บทที่ 999: การนำฟ้าผ่าที่สุดยอด ระเบิด! ผู้แปล: Exodus Tales บรรณาธิการ: Exodus Tales แปลโดย XephiZ ตรวจแก้โดย Aelryinth เมื่อเห็นลมหายใจของมังกรพ่นมา มอฟานกระโดดขึ้นไปกลางอากาศเพื่อหลบหนีระลอกคลื่นแห่งความพินาศที่โถมเข้ามาอย่างฉับพลัน มังกรหนอนตะขาบเงยหน้าขึ้นและพ่นลมหายใจมังกรสีดำใส่มอฟานอีกครั้งขณะที่เขาลอยตัวอยู่กลางอากาศ “จิตเคลื่อนที่!” มอฟานแผ่พลังที่ตนครอบครองออกไปและเข้าควบคุมซากเรือที่กระจัดกระจายอยู่บนผิวน้ำ ซากเรือเหล่านั้นเรียงตัวเป็นชั้นป้องกันไว้ในหน้าของมอฟาน ลมหายใจมังกรพุ่งมาชนซากเรือและทำลายให้แตกละเอียด “สายฟ้าฟาดเงียบ” มอฟานปล่อยสายฟ้าสายมรณะอันทรงพลังลงใส่มังกรหนอนตะขาบ เงาสีดำแห่งสายฟ้าลงนบนครีบหลังของมังกรดำทะเลและระเบิดเป็นรูทะลุเกล็ดและเนื้อหนัง! มังกรดำทะเลคร่ำครวญด้วยความเจ็บปวด เมื่อมันเงยหน้าขึ้น มันช็อกที่เห็นสายฟ้าดำถล่มลงมาจากพายุอันเกรี้ยวกราด มังกรดำทะเลนั้นมีธาตุฟ้าผ่าอยู่ แต่ครั้งก่อนมันไม่มีโอกาสได้ใช้ แต่บัดนี้มังกรหนอนตะขาบไม่ต้องกังวลกับหมึกระเบิดฟ้าผ่าอีกต่อไปแล้ว สายฟ้าดำถล่มลงมายังที่ตัวมอฟานอย่างต่อเนื่องฉับพลัน ฉีกกริบไปทั่วร่างเหมือนเล็บปีศาจที่ไร้ความปรานี สายฟ้าลงบนพื้นหินปะการังที่จมอยู่และระเบิดจนบางส่วนกลายเป็นเถ้าถ่าน มอฟานถูกบังคับให้ถอยร่นจากสายฟ้าอันทรงพลังจนเหลือเกิน เขาไม่กล้าท้าทายสายฟ้าโดยตรง มังกรหนอนตะขาบมองลงมาที่มอฟานที่อยู่ในสภาพย่ำแย่อย่างดูหมิ่น มันคำรามขึ้นฟ้า เรียกสายฟ้าดำให้ถล่มลงมาเพิ่มอีก มากกว่าสิบสายฟ้าถล่มลงมาบนตัวมอฟานพร้อมๆ กัน จนเขาไม่มีทางหนีรอด เขาจึงต้องทนรับสายฟ้าด้วยเกราะงูดำ... เกราะงูดำไม่อาจต้านทานการโจมตีที่มอฟานได้รับขณะสู้กับสัตว์ระดับผู้บัญชาการได้อย่างเต็มที่อีกต่อไป เมื่อสายฟ้าถล่มลงมา มอฟานรู้สึกราวกับกระดูกจะแหลกสลาย เสียงก้องกังวานในหูที่ดังกระหึ่มเกือบจะทำให้เขาหมดสติ “ฟ้าผ่า...ฟ้าผ่า...การนำฟ้าผ่า!” มอฟานขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน เขาดึงดูดสายฟ้าบนร่างของตนอย่างบังคับ “แกสตายไหม้!?” มูนิงซัวร้อง失声เมื่อเห็นเจตนาที่บ้าคลั่งของมอฟาน การนำสายฟ้าดำที่มังกรหนอนตะขาบเรียกมาจะทำให้ตัวฉีกขาดเป็นเสี่ยงๆ เป็นเหมือนการฆ่าตัวตาย แม้แต่เมจสายฟ้าผู้มีเขตพื้นที่ก็ไม่กล้าลงมือทำสิ่งที่อันตรายเช่นนี้ เพราะหากร่างไม่อาจทนสายฟ้าได้ก็จะเกินกำลังและฆ่าตัวตาย! สายฟ้าดำเต้นรำอย่างบ้าคลั่ง บางเส้นแยกย้ายไปไกลกว่าร้อยเมตร บิดไปมาเหมือนงูดำยักษ์ มันแกว่งไกวอย่างบ้าคลั่งโดยมีมอฟานเป็นศูนย์กลาง สนามไฟฟ้ารุนแรงจนทำให้เส้นเลือดดำของมอฟานปรากฏให้เห็นบนผิวหนังอย่างชัดเจน หากเป็นเมจที่อ่อนแอกว่าหน่อยคงกลายเป็นเถ้าถ่านและควันกระจายไปแล้ว! “ข้า...