Chapter 1942: การพบกับโนมเฒ่าอีกครั้ง เกรย์วางแผนร่วมกับผู้มีอำนาจระดับสูงสุดคนหนึ่งเกี่ยวกับการโจมตีสายฟ้าแลบ ข้อดีของการมีธาตุมิติคือพวกเขาสามารถเล่นงานศัตรูด้วยการโจมตีแบบไม่ทันตั้งตัว และหวังว่าจะกำจัดยอดฝีมือฝ่ายตรงข้ามไปได้บ้าง เมื่อชายคนนั้นลองพิจารณาดู เขารู้สึกว่านี่เป็นทางเลือกที่ดีเพราะจะช่วยลดความเสี่ยงสำหรับพวกเขา ยิ่งกำจัดศัตรูได้มากเท่าไหร่ในช่วงเริ่มต้น ก็ยิ่งเป็นผลดีต่อพวกเขามากขึ้นเท่านั้น ตามคำบอกเล่าของหัวหน้ากระต่าย ที่นั่นไม่มีประตูมิติ นั่นหมายความว่าพวกโนมมาตั้งค่ายพักแรมตรงนี้เพื่อคอยสอดแนมความเคลื่อนไหวของพวกเขา สถานที่ที่พวกโนมซ่อนตัวอยู่คือถ้ำที่ลับตาคน ซึ่งโอบล้อมไปด้วยภูเขาทำให้ยากต่อการสังเกตเห็น หากไม่ใช่เพราะความสามารถของเกรย์ที่สัมผัสถึงโนมและเนโครแมนเซอร์ได้ ก็ไม่มีทางเลยที่มนุษย์จะคาดคิดว่าพวกโนมจะกล้าหาญถึงขนาดมาตั้งค่ายใกล้กับเขตที่พวกเขาคิดว่าปลอดภัยขนาดนี้ ภายนอกถ้ำ มีโนมสองตัวในระดับโซเวอเรนขั้นที่หนึ่งคอยลาดตระเวนอยู่ การที่พวกมันส่งโซเวอเรนขั้นที่หนึ่งมาเฝ้าด้านนอกเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าพวกโนมให้ความสำคัญกับสถานที่นี้มากแค่ไหน เพราะโดยปกติแล้วพวกมันมักจะส่งเพียงระดับเวเนอเรเบิลและเซจมาทำภารกิจเช่นนี้ ด้วยความช่วยเหลือจากหัวหน้ากระต่าย พวกเขาจึงสามารถลอบเข้าไปข้างในได้โดยที่ทั้งสองตัวไม่ทันสังเกตเห็นอะไรเลย ภายในถ้ำค่อนข้างกว้างขวางและมีเส้นทางแยกย่อยมากมาย หัวหน้ากระต่ายซึ่งคุ้นเคยกับสถานที่แห่งนี้เป็นอย่างดี จึงนำทางพวกเขาตรงไปยังจุดที่เหล่าโซเวอเรนขั้นที่เก้าและแปดอาศัยอยู่ พวกเขาแบ่งคนห้าคนมาจัดการกับพวกโนม ในขณะที่ชายคนนั้นรับหน้าที่จัดการกับโนมระดับสูงสุด ดังนั้นพวกเขาจึงวางแผนที่จะกำจัดโนมตัวที่เก่งกาจกว่า (ยกเว้นตัวระดับสูงสุด) ด้วยการจู่โจมอย่างรวดเร็วโดยได้รับความช่วยเหลือจากชายที่เป็นระดับโซเวอเรนสูงสุด หลังจากผ่านเส้นทางที่ตัดกันไปมาไม่กี่แห่ง พวกเขาก็มาถึงบริเวณที่โซเวอเรนขั้นที่เก้าและแปดอยู่ จำนวนของพวกมันตรงกับข้อมูลที่หัวหน้ากระต่ายแจ้งมา คือโซเวอเรนขั้นที่เก้าสองตัวและขั้นที่แปดอีกสี่ตัว พวกโนมกำลังสนทนากันอยู่เมื่อโนมระดับขั้นที่เก้าตัวหนึ่งขมวดคิ้วขึ้นมาทันใด แล้วกล่าวกับพวกพ้องว่า "ข้ารู้สึกเหมือนกำลังถูกจับตามอง" "ข้าก็สัมผัสได้เหมือนกัน" โซเวอเรนขั้นที่เก้าอีกตัวกล่าวพลางครุ่นคิดก่อนจะถามว่า "จะเป็นท่านผู้อาวุโสคนนั้นหรือเปล่า?" โซเวอเรนขั้นที่เก้าตัวแรกส่ายหัวแล้วพูดอย่างมั่นใจว่า "ข้ารู้ดีว่าท่านผู้อาวุโสนั่นมักจะมาตรวจสอบพวกเราตอนไหน แต่ครั้งนี้ความรู้สึกมันต่างออกไป" "พวกเจ้าไหวพริบดีใช้ได้นี่" เสียงที่ไม่คุ้นเคยดังมาจากความว่างเปล่า ทำให้พวกโนมทั้งหกต้องรีบลุกขึ้นยืน พวกมันต่างมองไปรอบๆ ด้วยความตื่นตัวและเตรียมพร้อมรับมือ โนมระดับขั้นที่แปดสองตัวรีบนำตุ๊กตาของพวกมันออกมาด้วย ร่างของเกรย์และพวกพ้องปรากฏตัวขึ้น โดยเกรย์เผยรอยยิ้มอย่างนึกสนุก เขาหันไปกระซิบกับเคลาส์พลางชี้ไปยังโนมระดับขั้นที่แปดสองตัวที่เพิ่งนำตุ๊กตาออกมา "นั่นเป็นของเจ้า" สิ้นคำพูด เขาก็ตัดการเชื่อมต่อระหว่างโนมสองตัวนั้นกับตุ๊กตาของพวกมันในทันที