Chapter 75: ออกัสตัส เกล ฝูงชนที่รวมตัวกันอยู่ด้านนอกต่างมองไปยังทิศทางที่ร่างนั้นตกลงมา ไม่มีใครรู้ว่าเขาเป็นหรือตายเพราะนับตั้งแต่กระแทกพื้นลงไป ร่างนั้นก็ไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ อีกเลย โอลิเวอร์มองไปยังคริสแล้วอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ เขารู้ดีว่าเรื่องนี้คงจบลงไม่ง่ายนัก แต่เขาก็ไม่ได้สนใจอะไร ครั้งนี้ไม่เหมือนกับคราวที่แล้ว เหล่าผู้บริหารของสถาบันสตาร์ไลท์คงพยายามปั่นเรื่องนี้ให้เป็นประเด็นใหญ่โต แต่ช่างหัวพวกมันปะไร พวกเขาคิดว่าสถาบันลูนาร์จะกลัวงั้นหรือ? ถ้าคิดแบบนั้นล่ะก็ พวกมันคิดผิดถนัด “ยังไม่ไปอีกงั้นรึ?” โอลิเวอร์ถามขณะแผ่ไอเย็นเยียบออกจากร่างกาย ในเมื่อเรื่องราวมันบานปลายมาถึงขั้นนี้แล้ว ก็ไม่มีประโยชน์ที่จะต้องพูดจาประนีประนอมกันอีก หากพวกมันยังยืนกรานที่จะไม่ไป ก็ต้องเผชิญชะตากรรมเดียวกับสหายของพวกมัน เขาเชื่อมั่นเกินร้อยว่าคริสได้สังหารชายคนนั้นด้วยการตบเพียงครั้งเดียว เหล่าอาจารย์จากสถาบันลูนาร์ต่างปลดปล่อยจิตสังหารอันรุนแรงออกมา กลุ่มคนจากสถาบันสตาร์ไลท์รีบเผ่นหนีไปราวกับฝูงสุนัขที่ขลาดกลัวซึ่งหางจุกตูด พวกเขามาที่นี่ด้วยความถือดี โดยคิดว่าจะใช้โอกาสนี้ไม่เพียงแค่กำจัดเกรย์ แต่ยังเพื่อแสดงให้ทุกคนเห็นว่าใครคืออันดับหนึ่ง แต่ตอนนี้พวกเขากลับจากไปพร้อมกับความอับอายและความหวาดกลัวเป็นหลัก จากท่าทีของเหล่าอาจารย์สถาบันลูนาร์ พวกเขารู้ดีว่าอีกฝ่ายไม่ได้ล้อเล่นและอาจลงมือฆ่าจริงๆ หากยังรั้งรออยู่ต่อ ในกลุ่มนั้น ชายที่ถูกตบจนตายถือเป็นคนที่น่าเวทนาที่สุด หากเขาสามารถพูดได้ เขาคงจะโอดครวญถึงลักษณะการตายของตัวเองแน่นอน ถ้าเขาถูกฆ่าด้วยท่าไม้ตายอลังการมันก็ยังไม่แย่เท่ากับการถูกตบตาย เขาอุตส่าห์มาที่นี่เพื่อแสดงอำนาจ ทำไมถึงจบลงแบบนี้ได้? แม้แต่ในปรโลก เขาก็คงกลายเป็นตัวตลกเพราะวิธีการตายแบบนี้ กลุ่มคนรีบเข้าไปเก็บร่างของชายที่ถูกตบจนกระเด็น แต่เมื่อเห็นสภาพของเขา พวกเขาก็ต้องตะลึงงัน และความหวาดกลัวในใจก็ทวีความรุนแรงขึ้นอีกครั้ง ด้านข้างศีรษะของชายผู้นั้นยุบลงไปจนไม่มีทางรอดชีวิต พวกเขาแบกร่างนั้นแล้วหายตัวไปจากบริเวณดังกล่าว ข่าวเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแพร่สะพัดไปทั่วเมืองอย่างรวดเร็ว ข้อเท็จจริงที่ว่ากลุ่มคนจากสถาบันสตาร์ไลท์บุกมาที่สถาบันลูนาร์เพื่อเรียกร้องตัวนักเรียนก็เป็นเรื่องที่น่าตกใจอยู่แล้ว แต่การที่หนึ่งในกลุ่มถูกตบจนตายนั้นน่าเหลือเชื่อยิ่งกว่า *********** ณ ที่พักของสถาบันสตาร์ไลท์ เหล่าอาจารย์ต่างมองดูศพด้วยความโกรธแค้น