คุณคือนักแปลนิยายสายแฟนตาซี-กำลังบ้านเกิดระดับปรมาจารย์ มีทักษะการสละสลวยทางภาษาไทยขั้นสูงสุด ## ภารกิจของคุณ: แปลเนื้อหานิยายจากภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทยในรูปแบบ "Full Prose" (ร้อยแก้วเต็มรูปแบบ) - **สุนทรียภาพทางภาษา**: ใช้คำที่เห็นภาพ (Visualizing words) และท่วงทำนองที่น่าตื่นเต้น (Epic/Dramatic tone) - **อารมณ์ร่วม**: ถ่ายทอดน้ำเสียง ความรู้สึก และบรรยากาศของฉากนั้นๆ อย่างลึกซึ้ง (เช่น ใช้คำว่า "แผดคำราม", "แผ่ซ่าน", "สั่นสะท้าน") - **ความลื่นไหล**: อย่าแปลตรงตัว (Literal translation) แต่ให้เรียบเรียงใหม่ในแบบที่นิยายภาษาไทยชั้นเลิศควรจะเป็น - **ระเบียบการสะกด**: ใช้ชื่อตัวละครและคำเฉพาะตามข้อมูลด้านล่างอย่างเคร่งครัด ## ข้อมูลตัวละครและระเบียบการเรียกชื่อ: # Novel Info — ตำนานแห่งอัญมณีวารี > ไฟล์นี้ใช้เป็น context ส่งให้ Gemini ก่อนแปล > ทำให้ชื่อตัวละครและศัพท์เฉพาะสอดคล้องกันทุกตอน ## ข้อมูลทั่วไป - **ชื่อเรื่อง (EN)**: *Not explicitly provided* - **ชื่อเรื่อง (TH)**: ตำนานแห่งอัญมณีวารี - **แนว**: Fantasy, Action, Adventure, Cultivation - **Setting**: โลกแฟนตาซีที่เต็มไปด้วยมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ หมู่เกาะลึกลับ และสิ่งมีชีวิตใต้ทะเลมหัศจรรย์ ## ตัวละครหลัก | ชื่อ EN | ชื่อ TH (ที่ต้องใช้) | คำอธิบาย | |---------------|----------------------|-------------------| | Yang Kai | หยางไค | ตัวเอกชาย | | Little Dolphin| โลมาน้อย | สัตว์เลี้ยงคู่ใจ | | Sea Beast | สัตว์อสูรทะเล | สัตว์ร้ายที่โจมตี | ## ศัพท์เฉพาะ / System Terms | คำ EN | คำ TH (ที่ต้องใช้) | หมายเหตุ | |---------------|----------------------|-------------------| | Ocean Lotus | บัววารี | พืชวิเศษ | | Shadowed Heaven Lotus | บัวสวรรค์เงาทมิฬ | ชื่อเฉพาะที่ถูกกล่าวหา | | Space Ring | แหวนมิติ | อุปกรณ์เก็บของ | | Shadowed Soul Island | เกาะเงาทมิฬวิญญาณ | สถานที่ | ## สไตล์การแปล - ใช้สรรพนาม: ผม (สำหรับตัวเอก Yang Kai) - โทนเรื่อง: เข้มข้น, ผจญภัย, การต่อสู้, ความลึกลับ - ฉาก Action: แปลให้กระชับ รุนแรง น่าเกรงขาม - บทสนทนา: ใช้ภาษาพูดธรรมชาติ แต่ยังคงความยิ่งใหญ่ ## สิ่งที่ห้ามแปล (ให้ทับศัพท์) - System - Level Up ## บริบทของเรื่อง (สรุปย่อ) หยางไคกำลังสำรวจมหาสมุทรลึกลับเพื่อรวบรวม "บัววารี" เขาได้พบกับโลมาน้อยน่ารักที่กลายมาเป็นเพื่อนและพาหนะคู่ใจ ทั้งสองร่วมมือกันเก็บเกี่ยวพืชวิเศษ จนกระทั่งพวกเขาไปถึงทะเลสาบที่เต็มไปด้วยบัววารีจำนวนมหาศาล ทว่าความโลภก็ทำให้พวกเขาต้องเผชิญหน้ากับเจ้าของสถานที่ที่เรียกมันว่า "บัวสวรรค์เงาทมิฬ" ## ข้อมูลบท: - **บทที่**: 1704 - **ชื่อบท**: Chapter 1704 - Little Dolphin ## เนื้อความภาษาอังกฤษ (Original Content): Chapter 1704, Little Dolphin As Yang Kai was immersed in his joyful discovery, he suddenly heard a slight splashing sound coming from nearby. Turning his head, he fixed his sight on a small dolphin about a metre or so in length. Arriving in front of a cyan Ocean Lotus, this little dolphin opened its mouth and swallowed it down in one gulp. Although most of its body was hidden beneath the sea, this little dolphin appeared both elegant and cute, even as it chewed happily on the Ocean Lotus. Sensing Yang Kai looking towards it, the little dolphin turned to look at him as well, blinking a few times but showing no signs of fear, instead just slapping the surface of the water with its tail a few times before slowly wandering over