ทำให้พวกมันชะงักไปชั่วครู่ เปิดโอกาสให้เคลาส์เข้าโจมตีโดยที่พวกมันไม่ได้ตั้งท่าป้องกันเลยแม้แต่นิดเดียว ภาพเหตุการณ์กะทันหันที่เห็นสหายสองตัวกลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็งทำให้โนมอีกสี่ตัวที่เหลือหวาดกลัว และก่อนที่พวกมันจะทันได้ตอบโต้ เกรย์และชายคนนั้นก็พุ่งเป้าไปที่โซเวอเรนขั้นที่เก้าทั้งสองตัว ในขณะที่อลิซและเรย์โนลด์จัดการกับโนมระดับขั้นที่แปดที่เหลือ โนมสองตัวแรกไม่สามารถป้องกันตัวได้ทัน และแม้ว่าโนมอีกสี่ตัวที่เหลือจะไม่ถูกจัดการในการโจมตีเพียงครั้งเดียว แตพวกมันก็แทบทำอะไรไม่ได้เลยเมื่อต้องเผชิญหน้ากับยอดฝีมือเหล่านั้น ลึกลงไปในถ้ำ โนมชราตัวหนึ่งกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่ในสภาวะทำสมาธิ ดวงตาทั้งสองข้างปิดสนิทพร้อมกับลมหายใจที่สม่ำเสมอ ทันใดนั้นดวงตาของเขาก็ลืมโพลงขึ้นพร้อมกับมีประกายวูบผ่าน เขามองไปในทิศทางหนึ่งพลางขมวดคิ้ว "ทำไมข้าถึงสัมผัสถึงไอ้สารเลวนั่นได้?" โนมเฒ่าพึมพำกับตัวเอง หากเกรย์อยู่ที่นี่ เขาจะต้องจำโนมตัวนี้ได้อย่างแน่นอน เพราะเขาไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจากโนมเฒ่าที่คอยเฝ้าประตูมิตินั่นเอง โนมเฒ่าตัวนี้เป็นหนึ่งในกลุ่มแรกที่หนีรอดออกมาได้ตอนที่โนมระดับฮาล์ฟก็อดเริ่มพ่ายแพ้ เขาไม่ได้รับอนุญาตให้กลับไปที่โลกของโนมตั้งแตที่ทำภารกิจเฝ้าประตูมิติล้มเหลว เพื่อเป็นการลงโทษ เขาจึงถูกสั่งให้คอยจับตาดูทุกย่างก้าวของมนุษย์ในทวีปอาซูร์ เขาเลือกจุดนี้อย่างระมัดระวังและเตรียมการไว้หลายอย่างเพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่มีใครพบตัวพวกเขาได้ เมื่อสักครู่นี้ในขณะที่เขากำลังทำสมาธิ แม้จะเป็นเพียงชั่วครู่ เขากลับสัมผัสได้ถึงไอ้ตัวซวยที่ทำให้ชีวิตเขาเหมือนตกนรกในช่วงหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา 'ข้าอาจจะเข้าใจผิดไปเองหรือเปล่า?' เขาคิดในใจ เขามักจะเห็นหน้าของเกรย์ทุกครั้งที่หลับตาจนทำให้เขานอนฝันร้าย เขาลุกขึ้นช้าๆ และเดินไปยังทางออกของที่พำนัก เมื่อมองไปยังเส้นทางเบื้องหน้า เขาไม่สัมผัสถึงความผิดปกติใดๆ ซึ่งเขาพบว่ามันแปลก เขาอยากกลับไปทำสมาธิต่อแต่กลับรู้สึกไม่สบายใจ ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะความหวาดระแวงของตนเองหรือไม่ เขาจึงตัดสินใจออกไปตรวจสอบเพื่อความปลอดภัย ใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาทีเขาก็มาถึงจุดที่ไอสัมผัสนั้นแผ่ออกมา และดวงตาของเขาก็แทบถลนออกมาจากเบ้าด้วยความตกตะลึง เพราะในพื้นที่เล็กๆ นั้นกำลังมีการต่อสู้เกิดขึ้น และมันแทบจะเรียกไม่ได้ว่าเป็นการต่อสู้ระหว่างสองฝ่าย เพราะฝ่ายหนึ่งกำลังไล่ต้อนอีกฝ่ายอย่างสิ้นเชิง โนมเฒ่าไม่ได้ตอบสนองในทันที เขายืนจ้องมองร่างหนึ่งด้วยความแปลกใจ นั่นคือเกรย์ 'นี่มันเป็นไปได้ยังไง?' เขาอึ้งจนทำอะไรไม่ถูกอยู่หลายวินาที จนกระทั่งเห็นโนมตัวหนึ่งตายต่อหน้าต่อตา เขาจึงได้สติและคำรามออกมาว่า "ไอ้สารเลว!" เสียงคำรามของโนมเฒ่าเรียกความสนใจจากทุกคนที่กำลังต่อสู้กันอยู่ เกรย์หันไปหาโนมตัวนั้นด้วยความแปลกใจที่เห็นปฏิกิริยาโกรธเกรี้ยวของโนมเฒ่า เขาโบกมือให้ "อ้อ หวัดดี"