นี่คืออาจารย์ที่มีโอกาสมากที่สุดที่จะได้เป็นหัวหน้าอาจารย์คนต่อไปของหอสายลม แต่ตอนนี้เขากลับตายไปแล้ว แม้แต่วิธีการตายยังน่ารำคาญใจ เพราะเขาถูกตบจนตายเหมือนแมลน่ารำคาญตัวหนึ่ง “ดี ดีมาก พวกคนจากสถาบันลูนาร์เริ่มเหิมเกริมขึ้นทุกที พวกมันคิดว่าเราเป็นพวกอ่อนหัดงั้นหรือ?” “เรียกทุกคนมาที่นี่ เราจะไปจัดการพวกมัน” อาจารย์ใหญ่แห่งสถาบันสตาร์ไลท์กล่าวด้วยความโกรธ *********** ณ ปราสาทของจักรพรรดิ “ฝ่าบาท ดูเหมือนความขัดแย้งระหว่างสถาบันลูนาร์และสถาบันสตาร์ไลท์จะบานปลายขึ้นอีกแล้วครับ อาจารย์คนหนึ่งจากสถาบันสตาร์ไลท์ถูกสังหารในวันนี้ ตอนที่พวกเขาไปที่ที่พักของสถาบันลูนาร์เพื่อเรียกร้องตัวนักเรียนที่พวกเขาอ้างว่าทำร้ายนักเรียนของพวกเขาครับ” บนบัลลังก์คือชายที่ดูมีอายุราวสี่สิบต้นๆ ด้วยใบหน้าที่คมคายและท่าทางสุขุม เขาคือจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิฉีหลิน ออกัสตัส เกล เขามองไปยังชายที่กำลังรายงานสถานการณ์ให้เขาฟัง “กล้าทำลายกฎของเมือง สถาบันลูนาร์ดูเหมือนจะไม่เห็นฝ่าบาทอยู่ในสายตาเลยนะครับ” ผู้อาวุโสคนหนึ่งที่อยู่ข้างกายกล่าวด้วยน้ำเสียงประชดประชัน คนอื่นๆ มองเขาแต่ไม่ได้พูดอะไร พวกเขาเบนสายตากลับไปที่จักรพรรดิ ทุกคนรู้ดีว่าผู้อาวุโสคนนี้มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับสถาบันสตาร์ไลท์ และเขาไม่ใช่คนเดียว ผู้อาวุโสกว่าครึ่งที่อยู่ที่นี่ล้วนมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับสถาบันนั้น นี่คือหนึ่งในเหตุผลที่สถาบันสตาร์ไลท์ไม่เพียงแต่มีอำนาจมากขึ้นเท่านั้น แต่ยังมักทำตัวหยิ่งผยองอยู่เสมอ ชายที่รายงานเหตุการณ์เอ่ยขึ้นอีกครั้ง “ฝ่าบาท ดูเหมือนว่าคนจากสถาบันสตาร์ไลท์กำลังมุ่งหน้าไปเผชิญหน้ากับสถาบันลูนาร์ครับ” ออกัสตัสรู้สึกเหนื่อยหน่ายกับเรื่องทั้งหมดนี้ เขาไม่รู้ว่าจะจัดการกับทั้งสองสถาบันอย่างไรดี “ไปที่ที่พักของสถาบันลูนาร์แล้วเรียกทั้งสองสถาบันมาที่นี่” “พะย่ะค่ะ ฝ่าบาท” ชายผู้นั้นโค้งคำนับก่อนจะรีบออกจากปราสาทไป “ฝ่าบาท ข้าขออนุญาตพะย่ะค่ะ?” หนึ่งในผู้อาวุโสถามขึ้น จักรพรรดิพยักหน้า ผู้อาวุโสกล่าวต่อหลังจากได้รับอนุญาต “นี่เป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อนมากพะย่ะค่ะ หากจัดการไม่ดี อาจนำไปสู่ความขัดแย้งภายในจักรวรรดิได้” “แล้วท่านมีความเห็นอย่างไร?” จักรพรรดิมองเขาด้วยความสนใจ “เรายังไม่รู้ว่าสิ่งที่กลุ่มสถาบันสตาร์ไลท์พูดนั้นเป็นความจริงหรือไม่ เราอาจอนุมานได้ว่าพวกเขากำลังหาทางเอาคืนสถาบันลูนาร์จากเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้” ผู้อาวุโสกล่าว