ศัตรูที่ทำให้ต้องระวัง แปลโดย – แอช แก้ไขโดย – iballisticbunny การต่อสู้ของเฉินเซียและเสี่ยวโจวได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว แต่ทำให้เฉินเซียรู้สึกเสียใจว่า เสี่ยวโจวไม่ได้โจมตีทันที “มาจู่โจมฉันซิ ฉันยืนอยู่ตรงนี้แล้ว ลองดูว่ามึงจะบีบให้ฉันออกจากที่นี่ได้หรือเปล่า!” เสี่ยวโจวยืนอยู่ตรงนั้นและพูดด้วยหัวที่สูงขึ้นอย่างภาคภูมิ ความหยิ่งแบบนั้นแสดงให้เห็นว่า เสี่ยวโจวแน่นอนว่ามีความสามารถบ้างเฉินเซียไม่อาจประมาทต่อเขาได้ แต่เขาก็โกรธอย่างรุนแรง ความหยิ่งของเสี่ยวโจวเกินกว่าที่จะรับได้ “เด็กมังกร เลือดเฮอร์คิวลีนมีจุดอ่อนบ้างหรือเปล่า?” เฉินเซียถาม หากมีจุดอ่อนไหว เขาจะไม่อ้อมคอ “ฉันแค่รู้ว่าพวกมันยากในการเก็บกัก ‘จี่จือ’ จริงเท่านั้น ไม่มีอะไรอื่นในความทรงจำสืบทอดของฉัน” หลงเสวี้ยยตอบ “เขาเป็นแค่เด็กซนแค่นั้น แค่ชนะเขาให้ได้” ใช่แล้ว เสี่ยวโจวดูเหมือนเป็นแค่เด็กซนเท่านั้น เขายังไม่ถึงเอวของเฉินเซียเลย แต่เสี่ยวโจวมาจากตระกูลเฮอร์คิวลีนและมีอายุหลายร้อยปี ทำให้ประเมินพลังของเขายาก เฉินเซียทำใจมั่นคงแล้วเร่งไประยะหน้า เขาตบฝ่ามือจากฟากบนลงสู่ศีรษะของเสี่ยวโจว นอกจากนี้ยังเป็น “ฝ่ามือสั่นฟ้า” ที่ทรงพลังเป็นพิเศษ มองเห็นแรงพุ่งอันน่าสะพรึงกลัว ไม่ยากเลยที่จะทำลายเนินเขา หากพุ่งลงมาที่คนทั่วไป พวกเขาก็บีบอัดจนถูกกดทับโดยพลังจี่ที่บรรทุกอยู่ในฝ่ามือทันทีก็พังทลาย เมื่อฝ่ามือพุ่งลงลงพื้นสี่เหลี่ยมยังไม่สั่นสะเทือน ใจของเฉินเซียพังทลายเพราะฝ่ามือของเขาถูกหยุดโดยเพียงนิ้วเดียว ความประหลาดใจของเขา คือ เสี่ยวโจวใช้เพียงนิ้วเดียวหยุด “ฝ่ามือสั่นฟ้า” นั้น เหมือนกับว่าพลังทั้งหมดถูกกระจายโดยนิ้วนั้น “มึงอ่อนเกินไป!” เสี่ยวโจวพูดพร้อมชกตรงหน้าท้องของเฉินเซีย เสี่ยวโจวยังยืนอยู่ที่จุดเดิม แขนสั้นจนแทบไม่ถึงเป้าหมายของเฉินเซีย แต่เมื่อเขาชกออกมานั้น เสียงฟ้าร้องกึกก้องแผ่กระจายระหว่างสวรรค์และแผ่นดิน พร้อมกับพายุอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งออกมาจากหมัด ความพุ่งกระแทกที่หน้าท้องของเฉินเซียและเสียงกึกก้องอีกเสียงหนึ่งทำให้หูทุกคนเจ็บเฉินเซียถูกส่งพุ่งไปเหมือนธนูและตกอยู่ที่ขอบกำแพง เฉินเซียพยายามไต่ขึ้นมาช้า ๆ ขอบปากของเขาไหลเลือดออกอย่างต่อเนื่อง หมัดนั้นแปลกมาก เขาไม่ได้รับรู้การเปลี่ยนแปลงของพลังเลย ดังนั้นเขาก็ไม่ได้คาดคิดว่าหลังจากที่เสี่ยวโจวชกออกมา พลังอันน่าสะพรึงกลัวจะระเบิดออกมาจากมัน ตามประมาณของเขา หมัดนั้นเทียบเท่าการโจมตีจาก “ระดับ 9 แห่งสัจศิลปะศิลปะการต่อสู้จริง!” หากเขาไม่มีเกราะ “หัวฉลามดำ” นี้ เขาอาจได้รับบาดเจ็บร้ายแรงใกล้ตาย! “แข็งแกร่งจริง!” เฉินเซียลุกขึ้นยืนอย่างช้า