Chapter 899
899 / 2354
6 min read
Chapter 899 - New Product
Published Apr 5, 2026, 01:04 AM
## บทที่ 899 - ผลิตภัณฑ์ตัวใหม่
หลังจากโอบอุ้มร่างของเม่ยซิ่วเข้ามาภายในห้อง หยวนก็จัดการลงกลอนประตูอย่างแน่นหนา ก่อนจะประคองร่างบางให้นอนลงบนเตียงอย่างทะนุถนอม
เมื่อความปรารถนาถูกจุดจนติดไฟ ร่างเปลือยเปล่าของทั้งสองก็สอดประสานเข้าหากัน เริ่มต้นบทเพลงแห่งกามารมณ์ที่รุ่มร้อนและโหยหา... ท่วงทำนองแห่งความเสน่หาดำเนินไปอย่างต่อเนื่องและยาวนาน
เวลาสองชั่วโมงผ่านพ้นไปเพียงชั่วพริบตา
“พูดถึงอวี่โร่ว... ใกล้จะถึงวันเกิดของเธอแล้วใช่ไหม? ผมไม่ได้สนใจปฏิทินมานานมากแล้ว” หยวนเอ่ยขึ้นขณะนอนทอดกายอยู่บนเตียง โดยมีเม่ยซิ่วซบศีรษะลงบนท่อนแขนของเขา ความเหนื่อยล้าถูกแทนที่ด้วยความสดชื่นและผ่อนคลายอย่างถึงที่สุด
“วันเกิดของเธอคือเดือนหน้าค่ะ... อีก 17 วันพอดี” เม่ยซิ่วตอบโดยไม่ต้องเสียเวลาคิด
“เราควรไปเยี่ยมเธอสักหน่อยนะ” หยวนเปรยออกมา
“แล้วเรื่องพวกปีศาจล่ะคะ?”
“ผมจะจัดการพวกมันให้สิ้นซากก่อนจะถึงตอนนั้นเอง” หยวนคลี่ยิ้มอย่างมั่นใจ
“ถ้าอย่างนั้น คุณคิดไว้หรือยังคะว่าจะให้อะไรเป็นของขวัญ?”
“ยังเลย ผมว่าจะขอคำแนะนำจากเธออยู่พอดี เธอคิดว่าอวี่โร่วจะชอบอะไร? มันนานมากแล้วที่ผมไม่ได้ฉลองวันเกิดกับเธอ”
“ฉันว่า... ไม่ว่าคุณจะให้อะไร เธอก็คงมีความสุขทั้งนั้นแหละค่ะ”
“ผมรู้ แต่มันไม่สนุกน่ะสิ ผมอยากให้อะไรที่มันยิ่งใหญ่... อะไรที่คู่ควรกับน้องสาวสุดที่รักของผมจริงๆ”
---
ในเวลาต่อมา เม่ยซิ่วจัดการแต่งกายจนเรียบร้อยก่อนจะปลีกตัวออกไปเตรียมมื้อค่ำ
ที่โต๊ะอาหาร สิ่งที่ทำให้ทุกคนต้องประหลาดใจคือการปรากฏตัวของหลี่จินซี
“นี่เธอแน่ใจแล้วเหรอว่าควรมาเดินเหินแบบนี้?” หวังหมิงเอ่ยถามด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
“ฉันไม่เป็นไร” เธอตอบสั้นๆ ด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“พับผ่าสิ... เมื่อวานเธอยังต้องใช้เวลาทั้งวันกว่าจะฟื้นสติแท้ๆ ร่างกายเธอจะก้าวหน้าเร็วเกินไปหน่อยไหม?” สือล่างพึมพำออกมาด้วยความมึนงง
“เพราะฉันมีอาจารย์ดีน่ะ” เธอกล่าวพลางเหลือบมองไปทางหยวน
“เธอทนการเฆี่ยนตีขนาดนั้นได้ยังไงกัน? หรือว่าเธอจะเป็นพวก... มาโซคิสต์ (ชอบความรุนแรง) กันแน่?”
ทันทีที่สิ้นคำ หลี่จินซีก็ตวัดสายตาอันน่าสะพรึงกลัวไปยังสี่มู่หรง ผู้ที่เพิ่งจะเอ่ยวาจาสามหาวออกมา
“ขะ-ขอโทษ ฉันแค่ล้อเล่น...” สี่มู่หรงลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ แม้ในสภาพที่หลี่จินซีไม่สมบูรณ์ เขาก็รู้ดีว่าหากต้องปะทะกัน เขาก็ยังเป็นฝ่ายปราชัยอยู่ดี
“มุกตลกของนายนับวันยิ่งดูไม่ได้เรื่องขึ้นทุกที” เธอแค่นเสียงเย็น
“ขอโทษครับ...”
