บทที่ 249 ความกังขา “นี่คือร้านขายสัตว์เลี้ยงพิกซี่ใช่ไหม?” “ใช่แล้วล่ะ ดูป้ายนั่นสิ” “คุณพระช่วย! ดูรูปปั้นสองตัวนั้นนั่นสิ ฉันเกือบคิดว่าเป็นมังกรตัวเป็นๆ เสียอีก!” “ฉันก็ด้วย บ้าเอ๊ย! ดูเด็กสาวผมทองคนนั้นสิ เธอสุดยอดมาก!” กลุ่มคนหนุ่มสาวกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามา รูปปั้นมังกรสองตัวดึงดูดความสนใจของพวกเขาได้ทันทีที่มาถึงหน้าประตู แต่หลังจากก้าวเข้ามาในร้าน ความสนใจของพวกเขาก็เปลี่ยนไปที่โจแอนนาแทน เธอช่างงดงามไร้ที่ติ รูปร่างที่ได้สัดส่วนและใบหน้าที่สวยงามจนน่าทึ่ง นี่ต้องเป็นสิ่งที่นางฟ้ามีกันแน่ๆ พวกเขาไม่เคยเห็นใครที่สวยขนาดนี้มาก่อน แม้แต่ในทีวี ชั่วขณะหนึ่งไม่มีใครขยับเขยื้อนได้เลย ส่วนถังหรูเยียน... ไม่มีใครชายตามองเธอเป็นครั้งที่สอง ราวกับว่าเธอเป็นเพียงอากาศธาตุสำหรับพวกเขา ถังหรูเยียนนั้นสวยและดูดีตามมาตรฐานมนุษย์ แต่หากเทียบกับโจแอนนาแล้ว โจแอนนากลับดูเหมือนงานศิลปะที่พระเจ้าทรงรังสรรค์ขึ้น เธอไร้ที่ติ ความสมบูรณ์แบบคือคำเดียวที่ใช้บรรยายถึงเธอได้ เด็กหนุ่มหลายคนเริ่มลืมตัว พวกเขาหลงใหลในดวงตาของโจแอนนาที่ดูห่างเหินทว่าเต็มไปด้วยเรื่องราว สิ่งที่เรียกว่า “รักแรกพบ” ก็คือการที่ผู้คนถูกสะกดด้วยรูปลักษณ์อันโดดเด่นที่ต้องตาต้องใจพวกเขา ท้ายที่สุดแล้ว ไม่มีใครสามารถ “ตกหลุมรักแรกพบ” กับคนที่หน้าตาขี้เหร่ได้หรอก ลูกค้าหญิงเองก็รู้สึกอิจฉาความสวยของโจแอนนาได้ยาก กลับกัน พวกเธอรู้สึกอายตัวเองเสียมากกว่า ถังหรูเยียนรู้สึกแปลกใจและโกรธเคืองที่ความสนใจของลูกค้าทุกคนไปจดจ่ออยู่ที่โจแอนนาเพียงคนเดียว แน่นอนว่าถังหรูเยียนรู้ดีว่าเธอเสียเปรียบเรื่องรูปลักษณ์เมื่อต้องแข่งกับโจแอนนา ใช่แล้ว... ก็แค่เสียเปรียบนิดหน่อยเท่านั้น อย่างน้อยนั่นก็คือสิ่งที่ถังหรูเยียนคิด อีกอย่าง เธอไม่ได้รู้สึกอับอายที่ไม่ได้ดูดีเท่าโจแอนนาสักหน่อย เธอไม่ใช่พวกผู้หญิงที่รอให้ใครมาเชิดชูเสียเมื่อไหร่ ถังหรูเยียนสูดหายใจเข้าลึกๆ เธอตีหน้าขรึม ก้าวเข้าไปหาชายหนุ่มคนหนึ่งแล้วเอ่ยว่า “สวัสดี” เธอคิดว่าการที่เธอเป็นฝ่ายทักทายเขาก่อนนั้นถือเป็นการให้เกียรติชายหนุ่มคนนี้แล้ว แต่ชายหนุ่มกลับเขย่งเท้าชะเง้อมองข้ามเธอไป