ศักดิ์สิทธิ์แสงศักดิ์ แปลโดย – Ash แก้ไขโดย – Fingerfox บทที่ 20/30 “พวกขอมักเกรี้ด!” เชินฌี่ยางเกรี้ยวเมื่อก้าวเข้าหาอาวุโสสองคน พอเพียงจะถึงมืออาวุโสทั้งสอง แสงสีขาวสว่างวาบออกมาจากร่างของเซียวโจว์ ร่างของเขาเปล่งแสงดุจลูกธนูพุ่งทะลวงอาวุโสสองคน พร้อมกับข้างหนึ่งของศอกส่งหมัดออกมา แสงสีขาวสองแฉกพุ่งออกจากมือของเขาเล็ก ๆ แล้วเปลี่ยนเป็นวงแสงสีขาวขนาดยักษ์สองวงพุ่งตรงอาวุโสทั้งสอง ไม่ว่าเป็นความเร็วหรือพลัง เซียวโจว์ทำให้เชินฌี่ยางต้องประหลาดใจ เขาคิดว่าเซียวโจว์ในขณะนี้แข็งแกร่งมาก แม้ใช้พลังทั้งหมดของเขาอาจก็ยากที่จะเอาชนะเซียวโจว์ได้อีกครั้ง หมัดของเซียวโจว์นั้นทรงพลังจริง หลังจากที่เขาออกหมัด ไม่เพียงอาวุโสสองคนพุ่งออกจากพื้นดิน ความแรงจากศอกยังดึงดินออกจนก่อให้เกิดร่องลึกสองร่อง อาวุโสสี่คนอยู่ในระดับ 9 ของภพศิลปะแท้ แต่เชินฌี่ยางและเซียวโจว์สบายใจจัดการกับพวกเขาได้ง่าย ๆ การได้เห็นพลังของพวกเขา จูร่องและกลุ่มของเขาตกใจอย่างลับๆ พวกเขาแค่ต้องการลงมือทำอาวุโสสี่คนก็หล่นอยู่บนพื้นแล้ว “เกิดอะไรขึ้น?” เสียงของกู่ดงเฉินดังขึ้น แม้เขาจะอยู่ในภพศิลปะลึกลับสุดยอด เขาก็ยังคอยสังเกตสถานการณ์ภายนอก ไม่พูดถึงความวุ่นวายต่อเนื่องขนาดนี้ กู่ดงเฉิน, วูไคหมิง และเซียวจิลีกพร้อมกันมาถึงหน้าที่เชินฌี่ยางและกลุ่ม แล้วมองเห็นความวุ่นวายที่เชินฌี่ยางและเซียวโจว์ทิ้งไว้ “พวกเธอสู้ที่นี่หรือ?” กู่ดงเฉินพูดพร้อมขมวดคิ้ว เขาเห็นดินเต็มไปด้วยคราบเลือด บางตำแหน่งมีแขนทอดอยู่ ส่วนอาวุโสสี่คนก็ได้บินหนีไปที่ไหนสักแห่งจากการโจมตีของเชินฌี่ยางและเซียวโจว์ วูไคหมิงมองไปรอบ ๆ แล้วหายไปในพริบตา เพียงไม่กี่วินาทีเขาก็โยนอาวุโสสี่คนที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดลงสู่พื้น กู่ดงเฉินมองอาวุโสสี่คนที่นอนอยู่บนพื้น แล้วสแกนมองเชินฌี่ยางพร้อมอี้อี้เสี่ยวเท้าเหลื่อมตามกลุ่ม เขาไม่เข้าใจทำไมเชินฌี่ยางต้องต่อสู้กับอาวุโสเหล่านี้ และจากสีหน้าก็เห็นว่าเชินฌี่ยางโกรธมากเป็นครั้งแรกที่เขาเห็น “ฮึม!” เชินฌี่ยางมองอาวุโสเก่า ๆ ที่คร่ำคร่วนบนพื้นแล้วดึงปากเสียบ “แล้วก็เล่าให้กู่ดงเฉินและคนอื่นฟังเรื่องหย่าวไห่เช็งไปหมด” สีหน้าของกู่ดงเฉิน, วูไคหมิง และเซียวจิลีกกลายเป็นสีซีดร่อน ขณะเดียวกันกู่ดงเฉินบีบมื้อมัดแน่น ดวงตาเต็มไปด้วยออร่าแห่งการฆ่า แล้วจ้องมองอาวุโสสี่คนบนพื้น เมื่อเห็นกู่ดงเฉินโกรธเช่นนั้น อาวุโสสี่คนก็สั่นสะเทือนไปตามอากาศ “ข้าต่อสู้กับพวกเจ้าไม่เคยละเลยหรือทำให้เจ้าเป็นอาวุโส ข้ามิอายที่เจ้าไม่สามารถก้าวหน้าได้ แต่ต้องรับรู้ว่าความผิดเป็นของเจ้า