บทที่ 135 "ไม่ใช่แบบนั้นหรอกครับ นี่มันโชคดีล้วน ๆ เลย" เกริดรู้สึกประหลาดใจยิ่งกว่าโทบันเสียอีก เขาไม่คาดคิดเลยว่าการโจมตีจะติดคริติคอล แถมยังเปิดใช้งานออปชันของถุงมือไปพร้อมกับทักษะ 'สังหาร' (Kill) ได้อีกด้วย 'โจมตีติดคริติคอล แถมยังซัดไปถึงห้าฮิต... บ้าไปแล้ว' เขารู้สึกเหมือนตัวเองไร้เทียมทาน เกริดประกาศออกมาด้วยความมั่นใจว่า "โทบัน ผมจะจัดการพวกกริฟฟอนให้เหี้ยนเอง" ก่อนหน้านี้ไม่นาน โทบันยังมองว่ากริฟฟอนเก่งกว่าเกริด แต่เขาเปลี่ยนท่าทีอย่างรวดเร็วหลังจากเห็นเกริดซัดกริฟฟอนระดับหัวหน้าจนปางตายได้ในดาเดียว "ได้เลย ถ้าเป็นเกริดล่ะก็ทำได้แน่! ให้ผมเป็นตัวล่อเอง!" "ตกลง" เกริดพอใจกับคำตอบนั้นและปิดฉากกริฟฟอนระดับหัวหน้าที่ล้มอยู่ "วิชาดาบของแพ็กม่า, ลิงก์ (Link)!" ทักษะลิงก์เลเวล 2 สร้างความเสียหาย 800% ของพลังโจมตี กริฟฟอนระดับหัวหน้าที่บาดเจ็บหนักจากทักษะสังหารอยู่แล้วไม่สามารถทนการโจมตีนี้ได้ ฟิ้ว! ฉับ! ฉับ! ฉับ! กริฟฟอนระดับหัวหน้าไม่อาจต้านทานการระดมโจมตีจากคลื่นดาบที่พุ่งออกมาได้ มันกรีดร้องอย่างเจ็บปวดก่อนจะกลายเป็นแสงหายไป [คุณสังหารกริฟฟอนระดับหัวหน้าสำเร็จ!] [ได้รับค่าประสบการณ์ 4,500,900 แต้ม] [ได้รับเอ็นกริฟฟอน 3 ชิ้น] [ได้รับหนังโครเมียมกริฟฟอน 4 ชิ้น] [ได้รับกระดูกกริฟฟอน 7 ชิ้น] [ได้รับตำราเวทมนตร์ 'ทอร์นาโด'] [เลเวลของคุณเพิ่มขึ้น] มอนสเตอร์ระดับบอสมีอยู่สามประเภท ประเภทแรกคือ 'บอสลับ' เช่น มาลาคัส, พระสันตะปาปาเดรวิโก และแวมไพร์สายเลือดบริสุทธิ์ มารี โรส พวกเขามักจะเป็น NPC รูปแบบมนุษย์และเป็นกลุ่มเดียวที่ไม่เกิดใหม่หลังจากตาย เรื่องราวของพวกเขามีผลกระทบโดยตรงต่อโลกทัศน์ของซาทิสฟาย (Satisfy) และมีความแข็งแกร่งอย่างล้นหลาม ทำให้รางวัล (ไอเทมและค่าประสบการณ์) มหาศาลตามไปด้วย มนุษย์ต่างจากมอนสเตอร์ตรงที่มีขีดจำกัดด้านพลังชีวิตที่ต่ำ แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ยังมีพลังชีวิตสูงกว่าผู้เล่นทั่วไปมากจนไม่อาจเรียกได้ว่าเป็นจุดอ่อน ยิ่งไปกว่านั้นยังมีระดับสติปัญญาที่สูงส่ง พวกเขาจึงเป็นบอสตัวจริงที่มีจุดอ่อนแทบจะเป็นศูนย์ ผู้เล่นทั่วไปไม่มีโอกาสได้พบกับบอสลับ และต่อให้พบก็อย่าได้ฝันว่าจะเรดสำเร็จเลย ประเภทที่สองคือ 'บอสดันเจี้ยน' พวกมันจะปรากฏตัวในส่วนลึกที่สุดของแต่ละดันเจี้ยนตามช่วงเวลาที่กำหนด และให้รางวัลสูงสำหรับผู้ที่เรดสำเร็จ ความสามารถพื้นฐานของพวกมันจะสูงกว่ามอนสเตอร์ทั่วไปอย่างน้อย 10 เท่า และมีรูปแบบการโจมตีที่หลากหลายซึ่งยากจะรับมือด้วยคนกลุ่มน้อย โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกมันมีพลังชีวิตมหาศาล ทำให้การเรดมักจะเป็นการต่อสู้ระยะยาว ผู้เล่นส่วนใหญ่เมื่อพูดถึงมอนสเตอร์ระดับบอสมักจะหมายถึงบอสดันเจี้ยน อาจกล่าวได้ว่าเป้าหมายของผู้เล่นทั่วไปคือการล่าบอสดันเจี้ยนเหล่านี้นั่นเอง และประเภทสุดท้ายคือ 'ฟิลด์บอส' พวกมันคุกคามผู้เล่นโดยตรงตามสถานที่ต่าง ๆ ในซาทิสฟาย ค่าสถานะของพวกมันจะสูงกว่ามอนสเตอร์ทั่วไปในเลเวลเดียวกันอย่างน้อยสี่เท่า และมีพลังชีวิตอยู่กึ่งกลางระหว่างบอสลับและบอสดันเจี้ยน รูปแบบการโจมตีไม่ได้มีความหลากหลายมากนัก จึงบอกได้ยากว่าพวกมันแข็งแกร่งเป็นพิเศษ สำหรับผู้เล่นที่มีการควบคุมการต่อสู้ยอดเยี่ยม การล่าฟิลด์บอสที่มีเลเวลต่ำกว่าตัวเอง 30 เลเวลเพียงลำพังก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ แต่ในบางครั้งก็มีฟิลด์บอสที่เกิดการ 'กลายพันธุ์' ฟิลด์บอสกลายพันธุ์จะแข็งแกร่งพอ ๆ กับบอสดันเจี้ยนและผู้เล่นต้องระแวดระวังให้ดี ตัวอย่างเช่น 'ผู้พิทักษ์แห่งผืนป่า' ที่ดรอปบลูโอริคัลคุม ก็คือฟิลด์บอสกลายพันธุ์นั่นเอง ในตอนนี้ กริฟฟอนระดับหัวหน้าเป็นเพียงฟิลด์บอสทั่วไป เกริดจึงไม่ค่อยพอใจกับรางวัลที่ได้รับนัก 'อะไรกันเนี่ย ไอเทมดรอปพวกนี้...' ฟิลด์บอสเดิมทีก็เป็นแบบนี้อยู่แล้ว เนื่องด้วยความถี่ในการเกิดใหม่นั้นสูง พวกมันจึงไม่ค่อยดรอปไอเทมระดับแรร์ อย่างไรก็ตาม ผู้เล่นสามารถได้รับค่าประสบการณ์จำนวนมากและไอเทมเบ็ดเตล็ดสารพัดอย่าง ดังนั้นมันจึงคุ้มค่าที่จะล่า นอกจากนี้ เกริดยังถือว่าโชคดีมาก กริฟฟอนระดับหัวหน้าดรอปตำราเวทมนตร์ 'ทอร์นาโด' ระดับยูนิค ซึ่งโอกาสดรอปมีเพียง 0.1% เท่านั้น และกริฟฟอนระดับหัวหน้าก็หาล่าได้ยากเพราะพวกมันจะปรากฏเฉพาะในถิ่นที่อยู่ของกริฟฟอนเท่านั้น