ผู้อาวุโสที่พูดก่อนหน้านี้รีบโต้กลับทันที “ท่านหมายความว่าอย่างไร? ท่านคิดว่าคนจากสถาบันสตาร์ไลท์จะรังแกคนรุ่นหลังอย่างไร้เหตุผลหรือ?” “ใช่ ข้าคิดอย่างนั้น” ชายคนนั้นไม่ปิดบังความคิดและพูดออกมาตรงๆ เขาเบื่อหน่ายกับวิธีการใช้อำนาจตามอำเภอใจของสถาบันสตาร์ไลท์ที่ทำมาได้สักพักหนึ่งแล้ว พวกเขาเริ่มโต้เถียงกันอย่างดุเดือดจนจักรพรรดิต้องตัดบท “พอได้แล้ว เราจะฟังจากทั้งสองฝ่ายเมื่อพวกเขามาถึง” ************ เมื่อฝูงชนเห็นกลุ่มคนจากสถาบันสตาร์ไลท์อีกกลุ่มกำลังมุ่งหน้ามายังที่พัก พวกเขาไม่แปลกใจเลยเพราะคาดการณ์ไว้แล้ว อาจารย์ใหญ่และเหล่าอาจารย์จากสถาบันลูนาร์ต่างก็ออกมาเมื่อสัมผัสได้ถึงไอพลังที่อีกฝ่ายไม่ได้พยายามปิดบังเลยสักนิด “มันคือคนนั้น!” หนึ่งในคนที่มาเป็นกลุ่มแรกชี้ไปที่คริสด้วยความเคียดแค้น เมื่อเห็นว่าคนที่ถูกชี้คือคริส อาจารย์ใหญ่ก็อดไม่ได้ที่จะตกใจ หากเป็นอาจารย์ใหญ่หรืออาจารย์คนอื่นจากสถาบันลูนาร์ เขาคงมั่นใจเต็มร้อยในการทำสิ่งที่มาที่นี่ แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าคริส เขาไม่มั่นใจเท่าไหร่นัก คริสขึ้นชื่อเรื่องความประพฤติที่ไร้เหตุผล และด้วยพลังของเขา การไปมีเรื่องกับเขานั้นไม่ใช่ทางเลือกที่ฉลาดเลย อาจารย์ใหญ่มาพร้อมกับผู้ติดตามจำนวนมาก ตอนนี้เขาไม่มีทางถอยกลับได้อีกแล้ว ในขณะที่เขากำลังจะเอ่ยปาก เขาสังเกตเห็นใครบางคนมาจากทิศทางของปราสาท เขารู้สึกโล่งใจเพราะรู้ว่าจักรพรรดิได้เข้ามาแทรกแซงเรื่องนี้แล้ว “ฝ่าบาทมีรับสั่งให้ทั้งสองฝ่ายเข้าเฝ้าที่ปราสาท” ทั้งสองฝ่ายพยักหน้ารับก่อนจะมุ่งหน้าไปยังปราสาท พวกเขาลงจอดเมื่อห่างจากปราสาทห้าร้อยเมตร เนื่องจากกฎห้ามบินภายในรัศมีนี้ของปราสาท หลังจากเข้าสู่ปราสาท ทั้งสองฝ่ายต่างบอกเล่าเรื่องราวในมุมของตนต่อจักรพรรดิ นักเรียนไม่ได้ถูกเรียกมา มีเพียงผู้บริหารของทั้งสองสถาบันเท่านั้นที่อยู่ที่นั่น ออกัสตัสตกอยู่ในที่นั่งลำบากเพราะไม่รู้จะเชื่อฝ่ายไหนดี “ฝ่าบาทแน่ใจได้อย่างไรว่าสิ่งที่เจ้าเด็กนั่นพูดเป็นความจริง?” ผู้อาวุโสคนที่พูดก่อนหน้านี้กล่าว “แล้วเจ้าแน่ใจได้อย่างไรว่าสิ่งที่พวกเจ้าพูดเป็นความจริง” โอลิเวอร์ย้อนกลับอย่างใจเย็น “พวกเจ้าสถาบันลูนาร์คิดว่าตัวเองอยู่เหนือคนอื่น ทั้งยังกล้าปกป้องนักเรียนชั้นต่ำที่ลอบโจมตีเพื่อนร่วมรุ่น” “ถ้าเจ้ายังพูดต่อ ก็มั่นใจนะว่าจะไม่ได้เดินออกจากปราสาทนี้ไปอีก” คริสกล่าวอย่างใจเย็นขณะมองไปที่ผู้อาวุโส นับตั้งแต่พวกเขามาที่ปราสาท ผู้อาวุโสคนนี้เป็นคนเดียวที่คอยขัดขวางพวกเขา