Chapter 2468: Warring Men โลกที่อยู่รอบตัวเขาดูเป็นของปลอมอย่างเห็นได้ชัด แต่สำหรับอเล็กซ์แล้ว มันกลับดูสมจริงที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ราวกับว่าเขากำลังยืนอยู่บนท้องฟ้าแล้วมองลงมายังภูมิประเทศอันกว้างใหญ่ที่มีเนินเขาสลับซับซ้อน ป่าผืนใหญ่เติบโตอยู่บนผืนดินนี้ บางแห่งหนาทึบ บางแห่งก็เบาบาง อเล็กซ์รับรู้ได้ว่าเขากำลังเชื่อมต่ออยู่กับสถานที่แห่งนี้ผ่านแถบคาดศีรษะ “เจ้าชอบมันไหม?” เทพสงครามถาม “มันเป็นสมบัติชิ้นงามเลยมิใช่หรือ?” “มันเป็น… ภาพลวงตาใช่ไหมครับ? เราต้องเล่นเกมกันที่นี่หรือ?” อเล็กซ์ถาม “ใช่แล้ว เรามีกองทัพสองฝ่ายที่ใช้สู้รบกัน ข้าได้เตรียมไว้ให้ฝ่ายละ 5,000 นาย” ทันทีที่เทพสงครามพูดจบ อเล็กซ์ก็เห็นจุดสีดำกระจัดกระจายอยู่ทั่วป่าเบื้องล่าง โดยไม่ต้องใช้ความคิด เขารู้ได้ทันทีว่ามีคนอยู่ตรงนั้น 5,000 คนพอดี แถมเขายังรับรู้ได้อีกว่าคนเหล่านั้นทุกคนเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดา มันเป็นความรู้สึกที่แปลกประหลาดที่ได้รับข้อมูลเหล่านี้โดยไม่ต้องใช้ความคิดเลยแม้แต่น้อย อเล็กซ์กวาดสายตามองหาคนอีก 5,000 คนที่เป็นของเทพสงครามแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย “คนของคุณอยู่ที่ไหนครับ เทพสงคราม? ผมไม่เห็นพวกเขาเลย” เทพสงครามยิ้ม “มันคงจะไม่ใช่เกมที่สนุกถ้าเจ้ามองเห็นทุกอย่างได้หมด” ชายผู้นั้นกล่าว “ทหารของเจ้ามองเห็นได้ไกลแค่ไหนล่ะ?” คำตอบผุดขึ้นมาในใจของอเล็กซ์ทันที “ประมาณหนึ่งกิโลเมตรในพื้นที่โล่งแจ้งครับ ถ้าไกลกว่านั้นก็จะเริ่มมองลำบาก” “เช่นนั้นเจ้าก็จะเห็นกองทัพของข้าเมื่อทหารของเจ้าเข้าไปใกล้ในระยะหนึ่งกิโลเมตร” เทพสงครามกล่าว “ตอนนี้ ลองควบคุมพวกเขาดูสิ ดูว่าเจ้าจะรับมือกับคน 5,000 คนได้อย่างไร มันอาจจะยากหน่อย แต่บอกข้ามานะ ไม่ต้องห่วง เจ้าแค่ต้องควบคุมว่าพวกเขาจะไปที่ไหน ส่วนที่เหลือพวกเขาจะจัดการกันเอง” อเล็กซ์พยักหน้าและเริ่มควบคุมผู้คนเหล่านั้น เขาพบว่าความสนใจของตนถูกแบ่งออกเป็นกลุ่มต่างๆ เกือบหนึ่งร้อยกลุ่ม เขาสามารถควบคุมกลุ่มละ 50 คนได้อย่างง่ายดายโดยไม่รู้สึกเหนื่อยยาก เพราะเขาเคยชินกับการคุมหม้อปรุงยาถึง 10 ใบที่ต่างชนิดกันมาแล้ว ดังนั้นเรื่องแค่นี้จึงไม่ถือเป็นอะไรเลย เขามั่นใจว่าจะเริ่มเจอปัญหาต่อเมื่อต้องเพิ่มจำนวนขึ้นเป็นสองเท่า