แต่เกริดไม่ใช่จอมเวท เขาจึงไม่รู้ซึ้งถึงมูลค่าของตำราเวทมนตร์เล่มนี้เลย 'ก็แค่ตำราเวทมนตร์เก่า ๆ... ไม่มีทางขายได้ราคาแพงหรอก... ชิ อย่างน้อยก็ได้ค่าประสบการณ์กับของดรอปเยอะก็ยังดี' ขณะที่เกริดกำลังบ่นพึมพำด้วยความผิดหวัง... โทบันรู้สึกเสียวสันหลังวาบขณะที่เขาวิ่งหนีฝูงกริฟฟอน 22 ตัวอย่างบ้าคลั่ง จากนั้นโทบันก็เพิ่งจะตระหนักถึงความผิดพลาดของตัวเอง 'ฉิบหายแล้ว! ฉันไม่ได้อยู่ในปาร์ตี้!' การตายของบอสกริฟฟอน! โทบันเองก็คาดหวังว่าจะได้รับค่าประสบการณ์และไอเทมบ้าง แต่ทำไมหน้าต่างแจ้งเตือนถึงไม่เด้งขึ้นมา? เขาไม่ได้สังเกตเพราะสถานการณ์มันวุ่นวาย แต่ตอนนี้เขาไม่ได้ปาร์ตี้กับเกริดอยู่ เขาอยากจะขอให้เกริดส่งคำเชิญปาร์ตี้มาเดี๋ยวนี้เลย แต่เขาก็ยุ่งเกินกว่าจะส่งคำเชิญเองได้เพราะต้องคอยวิ่งหนีพวกกริฟฟอน เขาจึงรีบตะโกนบอก "เกริด! ปาร์ตี้! รีบดึงผมเข้าปาร์ตี้เร็ว!" เกริดถามกลับอย่างสงสัย "ทำไมล่ะ?" "ถามมาได้ว่าทำไม! ก็เพื่อให้ผมได้อยู่ในปาร์ตี้กับนายไง!" "ไม่สิ ผมหมายถึง ทำไมคุณต้องมาอยู่ในปาร์ตี้ด้วย?" โทบันอุทาน "นายถามว่าทำไมเนี่ยนะ? มันเป็นเรื่องปกติไม่ใช่เหรอที่ต้องตั้งปาร์ตี้เวลาไปล่ากับคนอื่นน่ะ!" "คุณบ้าหรือเปล่า? ทำไมผมต้องแบ่งค่าประสบการณ์กับไอเทมดรอปให้คุณด้วยล่ะ?" ดวงตาของเกริดเป็นประกาย "คุณลืมไปแล้วเหรอว่าตอนนี้คุณเป็นทาสของผม ไม่ใช่คนระดับเดียวกันนะ แค่ตามมาก็พอ" "อะ... อะไรนะ?" หลังจากเกริดสังหารกลุ่มของบ็อกซ์ โทบันที่ร่วมเดินทางมากับเกริดก็ได้ตระหนักว่าเซตแสงศักดิ์สิทธิ์ (Holy Light set) ไม่ใช่แค่ไอเทมเควสต์ธรรมดา แต่มันคือไอเทมระดับตำนาน ดังนั้นเขาจึงรู้สึกละอายใจและรู้สึกผิดยิ่งกว่าเดิมที่เคยคิดจะชิงไอเทมเหล่านั้นมาจากเกริด แต่เรื่องนั้นก็ส่วนเรื่องนั้น อย่างน้อยที่สุดพวกเขาก็ควรจะล่าด้วยกันในปาร์ตี้สิ! "นายนี่มันเจ้าคิดเจ้าแค้นจริง ๆ!" โทบันอารมณ์เสียและเริ่มตำหนิเกริด "ผมขอโทษจริง ๆ ที่เคยหักหลังนาย แต่นี่มันเกินไปหน่อยไหมที่ไม่ให้ผมเข้าปาร์ตี้น่ะ! ถึงผมจะดูต่ำต้อยต่อหน้านาย แต่ผมก็เป็นถึงแรงเกอร์นะ! ค่าประสบการณ์มันสำคัญกับผมมาก! ผมต้องทำหน้าที่เป็นตัวล่อให้นาย