บทที่ 268: คำทำนายแห่งพฤกษา และผู้พิทักษ์ [ตอนที่ 2] "น-นี่มันตัวอะไรกันเนี่ย น่ารักจัง!" คาร่าเอาแก้มถูไถไปกับแก้มของดิมดิม ทำให้อเล็กซ์ได้แต่เกาหัวด้วยความมึนงง แม้แต่ลาทิฟ่ายังรู้สึกตกตะลึงเมื่อเห็นว่าผู้พิทักษ์แห่งราชวงศ์ที่แท้จริงกลับเป็นเจ้าก้อนกลมเล็กๆ ตัวเดิม ตัวเดียวกับสิ่งมีชีวิตจอมซนที่ไม่ลังเลจะใช้นิ้วจิ้มจมูกเธอ หากไม่ติดว่าเคยให้สัญญากับเธอไว้เมื่อตอนนั้น! "คาร่า เธอทำอะไรน่ะ?" รูน่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังก่อนจะดึงดิมดิมออกมาจากมือของอีกฝ่าย "หมดเวลาแล้ว ตาฉันบ้าง!" จากนั้นรูน่าก็เอาแก้มถูไถไปกับแก้มของดิมดิม ทำให้เจ้าตัวเล็กหัวเราะคิกคักเพราะรู้สึกจั๊กจี้ หน้าจอโทรทัศน์ที่ดิมดิมเคยดูอยู่เมื่อครู่ได้หายวับไปอย่างไร้ร่องรอย เช่นเดียวกับถุงมันฝรั่งทอดที่มันกำลังกินอยู่ก่อนหน้านี้ ชัดเจนเลยว่านั่นเป็นสิ่งของที่ไม่ควรมีอยู่จริงในโลกนี้ ซึ่งอาจเป็นเหตุผลที่ดิมดิมเก็บพวกมันไปทันทีที่เห็นอเล็กซ์และลาทิฟ่า ในระหว่างที่สาวใช้ทั้งสองกำลังแย่งกันเอาใจเจ้าก้อนกลม ชายหนุ่มและสาวเผ่าจิ้งจอกก็ได้เดินสำรวจห้องหินเพื่อหาเบาะแสว่าจะทำอย่างไรต่อไป พวกเขาได้คิดถึงความเป็นไปได้ที่ดิมดิมอาจกำลังสวมบทบาทเป็น "ผู้พิทักษ์" แห่งราชวงศ์พฤกษา แต่เพื่อความมั่นใจว่าพวกเขาจะไม่พลาดเบาะแสใดไป ทั้งสองจึงสำรวจทุกซอกทุกมุมของห้องหินแห่งนั้น โชคไม่ดีที่พวกเขาไม่พบอะไรเลย ทำให้ต้องถอนหายใจออกมาด้วยความผิดหวัง "ไม่มีประโยชน์" อเล็กซ์พึมพำขณะตรวจสอบทุกจุดในห้อง "ที่นี่ไม่มีอะไรเลยนอกจากมอสกับฝุ่น" ลาทิฟ่าถอนหายใจก่อนจะขมวดคิ้วมุ่น "คำทำนาย... อาจจะผิดพลาดงั้นเหรอ?" "ผมไม่คิดแบบนั้น" อเล็กซ์ตอบ "ผมคิดว่าเราแค่ยังไม่เข้าใจคำทำนายอย่างถ่องแท้ เพื่อที่จะผ่านบททดสอบนี้ เราต้องเอาชนะราชาคนเถื่อน การหาบัลลังก์พฤกษาเป็นเพียงภารกิจเสริมเท่านั้น" "นั่นหมายความว่า ต่อให้เราไม่หามันเจอ ตราบใดที่จัดการราชาคนเถื่อนได้ เราก็จะผ่านเงื่อนไขการทดสอบนี้ไปได้สินะ" ลาทิฟ่าถาม "จริงๆ แล้วผมคิดว่าการจัดการราชาคนเถื่อนจะง่ายขึ้นถ้าเราทำภารกิจเสริมให้สำเร็จก่อน แล้วค่อยไขคำทำนาย" อเล็กซ์ตอบด้วยน้ำเสียงจริงจัง "ตอนนี้พวกกองกำลังป้องกันแทบจะต้านกองทัพคนเถื่อนไว้ไม่อยู่แล้ว ถ้าราชาคนเถื่อนเข้าร่วมการต่อสู้เมื่อไหร่ เราอาจไม่มีโอกาสเอาชนะเขาได้เลย" ลาทิฟ่าเหลือบมอง "ผู้พิทักษ์จอมหัวเราะ" ของพวกเขา ซึ่งตอนนี้สาวใช้ทั้งสองกำลังแย่งกันอยู่อย่างครุ่นคิด "ในเมื่อดิมดิมดูเหมือนจะเป็นผู้พิทักษ์ นั่นหมายความว่ามันมีพลังที่จะเอาชนะพวกคนเถื่อนได้ด้วยหรือเปล่า?" ลาทิฟ่าถาม "เอาล่ะ วิธีที่ดีที่สุดคือถามมันตรงๆ เลย" อเล็กซ์ยักไหล่พลางเดินเข้าไปหาสาวใช้ทั้งสอง "โอเคสาวๆ ขอผมยืมตัวดิมดิมหน่อย ผมมีเรื่องต้องถามมันนิดหน่อย" คาร่าและรูน่ากำลังจะปฏิเสธ แต่เจ้าหญิงอีเวนก็จ้องเขม็งมาที่ทั้งสองพร้อมกับกอดอก เห็นได้ชัดว่าการปฏิเสธไม่ใช่ทางเลือก หญิงสาวทั้งสองจำใจส่งเจ้าก้อนกลมให้อเล็กซ์ ทำให้ดิมดิมยิ้มออกมาบางๆ "ดิมดิม ใช่ไหม?" อเล็กซ์ถาม "ดิม!" ดิมดิมพยักหน้า "ตอนนี้เธอรับหน้าที่เป็นผู้พิทักษ์อยู่หรือเปล่า?" "ดิม!" "แล้วเธอมีความสามารถในการต่อสู้ไหม?" แทนที่จะตอบ ดิมดิมเพียงแค่เอื้อมมือไปข้างๆ แล้วหยิบขวดยาที่ดูเปราะบางออกมาจากมิติเก็บของของมัน ก่อนจะชูให้อเล็กซ์ดูอย่างภาคภูมิใจ "อะแฮ่ม!" ดิมดิมยืดตัวขึ้น ราวกับกำลังรอคอยคำชม อเล็กซ์ไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี ดูจากลักษณะแล้ว ความสามารถในการต่อสู้ของผู้พิทักษ์ตัวน้อยนี้วนเวียนอยู่กับการขว้างขวดยาเปราะๆ และระเบิดแอลเคมีใส่ศัตรู สิ่งเดียวกับที่ดิมดิมทำระหว่างการผจญภัยของพวกเขา ลาทิฟ่าเอามือปิดปากพยายามกลั้นขำกับสีหน้ายโสของดิมดิม ขณะที่คาร่าและรูน่าสบตากันด้วยความหนักใจ "...แค่นี้เนี่ยนะ?" รูน่าถามอย่างไม่อยากเชื่อ "ผู้พิทักษ์ของเราขว้างขวดแก้วใส่ศัตรูเนี่ยนะ?" ดิมดิมพองแก้มด้วยความไม่พอใจที่อีกฝ่ายไม่เห็นค่าของขวดยาเปราะบางของมัน ดูเหมือนมันจะต้องการสาธิตให้คนแคระตัวน้อยเห็น มันจึงขว้างขวดยานั้นขึ้นไปในอากาศ ก่อนที่มันจะตกลงพื้น พลังงานสีเขียวสายหนึ่งได้คว้าขวดนั้นไว้กลางอากาศ เสี้ยววินาทีต่อมา ขวดนั้นก็ระเบิดออก แต่มันไม่ใช่แค่การฟุ้งกระจายของผงพริกแดงและพริกไทยดำเพียงอย่างเดียว คลื่นกระแทกอันทรงพลังได้ทำลายผนังห้องหินจนแหว่งเป็นรูขนาดใหญ่ แรงระเบิดจากคลื่นกระแทกยังซัดร่างของอเล็กซ์ ลาทิฟ่า คาร่า และรูน่าให้กระเด็นถอยหลัง ทำให้พวกเขาหันไปมองรูโหว่ขนาดมหึมาบนผนังด้วยความตกตะลึง "อะแฮ่ม!" ดิมดิมยืดตัวขึ้นอย่างภาคภูมิใจอีกครั้ง ก่อนจะส่งสายตาให้รูน่าเชิงว่า 'เข้าใจความยิ่งใหญ่ของขวดยาฉันแล้วหรือยัง?' คิ้วของรูน่ากระตุกขณะจ้องมองรูโหว่ที่ดิมดิมเพิ่งระเบิดทะลุห้องหินที่ควรจะไม่มีวันถูกทำลายได้อย่างง่ายดาย "ฉัน..." รูน่าอ้าปากค้าง ก่อนจะหุบปากลง "...