ถังหรูเยียนขมวดคิ้ว “นี่คุณ...” “หยุดพูดน่า เกะกะ!” ก่อนที่ถังหรูเยียนจะพูดจบ ชายหนุ่มก็ขัดจังหวะเธอด้วยความรำคาญ สิ่งที่ทำให้ชายหนุ่มคนนี้หงุดหงิดคือการที่เขาพบว่าหญิงสาวคนนี้ตัวสูงเสียจนแม้เขาจะเขย่งเท้าก็ยังมองไม่เห็นเด็กสาวผมทองที่เขากำลังคลั่งไคล้อยู่ การถูกขัดจังหวะระหว่างที่กำลังชื่นชมสาวสวยนั้นถือเป็นเรื่องเสียเวลาอย่างยิ่ง แม้จะแค่เสี้ยววินาทีก็ตาม ถังหรูเยียนไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง คนผู้นี้กล้าดียังไงถึงมาตะคอกใส่เธอ?! เขาอยากตายหรือไง!! เธอเดือดดาลจนควันออกหู กำลังจะทำอะไรบางอย่างแต่ก็สังเกตเห็นว่าชายหนุ่มคนนั้นหมดความอดทนและวิ่งผ่านหน้าเธอไปแล้ว ผู้ชายคนอื่นๆ ก็วิ่งผ่านหน้าเธอไปเช่นกัน พวกเขาไปรวมตัวกันรอบๆ โจแอนนาและพยายามชวนคุยเพื่อขอข้อมูลการติดต่อของเธอ ถังหรูเยียนหันกลับมามอง มีฝูงชนมากมายรุมล้อมโจแอนนา ในขณะที่ใกล้ตัวเธอไม่มีใครเลยแม้แต่คนเดียว ถังหรูเยียนหน้าซีดเผือดด้วยความโกรธจัดในทันที “สวัสดี ได้ยินมาว่าคุณรับประกันที่นั่งในท็อป 100 ของการแข่งขันอีลีทลีกใช่ไหม? จริงหรือเปล่า?” หญิงสาวผมสั้นในชุดแจ็คเก็ตหนังถามถังหรูเยียน ถังหรูเยียนหันกลับมา เธอดีใจที่มีคนสังเกตเห็นเธอเสียที เธอจ้องตาหญิงสาวคนนั้นเพื่อให้เธอเห็นหน้าชัดๆ พร้อมกับสื่อสารทางสายตาว่า “ใช่แล้ว นี่แหละคือฉัน ฉันคือถังหรูเยียน!” สายตาประสานกัน หนึ่งวินาที... สองวินาที... หญิงสาวผมสั้นเลิกคิ้วขึ้นแล้วส่งยิ้มยั่วเย้า เธอโอบไหล่ถังหรูเยียนแล้วพูดว่า “คืนนี้ว่างไหม? อยากไปดื่มที่ร้านโรสหน่อยไหม เดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง” ? (*° v°*) ... ชายหนุ่มร่างบึกบึนคนหนึ่งเดินเข้ามาที่เคาน์เตอร์ด้วยสีหน้าบึ้งตึงและถามซูผิงที่นั่งอยู่ตรงนั้นว่า “ใครคือเจ้าของร้านนี้?” “ผมเอง” ซูผิงมองชายหนุ่มที่ดูเหมือนจะเป็นนักรบสัตว์เลี้ยงระดับ 6 ซึ่งอยู่ในระดับเดียวกับเขา “มีอะไรให้ช่วยไหม? เรามีบริการฝึกสัตว์เลี้ยงและบริการอื่นๆ อีกมากมาย” “แกเนี่ยนะเจ้าของร้าน?” ชายหนุ่มประหลาดใจ เขามาที่นี่หลังจากเห็นโฆษณา เขาคิดว่าร้านที่จ้างดาราอย่างมู่ซวงหวันมาได้ต้องมีทรัพยากรและร่ำรวยมากแน่ๆ แต่เขากลับตกใจที่เจ้าของร้านเป็นเพียงเด็กหนุ่ม ชายหนุ่มร่างบึกบึนขมวดคิ้ว เขาไม่คิดว่าเด็กคนนี้จะล้อเล่นเรื่องนี้ เพราะการล้อเล่นแบบนี้อาจทำให้เขาถูกไล่ออกได้หากเจ้าของร้านตัวจริงรู้เข้า (สมมติว่ามีเจ้าของร้านตัวจริงน่ะนะ) “ฉันเห็นโฆษณาว่าถ้าฝึกสัตว์เลี้ยงที่นี่ คุณรับประกันว่าฉันจะติดท็อป 100 ของอีลีทลีกได้จริงเหรอ?” ชายหนุ่มตั้งคำถาม เขาไม่เสียเวลาถกเถียงเรื่องที่ซูผิงเป็นเจ้าของร้านตัวจริงหรือไม่ ในเมื่อมาถึงที่นี่แล้ว เขาก็เต็มใจที่จะลองใช้บริการฝึกสัตว์เลี้ยงดู ซูผิงพยักหน้า “ถูกต้องครับ ถ้าคุณเลือกบริการฝึกแบบมืออาชีพที่นี่ ผมรับประกันได้ว่าคุณจะติดท็อป 100 ของอีลีทลีกแน่นอน!” ชายหนุ่มจ้องมองซูผิง “แล้วถ้าฉันไม่ติดท็อป 100 ล่ะ?” “เป็นไปไม่ได้ครับ” ซูผิงตอบ น้ำเสียงของเขาหนักแน่นและมั่นใจอย่างไม่น่าเชื่อ ตอนแรกชายหนุ่มมองซูผิงเป็นเพียงวัยรุ่นธรรมดาๆ แต่คำพูดเหล่านั้นสะท้อนให้เห็นว่าซูผิงไม่ธรรมดา และมีบางอย่างที่เป็นเอกลักษณ์ในตัวเขา “อย่าคุยโวไปหน่อยเลย ข้อยกเว้นมันมีเสมอ น้ำเสียงคุณน่ะมั่นใจจัง แต่รู้ไหมว่าการจะติดท็อป 100 ต้องแลกมาด้วยอะไร? รู้ไหมว่าต้องใช้ความแข็งแกร่งระดับไหน?” ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง ซูผิงทำการบ้านมาอย่างดีแน่นอน “จากการแข่งขันอีลีทลีก 3 ครั้งล่าสุด ในเมืองฐานทัพหลงเจียง คนที่ติดอันดับ 80 ถึง 100 ส่วนใหญ่จะมีระดับพลังอยู่ที่ระดับ 7 ขั้นกลาง นั่นคือข้อสรุปที่ผมได้หลังจากดูข้อมูล เพื่อความปลอดภัย ถ้าคุณมีระดับพลังอยู่ที่ระดับ 7 ขั้นสูง การันตีได้เลยว่าคุณจะมีชื่อติดอยู่ในท็อป 100 แน่นอน” ชายหนุ่มประหลาดใจที่ซูผิงทำการบ้านมาอย่างละเอียด แต่เขาก็ยังไม่พอใจกับน้ำเสียงของซูผิงอยู่ดี “พูดซะง่ายเชียว คุณคิดว่าการไปถึงระดับ 7 ขั้นกลางมันง่ายนักหรือไง? แล้วฉันต้องเอาสัตว์เลี้ยงแบบไหนมาฝึก?” “ตัวไหนก็ได้ครับ ขอแค่ไม่ใช่อยู่ที่ระดับ 1” ซูผิงยิ้ม “ถ้าสัตว์เลี้ยงระดับ 1 ผมอาจจะต้องทำงานแข่งกับเวลาสักหน่อย” ชายหนุ่มจ้องหน้าซูผิง ระดับ 1? แค่ต้องทำงานแข่งกับเวลาถ้าเป็นสัตว์เลี้ยงระดับ 1? ซูผิงพูดราวกับว่าเขาสามารถฝึกสัตว์เลี้ยงระดับ 1 ให้เก่งพอจะเข้าร่วมการแข่งขันอีลีทลีกได้ ช่างเป็นคนที่มั่นใจในตัวเองสูงจริงๆ! ชายหนุ่มไม่พอใจกับคำตอบนี้ เขารู้สึกว่าซูผิงกำลังดูถูกเขา “อีลีทลีกกำลังจะเริ่มในอีกไม่กี่วัน คุณจะฝึกสัตว์เลี้ยงได้สักกี่ตัวกันเชียว? ถ้าฉันฝากสัตว์เลี้ยงไว้กับคุณสองตัว ตัวหนึ่งระดับ 3 อีกตัวระดับ 5 คุณจะฝึกพวกมันให้ฉันติดท็อป 100 ได้จริงๆ งั้นเหรอ?!” ชายหนุ่มไม่ได้ถาม แต่เขากำลังคาดคั้นซูผิง “ใช่ครับ” ซูผิงตอบทันที ชายหนุ่มตะลึงงัน เขาไม่เคยเจอใครที่มั่นใจขนาดนี้มาก่อนในชีวิต “ค่าบริการฝึกแบบมืออาชีพอยู่ที่หนึ่งล้านต่อรอบ ส่วนเรื่องระยะเวลา ในเมื่อคุณเป็นคนแรก คุณสามารถมารับสัตว์เลี้ยงคืนได้ในวันพรุ่งนี้ หากไม่พอใจผลลัพธ์ คุณสามารถขอเงินคืนได้ตลอดเวลา ร้านผมตั้งอยู่ที่นี่ และผมก็เสียเงินไปเยอะมากกับการโฆษณา ก็น่าจะชัดเจนพอให้คุณเข้าใจว่าผมไม่หนีไปไหนหลังจากรับเงินคุณมาหรอก จริงไหม?” ซูผิงตอบรวดเร็วพร้อมจ้องมองชายหนุ่มด้วยสายตาคมกริบ ซูผิงตระหนักว่าการจ้างดาราโปรโมตอย่างเดียวมันไม่พอ ชื่อเสียงของร้านเขายังไม่เป็นที่ยอมรับจนกว่าลูกค้าจะได้ทดลองใช้บริการจริง และได้เห็นด้วยตาตัวเองว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นเป็นความจริง สายตาของซูผิงทำให้ชายหนุ่มชะงัก ซูผิงแสดงความมั่นใจในระดับที่ชายหนุ่มรู้สึกยากที่จะยอมรับ แต่ซูผิงไม่ได้เสแสร้ง เขามั่นใจในผลงานของเขาจริงๆ หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ชายหนุ่มก็สูดหายใจเข้าลึกๆ เขาจ้องซูผิงแล้วเอ่ยอย่างเย็นชาว่า “หนึ่งล้านต่อรอบ ราคานี้ไม่ถูกกว่าที่พรีโม่เลยนะ เมื่อกี้บอกว่าจะฝึกเสร็จพรุ่งนี้ใช่ไหม?” “หึ ฉันอยากเห็นผลลัพธ์จริงๆ ถ้าการฝึกครั้งนี้ล้มเหลว ฉันจะพังร้านแกทิ้ง แล้วพรุ่งนี้แกก็เตรียมปิดกิจการไปได้เลย!” ซูผิงเลิกคิ้ว “ผมเข้าใจครับว่าคุณคงกังขาในบริการของผม เอาแบบนี้ไหม ถ้าคุณพอใจกับผลการฝึกของผมล่ะ?” ซูผิงยังคงสงบนิ่ง ชายหนุ่มแสยะยิ้ม “ถ้าแกทำให้ฉันพอใจได้ ฉันจะขอโทษแกต่อหน้าสาธารณชนเลยเอ้า! ไม่สิ ฉันจะบอกให้เพื่อนทุกคนมาใช้บริการที่นี่ด้วย พวกเขาทุกคนเป็นนักรบสัตว์เลี้ยงเหมือนกันหมด!” “แถมฉันจะเชิญอาจารย์ของฉันมาด้วย! ท่านเป็นถึงนักรบสัตว์เลี้ยงระดับชื่อกิตติมศักดิ์เลยนะ!” “ตกลง!” ซูผิงพยักหน้า