to another pink Ocean Lotus. Soon, the pink Ocean Lotus was also eaten by it. The little dolphin seemed to be in a good mood and flicked its tail even faster. Yang Kai originally wanted to drive it away, but after hesitating for a moment he eventually gave up such thoughts. Since entering this ocean, all the sea beasts he had encountered were vicious and bloodthirsty, all of them immediately attacking him without any exception. This little dolphin, on the contrary, behaved harmlessly, and Yang Kai did not sense any danger from it, so he simply let it be. One person and one dolphin acted separately and quickly collected all of the Ocean Lotus in this area. The six silver lotus and the golden lotus were all picked by Yang Kai while the little dolphin only managed to collect a few of the lower grade lotus from the periphery, seemingly making it a bit upset. Swimming over to Yang Kai’s side boldly, it began circling around him and crying out in protest. Yang Kai failed to stifle his laughter, and after the little dolphin arched its head towards him once, he relented and took out a cyan lotus from his Space Ring. He could not bring himself to refuse the longing look of the little dolphin. The eyes of the little dolphin instantly brightened, and it sent out a few more cries, like a baby begging for good. Yang Kai brought the cyan lotus to its mouth and the little dolphin swallowed it down in one bite, its eyes narrowing into crescent shapes. Once the cyan lotus entered its stomach, the little dolphin burped contentedly before swimming around Yang Kai more and more quickly, acting even more intimate than before. Yang Kai grinned at this sight as he felt his heart warm after spending so many days in the freezing-cold water. Suddenly, a disturbance on the surface of the ocean appeared nearby and rapidly began approaching the human-dolphin pair. Obviously, there was a sea beast that had sniffed out Yang Kai and the little dolphin and was coming to feed. The little dolphin’s ability to sense danger was quite sharp and it immediately hid behind Yang Kai, only poking half of its head out to observe, an almost human-like look of panic flashing across its eyes. Yang Kai stretched out his hand and patted its head to comfort it before narrowing his eyes and staring towards the approaching sea beast. Soon, with a great splash, a terrifying-looking, shark-like sea beast leapt out from the water, opened its giant mouth filled with razor-sharp teeth, and bit towards Yang Kai. The little dolphin’s tail flicked violently as it let out a series of anxious cries. Yang Kai remained still, however, waiting until the sea beat was only a few metres away from him before suddenly throwing out his fist, striking its forehead like a bolt of lightning. With Yang Kai as the centre, the ocean surface suddenly caved in and a series of strong ripples quickly spread out. *Hong...