ข้าทำให้เจ้าเป็นอาวุโสทั้งหมดแล้ว แถมให้เจ้าได้รับสิทธิประโยชน์ของอาวุโสโดยไม่ต้องทำอะไรเลย ยังไม่พอหรือ? ทำไมเจ้าถึงทำร้ายศิษย์ของสำนักศิลปะแห่งสุดยอดของข้าเช่นนี้!” กู่ดงเฉินกล่าวด้วยความเย็นชา “อาจารย์... เราแค่คิดถึงภาพรวมใหญ่เท่านั้น ไม่อยากล่วงละเมิดศักดิ์สิทธิ์แสงศักดิ์...” “บ้าไปแล้ว! ข้าคิดว่าพวกเจ้าแค่ใช้การกระทำเล็ก ๆ นี้เพื่อสร้างอุบายให้ศักดิ์สิทธิ์แสงศักดิ์ แล้วจะเข้าศักดิ์สิทธิ์แสงศักดิ์! หากไม่อยากล่วงละเมิดศักดิ์สิทธิ์แสงศักดิ์แล้ว ทำไมศิษย์ของสำนักศิลปะแห่งสุดยอดต้องถูกโจรกรรมโดยไม่มีเหตุผล หรือได้รับบาดเจ็บอย่างรุนแรง? เรื่องศักดิ์ศรีของสำนักของข้ามันลึกซึ้งกว่านั้น!” เสียงกู่ดงเฉินดังขึ้นเรื่อย ๆ ความโกรธของเขาเต็มท่วม เสียงของเขาเต็มไปด้วยความโกรธ น้ำหน้าที่บิดเบี้ยวจากความโกรธ “ยิ่งไปกว่านั้น เจ้าทำให้เขาถูกโจรกรรมและบาดเจ็บโดยศิษย์สำนักอื่นหน้าประตูแห่งสำนักศิลปะแห่งสุดยอด! ออกไปให้พ้น!” กู่ดงเฉินอุ้งอู่อย่างบ้าคลั่งแล้วโบกมือสะบัดอาวุโสสี่คนออกไปจนพวกเขาหายไปในแนวขอบฟ้า “ตามกฎของสำนักศิลปะแห่งสุดยอด พวกเขาต้องถูกประหาร ณ แห่งนั้นทันที แต่ด้วยผลงานที่พวกเขาเคยทำให้สำนักของข้า ข้าจึงให้โอกาสให้พวกเขากลับตัวและขับไล่ออกจากสำนักศิลปะแห่งสุดยอด!” แม้กู่ดงเฉินโกรธ แต่อะไรไม่ช่วยอะไรเลย เขารู้สึกว่าสำนักศิลปะแห่งสุดยอดทั้งหมดถูกตีหน้า “หลานกู่ อยากไปต่อสู้กับศักดิ์สิทธิ์แสงศักดิ์จริงหรือ?” เซียวจิลีกถาม เชินฌี่ยางสังเกตว่ากู่ดงเฉินและวูไคหมิงดูเหมือนจะรับรู้อำจารย์ของศักดิ์สิทธิ์แสงศักดิ์ เชินฌี่ยางยิ้มขม “ศักดิ์สิทธิ์แสงศักดิ์ต้องการรวมทะเลตะวันออก เจ้าจะดูเฉยๆ ให้พวกเขาทำเช่นนั้นหรือ? ข้ารู้อยู่ภายใต้การปกครองของพวกเขา เราจะเป็นแค่สุนัขวิ่งตามสัญญาณของเจ้า!” ได้ยินเชินฌี่ยางเหล่านั้น กู่ดงเฉิน, วูไคหมิง และเซียวจิลีกต่างเงียบอึ้ง ไม่เข้าใจว่าเชินฌี่ยางรู้เรื่องทั้งหมดนี้อย่างไร พวกเขาก็คิดว่าคำพูดของเชินฌี่ยางถูกต้อง พวกเขารู้แล้วว่าศักดิ์สิทธิ์แสงศักดิ์มีอำนาจแผ่กระจาย “ใครบอกเจ้าล่ะ!” กู่ดงเฉินถามด้วยความสงสัย “เขตห้าม!” เชินฌี่ยางพึมพำ หวงจินเทียนไม่เคยบอกเขาเรื่องนี้ ทั้งหมดมาจากการวิเคราะห์ของซูเหมยหยาวและไบโยโย พร้อมกับการคาดคะเนจากการสนทนากับลิวเมนเจอร์ จากสีหน้าของกู่ดงเฉินและเซียวจิลีก เชินฌี่ยางรู้ว่าการคาดคะเนของพวกเขาไม่ไกลจากความจริง “พ่อมุขบ้าได้นิยมบอกอะไรบ้าง?” กู่ดงเฉินใช้ประสทศักดิ์ศรีถามเชินฌี่ยาง “เขาบอกข้ามาบอกว่าอย่ากลัวอะไรเลย จงทำตามศรัทธาของเจ้าตามที่ต่อไป” เชินฌี่ยางตอบด่วนทันที หวงจินเทียนพูดแบบนั้นจริง