อย่างน้อยก็น่าจะแบ่งค่าประสบการณ์ให้บ้างสิ!" กี๊ซซซซ! โทบันหยุดวิ่งและถูกกริฟฟอนทั้ง 22 ตัวล้อมไว้ แต่โทบันไม่ได้ถอยหนี เขาเอาแต่จ้องหน้าเกริด สุดท้ายเกริดก็ยอมถอยให้ก้าวหนึ่ง "ก็ได้ ผมเข้าใจแล้ว ในเมื่อคุณพูดขนาดนั้น ผมจะดึงเข้าปาร์ตี้ให้ก็ได้ และถ้าคุณต้องการ ผมจะปลดปล่อยคุณจากการเป็นทาสให้ด้วย" "เอ๊ะ? จะ... จริงเหรอ?" โทบันรู้สึกระแวงแต่ก็แอบดีใจเล็กน้อยกับท่าทีที่เปลี่ยนไปกะทันหันของเกริด ทว่า เกริดก็พูดต่อว่า "แต่แลกกับการที่ผมจะไปบอกจิซูก้าว่าคุณทำอะไรไว้กับผมบ้าง และผมจะไม่มีวันสร้างไอเทมให้คุณเด็ดขาด" "..." "น่าตลกจัง คุณกำลังถูกทำโทษเพราะริอาจจะมาแย่งชามข้าวของผมตั้งแต่แรกแท้ ๆ" "เกริด..." กี๊ซซซซ! ฝูงกริฟฟอนคำรามและเริ่มรุมโจมตีโทบัน มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะป้องกันจะงอยปากกริฟฟอน 22 ตัวด้วยโล่เพียงอันเดียว โทบันตระหนักว่าเขาคงต้องตายแน่ ๆ จึงเริ่มอ้อนวอนเกริด "ผมผิดไปแล้ว! ผมแค่หน้ามืดตามัวไปหน่อยหลังจากเห็นนายล่าบอสได้คนเดียวจนขาดสติ! ช่วยผมด้วย! ผมจะไม่บังอาจขอเข้าปาร์ตี้อีกแล้ว แค่ช่วยผมก็พอ!" "ผมไม่อยากช่วย" "เกริด!" "...ผมจะช่วยก็ได้ ถ้าคุณสัญญาว่าจะไม่ลืมฐานะทาสของตัวเองอีก" "ผมเข้าใจแล้ว! ตกลง!" ไม่ว่าจะมองยังไงมันก็ผิดไปหมด เกริดช่างเจ้าคิดเจ้าแค้นเหลือเกิน โทบันรู้สึกท้อแท้เมื่อตระหนักได้ว่าเขาคงหนีไม่พ้นสภาพนี้ไปอีกสักพัก ในตอนนั้นเขายังไม่รู้เลยว่า โชคลาภแบบไหนที่เขากำลังจะได้พบเจอในฐานะทาสของเกริด... *** ชื่อเสียงของกิลด์เซดาก้านั้นโด่งดังมากในหมู่ NPC เชื้อพระวงศ์และขุนนางจำนวนมากจากแต่ละอาณาจักรต่างพยายามดึงตัวกิลด์เซดาก้าไปร่วมงาน พวกเขาถูกล่อลวงหลายต่อหลายครั้งด้วยยศถาบรรดาศักดิ์ ดินแดน และทรัพย์สินเงินทอง อย่างไรก็ตาม กิลด์เซดาก้ายังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะไปสังกัดใคร พวกเขาเฝ้ารอที่จะทำงานในวินสตันร่วมกับเกริด ดังนั้นจึงปฏิเสธการล่อลวงทุกรูปแบบและรอคอยอย่างเงียบ ๆ ในที่สุด กิลด์เซดาก้าก็ได้รับความไว้วางใจอย่างมากจากท่านหญิงแห่งวินสตัน ในการโต้กลับลัทธิยาทันที่เริ่มต้นขึ้นพร้อมกับการกำเนิดของสาวกลำดับที่แปด