ฉันขอโทษสำหรับคำพูดก่อนหน้านี้ ผู้พิทักษ์ดิมดิม" "ดิม!" ดิมดิมพยักหน้าอย่างหนักแน่น ให้อภัยคนแคระที่เคยคิดว่าขวดยาของมันเป็นเพียงขวดธรรมดา "ทำได้ดีมาก ดิมดิม!" อเล็กซ์กล่าว "คู่หูของผมแข็งแกร่งจริงๆ!" "อะแฮ่ม!" ลาทิฟ่ายิ้มออกมาบางๆ เพราะสิ่งนี้พิสูจน์แล้วว่าดิมดิมคือผู้พิทักษ์แห่งราชวงศ์พฤกษาที่แท้จริงและมีพลังมากพอที่จะรับผิดชอบตำแหน่งนี้ "ดิมดิม เธอรู้เรื่องคำทำนายของบัลลังก์พฤกษาใช่ไหม?" ลาทิฟ่าถามเจ้าก้อนกลมที่ดูพึงพอใจเป็นอย่างมากหลังจากได้รับคำชมจากอเล็กซ์ ดิมดิมพยักหน้า "ดิม!" "งั้นเธอรู้ไหมว่าบัลลังก์พฤกษาอยู่ที่ไหน?" ลาทิฟ่าถามต่อ ดิมดิมพยักหน้าอีกครั้ง "เยี่ยม! งั้นบอกเรามาทีว่ามันอยู่ที่ไหน" อเล็กซ์เร่งให้เจ้าตัวเล็กบอกตำแหน่ง เพื่อที่พวกเขาจะได้ครอบครองมันโดยเร็วที่สุด "ดิม!" โดยไม่ลังเล ดิมดิมชี้ไปในทิศทางของบัลลังก์พฤกษา ทำให้อเล็กซ์ ลาทิฟ่า คาร่า และรูน่าหันไปมองตามทิศทางนั้น สาวเผ่าจิ้งจอกกะพริบตาถี่ๆ เพราะดิมดิมกำลังชี้มาทางเธอ เพื่อความแน่ใจว่าเจ้าก้อนกลมไม่ได้ชี้ไปที่สิ่งอื่น ลาทิฟ่าจึงก้าวถอยออกมาด้านข้างแล้วมองไปข้างหลังเธอ หวังว่าจะเห็นว่าดิมดิมกำลังชี้ไปที่สิ่งใด แต่เมื่อเธอก้าวออกไป มือของดิมดิมก็ขยับตามทิศทางของเธอทันที "ดิมดิม!" "เอ๊ะ? บัลลังก์พฤกษาอยู่ข้างในตัวลาทิฟ่างั้นเหรอ?" "ดิม!" หญิงสาวได้รับการยืนยันในที่สุดว่าดิมดิมกำลังชี้มาที่ตัวเธอ ไม่ใช่สิ่งที่อยู่ข้างหลัง "บัลลังก์พฤกษาอยู่ในร่างกายของฉันงั้นเหรอ?" ลาทิฟ่าถามเพื่อความมั่นใจ "ดิม!" ดิมดิมพยักหน้า ความเงียบงันเข้าปกคลุมห้องอยู่นานเกือบครึ่งนาที ก่อนที่ลาทิฟ่าจะหลุดจากภวังค์ "แล้วฉันจะเอาออกมายังไง?" ลาทิฟ่าถาม "เธอรู้วิธีไหม ดิมดิม?" คราวนี้ดิมดิมส่ายหน้า มันรู้เพียงว่าบัลลังก์พฤกษาอยู่ภายในตัวลาทิฟ่า ส่วนวิธีเรียกพลังนี้ออกมาตามใจนึกนั้น มันไม่รู้อะไรเลย "ออกไปข้างนอกก่อนแล้วค่อยอ่านคำทำนายซ้ำอีกรอบเถอะ" อเล็กซ์เสนอ "บางทีคำตอบอาจจะอยู่ที่นั่น" ลาทิฟ่าพยักหน้าเห็นด้วย ทั้งหมดจึงออกจากห้องและปิดประตูมิธริลตามหลัง จากนั้นพวกเขาก็ทาบมือลงบนพื้นผิวประตูอีกครั้ง ปล่อยให้รูนปรับเปลี่ยนตัวเอง เพื่อให้พวกเขาได้ยินคำทำนายอีกครั้งหนึ่ง