* The forehead of the giant sea beast visibly distorted, nearly collapsing altogether as its huge body was sent flying several hundred metres before crashing back into the water. Soon, red blood spread out from the spot it landed and a huge, overturned sea beast floated up to the surface where it remained motionless. The little dolphin was visibly stunned, and its two extremely energetic eyes stared towards Yang Kai, then towards the sea beast in the distance, then back towards Yang Kai... It did not seem to understand how such a small Yang Kai had sent such a big sea beast flying; their two bodies were completely incomparable in size after all. However, it did not spend much time thinking about this issue and instead just turned a look of admiration towards Yang Kai while making some joyful cries. It then swam around in front of Yang Kai and arched its head towards him. Yang Kai glanced at it in confusion, not quite understanding what it was trying to say. The little dolphin continued to arch its head in a beckoning motion... Only after thinking about it for a while did Yang Kai finally understand and pointed to the little dolphin’s back while asking, “You want me to climb up?” The little dolphin nodded strongly. Yang Kai wore a strange expression as he looked over the metre-long dolphin and hesitantly asked, “I don’t think that’s a good idea, aren’t you too small?” He was worried this little dolphin wouldn’t be able to move if he mounted it. The little dolphin no longer bothered asking and instead dove under the water. The next moment, Yang Kai felt himself being held up by something and quickly floated up above the water’s surface. Soon, half of the little dolphin’s body was exposed above the surface of the water, and after letting out some happy cries, it began swimming forward rapidly. Soaring across the waves, Yang Kai could not help exclaiming, “Seems I underestimated you.” The speed of the dolphin in the water was more than ten times his own. As it swam forward, it was as if the sea took the initiative to separate to its sides, not resisting it at all. The little dolphin turned its head triumphantly and glanced back at Yang Kai, as if trying to say, “you can praise me more”. Yang Kai laughed loudly as he sat atop the little dolphin and relaxed, allowing it to take him wherever it wanted. Yang Kai did not know what kind of beast this cute little dolphin was, but from its performance just now, he was certain it must have great difficulty surviving in this environment. However, since it could understand his words and even respond to him, it showed that its sentience wasn’t low, at least not inferior to a seven or eight-year-old human child. With the little dolphin as his own private mount, Yang Kai felt much more at ease, and he no longer needed to soak himself in the sea all day. As for why it was so intimate with him, even actively asking him to ride it, obviously, it also understood how difficult it would be for it to survive here without his protection. This could be regarded as a kind of cooperation, a win-win situation. Yang Kai thought that the little dolphin’s only use was as a means of transportation, but he soon found that he was mistaken. And greatly mistaken at that! This little thing seemingly swam through the sea randomly and aimlessly, but it was not long before it brought Yang Kai to a patch of Ocean Lotus. Yang Kai