ข้า...ข้าจะควบคุมมัน!” มอฟานขบเขี้ยวเคี้ยวฟันขณะดูดซับแรงดันฟ้าผ่าที่สัมผัสกับตน ฟ้าผ่าเป็นธาตุที่ปั่นป่วนที่สุด ยากเหลือเกินที่เมจจะควบคุมฟ้าผ่าของตัวเอง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการควบคุมฟ้าผ่าที่ศัตรูปล่อยออกมา! ไม่ว่าเกราะงูดำจะแข็งแกร่งแค่ไหนก็ไม่อาจรับแรงดันฟ้าผ่าที่มอฟานพยายามนำเข้ามาได้ แต่เขาก็ไม่ยอมปล่อยพลังนี้ไป มังกรดำทะเลยังคำรามเรียกสายฟ้าลงมาเพื่อทำลายมอฟานให้แตกละเอียด แต่ไม่ว่ามังกรดำทะเลจะเรียกสายฟ้ากี่เส้น มอฟานก็รับมาโดยไม่ลังเล เขาดูดซับพลังฟ้าผ่าในปริมาณที่ช็อคได้ เกือบจะเพียงพอที่จะก่อให้เกิดการระเบิดฟ้าผ่าแล้ว! “จงมีรสชาติของฟ้าผ่าระเบิดของข้า!” มอฟานคำรามและปล่อยสายฟ้าดำที่ดูดซับไว้ออกมา สายฟ้าดำสองเส้นพุ่งเข้าหามังกรดำทะเลพร้อมกัน ตัดกันขวางหน้ามัน เมื่อสายฟ้าสองเส้นชนกัน สีม่วงและความมืดก็กลืนกินทุกสิ่งทุกอย่าง ความเงียบสงัดปกคลุมไปทั่ว มีเพียงประกายแห่งฟ้าผ่าที่พุ่งสูงขึ้นสู่ท้องฟ้า! สายฟ้าขนาดยักษ์ปรากฏขึ้น พุ่งสูงขึ้นฟ้าเหมือนมังกรฟ้าสีม่วง เนื้อแท่งฟ้าล่องลอยผ่านเมฆขาวและมหาสมุทรสีน้ำเงิน น่าหวาดกลัวที่สุดคือ พลังทำลายล้างของฟ้าผ่าเกรี้ยวกราดเพียงพอที่จะระเหยน้ำทะเลหนึ่งหมื่นตัน ทำลายถ้ำปะการังเบื้องล่างให้แตกกระจาย และแม้กระทั่งทำลายเกล็ดและผิวหนังของมังกรดำทะเล ทิ้งรอยฟกช้ำและบาดแผลไว้เต็มไปหมด! เมื่อหนังและเกล็ดของมังกรหนอนตะขาบถูกฉีกขาด พวกเขาจึงเห็นว่าภายในร่างของมันไม่ใช่เนื้อหนังมังกร แต่เป็นตัวอ่อนสีขาวที่กินมังกรดำทะเลตัวก่อนหน้านี้ ตัวอ่อนเหล่านั้นย่อยเนื้อที่บริโภคไปอยู่แล้วเพื่อสร้างร่างของมังกรหนอนตะขาบ! ตัวอ่อนร่วงหล่นมาจากร่องที่สายฟ้าทำให้มังกรหนอนตะขาบแตกเปิด เกล็ดอันวาววับของมังกรหนอนตะขาบในอดีตถูกแทนที่ด้วยแผลพุพองปวดร้อน เลือดสดๆ ไหลออกมา! มอฟานยืนบนปะการังที่ไม่จมอยู่ใต้ทะเลอีกต่อไป เอียงตัวลงด้วยใบหน้าที่ซีดเซียว มอฟานเข้าใจวิธีการนำฟ้าผ่ามานานแล้ว แต่ไม่เคยดูดซับปริมาณที่มากมายเช่นนี้มาก่อน บางครั้งมอฟานรู้สึกราวกับร่างจะปริแตกจากพลังงานของสายฟ้าดำที่มากมาย