ๆ สูดลมหายใจลึกสองครั้งเพื่อฟื้นตัว ดูเหมือนร่างกายของเขาไม่เจ็บอะไรเลย เมื่อเห็นว่าเฉินเซียไม่ได้บาดเจ็บอย่างรุนแรง เสี่ยวโจวก็ต้องงุนงงตามการประเมินของเขา อย่างน้อยเฉินเซียควรจะได้รับบาดแผลรุนแรง “นั่นแหละพลังลึกลับของตระกูลเฮอร์คิวลีน ‘จี่จือเฮอร์คิวลีน’ ไม่สามารถรับรู้อีกได้ การเจริญเติบโตของจี่จือเฮอร์คิวลีนนั้นยากมาก เว้นแต่จะเจอคณิตศาสตร์การบำรุงที่เหมาะสม” หลงเสวี่ยกล่าว เฉินเซียถอนหายใจโล่งอก ก่อนหน้านี้เขาเคยสงสัยว่ามันคือเพียงพละกำลังกาย หากเป็นเช่นนั้นเขาคงยอมแพ้ได้เลย หากศัตรูของเขามีพลังระดับนั้น เขาจะทำอะไรให้ได้? “ถ้าเป็นจี่จือจริง ๆ มันก็สามารถหมดได้!” เฉินเซียกำมือแล้วพุ่งเข้าใกล้เสี่ยวโจวอีกครั้ง เมื่อเฉินเซียพุ่งเข้ามา เสี่ยวโจวยักคิ้วหยอก “ถ้าฉันเป็นท่าน ฉันคงยอมแพ้ตอนนี้เลย!” ทันทีที่คำพูดของเขาลดลง เฉินเซียก็ปรากฏหน้าต้ากัน เสี่ยวโจวเห็นเฉินเซียว่าวันเว้าใบไม้กรีดเข้ามาด้วยแขนของเขา ก่อนจะได้ยินเสียงคร่ำครึ้งของมังกรดังขึ้นในหูของเขาในพริบตาเดียว พลังอันกดดันอันน่าสะพรึงกลัวก็พุ่งออกมาทันที “เด็กซน อย่าโง่!” เฉินเซียอัปยศ เขาแค่ส่งการตบแบบสั้น ๆ แต่ความเร็วของเขานั้นน่าสะพรึงกลัว ยากมากที่จะมองเห็นการเคลื่อนไหวของเขา การโจมตีด้วยกรงเล็บของเฉินเซียไม่ได้เล่นตลกเลย จากการพุ่งแรงสั้น ๆ เพียงนั้นก็ชัดเจนว่าการตัดของเฉินเซียทรงพลังอย่างมาก ยิ่งกว่านั้น หลังจากส่งการโจมตีออกไปแล้ว เขายังถอยกลับอย่างรวดเร็ว “มึง…” ใบหน้าของเสี่ยวโจวหนุ่มเต็มไปด้วยความโกรธ ทุกคนมองด้วยความอัมพาต ใบหน้าของเสี่ยวโจวมีรอยแผลลึกห้าแผลปรากฏขึ้นทีละหนึ่ง ทันหลังนั้นเฉินเซียก็ทำให้เลือดไหล แสดงให้เห็นว่า ความเร็วของเฉินเซียน่าสะพรึงกลัวจริง ๆ! นั่นคือการโจมตีประเภทหนึ่งในกลุ่ม “กรงเล็บมังกรฟ้า” ที่เรียกว่า “กรงเล็บมังกรฟ้าอันมองไม่เห็น” ความเร็วของการโจมตีเร็วสุด ๆ อีกทั้งยังปล่อย “จี่มังกรฟ้า” อันทรงพลังออกมา หากมีเสากลางโลหะถูกตัด มันก็จะตัดขาดทันที ตามสุภาษิต “การตีหน้าแสดงถึงการบั่นทอนศักดิ์ศรี” ปัจจุบันบนใบหน้าของเสี่ยวโจวมีรอยแผลเลือดห้าแผลจากการโจมตีของเฉินเซีย ทำให้เสี่ยวโจวโกรธมาก ตอนแรกเขาคิดว่าจะชนะเฉินเซียโดยไม่ต้องเคลื่อนที่เลย แต่ตอนนี้ความโกรธพุ่งถึงหัวเขา เขาแค่อยากชนะเฉินเซียให้เร็วที่สุดและทำลายเขาอย่างไร้เมตตา เมื่อเห็นเสี่ยวโจวโกรธไฟ เฉินเซียในใจก็พอใจที่เขาบังคับให้เสี่ยวโจวออกจากตำแหน่ง “เฉินเซีย! เจ้าขีดใบหน้าฉัน! ฉันจะทำให้ศีรษะเจ้าแตก!” เสียงของเสี่ยวโจวเต็มไปด้วยความเกลียดชัง การพูดด้วยน้ำเสียงเด็กทำให้ทุกคนรู้สึกแปลกประหลาด เสี่ยวโจวเคลื่อนที่เร็วกว่ามาก