thought it was luck at first, but two days later, he discovered that this little dolphin seemed to have the ability to sniff out Ocean Lotus from thousands, if not tens of thousands of kilometres away. Yang Kai reaped a great harvest! In addition to the several dozen Ocean Lotuses he found at the beginning, he managed to obtain at least another hundred of them over the next few days. Pink and cyan Ocean Lotus made up the majority of these while the number of silver ones was relatively small, and only three were golden. These things were a specialty of Shadowed Soul Island and could not be found anywhere else. Using these Ocean Lotuses, Yang Kai could refine special Body Tempering pills in large quantities, not only allowing him to enhance his own strength, but also the strength of his friends and family. As such, the more Ocean Lotus he obtained the better. The little dolphin also ate until its stomach was stuffed! The Ocean Lotuses were found by it, so naturally, Yang Kai would not prevent it from eating its fill. Time flew by, and half a month later, at least five hundred Ocean Lotuses were stored in Yang Kai’s Space Ring. Although he did not know the exact value of these Ocean Lotus on Shadowed Soul Island, just taking into consideration how many he had obtained over the distance he had crossed, he could judge that they were certainly in short supply. Only if Shadowed Soul Island organized a group of powerful masters to explore further out to sea would they have a chance to reap a bigger harvest, otherwise, they would have to content themselves with a few Ocean Lotus which drifted closer to the island. On this day, the little dolphin brought Yang Kai to an island. This island was quite small, only a dozen or so kilometres in diameter, less than one percent the size of Shadowed Soul Island. However, this was the first time Yang Kai had seen any other island than Shadowed Soul Island. Naturally, he was quite curious and looked around carefully, quickly discovering a small river that led to the interior of the island. The little dolphin quickly swam up this river and entered the island. Soon after, an inland lake appeared in front of Yang Kai. This lake was connected with the sea outside and seemed to occupy about a fifth of the area of the island. What was most important though, was that many Ocean Lotuses were blossoming in this lake. A rough estimate put the number of Ocean Lotus here at over a thousand. Yang Kai’s eyes immediately lit up. Even after the rich harvest he had these past few days, Yang Kai could not help grinning widely at this sight. “Good job!” Yang Kai sat cross-legged on the little dolphin, stretched out his hand, and patted its head while offering his praise. The little dolphin was also very happy! After getting along these days, the little dolphin had become more and more dependent on Yang Kai, especially after Yang Kai easily killed so many sea beasts. It currently almost worshipped him. Those sea beasts were all vicious giants that could swallow it in one bite, but Yang Kai was able to kill them all with just one or two punches. Soon, one person and one dolphin arrived