แต่เขายืนหยัดต้านทานเอาไว้ได้ เขาต้องยอมรับว่าองค์ประกอบมืดได้เสริมสร้างความแข็งแกร่งให้ร่างของเขาอย่างมาก หากมีเพียงเกราะงูดำคงไม่เพียงพออย่างแน่นอนในการป้องกันเขา! การระเบิดฟ้าผ่าได้เกินขีดจำกัดของสุดยอดการโจมตีที่มอฟานจะสามารถใช้ได้ สร้างความเสียหายร้ายแรงให้กับมังกรดำทะเลแม้จะมีการป้องกันที่โดดเด่น มันคุ้มค่ากับความเสี่ยงอย่างแน่นอน! มอฟานรู้แล้วว่ามังกรดำทะเลแข็งแกร่งเพียงใด แม้จะร่วมมือกับไฟเย็น เขาสามารถสร้างความเสียหายบางส่วนให้มังกรดำทะเลด้วยกำลังสูงสุดก็มากแล้ว น้ำแข็งของมูนิงซัวสามารถตรึงมังกรดำทะเลไว้ชั่วคราวเท่านั้น ยากเหลือเกินที่จะฆ่าสัตว์ระดับผู้บัญชาการ! ความหวังเดียวของพวกเขาคือการใช้เวทมนตร์ที่แข็งแกร่งกว่า มอฟานจึงตั้งใจนำฟ้าผ่าจนเสี่ยงตาย มูนิงซัวเห็นวิธีการบ้าคลั่งของมอฟานแล้วเหงื่อเย็นไหลพราก เธอถอนใจโล่งอกเมื่อเห็นว่าเขายังมีชีวิตอยู่ “คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?” มูนิงซัวถาม “ข้าต้องการเวลาเพื่อฟื้นตัว ขัดขวางมันไว้ อย่ายอมให้มันหนีไป” มอฟานกล่าว “รู้อยู่แล้ว คุณไม่จำเป็นต้องเสี่ยงขนาดนั้น ข้าก็จะไม่ยอมปล่อยมังกรหนอนสาปแช่งหนีไปเช่นกัน!” ตาของมูนิงซัวเปล่งประกาย ลมอันหนาวเหน็บเริ่มพัดอย่างรุนแรงโดยมีเธอเป็นศูนย์กลาง “ใจเย็นๆ อย่าทำร้ายตัวเอง!” มอฟานตระหนักบางอย่างเมื่อเห็นปฏิกิริยาของมูนิงซัว เขาแนะนําให้เธอไม่ควรทําอย่างนั้นทันที ออราของมูนิงซัวพุ่งสูงขึ้นอย่างกะทันหัน หมายความว่าเธอกำลังวางแผนจะใช้การเคลื่อนไหวต้องห้าม! การเคลื่อนไหวต้องห้ามไม่ใช่มนต์ดำชั่วร้ายที่ถูกสั่งห้ามทั่วโลก แต่เป็นการเคลื่อนไหวที่ต้องห้ามเฉพาะสำหรับมูนิงซัว เนื่องจากด้วยการควบคุมน้ำแข็งของเธอในตอนนี้ การใช้คันธนูน้ำแข็งอย่างบังคับก็เหมือนกับการค่อยๆ ฆ่าตัวตาย! มอฟานรู้ว่าการใช้คันธนูน้ำแข็งจะส่งผลข้างเคียงต่อชีวิตของเธอ เขาจึงแนะนําให้เธอไม่ควรทําอย่างนั้นทันที “ไม่ต้องห่วง ตอนนี้ข้าสามารถใช้ได้ในระดับหนึ่งแล้ว!” มูนิงซัวเข้าใจความกังวลของมอฟาน เธอกล่าวอย่างตั้งใจเมื่อกำลังรวมออร่า เธอไม่อยากให้มอฟานเป็นห่วงเธอ ในระดับกลาง การใช้คันธนูน้ำแข็งย่อมเป็นเหมือนการฆ่าตัวตาย เพราะการโจมตีที่น่าทึ่งนี้จะดึงพลังวิญญาณส่วนใหญ่ของเธอไปในพริบตา แต่หลังจากบรรลุระดับสูง มูนิงซัวสามารถใช้เขตพื้นที่น้ำแข็งของเธอได้อย่างอิสระ เธอสุดท้ายก็สามารถควบคุมพลังที่ถูกผนึกไว้ในตัวเธอได้ในระดับหนึ่ง