ท่านหญิงไอรีนได้แสดงความเมตตาอย่างยิ่งต่อกิลด์เซดาก้า ผู้ที่พิชิตเควสต์มากมายและแม้กระทั่งทำเรดมาลาคัสได้สำเร็จ "ทางตะวันออกของวินสตัน มีหมู่บ้านที่ชื่อว่าไบแรน (Bairan) อยู่ ที่นั่นมักจะมีมอนสเตอร์ปรากฏตัวออกมาทำให้มีประชากรอาศัยอยู่น้อย แต่มันมีพื้นที่กว้างขวางและมีเหมืองอยู่หลายแห่ง ความเป็นไปได้ในการพัฒนานั้นมีไม่จำกัด" "..." "จิซูก้า เจ้าสนใจจะดูแลหมู่บ้านนั้นและรับยศเป็นบารอนเนส (Baroness) หรือไม่?" ไบแรนเป็นหมู่บ้านที่มีความหมายต่อจิซูก้ามาก โรงประมูลในหมู่บ้านไบแรนคือสถานที่ที่เกริดสร้าง 'ลูกศรจัฟฟาสเปเชียล' ขึ้นมาเป็นครั้งแรก และเป็นจุดเริ่มต้นที่ชื่อเสียงของเขาถูกประกาศให้โลกได้รับรู้ นอกจากนี้ ผู้พิทักษ์แห่งผืนป่ายังปรากฏตัวแถวหมู่บ้านไบแรนบ่อย ๆ ทำให้เธอต้องแวะเวียนมาทำเควสต์ที่นี่อยู่เสมอ 'มีแหล่งล่าสัตว์และดันเจี้ยนสำหรับผู้เล่นเลเวลสูงอยู่หลายแห่ง แถมระยะทางไปวินสตันก็นั่งรถม้าไปแค่ครึ่งวันเอง...' ในแง่ภูมิศาสตร์ มันง่ายต่อการติดต่อกับเกริด และเป็นหมู่บ้านที่สมาชิกกิลด์สามารถมาเก็บเลเวลได้สะดวก นอกจากนี้ แม้ประชากรจะน้อยแต่ก็จะมีผู้เล่นหลั่งไหลเข้ามามากมาย หากกิลด์บริหารจัดการได้ดี ภาษีที่ได้รับก็จะมหาศาล จิซูก้าตัดสินใจได้ในที่สุด "ข้าซาบซึ้งในความเมตตาของท่านหญิงไอรีนยิ่งนัก ข้าจะจงรักภักดีต่อท่านไปตลอดชีวิต" "ข้าดีใจที่มีคนเก่งอย่างเจ้ามาช่วยงาน" [คุณได้รับยศบารอนเนสแห่งอาณาจักรเอเทอร์นัล!] [คุณได้รับสิทธิ์ในการเข้าสู่สังคมขุนนาง] [คุณได้กลายเป็นเจ้าเมืองไบแรน] [ระบบจัดการดินแดนถูกสร้างขึ้นแล้ว] หลังจากนั้นทุกอย่างก็ดำเนินไปอย่างเรียบง่าย จิซูก้าเรียกประชุมกิลด์และมุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านไบแรนทันที พร้อมกับทหาร 100 นายที่ประจำการในหมู่บ้านไบแรน พอนและอิเบลลินรับหน้าที่จัดการมอนสเตอร์ละแวกนั้นเพื่อรักษาความปลอดภัย ในขณะที่วิศวกรถูกจ้างมาเพื่อซ่อมแซมและขยายปราสาทเก่า ในอีกด้านหนึ่ง เฟคเกอร์และสมาชิกกิลด์บางส่วนได้ตรวจสอบลักษณะเฉพาะและฐานะทางการเงินของหมู่บ้านไบแรน พร้อมกับหารือถึงแนวทางการพัฒนาในอนาคต