หลังมื้อค่ำจบลง ทุกคนต่างแยกย้ายกลับห้องเพื่อพักผ่อน ยกเว้นเม่ยซิ่วที่กำลังจะออกไปข้างนอก
“จะไปไหนกลางดึกแบบนี้ล่ะ?” ผู้จัดการเอ่ยถามเมื่อสังเกตเห็นท่าทางลับๆ ล่อๆ
“ปะ-ไปร้านสะดวกซื้อค่ะ” เม่ยซิ่วรีบตอบอย่างรวดเร็ว
ผู้จัดการเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยอย่างมีคำถาม แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ซักไซ้อะไร
*‘ถึงร้านจะเปิดตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง แต่ก็ไม่เห็นมีความจำเป็นต้องไปตอนนี้เลย... ช่างเถอะ ไม่ใช่เรื่องของเราสักหน่อย’* ผู้จัดการคิดในใจก่อนจะเดินกลับห้องพักแขกไปอย่างสงบ
เม่ยซิ่วถอนหายใจด้วยความโล่งอก ก่อนจะก้าวออกจากตัวตึกในเวลาต่อมา
ไม่นานนัก เธอก็เดินเข้ามาภายในร้านสะดวกซื้อ
“ยินดีต้อนรับค่ะ”
วันนี้ที่เคาน์เตอร์เป็นหญิงสาวคนใหม่ที่เม่ยซิ่วไม่คุ้นหน้า
“สวัสดีค่ะ... พนักงานคนเดิมไปไหนแล้วคะ?”
“เธอเพิ่งออกเวรไปเมื่อชั่วโมงที่แล้วค่ะ ตอนนี้เป็นกะดึกของฉันเอง”
“อ๋อ... เข้าใจแล้วค่ะ”
“ว่าแต่ มีอะไรให้ช่วยไหมคะ?”
เม่ยซิ่วไม่ได้ตอบเป็นคำพูด แต่กลับหยิบกล่องยาคุมกำเนิดออกมาวางลงบนเคาน์เตอร์
“ขอแบบนี้อีกกล่องค่ะ” เธอเอ่ยถาม ความรู้สึกขัดเขินลดลงไปมากเมื่อเทียบกับครั้งก่อน
“ได้เลยค่ะ” พนักงานสาวยิ้มอย่างเป็นมิตรพลางหยิบยาคุมกำเนิดกล่องใหม่ออกมาจากใต้เคาน์เตอร์ “นี่ค่ะ”
ทว่า ในขณะที่เม่ยซิ่วกำลังจะหยิบกล่องยา พนักงานคนนั้นก็เอ่ยแทรกขึ้นมา “อ้อ... จะว่าไป เรามีผลิตภัณฑ์ตัวใหม่เพิ่งเข้ามาเมื่อสองวันก่อน สนใจจะลองรับไปใช้ดูไหมคะ?”
“ผลิตภัณฑ์อะไรเหรอคะ?” เม่ยซิ่วเลิกคิ้ว
“นี่ไงคะ” หญิงสาวหยิบซองขนาดเล็กที่บรรจุแคปซูลยาสีแดงสี่เม็ดออกมาวาง
“มันคืออะไรเหรอ?”
“มันคือตัวช่วยกระตุ้นค่ะ... ไม่เพียงแต่จะช่วยให้คุณมีเรี่ยวแรงมากขึ้นในช่วง ‘เวลาแห่งความสุข’ กับคู่รักของคุณเท่านั้น แต่มันยังช่วยกระตุ้นโสตประสาทให้คุณสัมผัสถึงความซาบซ่านและรัญจวนใจได้ลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม มันเป็นของใหม่ที่กำลังฮิตมากในตอนนี้ ไม่ว่าวัยไหนก็ชื่นชอบ อ้อ... แล้วมันก็ใช้ได้กับทั้งผู้ชายและผู้หญิงด้วยนะคะ”
“ถึงแม้คุณจะไม่ได้ต้องการมันเป็นพิเศษ แต่ฉันก็อยากแนะนำให้ลองดูสักครั้งนะคะ มันจะช่วยยกระดับ ‘กิจกรรม’ ของคุณให้วิเศษขึ้นจนลืมไม่ลงเลยละ... นี่ฉันพูดจากประสบการณ์ตรงเลยนะ” พนักงานสาวขยิบตาให้เม่ยซิ่วอย่างมีเลศนัย
เม่ยซิ่วลอบกลืนน้ำลายด้วยความประหม่าที่จู่ๆ ก็พุ่งสูงขึ้น
“ชะ-ช่วยลองจัดมาให้สักชุดแล้วกันค่ะ...”