กู่ดงเฉินมองเซียวจิลีกแล้วพยักหน้า “อาวุโสวู เราจะออกไปกับเด็กหลบเหล่าเด็กเหล่านี้ ไปหาพวกศักดิ์สิทธิ์แสงศักดิ์ ถ้าสถานการณ์แย่ลง เราจะทำตามสั่ง!” เซียวจิลีกถอนหายใจ “ข้าจะไม่ตามเจ้าเข้าไปทำการบ้าคลั่งนี้ ข้าไม่มีพ่อมุขบ้าในหลัง ข้าตอนนี้ไม่อยากต่อสู้กับศักดิ์สิทธิ์แสงศักดิ์” หลังจากพูดจบ เซียวจิลีกลบออกไป พิภพอิมเมอร์ชั่นของเขายังอายุน้อย ไม่อาจทำลายทุกอย่างได้เหมือนสำนักศิลปะแห่งสุดยอดที่ซ่อนพลังส่วนใหญ่ไว้ “ไปกันเถอะ! ข้าคาดว่าพวกเจ้ายังรู้ว่ากลุ่มเจ็ดคนพวกนั้นอยู่ที่ไหน! เราจะแสดงให้พวกเขาเห็นว่าเราคืออะไร และทำให้พวกเขารู้ว่าสำนักศิลปะแห่งสุดยอดของเราไม่ใช่สิ่งที่ง่ายต่อการลบเลือน!” กู่ดงเฉินบีบกุญแจมือและพูดอย่างภาคภูมิใจ เชินฌี่ยางและกลุ่มต่างตะลึงอย่างมาก เพราะกู่ดงเฉินไม่ได้หยุดพวกเขา แต่กลับพร้อมเข้าร่วม การตื่นเต้นพุ่งชนหัวใจของพวกเขา สำหรับศักดิ์สิทธิ์แสงศักดิ์แล้ว ฤดูเย็นหย่าวและกลุ่มก็ไม่ทันรู้เรื่อง แต่อย่างน้อยพวกเขาได้ยินเชินฌี่ยางบอกว่าศักดิ์สิทธิ์แสงศักดิ์ต้องการรวมทะเลตะวันออก จนสรุปได้ว่ามันไม่ใช่เรื่องดี พวกเขาไม่ตั้งคำถามมากนัก แม้จะสนิทกับกู่ดงเฉินและวูไคหมิง พวกเขาก็ยังคงเคารพผู้ใหญ่สองคนนี้เสมอ “ศักดิ์สิทธิ์แสงศักดิ์เป็นหนึ่งในกองกำลังของทวีปศักดิ์สิทธิ์แสง ทั้งทวีปศักดิ์สิทธิ์แสงอยู่ใต้การควบคุมของพวกเขา! และทวีปศักดิ์สิทธิ์แสงกว้างกว่าแผ่นดินเชินวูของเราเป็นสิบเท่า ทุกทรัพยากรอยู่ในมือของศักดิ์สิทธิ์แสง ไม่ว่าจะเป็นดาบหรืออาวุธทุกอย่างถูกควบคุมโดยศักดิ์สิทธิ์แสง ทรัพยากรการบ่มเพาะถูกขายในราคาสูง ทำให้พวกเขารวบรวมคริสตัลจำนวนมหาศาลและมีทรัพยากรอุดมสมบูรณ์!” กู่ดงเฉินระหว่างทางบรรยายให้เชินฌี่ยางและกลุ่มฟังเกี่ยวกับทวีปศักดิ์สิทธิ์แสง “นักปราชญ์หลายคนของทวีปศักดิ์สิทธิ์แสงต้องเผชิญความทุกข์ทรมานที่ไม่อาจบรรยายเป็นคำพูด แม้ประชาชนทั่วไปก็ไม่พ้น! หากใครได้รับการยกย่องจากศักดิ์สิทธิ์แสง เขาก็โชคดี! นักปราชญ์อันทรงพลังทั้งหมดถูกศักดิ์สิทธิ์แสงจับมาครอบครอง หากใครไม่เห็นด้วย ศักดิ์สิทธิ์แสงจะใช้วิธีต่าง ๆ ฆ่าหรือขับไล่ออกจากทวีปศักดิ์สิทธิ์แสง!” เมื่อเชินฌี่ยางและกลุ่มได้ยินเช่นนี้ พวกเขาโกรธเกรี้ยวเสียซึ่งศักดิ์สิทธิ์แสงศักดิ์กำลังบีบคั้นคนจำนวนมากเพื่อให้กลุ่มคนบางส่วนได้ผลประโยชน์ทั้งหมด พวกเขากำลังบ่มเพาะโดยใช้ศักยภาพของผู้อื่น หากเป็นเช่นนั้น ทุกทรัพยากรจะถูกศักดิ์สิทธิ์แสงศักดิ์ยึดครอง และสามารถสร้างนักปราชญ์อันทรงพลังจำนวนมาก เพื่อนำมาใช้กดดันผู้ที่ต้องการกบฏ! และผู้ทรงอำนาจของศักดิ์สิทธิ์แสงศักดิ์ก็ได้รับผลประโยชน์สูงสุด.