แม้แต่คนจากสถาบันสตาร์ไลท์ยังไม่กระตือรือร้นเท่าเขาเลย “นั่นคำขู่หรือ?” คริสมองเขาโดยไม่ตอบ แต่สายตาก็ให้คำตอบที่อีกฝ่ายต้องการ ดวงตาของเขาบอกชัดว่า ‘ลองดูสิ’ ผู้อาวุโสรีบหุบปากฉับทันที เขารู้เรื่องเกี่ยวกับคริสมาบ้างและรู้ว่าคริสจะฆ่าเขาจริงๆ ไม่ว่าจักรพรรดิจะว่าอย่างไรก็ตาม ออกัสตัสเริ่มรู้สึกปวดหัว โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับการที่คริสเข้ามาพัวพันกะทันหัน เขายังคงงงว่าทำไมคริสถึงเข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่? เขาไม่เคยเข้าร่วมการแข่งขันครั้งก่อนๆ เลยสักครั้ง “คริส” ออกัสตัสเรียก คริสเบนสายตาไปหาจักรพรรดิ “ทำไมท่านถึงสนใจเรื่องนี้?” “เพราะเด็กที่ถูกกล่าวถึงคือนักเรียนของข้า ข้าเป็นคนพาเขามาที่สถาบันด้วยตัวเองและข้ารู้ดีว่าเขาทำอะไรได้หรือไม่ได้ เขาไม่มีทางลอบโจมตีนักเรียนพวกนั้นหรอก แต่ถ้าเขาทำจริงๆ ด้วยพรสวรรค์ของเขา พวกนั้นคงตายไปแล้ว” “นักเรียนของท่าน?” “ใช่ นักเรียนของข้า ท่านมีปัญหาที่ข้าจะมีนักเรียนงั้นหรือ?” ออกัสตัสครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวว่า “ในเมื่อไม่มีทางยืนยันได้ว่าใครถูกในเรื่องนี้ เราต้องจบเรื่องลงตรงนี้ คริส ท่านต้องชดเชยค่าเสียหายให้กับพวกเขาสำหรับอาจารย์ที่ตายไป ข้าไม่อยากได้ยินเรื่องนี้อีก หากคนรุ่นหลังต้องการแข่งขันกัน พวกเขาก็มีสิทธิ์ แต่คนรุ่นก่อนอย่างพวกท่านไม่ควรเข้ามายุ่งเกี่ยวอีกต่อไป” ผู้อาวุโสคัดค้านทันที “ฝ่าบาท ท่านหมายความว่าจะปล่อยเรื่องนี้ไปเฉยๆ แบบนี้หรือพะย่ะค่ะ?” ออกัสตัสมองเขาอย่างเย็นชา “เจ้าจะบอกว่าข้าไม่รู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่หรือ?” ผู้อาวุโสเพิ่งรู้ตัวว่าทำพลาดไป “เปล่าพะย่ะค่ะฝ่าบาท โปรดประทานอภัยในความไม่เอาไหนของคนแก่ผู้นี้ด้วย” ออกัสตัสแค่นเสียงก่อนจะเสริมว่า “ดี ออกไปกันได้แล้ว” กลุ่มคนจากทั้งสองสถาบันออกจากที่นั่นโดยสถาบันลูนาร์ดูเหมือนจะได้เปรียบมากกว่า ต่อมาในวันนั้น ลึกเข้าไปในปราสาท “เสด็จพ่อ ทำไมท่านยังอดทนกับคริสอยู่? เขาไม่เห็นท่านอยู่ในสายตาด้วยซ้ำ” “แผนการยังดำเนินอยู่ และเขาเป็นปัจจัยที่เราคาดเดาไม่ได้ในภาพรวม เขายังไม่ยอมรับข้อเสนอของข้า แต่เขาสัญญาว่าจะไม่แทรกแซงแผนการ นอกจากนี้เขายังเป็นสินทรัพย์ชิ้นสำคัญหากสงครามปะทุขึ้นกับจักรวรรดิอื่น ตอนนี้เราจะปล่อยเขาไปก่อน อีกอย่าง เขาไม่ใช่คนที่เราจะกำจัดได้ง่ายๆ” “ทำไมเราไม่ใช้สถาบันสตาร์ไลท์จัดการเขาล่ะครับ?” “โอกาสที่พวกมันจะทำสำเร็จมีต่ำกว่ายี่สิบเปอร์เซ็นต์” “เขาแข็งแกร่งขนาดนั้นเลยหรือ?” “ใช่ แต่ข้ามีแผนแล้ว”