกเขาจะตกที่นั่งลำบากอย่างแท้จริง!