at the island lake and Yang Kai leapt off and swam between the multi-coloured lotus. Once Ocean Lotus after another was stuffed into his Space Ring. Not to be outdone, the little dolphin ate one Ocean Lotus after another until its belly became nice and round. It then began swimming around the lake lazily, looking particularly carefree. After an hour’s work, Yang Kai had picked more than two-thirds of the Ocean Lotus in the lake. Just as he was turning his attention to the last remaining lotus, an angry roar reached Yang Kai’s ears. This roar was filled with righteous indignation and indescribable grief, like the one who was shouting was seeing the villain who had killed his parents. “Bastard, you dare steal this old master’s Shadowed Heaven Lotus!” As soon as these words fell, a figure rushed over from nearby, his bloodshot eyes glaring at Yang Kai fiercely as he leapt into the air. The earth cracked under the impact of his footfalls. Mid-air, this man threw a punch towards Yang Kai. This fist was silent and seemingly without any strength, but Yang Kai’s eyes narrowed when he saw it approach and a solemn expression filled his face. Drawing a deep breath, Yang Kai gave a loud shout as he too leapt out of the water and sent out his own punch to meet the enemy’s attack. When the two fists struck one another, visible ripples spread out through the air into the surrounding area. Time seemed to freeze suddenly. Soon though, a deafening bang erupted and a violent wave of force burst out, distorting the nearby space. Yang Kai flew back while the unknown cultivator was also unable to stabilize his body, tumbling a few times through the air before landing back on the shore he had leapt from. --- ## แปลภาษาไทย (Epic Full Prose): **บทที่ 1704: โลมาน้อยผู้ส่องประกาย** เมื่อหยางไคกำลังดำดิ่งสู่ห้วงสุขแห่งการค้นพบอันน่าตื่นใจ จู่ๆ เสียงคลื่นกระทบแผ่วเบาก็ดังแว่วมาแต่ไกล เขาก้มศีรษะลง สายตาก็พลันจับจ้องไปยังเงาร่างเล็กๆ ของโลมาน้อยที่ทอดยาวประมาณหนึ่งเมตร เมื่อโลมาน้อยปรากฏกายเบื้องหน้า **'บัววารี'** สีฟ้าคราม มันก็ผงกศีรษะ อ้าปากกว้างกลืนกินพืชวิเศษนั้นลงไปในคำเดียว! แม้ส่วนใหญ่ของร่างจะลับหายไปใต้ผืนน้ำ แต่โลมาน้อยตัวนี้กลับปรากฏกายอย่างสง่างามน่ารัก แม้ในขณะที่มันกำลังละเลียดเคี้ยว **'บัววารี'** อย่างสำราญใจ เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาของหยางไคที่ทอดมองมา โลมาน้อยก็หันมาตอบรับ มันกระพริบตาปริบๆ ไม่ได้แสดงทีท่าหวาดกลัวแม้แต่น้อย กลับกัน มันสะบัดหางตบผิวน้ำเบาๆ สองสามครั้ง ก่อนจะล่องลอยไปยัง **'บัววารี'** สีชมพูอีกดอกอย่างเชื่องช้า ไม่นานนัก **'บัววารี'** สีชมพูนั้นก็อันตรธานหายเข้าปากมันไปอีกดอก ดูเหมือนว่ามันจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษ หางของมันโบกสะบัดอย่างรวดเร็วยิ่งกว่าเดิม หยางไคเดิมทีตั้งใจจะไล่มันไปเสีย แต่ครั้นครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ยอมละทิ้งความคิดนั้นไป นับตั้งแต่ก้าวเข้าสู่มหาสมุทรแห่งนี้ เหล่าอสูรทะเลที่เขาเผชิญหน้าล้วนแต่ดุร้ายกระหายเลือดเข้าขั้น สรรพสัตว์เหล่านั้นพุ่งเข้าโจมตีเขาไม่เว้นแม้แต่รายเดียว ทว่าโลมาน้อยตัวนี้กลับแสดงพฤติกรรมที่อ่อนโยนไร้ภัยอันตราย หยางไคไม่สัมผัสถึงอันตรายใดๆ จากมันเลยแม้แต่น้อย เขาจึงตัดสินใจปล่อยให้มันเป็นไปตามธรรมชาติ ต่างฝ่ายต่างแยกย้ายกันไปปฏิบัติภารกิจ คนหนึ่งและโลมาน้อยต่างเร่งเก็บเกี่ยว **'บัววารี'** ในบริเวณนั้นอย่างรวดเร็ว **'บัววารี'** สีเงินทั้งหกดอกและดอกสีทองอร่ามถูกหยางไคเก็บไปทั้งหมด ขณะที่โลมาน้อยกลับเก็บเกี่ยวได้เพียงบัวเกรดต่ำไม่กี่ดอกบริเวณขอบนอก ดูเหมือนว่ามันจะอารมณ์เสียเล็กน้อย มันว่ายตรงเข้ามาหาหยางไคอย่างอาจหาญ วนเวียนรอบกายเขา พลางส่งเสียงร้องประท้วง หยางไคอดกลั้นเสียงหัวเราะไว้ไม่ได้ ทันทีที่โลมาน้อยโก่งศีรษะขึ้นมาหาเขา เขาใจอ่อนยอมจำนน ควัก **'บัววารี'** สีฟ้าครามอันหนึ่งออกมาจาก **'แหวนมิติ'** เขาไม่อาจปฏิเสธดวงตาอันโหยหาของเจ้าโลมาน้อยได้เลย ดวงตาของโลมาน้อยพลันเปล่งประกายเจิดจ้า มันส่งเสียงร้องอีกสองสามครั้ง ราวกับทารกน้อยกำลังอ้อนวอนขอของดี หยางไคป้อน **'บัววารี'** สีฟ้าครามเข้าปากมัน โลมาน้อยกลืนลงไปในคำเดียว ดวงตาของมันหรี่ลงเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว เมื่อ **'บัววารี'** สีฟ้าครามเข้าสู่กระเพาะ โลมาน้อยก็เรอออกมาอย่างพึงพอใจ ก่อนจะโบกสะบัดว่ายวนรอบกายหยางไคเร็วขึ้นทุกที ราวกับจะแสดงความสนิทสนมมากกว่าแต่ก่อน หยางไคเผลอยิ้มกว้างเมื่อเห็นภาพเช่นนั้น หัวใจของเขารู้สึกอบอุ่นขึ้นอย่างประหลาด หลังจากต้องทนแช่อยู่ในน้ำเย็นเยือกมานานหลายวัน พลันนั้นเอง ความปั่นป่วนบนผิวน้ำทะเลก็ปรากฏขึ้นเบื้องใกล้ และกำลังคืบคลานเข้ามาหาคู่มนุษย์-โลมาอย่างรวดเร็ว เป็นที่แน่ชัดว่ามีอสูรทะเลร้ายตนหนึ่งดมกลิ่นหยางไคกับโลมาน้อยและกำลังมุ่งหน้าเข้ามาหมายจะสังหาร โลมาน้อยมีสัมผัสรับรู้ถึงอันตรายอันเฉียบคม มันรีบหลบซ่อนเบื้องหลังหยางไค โดยโผล่เพียงครึ่งศีรษะออกมาสำรวจ ดวงตาของมันฉายแววตื่นตระหนกราวกับมนุษย์ หยางไคเอื้อมมือไปตบศีรษะของมันเพื่อปลอบประโลม ก่อนจะหรี่ตาลงราวกับคมมีด จ้องมองไปยังอสูรทะเลที่กำลังคืบคลานเข้ามา ในไม่ช้า ด้วยเสียงน้ำสาดกระจายราวกับฟ้าร้อง อสูรทะเลรูปร่างน่าสะพรึงกลัวดุจฉลามก็กระโจนทะยานขึ้นจากผิวน้ำ กางอ้าปากมหึมาที่ประดับประดาไปด้วยฟันแหลมคมราวใบมีดเข้าหมายจะกัดกินหยางไค หางของโลมาน้อยสะบัดวูบวาบอย่างบ้าคลั่ง มันส่งเสียงร้องโหยหวนแห่งความวิตกกังวล ทว่า หยางไคยังคงยืนนิ่งสงบ รอจนกระทั่งอสูรทะเลเข้ามาใกล้เพียงไม่กี่เมตร ก่อนจะปล่อยหมัดในพริบตา พุ่งเข้ากระแทกหน้าผากของมันราวสายฟ้าฟาด โดยมีหยางไคเป็นศูนย์กลาง ผิวน้ำทะเลพลันยุบตัวลงอย่างรุนแรง คลื่นกระเพื่อมอันทรงพลังแผ่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว *เคร้ง...* หน้าผากของอสูรทะเลขนาดยักษ์บิดเบี้ยวจนเสียรูปไปอย่างชัดเจน เกือบจะยุบตัวลงทั้งยวง ร่างกายมหึมาของมันถูกเหวี่ยงลอยละลิ่วไปหลายร้อยเมตรก่อนจะกระแทกกลับลงสู่ผิวน้ำ ในไม่ช้า เลือดสีแดงฉานก็กระจายอาบผิวน้ำจากจุดที่มันตก ร่างอสูรทะเลมหึมาที่พลิกคว่ำลอยคว้างอยู่เหนือน้ำโดยไม่เคลื่อนไหวอีกต่อไป โลมาน้อยดูตะลึงงันอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาที่เปี่ยมด้วยพลังทั้งสองข้างของมันจ้องมองไปยังหยางไค สลับกับอสูรทะเลที่ลอยอยู่ไกลๆ แล้วก็กลับมายังหยางไคอีกครั้ง... มันดูเหมือนจะไม่อาจเข้าใจได้ว่า เหตุใดหยางไคอันมีกายเพียงเล็กนิด ถึงสามารถส่งอสูรทะเลอันมหึมาให้ปลิวไสวไปได้ ทั้งที่ขนาดกายของทั้งสองนั้นช่างแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว ทว่า มันไม่ได้ครุ่นคิดถึงปัญหานี้เนิ่นนาน กลับกัน มันหันมามองหยางไคด้วยแววตาชื่นชมระคนยินดี พร้อมส่งเสียงร้องอย่างยินดี มันจึงว่ายวนเวียนอยู่เบื้องหน้าหยางไค ก่อนจะโก่งศีรษะขึ้นมาหาเขา หยางไคพินิจมองมันด้วยความฉงนสนเท่ห์ ยังไม่ค่อยเข้าใจนักว่ามันพยายามจะสื่อสิ่งใด โลมาน้อยยังคงโก่งศีรษะชี้ชวนอย่างต่อเนื่อง... ครั้นคิดอยู่สักพัก หยางไคก็พลันเข้าใจ จึงชี้ไปยังแผ่นหลังของโลมาน้อยและเอ่ยถามว่า “เจ้าอยากให้ข้าขึ้นไปนั่งรึ?” โลมาน้อยพยักหน้าอย่างหนักแน่น