การขาดหายไปของโทบันที่เป็นเสนาธิการทำให้จิซูก้าและสมาชิกกิลด์คนอื่นต้องทำงานหนักขึ้น แต่มันก็ไม่ใช่ภาระใหญ่โตอะไร เพราะเอาเข้าจริง โทบันก็ไม่ได้เก่งกาจอะไรนักในฐานะเสนาธิการ ดังนั้นจึงไม่ได้แตกต่างจากเดิมเท่าไหร่ แต่ความรู้สึกว่างเปล่ามันก็ยังมีอยู่ "เมื่อไหร่โทบันจะกลับมานะ?" มันผ่านมาหนึ่งสัปดาห์แล้วตั้งแต่สมาชิกกิลด์ปฏิเสธคำขอความช่วยเหลือในเควสต์ระดับ SS ของเขา แถมเขายังบล็อกกระซิบไปช่วงหนึ่งจนพวกเธออดสงสัยไม่ได้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า อย่างไรก็ตาม พวกเธอไม่ได้กังวลมากนัก โทบันเป็นแรงเกอร์ระดับท็อปที่พึ่งพาได้ พวกเธอจึงเชื่อว่าเขากำลังตั้งใจทำเควสต์อยู่อย่างเต็มที่ "เขาคงยุ่งอยู่กับเควสต์นั่นแหละ เดี๋ยวก็กลับมาเอง ส่วนเกริดล่ะ เมื่อไหร่จะกลับมา?" แวนท์เนอร์ยังคงบ่นถึงเกริด อันที่จริงเกริดก็ช้ามากจริง ๆ ผ่านมาหนึ่งเดือนแล้วตั้งแต่เขาจากไปทำเควสต์และยังไม่กลับมาเลย พวกเขาไม่สามารถติดต่อเขาได้ไม่ว่าจะทางหน้าต่างแชตกิลด์หรือส่งข้อความกระซิบ "เดิมทีเกริดก็ไปเพราะเรื่องเควสต์ไม่ใช่เหรอ? หมอนั่นเลเวลพุ่งไปถึง 170 แล้วในช่วงเดือนที่ผ่านมา ดูเหมือนเขากำลังเก็บเลเวลในดันเจี้ยนมากกว่าจะทำเควสต์นะเนี่ย เหมือนเรกัสเลย" แน่นอนว่าความเร็วในการอัปเลเวลของเกริดที่เห็นในหน้าต่างข้อมูลกิลด์นั้นน่าตกตะลึงมาก 'ผู้สืบทอดแห่งแพ็กม่า...' จิซูก้าเคยเห็นเกริดรับเควสต์ของบราฮัมแบบสด ๆ และได้สืบหาตัวตนของแพ็กม่ามาแล้ว เกริดคือผู้สืบทอดของช่างตีเหล็กที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์อย่างแพ็กม่าอย่างไม่ต้องสงสัย 'เนื่องจากเป็นเควสต์เปลี่ยนอาชีพของอาชีพระดับตำนาน ความยากคงจะมหาศาลมาก เข้าใจได้เลยว่าทำไมเขาถึงยังไม่กลับมา' ไม่ใช่แค่แวนท์เนอร์ที่อยากให้เกริดกลับมาเร็ว ๆ จิซูก้าเองก็ต้องการให้เขากลับมาโดยเร็วที่สุด สมาชิกในกิลด์ต่างอยากเห็นการเติบโตของเกริดและอยากให้เกริดสร้างไอเทมให้พวกตนใจจะขาด ในอีกทางหนึ่ง หมู่บ้านไบแรนพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว ผู้เล่นที่ได้ยินว่ากิลด์เซดาก้าที่เลื่องชื่อเป็นผู้ปกครองต่างเริ่มอพยพมายังที่นี่อย่างต่อเนื่อง