เธอยังคงต้องจ่ายค่าใช้จ่ายบ้าง แต่ไม่มีอะไรเปรียบเทียบกับผลที่ตามมาหากปล่อยให้มังกรหนอนตะขาบหนีไป! นอกจากนี้ เธอจะยอมให้เพียงมอฟานเสี่ยงชีวิตได้อย่างไร? “คันธนูน้ำแข็ง” ผงคลีราวกับชิ้นส่วนเล็กๆ ของเพชรปรากฏขึ้นและวนรอบๆ มูนิงซัว ก่อให้เกิดคันธนูผลึกที่มีออราอันแข็งแกร่งอยู่ตรงหน้าเธอ! 𝘧𝑟𝑒𝑒𝘸𝘦𝘣𝑛𝑜𝘷𝑒𝓁.𝘤𝘰𝓂 มูนิงซัวจับคันธนูยาวแน่น นิ้วชี้ที่เรียวยาวของเธอขดขึ้นเล็กน้อยขณะที่เธอถือขนานไปกับแขน เธอดึงสายธนูที่มองไม่เห็นคืนมาอย่างช้าๆ มูนิงซัวเหยียดแขนออก เส้นผมสีเงินของเธอปลิวตามลมใกล้กับใบหน้าอันหลงใหลของเธอ เมื่อแขนของเธอยืดออกสุด ตะกอนผลึกที่มากขึ้นจะปรากฏขึ้นและรวมตัวกันเป็นลูกธนูน้ำแข็งอยู่กับที่บนสายธนู! “ฆ่า!” มูนิงซัวเอ่ยคำว่าเดียวออกมาอย่างเย็นชา แผ่พลังอันแข็งแกร่งออกไป แม้แต่มหาสมุทรยังสั่นไหวในลักษณะที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า มังกรหนอนตะขาบตกใจกลัวทันที ลูกธนูพุ่งออกไป เกิดพายุน้ำแข็งตามรอย มันบินเหนือผิวน้ำทะเล แบ่งมหาสมุทรออกเป็นสอง ส่วนน้ำที่เคลื่อนย้ายก็แข็งตัวเป็นน้ำแข็งภายในสองวินาที! มังกรหนอนตะขาบไม่มีอาการเย่อหยิ่งและโอหังเช่นเดิม มันเริ่มหนีตายเหมือนแมลงตัวเล็กที่สูญเสียเกราะป้องกัน ลูกธนูไล่ทันมังกรหนอนตะขาบและทะลุผ่านหลังที่แข็งแกร่ง! ร่างของมังกรหนอนตะขาบแข็งตัว และเนื้อหนังของมันก็กลายเป็นผลึกน้ำแข็งทันทีหลังจากลูกธนูทะลุผ่านไป ลูกธนูน้ำแข็งยังคงพุ่งไปที่ระยะไกล ทำให้ทุกสิ่งทุกอย่าง รวมถึงมหาสมุทร เมฆ และปะการัง กลายเป็นน้ำแข็ง ทะเลกลายเป็นแหล่งน้ำแข็งในทันที และมังกรดำทะเลแตกเป็นชิ้นๆ ซ้อนกันเป็นกอง... มันไม่มีชีวิตแล้ว ไม่ต้องพูดถึงลักษณะอันทรงอำนาจของมังกรดำทะเล! ที่ระยะไกล บ็อบเกือบจะปล่อยให้ขากรรไวร่วงลงบนน้ำแข็ง! ตาของเขากว้างใหญ่ มหาสมุทรหายไป ทุกที่ที่เขามองเห็นปกคลุมไปด้วยน้ำแข็ง เขาไม่เคยเห็นเมจน้ำแข็งน่าทึ่งแบบนี้มาก่อน! ทำไมเขาถึงต้องผิวปากเรียกผู้หญิงคนนั้น? เขาเบื่อชีวิตหรือ? ไม่รู้ว่าหลังจากทุกอย่างจบลง สิ่งแรกที่บ็อบอยากทำมิใช่ระลึกถึงการเสียชีวิตของพี่ชาย แต่อยากจะขอบคุณมูนิงซัวที่ไว้ชีวิตเขา ในทางกลับกัน มอฟานหอบหายใจอย่างหนักและกลืนไม่ลงด้วยตัวเอง เขาจ้องมองไปข้างหน้าและมีปัญหาในการหาคำบรรยายความรู้สึกของเขา แม้ว่าจะไม่ใช่ครั้งแรกที่เห็น แต่การเห็นทุกอย่างกลายเป็นน้ำแข็งทันทียังคงชวนให้ตะลึง!