หลังจากชำระเงินและจัดการลงถุงเรียบร้อย เม่ยซิ่วก็รีบจ้ำอ้าวกลับห้องของเธอทันที
---
วันต่อมา ทุกคนมารวมตัวกันที่ลานฝึกซ้อมอีกครั้ง
“วันนี้พวกคุณทุกคนจะต้องต่อสู้กับปีศาจตนนี้ และเนื่องจากมันแข็งแกร่งกว่าตัวก่อนหน้ามาก ผมจึงจะให้พวกคุณกลับไปใช้รูปแบบกลุ่มเดิม คือกลุ่มละ 4-5 คน” หยวนกล่าวกับทุกคนด้วยน้ำเสียงจริงจัง
เขากดสายตามองหลี่จินซีแล้วถามว่า “เธอรู้สึกยังไงบ้าง?”
“ไม่เคยรู้สึกดีขนาดนี้มาก่อนเลย” เธอตอบ
“ดี”
“ผมจะให้เวลาพวกคุณเตรียมตัวสิบนาที จากนั้นผมจะเริ่มคลายผนึกปีศาจ”
“หยวน” จู่ๆ หลี่จินซีก็เดินเข้ามาหาเขา
“มีอะไรเหรอ?”
“ฉันมีเรื่องจะขอ... ฉันขอสู้กับปีศาจตัวนี้เพียงลำพังได้ไหม?”
“อืม...” หยวนเริ่มนิ่งคิด
“ในสภาพของเธอตอนนี้ เธอจะใช้เทคนิคไร้นามได้นานที่สุดเพียง 10 นาทีก่อนจะสูญเสียการควบคุม แต่ออร่าสะกดปีศาจของเธอยังไม่แข็งแกร่งพอที่จะผนึกมันได้ภายในเวลาแค่นั้น ต่อให้เธอจะโจมตีมันได้อย่างต่อเนื่องก็ตาม เธออาจจะลองสู้โดยไม่ใช้เทคนิคไร้นามได้ แต่มันจะแข็งแกร่งเกินกว่าที่เธอจะรับมือไหว พูดง่ายๆ คือเธอจะไม่มีวันเอาชนะมันได้”
“ฉันรู้ดีว่าฉันยังผนึกมันไม่ได้... แต่ฉันก็ยังอยากจะสู้กับมันด้วยตัวคนเดียว เพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์”
หยวนนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า “ตกลง... เธอสู้กับมันคนเดียวได้”
จากนั้นเขาก็หันไปหาหวังหมิง “หวังหมิง นายไปแทนที่หลี่จินซีในกลุ่มที่หนึ่งนะ”
“ห๊ะ? ทำไมผมต้องไปแทนเธอล่ะ?” หวังหมิงถามอย่างงงๆ
“เพราะเธอต้องการสู้กับปีศาจด้วยตัวคนเดียว”
“ว่าไงนะ?! นี่เธอเสียสติไปแล้วเหรอ? เมื่อวานตอนมื้อค่ำเธอยังแทบจะถือช้อนส้อมไม่ไหวเลยนะ!”
“นั่นมันเมื่อวาน... ตอนนี้ฉันหายดีแล้ว” หลี่จินซีตอบเสียงเรียบ
“ให้ตายสิ ยัยนี่มันไม่ใช่คนแล้ว... เธอต้องถูกเก็บมาเลี้ยงในตระกูลหลี่แน่ๆ พ่อแม่ที่แท้จริงของเธอต้องเป็นกอริลลาชัวร์...” สี่มู่หรงพึมพำเสียงค่อย
“ฉันได้ยินนะ” หลี่จินซีตวัดสายตากลับไปมองเขาทันควัน
“หือ? ผมไม่ได้พูดอะไรสักหน่อย...” สี่มู่หรงรีบหันหลังกลับพลางทำเป็นผิวปากเลี่ยงไปทันที
React
Discussion
Comments and community activity load when this section is in view.
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.