หยางไคเลิกคิ้วด้วยสีหน้าประหลาดใจ มองไปยังโลมาน้อยยาวหนึ่งเมตรนั้นอย่างลังเล “ข้าว่าคงไม่ดีกระมัง เจ้าตัวเล็กไปนะ?” เขากังวลว่าโลมาน้อยจะเคลื่อนไหวไม่ได้หากเขาขึ้นไปขี่ โลมาน้อยไม่รอคำตอบอีกต่อไป มันมุดหายลงไปใต้ผิวน้ำ ในชั่วพริบตาต่อมา หยางไครู้สึกว่ามีบางสิ่งกำลังช้อนอุ้มเขาขึ้นไปเหนือผิวน้ำอย่างรวดเร็ว ในไม่ช้า ครึ่งหนึ่งของร่างโลมาน้อยก็โผล่พ้นผิวน้ำ หลังจากส่งเสียงร้องอย่างยินดี มันก็เริ่มว่ายไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ขณะที่ทะยานข้ามเกลียวคลื่น หยางไคอดอุทานไม่ได้ “ดูเหมือนว่าข้าจะประเมินเจ้าต่ำไปเสียแล้ว” ความเร็วของโลมาน้อยในน้ำนั้นเร็วกว่าเขาถึงสิบเท่า เมื่อมันว่ายไปข้างหน้า ราวกับผืนน้ำทะเลกำลังแยกออกให้มันหลีกทาง ไม่ได้ขัดขวางแต่อย่างใด โลมาน้อยหันศีรษะกลับมาอย่างภาคภูมิใจ เหลือบมองหยางไค ราวจะกล่าวว่า “ท่านชมข้าอีกหน่อยก็ได้นะ” หยางไคหัวเราะดังลั่นขณะนั่งอยู่บนหลังโลมาน้อย ปล่อยใจให้ผ่อนคลาย ยอมให้มันพาไปยังที่ใดก็ได้ตามใจปรารถนา หยางไคไม่ทราบว่าโลมาน้อยน่ารักตัวนี้นับเป็นอสูรประเภทใด แต่จากพฤติกรรมที่ปรากฏ เขาแน่ใจว่ามันต้องประสบความยากลำบากอย่างแสนสาหัสในการเอาชีวิตรอดในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ ทว่าการที่มันสามารถเข้าใจคำพูดของเขาและตอบสนองได้ แสดงให้เห็นว่ามันมีความคิดความรู้สึกไม่ต่ำกว่าเด็กมนุษย์อายุเจ็ดแปดขวบเป็นแน่ ด้วยโลมาน้อยเป็นพาหนะส่วนตัว หยางไครู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาก และไม่ต้องทนแช่อยู่ในทะเลตลอดทั้งวันอีกต่อไป ส่วนเหตุผลที่มันแสดงความสนิทสนมถึงขนาดร้องขอให้เขาขี่นั้น เป็นเพราะมันเองก็เข้าใจดีว่าการเอาชีวิตรอดที่นี่คงเป็นไปได้ยากเพียงใดหากไม่มีการคุ้มครองจากเขา นับเป็นการร่วมมือกันโดยต่างฝ่ายต่างได้รับผลประโยชน์ หยางไคคิดว่าหน้าที่ของโลมาน้อยมีเพียงการเป็นพาหนะเท่านั้น แต่ในไม่ช้าเขาก็พบว่าตนเองคิดผิด ผิดอย่างมหันต์เสียด้วย! สิ่งมีชีวิตเล็กๆ นี้ดูเหมือนจะว่ายไปตามทะเลอย่างสุ่มสี่สุ่มห้าอย่างไร้ทิศทาง ทว่าไม่นานนัก มันก็พาหยางไคไปยังแหล่ง **'บัววารี'** แห่งหนึ่ง ตอนแรกหยางไคคิดว่าเป็นโชคช่วย แต่สองวันต่อมา เขาก็ค้นพบว่าโลมาน้อยตัวนี้ดูเหมือนจะมีความสามารถในการดมกลิ่น **'บัววารี'** จากระยะไกลหลายพัน หรืออาจถึงหลายหมื่นกิโลเมตร หยางไคเก็บเกี่ยวผลผลิตได้อย่างมหาศาล! นอกจาก **'บัววารี'** หลายสิบดอกที่เขาพบในช่วงแรกแล้ว เขายังสามารถเก็บเกี่ยวได้อีกอย่างน้อยหนึ่งร้อยดอกในช่วงไม่กี่วันถัดมา **'บัววารี'** สีชมพูและสีฟ้าครามเป็นส่วนใหญ่ ขณะที่จำนวนดอกสีเงินนั้นมีค่อนข้างน้อย และมีเพียงสามดอกที่เป็นสีทอง สิ่งเหล่านี้เป็นผลิตผลพิเศษของ **'เกาะเงาทมิฬวิญญาณ'** และไม่สามารถพบได้จากที่อื่น การใช้ **'บัววารี'** เหล่านี้ หยางไคสามารถปรุงยาพิเศษสำหรับการเสริมสร้างร่างกายได้ในปริมาณมาก ซึ่งไม่เพียงแต่จะช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้แก่ตนเองเท่านั้น แต่ยังรวมถึงมิตรและครอบครัวของเขาด้วย ดังนั้น ยิ่งเขาได้ **'บัววารี'** มากเท่าใดก็ยิ่งดี โลมาน้อยเองก็กินจนพุงกาง! **'บัววารี'** เหล่านี้เป็นสิ่งที่มันค้นพบ ดังนั้นตามธรรมชาติแล้ว หยางไคจึงไม่ขัดขวางไม่ให้มันกินจนอิ่ม เวลาล่วงเลยไป ครึ่งเดือนต่อมา **'บัววารี'** อย่างน้อยห้าร้อยดอกถูกเก็บไว้ใน **'แหวนมิติ'** ของหยางไค แม้เขาจะไม่ทราบมูลค่าที่แท้จริงของ **'บัววารี'** บน **'เกาะเงาทมิฬวิญญาณ'** แต่เมื่อพิจารณาจากปริมาณที่เขาได้รับตลอดระยะทางที่เดินทางมา เขาก็พอจะประเมินได้ว่ามันเป็นของที่หาได้ยากอย่างแน่นอน มีเพียง **'เกาะเงาทมิฬวิญญาณ'** เท่านั้นที่อาจจัดกลุ่มผู้เชี่ยวชาญที่แข็งแกร่งเพื่อออกสำรวจทะเลให้ลึกยิ่งขึ้น