## แปลภาษาไทย (Epic Full Prose): **บทที่ 1093 - แตกสลายไปเสียดื้อๆ เช่นนั้นหรือ?** ผู้แปล: Silavin & PewPewLaserGun บรรณาธิการและพิสูจน์อักษร: Leo of Zion Mountain หยูเฟิงหัวเราะร่วนพลางลูบไล้ผลึกสีเลือดราวกับจะเยินยอจนเกินงาม อู๋อี้พยักหน้าเห็นด้วย หยูเฟิงก็เป็นถึงเซียนคิงขั้นปฐมภูมิเช่นกัน ทว่าเขามีอายุมากกว่านางมากนัก และเพิ่งบรรลุขั้นนี้ในบั้นปลายชีวิต อย่างไรก็ตาม พลังที่แท้จริงของเขามิอาจปฏิเสธได้ และเมื่อแม้แต่เขาเองก็ยังมิอาจข่วนให้ผลึกโลหิตนี้เป็นรอยได้ ก็เห็นได้ชัดถึงความแกร่งอันไร้เทียมทานของมัน แต่แล้ว เพียงชั่วอึดใจถัดมา หลังจากคำเยินยอเหล่านั้นเพิ่งหลุดจากปากของหยูเฟิง เสียงร้าวประหลาดก็ดังขึ้นอย่างมิคาดฝัน และเมื่อหันขวับไปยังทิศทางที่เสียงนั้นดังมา เสียงหัวเราะของหยูเฟิงก็ชะงักกึกราวถูกบีบคอ ดวงตาของเขาทั้งสองเบิกกว้างแทบถลน เมื่อจ้องมองภาพตรงหน้า รีบผงะไปยืนขวางหน้าอู๋อี้เพื่อปกป้องนาง พร้อมทั้งกรีดกรายสายตาจับจ้องไปยังผลึกสีเลือดนั้นอย่างระแวดระวัง เหล่าผู้ฝึกยุทธ์รอบข้างเองก็พลันตั้งการ์ดสูงขึ้น สีหน้าผ่อนคลายเกียจคร้านก่อนหน้านี้อันตรธานหายไปสิ้น อู๋อี้ยื่นศีรษะของนางออกมาจากแผงอกกำยำของหยูเฟิง และเมื่อเห็นสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น นางก็อดอุทานมิได้ว่า “ท่านหยูเฟิง! เป็นท่านที่ทำมันแตกหรือ?” ขณะนี้เอง บนผลึกที่ดูเหมือนจะไม่มีสิ่งใดทำลายได้ ลวดลายราวใยแมงมุมที่ไขว้กันไปมาได้แผ่ขยายไปทั่วพื้นผิวอย่างรวดเร็ว และภายในไม่กี่ลมหายใจ ผลึกอันสมบูรณ์แบบแต่เดิมกลับพรุนไปด้วยรอยร้าว ดูราวกับจะแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ ได้ทุกเมื่อ หยูเฟิงเอ่ยปากอย่างสิ้นหวัง “เมื่อครู่ข้าเพียงแตะเบาๆ มิได้ออกแรงเลยสักนิด แล้วไฉนมันจึงพลันแตกสลายไปเล่า? ตอนข้าพบมันข้างนอกก็มิได้เป็นเช่นนี้เลย แม้พวกเราจะระดมโจมตีมันสักเท่าใด ก็มิอาจทิ้งรอยขีดข่วนแม้แต่เล็กน้อยได้ ท่านหญิง โปรดถอยไปเถิด สถานการณ์นี้ดูมิชอบมาพากลเสียแล้ว” อู๋อี้พยักหน้ารับเบาๆ และถอยร่นไปเล็กน้อย ทว่าสายตาของนางมิได้ละไปจากผลึกสีเลือดนั้นเลย นางเฝ้ารอชมสิ่งที่กำลังจะบังเกิดด้วยความกระหายใคร่รู้ “ท่านฉางฉี ผู้ดูแลจากต่างแดนมาแล้ว!” เสียงหนึ่งตะโกนขึ้นด้วยความตื่นเต้น ทุกคนหันไปมอง และเห็นฉางฉี ผู้ดูแลจากต่างแดน เดินเข้ามาอย่างรวดพลางลูบเคราแพะที่หวีเรียบเป็นเงา เหล่าผู้ฝึกยุทธ์ในห้องโถงของยานต่างก้มกายคำนับ เมื่อฉางฉีเดินมาถึงข้างกายนาง อู๋อี้ก็เอ่ยถาม “ท่านฉางฉี ท่านทราบหรือไม่ว่านี่คือสิ่งใด? เหตุใดผู้ใดจึงถูกผนึกไว้ภายในผลึกเช่นนี้?” ฉางฉีขมวดคิ้วและแผ่สัมผัสศัก