หากแนวโน้มนี้ยังดำเนินต่อไป พวกเขาจะสามารถสร้างการเติบโตทางเศรษฐกิจได้อย่างรวดเร็ว สักวันหนึ่งไบแรนอาจได้รับการยกระดับจากหมู่บ้านขึ้นเป็นเมือง เช่นเดียวกับวินสตัน แต่ท่ามกลางเรื่องดี ๆ ก็มีข่าวร้ายอยู่บ้าง สมาชิกใหม่สามในหกคนที่กิลด์ตั้งความหวังไว้สูง... อาสุกะ, แบล็กเท็ดดี้ และบ็อกซ์ จู่ ๆ ก็ลาออกจากกิลด์ไปในวันหนึ่งโดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้า "พวกนั้นแค่เดินจากไปเฉย ๆ เลย คิดจะทำอะไรกันแน่?" "พวกเขาน่าสงสัยมาตั้งแต่แรกแล้ว อยู่ไปก็มีแต่จะทำให้เรื่องมันยุ่งยากเปล่า ๆ ให้พวกเขาออกไปน่ะดีแล้ว" สมาชิกกิลด์รุ่นเก่าต่างตำหนิทั้งสามคน แต่ความโกรธก็จางหายไปอย่างรวดเร็ว ทว่าสมาชิกใหม่คนอื่น ๆ กลับรู้สึกหวาดวิตก ตูน (Toon) ได้รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้าฝ่ายความมั่นคงในหมู่บ้านไบแรน และเขากำลังออกตรวจตราตามปกติ เขาอดทนต่อความอยากรู้อยากเห็นไม่ได้จึงส่งข้อความกระซิบไปหาบ็อกซ์ - เฮ้ นี่มันเรื่องอะไรกัน? ฉันนึกว่านายจะอยู่ในกิลด์นี้ต่อไปจนกว่าจะรู้ตัวจริงของไอ้หมวกกะโหลกนั่นซะอีก? บ็อกซ์คิดว่าเรื่องนี้น่าสนุกดี - ฉันเจอเขาแล้ว แต่มันนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ไม่น่าพึงใจเท่าไหร่... ฉันเลยลาออกมา - โฮ่...? จริงเหรอ? แล้วเขาเป็นใครล่ะ? - มันไม่สนุกน่ะสิถ้าบอกง่าย ๆ เอาเป็นว่าฉันจะให้คำใบ้ละกัน... เขาเป็นคนที่น่าประหลาดใจมากเลยล่ะ - อะไรนะ? แค่นั้นเหรอ? นายอยากตายหรือไง? น้ำเสียงของตูนเปลี่ยนไปหลังจากเขารู้สึกหงุดหงิดกับคำใบ้ บ็อกซ์หักห้ามใจและกล่าวลา - ตูน จำข้อเสนอของฉันได้ไหม? หลังจากนายเจอไอ้หมวกกะโหลกนั่นแล้ว อย่าลืมออกจากกิลด์เซดาก้ามาเข้ากิลด์ของฉันล่ะ เรายินดีต้อนรับคนมีฝีมืออย่างนายเสมอ ไปล่ะ "เหอะ ไอ้เจ้าเล่ห์เอ๊ย" ตูนจบการสนทนากับบ็อกซ์และตรวจสอบหน้าต่างข้อมูลกิลด์ เขาต้องตกใจกับบางอย่างเมื่อตรวจสอบข้อมูลของสมาชิกกิลด์ 21คนที่เหลือ ช่างตีเหล็กเลเวล 110 ที่เขาเจอในวินสตันเมื่อเดือนก่อน ตอนนี้เลเวล 172 แล้วเนี่ยนะ? "...โอ้โฮ" ดวงตาของตูนเป็นประกายด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้