จะมีโอกาสเก็บเกี่ยวผลผลิตที่มากขึ้นได้ มิฉะนั้น พวกเขาจะต้องพอใจกับ **'บัววารี'** เพียงไม่กี่ดอกที่ลอยมาใกล้เกาะ ในวันหนึ่ง โลมาน้อยได้พาหยางไคมายังเกาะแห่งหนึ่ง เกาะแห่งนี้ค่อนข้างเล็ก มีเส้นผ่านศูนย์กลางเพียงสิบกว่ากิโลเมตร น้อยกว่าหนึ่งในร้อยของขนาด **'เกาะเงาทมิฬวิญญาณ'** อย่างไรก็ตาม นี่เป็นครั้งแรกที่หยางไคได้เห็นเกาะอื่นนอกจาก **'เกาะเงาทมิฬวิญญาณ'** ตามธรรมชาติแล้ว เขาค่อนข้างสงสัยใคร่รู้ จึงสำรวจไปรอบๆ อย่างละเอียด และได้ค้นพบแม่น้ำสายเล็กๆ ที่นำไปสู่ภายในเกาะอย่างรวดเร็ว โลมาน้อยว่ายขึ้นแม่น้ำสายนี้อย่างรวดเร็วและเข้าสู่เกาะ ไม่นานหลังจากนั้น ทะเลสาบในแผ่นดินก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าหยางไค ทะเลสาบแห่งนี้เชื่อมต่อกับทะเลภายนอก และดูเหมือนจะกินพื้นที่ประมาณหนึ่งในห้าของเกาะ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ มี **'บัววารี'** จำนวนมากกำลังเบ่งบานอยู่ในทะเลสาบแห่งนี้ การประมาณการอย่างคร่าวๆ พบว่ามี **'บัววารี'** อยู่ที่นี่มากกว่าหนึ่งพันดอก ดวงตาของหยางไคพลันสว่างวาบขึ้น แม้จะเก็บเกี่ยวมาอย่างอุดมสมบูรณ์ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา หยางไคก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มกว้างเมื่อเห็นภาพเช่นนี้ “ทำดีมาก!” หยางไคขัดสมาธิอยู่บนหลังโลมาน้อย เอื้อมมือออกไปตบศีรษะของมัน พร้อมกล่าวชมเชย โลมาน้อยเองก็มีความสุขมากเช่นกัน! หลังจากใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันมาหลายวัน โลมาน้อยก็ยิ่งพึ่งพาหยางไคมากขึ้นเป็นลำดับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่หยางไคสังหารอสูรทะเลไปมากมายอย่างง่ายดาย ปัจจุบันมันแทบจะบูชาเขาเลยทีเดียว อสูรทะเลเหล่านั้นล้วนเป็นยักษ์ร้ายที่สามารถกลืนมันได้ในคำเดียว แต่หยางไคกลับสามารถสังหารพวกมันได้ด้วยหมัดเดียวหรือสองหมัด ในไม่ช้า บุรุษหนึ่งและโลมาหนึ่งตัวก็มาถึงทะเลสาบในเกาะ หยางไคกระโดดลงไปว่ายน้ำท่ามกลางดอกบัวหลากสี **'บัววารี'** ดอกแล้วดอกเล่าถูกยัดเข้าไปใน **'แหวนมิติ'** ของเขา โดยไม่ยอมน้อยหน้า โลมาน้อยก็กิน **'บัววารี'** ดอกแล้วดอกเล่าจนพุงกลมป่อง จากนั้นมันก็เริ่มว่ายไปรอบๆ ทะเลสาบอย่างเกียจคร้าน ดูมีความสุขเสียนี่กระไร หลังจากใช้เวลาทำงานเพียงชั่วโมงเดียว หยางไคก็เก็บ **'บัววารี'** ในทะเลสาบไปแล้วมากกว่าสองในสาม ขณะที่เขากำลังหันความสนใจไปที่ดอกบัวที่เหลืออยู่เป็นที่สุด เสียงคำรามก้องด้วยความโกรธก็ดังเข้าหูหยางไค เสียงคำรามนี้เต็มไปด้วยความขุ่นเคืองที่ชอบธรรมและความโศกเศร้าอันไม่อาจพรรณนาได้ ราวกับผู้ที่ตะโกนกำลังเห็นศัตรูที่ฆ่าพ่อแม่ของตน “ไอ้สารเลว แกกล้าดียังไงมาขโมย **'บัวสวรรค์เงาทมิฬ'** ของข้า!” ทันทีที่คำพูดนี้จบลง ร่างหนึ่งก็พุ่งเข้ามาจากใกล้ๆ ดวงตาแดงก่ำของเขาก็จ้องหยางไคเขม็งขณะที่เขากระโจนขึ้นสู่อากาศ พื้นดินแตกร้าวภายใต้แรงกระแทกของฝีเท้าเขา กลางอากาศ ชายผู้นี้ปล่อยหมัดเข้าใส่หยางไค หมัดนี้เงียบเชียบและดูเหมือนจะปราศจากพละกำลัง ทว่าดวงตาของหยางไคหรี่ลงเมื่อเห็นหมัดนั้นเข้าใกล้ สีหน้าเคร่งขรึมปรากฏขึ้นบนใบหน้า เขาหายใจเข้าลึกๆ แล้วเปล่งเสียงคำรามดังลั่น ขณะที่เขาก็กระโจนออกจากน้ำและปล่อยหมัดของตนออกไปปะทะกับการโจมตีของศัตรู เมื่อหมัดทั้งสองปะทะกัน ระลอกคลื่นที่มองเห็นได้ก็แผ่กระจายออกไปในอากาศสู่บริเวณโดยรอบ เวลาดูเหมือนจะหยุดนิ่งไปชั่วขณะ แต่ในไม่ช้า เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวก็ดังขึ้น และคลื่นพลังอันรุนแรงก็ระเบิดออกไป บิดเบือนมิติโดยรอบ หยางไคกระเด็นถอยหลังไป ในขณะที่นักบวชที่ไม่ปรากฏชื่อผู้นั้นก็ไม่สามารถทรงตัวได้เช่นกัน พลิกคว่ำหลายครั้งกลางอากาศก่อนจะตกลงสู่ชายฝั่งที่เขากระโดดออกมา