ถึงกระนั้นเขาก็รู้สึกว่าตนเองน่าจะทำได้ การเคลื่อนย้ายคนเหล่านี้ต้องการเพียงคำสั่ง ต่างจากส่วนผสมในการปรุงยาที่เขาต้องควบคุมอย่างใกล้ชิด เหล่าทหารวิ่งพล่านราวกับมด พวกมันวิ่งเร็วกว่าในความเป็นจริงหลายสิบเท่า ซึ่งน่าจะเป็นเพราะต้องการให้เกมดำเนินไปอย่างรวดเร็ว “เหลือเชื่อ” เทพสงครามกล่าวชมพร้อมโน้มตัวไปข้างหน้า “เจ้าเห็นพื้นที่โล่งตรงกลางนั่นไหม?” อเล็กซ์มองลงไปแล้วพยักหน้า “กองทัพของข้ากำลังรวมตัวกันอยู่ตรงนั้น ส่งกองทัพของเจ้าไปที่นั่นแล้วให้พวกเขาสู้กัน เจ้าจะได้เห็นว่ามันทำงานอย่างไร” อเล็กซ์สั่งให้ทหารทั้งหมดเคลื่อนที่ไปยังจุดนั้น พวกเขาออกวิ่งทันที ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที อเล็กซ์เริ่มสังเกตเห็นจุดสีดำอื่น ๆ ในทุ่งหญ้าที่กองทัพของเทพสงครามกำลังรวมตัวกันอยู่ เมื่อเห็นกองทัพของอเล็กซ์ เทพสงครามก็ส่งกองทัพของตนออกไปเช่นกัน พวกเขาเข้าปะทะกันอย่างสมจริง มีทั้งเสียงโลหะกระทบกันและเสียงโห่ร้อง สองนาทีต่อมา ฝ่ายของอเล็กซ์เหลือรอดอยู่เพียงคนเดียว “นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อเจ้าถอดการควบคุมออกแล้วปล่อยให้เป็นเรื่องของโชคชะตา เนื่องจากทั้งสองกองทัพแข็งแกร่งเท่ากัน การตัดสินว่าใครชนะจึงขึ้นอยู่กับโชคล้วนๆ ว่าใครลงมือก่อน” “แต่ตามที่ข้าบอก มันคือเกมแห่งสงคราม เราจะเริ่มกันใหม่ และครั้งนี้ ข้าจะพยายามเอาชนะเจ้า จงทำทุกวิถีทางเพื่อโต้กลับซะ” อเล็กซ์พยักหน้า และโลกก็กลับสู่สภาพเดิมโดยมีทหาร 5,000 นายของเขายืนอยู่บนพื้นเบื้องล่าง ทันทีทันใด อเล็กซ์รู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนว่าเกมแห่งสงครามได้เริ่มขึ้นแล้ว อเล็กซ์มองลงไปที่แผนที่ พยายามคาดเดาเส้นทางที่เทพสงครามจะใช้ โอกาสที่อีกฝ่ายจะยืนอยู่ที่จุดเดิมมีน้อยมาก ดังนั้นเขาจึงต้องรีบลงมือ เขาแยกทหารสามคนออกจากกลุ่มแล้วส่งไปยังทิศทางที่ต่างกันเพื่อลาดตระเวนหาศัตรู ตราบใดที่พวกมันอยู่ใกล้ เขาจะมองเห็นพวกมัน แต่ด้วยความที่มีป่าคั่นอยู่ตรงกลาง มันจึงเป็นเรื่องยาก ยังไม่นับรวมถึงเนินเขาสูงต่ำที่ทำให้การมองเห็นสิ่งต่าง ๆ ต้องอาศัยการขึ้นไปอยู่บนยอดเนิน เขาจึงเลือกจุดยุทธศาสตร์สามจุดบนสนามรบที่คิดว่าเหมาะแก่การสอดแนมและส่งทหารทั้งสามคนไปที่นั่น วินาทีที่พวกเขาไปปรากฏตัว ณ จุดนั้น สองในสามก็สิ้นใจทันที อเล็กซ์ตกตะลึงกับความรวดเร็วของเหตุการณ์ ทหารของเขาเพิ่งจะขึ้นไปถึงยอดเนิน ศัตรูก็ปรากฏตัวจากอีกฟากเพื่อสังหารพวกเขาทันที “บัดซบ!” อเล็กซ์คิด เทพสงครามรู้ว่านั่นคือตำแหน่งที่เขาจะส่งทหารไปลาดตระเวนจึงส่งคนไปดักสังหาร ทหารคนสุดท้ายยังคงมีชีวิตอยู่ แต่เขากลับไม่เห็นอะไรเลย ทหารของเขาตายไปสองคน และข้อมูลที่ได้รับมามากที่สุดก็คืออาจจะมีศัตรูอยู่ในจุดเหล่านั้น ตอนแรกอเล็กซ์คิดจะวิ่งหนี แต่เขาก็ตัดสินใจที่จะเผชิญหน้าตรงๆ เขาสังหรณ์ใจว่าเทพสงครามอาจแยกกลุ่มเพื่อดักซุ่มโจมตีสองทาง ดังนั้นวิธีที่ดีที่สุดคือรวมทหารของเขาไว้ด้วยกันแล้วสู้เป็นกลุ่มใหญ่ เขาวิ่งไปยังทิศทางของหนึ่งในเนินเขาที่ทหารของเขาตายและพยายามจะลอบโจมตีเทพสงคราม ระหว่างทาง เขาพบกลุ่มทหารของศัตรูตามที่คาดไว้ เขากะจำนวนไม่ได้แน่ชัด แต่คาดว่าน่าจะมีประมาณ 2,000 คน หากใช้จำนวนที่เขามี นี่จะเป็นชัยชนะที่เหนือกว่าอย่างแน่นอน ทหาร 2,000 นายเหล่านั้นไม่สามารถเอาชนะทหาร 2,000 นายของเขาได้ เพราะครั้งนี้เขาจะต่อสู้โดยใช้กลยุทธ์ ทหาร 2,000 นายเริ่มวิ่งหนี แต่อเล็กซ์ไล่ตามและจับพวกมันได้ที่ข้างป่าผืนใหญ่ ทันทีที่เขาเริ่มปะทะ อเล็กซ์ก็ตระหนักว่ามีบางอย่างผิดปกติ คนเหล่านี้ไม่ควรถูกจับได้ง่ายดายเช่นนี้ พวกมันควรจะวิ่งได้เร็วเท่ากับทหารของเขา ซึ่งนั่นหมายความว่า… “ไม่นะ เขาต้องการให้ฉันมาที่นี่” อเล็กซ์คิด เขาพยายามสั่งให้ทหารถอย แต่ทหารอีก 3,000 นายที่เหลือพลันวิ่งออกมาจากป่าที่พวกมันซ่อนตัวอยู่ตลอดเวลา พวกมันตลบหลังทหารของอเล็กซ์และเริ่มจู่โจม ทหารของอเล็กซ์กำลังเผชิญหน้ากับศัตรูจากสองทาง ซึ่งไม่นานก็ถูกปิดล้อม ทหารของเทพสงครามทำในสิ่งที่แปลกประหลาด เนื่องจากการตายของพวกเขาต้องใช้การโจมตีหลายครั้ง ทุกครั้งที่พวกมันสังหารใครได้ พวกมันจะถอยออกไปและให้คนอื่นเข้ามาแทนที่ ในทางกลับกัน ฝ่ายของอเล็กซ์ เนื่องจากถูกล้อมและบีบเข้าหากัน คนที่อยู่ตรงกลางจึงไม่มีโอกาสได้ต่อสู้ พวกเขาถูกกำจัดอย่างรวดเร็วและตายกันหมดทุกคน และแม้ว่าจะสามารถสังหารทหารของศัตรูไปได้ราว 1,500 คนในตอนท้าย แต่นั่นก็ไม่ใช่ความพ่ายแพ้ที่น่าภูมิใจเลยแม้แต่น้อย เขาพ่ายแพ้อย่างราบคาบ “เข้าใจเกมหรือยัง?” เทพสงครามถาม อเล็กซ์พยักหน้าช้าๆ “เยี่ยม!” ชายผู้นั้นกล่าว “ถ้าอย่างนั้นเราเลิกใช้ทหารธรรมดาพวกนี้สู้กันเถอะ ได้เวลาทำให้เกมนี้ตื่นเต้นขึ้นกว่าเดิมแล้ว”