Chapter 72: อันตรายในเมืองหลวง II หลังจากจบการแข่งขันรอบที่สอง ในคืนวันนั้นเคลาส์ได้เสนอว่าพวกเขาควรออกไปหาความสนุกกันหน่อย เพราะได้รับอนุญาตให้พักผ่อนได้สามวัน เกรย์ตกลงเพราะเขาเองก็ต้องการเวลาพักจากการฝึกซ้อมเช่นกัน นี่เป็นครั้งที่สามแล้วที่เกรย์มาที่วอเตอร์พาราไดซ์ และเขาก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าเขาชอบที่นี่ เพราะอย่างน้อยอาหารของพวกเขาก็รสชาติอร่อย และไวน์เองก็ถือว่าชั้นยอด ณ เจดวอเตอร์พาราไดซ์ “สิ่งที่นายทำมันสุดยอดไปเลยว่ะ ฉันไม่คิดเลยว่านายจะอัดมันได้ยับเยินขนาดนั้น” เคลาส์หัวเราะเสียงดัง “ฉันแค่ตอบแทนสิ่งที่มันตั้งใจจะทำกับฉันก็เท่านั้น” เกรย์ตอบพร้อมกับยักไหล่ เขาไม่ใช่พวกโรคจิตที่ชอบหาความสุขบนความทุกข์ของผู้อื่น ในระหว่างการต่อสู้ เขามีโอกาสหลายครั้งที่จะปิดฉากสังหารคู่ต่อสู้ แต่เขาก็เลือกที่จะยั้งมือเอาไว้ แม้ว่าในท้ายที่สุดเขาจะอัดคู่ต่อสู้จนสะบักสะบอม แต่เขาก็ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะยังฝืนสู้ต่อแม้จะโดนเล่นงานหนักขนาดนั้น เหตุผลที่เกรย์อัดคู่ต่อสู้อย่างหนักหน่วงเป็นเพราะหลังจากที่เขาเห็นเจตนาฆ่าในดวงตาของอีกฝ่าย เขาจึงตอบโต้กลับไปอย่างเย็นชา แต่ถึงอย่างนั้นแม้จะมีโอกาส เขาก็ไม่สามารถลงมือสังหารให้ตายได้จริง ๆ เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะเรียกสิ่งที่รั้งเขาไว้ว่าอะไร มันคือความอ่อนแอ? หรือแค่ใจของเขาเองที่กำลังเล่นตลก? หรือบางทีอาจเป็นความเป็นมนุษย์ของเขากันแน่? พูดตามตรง เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกัน “ไอ้พวกขยะแบบนั้นก็สมควรโดนแล้ว ถ้าฉันเจอใครในพวกนั้น ฉันจะจัดการให้เหมือนที่เกรย์ทำกับคู่ต่อสู้ของเขานั่นแหละ” เรย์โนลด์พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา หลังจากเหตุการณ์ที่ผ่านมา เขาเกลียดนักเรียนจากสถาบันสตาร์ไลท์เข้าไส้ “แล้วพวกนายคิดว่าการฝึกพิเศษที่ว่าเนี่ย มันเกี่ยวกับอะไรกัน?” เคลาส์จิบไวน์ก่อนจะเอ่ยถาม “ไม่รู้สิ ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่าจักรวรรดิจะจัดการฝึกพิเศษหลังจบการแข่งขัน” เรย์โนลด์ตอบ “เกรย์ นายพอจะมีไอเดียอะไรบ้างไหม?” เคลาส์ถามพลางมองไปทางเกรย์ เกรย์ดื่มเครื่องดื่มของเขาต่อก่อนจะตอบกลับ “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน เดี๋ยวพอการแข่งขันจบลงพวกเราก็ได้รู้กันเองนั่นแหละ” เคลาส์พยักหน้าก่อนจะเปลี่ยนเรื่องไปคุยในประเด็นที่น่าตื่นเต้นกว่า หลังจากนั่งอยู่สักพัก เหมือนกับสองครั้งก่อนหน้าที่เกรย์ตามเพื่อนๆ มาที่นี่ พวกเขาต่างก็แยกย้ายกลับไปกับคู่ของตนทิ้งให้เกรย์อยู่เพียงลำพังอีกครั้ง เกรย์ไม่ได้อยู่ในห้องนานนัก หลังจากดื่มจนหมดแก้ว เขาก็เดินออกจากร้านไป เขาแหงนมองถนนยามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยผู้คนก่อนจะหันสายตาไปยังใจกลางเมือง ‘ฉันอยากไปดูมันอีกครั้ง’ เกรย์เริ่มเดินมุ่งหน้าไปยังใจกลางเมืองหลวง จุดหมายปลายทางของเขาอยู่ไม่ไกลจากเจดวอเตอร์พาราไดซ์เท่าใดนัก และเขาก็มาถึงในเวลาไม่นาน ภายนอกปราสาทของจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิฉีหลิน ตั้งตระหง่านรูปปั้นขนาดมหึมาของชายผู้ดูเหมือนจะมีอายุอยู่ในช่วงวัยกลางคน ชายคนนั้นมีใบหน้าที่ดูจริงจัง ดวงตาคมกริบ และแผ่ซ่านกลิ่นอายความกล้าหาญออกมาอย่างรุนแรง น่าประหลาดใจนักที่รูปปั้นกลับดูมีชีวิตชีวาเหลือเกิน เกรย์รู้สึกทึ่งตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เห็น และนั่นคือเหตุผลที่เขาตัดสินใจกลับมาดูอีกครั้ง นี่คือรูปปั้นของจักรพรรดิองค์แรกแห่งจักรวรรดิฉีหลิน คอนสแตนติน เกล เขาผู้นี้คือชายที่เป็นแกนนำในการก่อกบฏต่อจักรวรรดิอาซูร์เมื่อนานมาแล้ว นับตั้งแต่จักรวรรดิฉีหลินก่อตั้งขึ้น มีเพียงตระกูลเกลเท่านั้นที่ได้ครอบครองบัลลังก์ แม้จะมีตระกูลชั้นนำอื่น ๆ ในจักรวรรดิที่อาจจะกำลังจับจ้องตำแหน่งผู้ปกครองอยู่ แต่ก็ยังไม่มีใครกล้าขยับตัว บางทีพวกเขาอาจกำลังรอจังหวะที่เหมาะสมอยู่ก็ได้ ในประวัติศาสตร์ของจักรวรรดิฉีหลิน หลังจากที่จักรวรรดิเพิ่งก่อตั้งขึ้น มีเพียงตระกูลเดียวในบรรดาผู้ที่ติดตามตระกูลเกลในการก่อกบฏที่พยายามจะยึดอำนาจ แต่พวกเขากลับพ่ายแพ้และเกือบจะถูกกวาดล้างจนสิ้นซาก แม้ตระกูลนั้นจะยังคงอยู่ แต่พวกเขาก็เก็บตัวเงียบและไม่เข้ามายุ่งเกี่ยวกับกิจการของจักรวรรดิมากนัก เกรย์จ้องมองรูปปั้นพลางอดไม่ได้ที่จะถามตัวเองว่า ‘การได้อยู่จุดสูงสุดนั้นรู้สึกอย่างไรกันนะ?’ **************** ในขณะที่เกรย์และเพื่อนๆ อยู่ที่เจดวอเตอร์พาราไดซ์ หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งกำลังเดินเข้าไปในคฤหาสน์หรูหราทางตอนใต้ของเมือง ดอกไม้นานาพันธุ์ที่ปลูกไว้ข้างทางเดินทำให้สถานที่แห่งนี้ดูเงียบสงบ ประกอบกับบรรยากาศที่เงียบเชียบ มันให้ความรู้สึกสบายใจอย่างประหลาด เมื่อมาถึงหน้าประตู เธอก็เคาะด้วยจังหวะที่แปลกประหลาด หลังจากผ่านไปหนึ่งนาที ประตูก็ถูกเปิดออกมาจากด้านใน เธอเดินเข้าไปโดยไม่ได้มองหน้าคนที่ยืนอยู่หลังประตูเลยแม้แต่น้อย ภายในห้องลับของอาคาร “นี่คือข้อมูลที่รวบรวมมาได้ของเป้าหมาย” หญิงวัยกลางคนส่งแฟ้มข้อมูลให้หญิงสาวสวยที่นั่งอยู่ตรงข้าม เธอผู้นั้นดูอายุราว ๆ ยี่สิบปลายๆ มีผมสีทองและดวงตาสีดำ เธอสวมชุดสีดำสนิททั้งตัว หญิงในชุดดำรับแฟ้มข้อมูลมาเปิดอ่านก่อนจะถามว่า “เธอเอาค่าจ้างมาด้วยหรือเปล่า?” หญิงวัยกลางคนหยิบถุงออกมาแล้วส่งให้หญิงสาว เมื่อหญิงในชุดดำเปิดถุงออก ก็เห็นหินสีสามก้อนเปล่งประกายอยู่ภายใน เธอฉีกยิ้มหลังจากตรวจสอบแล้วว่าเป็นของจริงก่อนจะกล่าวว่า “นี่เพิ่งแค่ครึ่งเดียวของค่าจ้างนะ” หญิงวัยกลางคนพยักหน้าก่อนจะตอบว่า “คุณจะได้ส่วนที่เหลือหลังจากภารกิจสำเร็จ” หญิงในชุดดำพยักหน้า “ยุติธรรมดี แล้วมีกำหนดเวลาไหม?” “มี เป้าหมายจะต้องตายก่อนที่การแข่งขันจะจบลง จากข้อมูลที่เราได้มา ปัจจุบันเขาอยู่ที่เจดวอเตอร์พาราไดซ์กับเพื่อนๆ ของเขา” หญิงในชุดดำขมวดคิ้วเมื่อได้ยินเช่นนั้น “เจ้าของที่นั่นมีความสัมพันธ์ที่ดีกับฉัน และการฆ่าใครสักคนในนั้นคงไม่ส่งผลดีต่อธุรกิจของเขาเท่าไหร่” “ฉันรู้ เราได้ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเป้าหมายมาแล้วก่อนจะมาที่นี่ เขาไม่เคยนอนค้างที่นั่น เขาจะอยู่จนถึงหลังเที่ยงคืนแล้วค่อยออกจากร้านไปเดินเล่นรอบเมืองก่อนจะกลับที่พัก แม้เราจะไม่แน่ใจว่าวันนี้เขาจะทำแบบเดิมไหม แต่นี่เป็นกิจวัตรปกติของเขาทุกครั้งที่มาที่นั่น” “ตกลง เดี๋ยวฉันจะส่งเด็กสักคนไปจัดการ” “ได้ เราจะรอฟังข่าวจากคุณ” หลังจากได้รับคำยืนยันจากหญิงในชุดดำ หญิงวัยกลางคนก็เดินออกจากอาคารไป ไม่กี่นาทีต่อมาก็มีหญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้อง หลังจากรับรายละเอียดเกี่ยวกับภารกิจแล้ว เธอก็จากไปอย่างรวดเร็ว **************** ‘การได้อยู่จุดสูงสุดนั้นรู้สึกอย่างไรกันนะ?’ เกรย์จ้องมองรูปปั้นอยู่อีกครู่หนึ่งก่อนจะมุ่งหน้ากลับที่พัก สมัยเด็กเขาใฝ่ฝันที่จะได้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดมาโดยตลอด และนั่นคือหนึ่งในเหตุผลที่เขาใจสลายเมื่อรู้ว่าตัวเองไม่สามารถปลุกพลังธาตุขึ้นมาได้ ในตอนนี้ ด้วยมรดกที่ได้รับและการฝึกฝนอย่างหนักหน่วง เขาเชื่อว่าอีกไม่นานเขาคงจะทำตามความฝันของตนได้สำเร็จ ในขณะที่เกรย์กำลังจ้องมองรูปปั้นอยู่นั้น มีเงาร่างหนึ่งกำลังจ้องมองเขาอย่างตั้งใจ เงาร่างนี้ติดตามเขามาตั้งแต่ตอนที่เขาออกจากเจดวอเตอร์พาราไดซ์ แต่เขาไม่รู้ตัวเลยแม้แต่น้อย สายลมยามค่ำคืนที่เย็นสบายมอบความรู้สึกสดชื่นอยู่เสมอ ระหว่างทางกลับ เขาเห็นคลอดด์และนีน่าเดินควงแขนกัน โดยที่ศีรษะของนีน่าพิงอยู่บนไหล่ของคลอดด์ขณะที่พวกเขากำลังเดิน ‘ดูเหมือนจะเป็นคู่รักกันสินะ ไม่แปลกใจเลยที่เขาถึงขอบคุณฉันยกใหญ่ที่ช่วยเธอไว้’ เนื่องจากทั้งคู่ไม่ทันสังเกตเห็นเขา เขาจึงไม่อยากทำลายช่วงเวลาอันแสนโรแมนติกนั้น เลยเลือกที่จะเดินเงียบๆ ไปอีกฝั่งของถนน เงาร่างนั้นติดตามเกรย์มาอย่างใกล้ชิด ราวกับกำลังมองหาโอกาสที่จะลงมือ เกรย์พบตรอกแห่งหนึ่งที่ตัดผ่านถนนสองสาย ซึ่งจะช่วยให้เขาไปถึงที่พักที่ถูกจัดไว้ให้สถาบันลูนาร์ได้เร็วกว่าครั้งล่าสุดที่เขาไปเจดวอเตอร์พาราไดซ์ เมื่อเห็นเกรย์ก้าวเข้าไปในตรอก เงาร่างนั้นก็คว้ากริชที่คาดเอวไว้เตรียมจะลงมือจากจุดซ่อนตัว ในจังหวะที่เธอหมายจะพุ่งเข้าจู่โจม เธอก็รีบชะงักและหลบกลับเข้าไปในที่ซ่อนอย่างรวดเร็ว เกรย์เองก็หยุดฝีเท้าลงและมองตรงไปข้างหน้า