ในพริบตาเดียวเขามาถึงหน้าของเฉินเซียแล้วส่งหมัดต่อเนื่องออกมาหลายครั้ง แต่ละหมัดแรงหลายเท่าของหมัดที่ทำให้เฉินเซียบิน เหนือการโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวเหล่านั้นเฉินเซียไม่อาจปัดหรือบังได้ นอกเสียจากหลบหลีก เฉินเซียไม่เร็วเท่าเสี่ยวโจว เมื่อเสี่ยวโจวเห็นเฉินเซียหลบข้าง เขาก็วิ่งกลับมาปลายหลังอีกก้าวหนึ่งแล้วส่งหมัดอย่างรีบเร่งแต่ไม่มีความตั้งใจ แต่อย่างไรก็ตาม หมัดของเขาตกลงบน “ผ้าใบบังน้ำ” รู้สึกเหมือนหมัดของเขาชนแค่ผิวหน้าแค่ทะเล หลังจากเฉินเซียได้ฝึกเทคนิคภายนอก “หัวฉลามดำ” แล้ว “ผ้าปกโลวเตียนหัวฉลามดำ” ก็แข็งแรงยิ่งขึ้นมาก เฉินเซียประหลาดใจที่การต้านพลังแบบนั้นง่ายขึ้นมาก “Hahaha, เด็กซนคนนี้มีแค่กำลังดิบ ๆ!” เฉินเซียสังเกตว่าเสี่ยวโจวโจมตีแบบไร้เป้าหมายและเข้าใจว่าเสี่ยวโจวแค่รู้จักการโจมตีโดยสุ่ม เขาไม่ได้ควบคุมเทคนิคการต่อสู้หลายอย่างเลย เพราะเขากำลังบำรุง “จี่จือเฮอร์คิวลีน” ซึ่งทำให้เทคนิคที่เหมาะสมกับเขาเหลือน้อยมาก เมื่อเฉินเซียพบจุดอ่อนของเสี่ยวโจว เขาก็รู้สึกผ่อนคลายอย่างมาก เขารู้ว่าตนเองด้อยกว่ากำลังดิบของเสี่ยวโจว แต่ตอนนี้เชื่อว่าตนเองสามารถชนะได้ “เฉินเซีย มาเผชิญหน้าโดยตรง อย่าเป็นเต่า!” เสี่ยวโจวไม่คาดคิดว่าเฉินเซียจะปล่อย “โล่บังน้ำ” ที่ทำให้เขาตึงเคืองจนขัดฟัน เฉินเซียกะทันได้รู้ว่าเขาประเมินเสี่ยวโจวเกินจริง เสียบ้าแม้จะอายุหลายร้อยปี แต่เขายังทำตัวเหมือนเด็กซน ตามที่เสี่ยวโจวต้องการ เฉินเซียก็ดึง “ผ้าบังน้ำ” ไปทันที เมื่อเห็นผ้าบังน้ำหายไป เสี่ยวโจวรู้สึกอิ่มเอมใจแล้วส่งหมัดอย่างไร้เมตตาเข้าหาเฉินเซียทันที หลังจากส่งหมัดนั้น เสียงระเบิดต่อเนื่องก็ดังขึ้นจากการชนอากาศ พลังที่พุ่งออกมาทำให้ทุกคนตะลึง “ไปสรวงสวรรค์เถอะ!” เสียงร้องของเสี่ยวโจวดังขึ้น ทันทีที่เสียงดังนั้น รอยแตกเริ่มปรากฏบนก้อนหิน แม้แต่เมือง “สาลี่เมี๋” ก็ควบคุมสั่นสะเทือนเล็กน้อย หมัดพุ่งตรงหน้าท้องของเฉินเซีย แต่ทันทีก็เห็นร่างของเฉินเซียสลายเป็นหมอกไปอย่างฉับพลัน เขาหายไปในพริบตา เป็นเทคนิค “กระจกน้ำ” ของเฉินเซีย ผู้ที่คุ้นเคยกับเขาต่างรู้จักการเคลื่อนไหวนี้ ผู้ต่อสู้หลายคนที่เผชิญเขาต่างเคยเจอและพิสูจน์แล้วว่าเทคนิคนี้มีประโยชน์มาก เสี่ยวโจวเพิ่งเชื่อว่าเฉินเซียหายไปเป็นควันจากหมัดของเขา แต่ไม่นานก็เข้าใจว่าตัวเองผิด เพราะแรงของหมัดทะลุผ่านภาพเสมือนนั้นและพุ่งใส่ “กำแพง” อย่างไร้เมตตา “เด็กซน ฮ่า ๆ ๆ…” ตามด้วยการเยาะเย้ยของเฉินเซีย เขาปรากฏตัวขึ้นข้างๆ เสี่ยวโจวอีกครั้ง เฉินเซียวาดรอยแผลลึกในอากาศแล้วปล่อย “กรงเล็บมังกรฟ้าอันมองไม่เห็น” อีกครั้ง รอยแผลลึกห้าแผลเพิ่มขึ้นอีกบนฝั่งตรงข้ามของใบหน้าของเสี่ยวโจว.