Chapter 74: คลั่งไคล้หนูสายฟ้า ซูผิงกวาดพื้น ทิ้งขยะจำพวก “วัสดุรีไซเคิล” ลงถังขยะ สวมเสื้อผ้าที่ยังชื้นเล็กน้อยของเขา แล้วเปิดร้านอีกครั้ง หากไม่มีลูกค้าเข้ามา เขาก็จะใช้เวลาไปกับการฝึกฝนทักษะการเพิ่มประสิทธิภาพให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น ในระหว่างช่วงเวลาที่ว่างจากการศึกษา เขามักจะเช็คข่าวสารล่าสุดผ่านคอมพิวเตอร์ นี่เป็นนิสัยประจำวันของเขาตั้งแต่ที่ได้มายังโลกใบนี้ [หญิงสาวแสนสวยผู้จมดิ่งสู่ความซึมเศร้าขั้นรุนแรง ได้ทำเรื่องเหลือเชื่อกับสัตว์เลี้ยงของเธอ!] [ชายฝั่งของเมืองเวลลิฟต์ถูกคลื่นยักษ์ซัดถล่มหลังมีสัตว์อสูรระดับสูงปรากฏตัว] [โรงเรียนชื่อดังแห่งหนึ่งในหลงเจียงเผชิญกับการรุกรานของฝูงหนู...] เช่นเดียวกับพาดหัวข่าวในโลกเก่าของเขา ทุกอย่างบน “อินเทอร์เน็ต” ถูกเขียนขึ้นด้วยถ้อยคำที่ดึงดูดสายตาและคลุมเครือเพื่อเรียกยอดวิว แม้ซูผิงจะรู้ทันและไม่หลงเชื่อกับรูปประโยคที่ดูน่าสนใจซึ่งชวนให้คิดไปในทางเสื่อมเสียระหว่างหญิงสาวกับสัตว์อสูรก็ตาม เนื้อหาจริงๆ ของข่าวนั้นน่าเบื่อกว่าที่คิดเยอะ หรือไม่เขาก็คงจะกดเข้าไปดูด้วยความเต็มใจเพื่อพิสูจน์ว่าสิ่งที่เขาคิดนั้นถูกต้อง ซึ่งเขาก็รู้สึกทั้งดีใจและหงุดหงิดที่การคาดเดาของเขาแม่นยำเหลือเกิน “สื่อสารเลวเอ๊ย ไม่เคยเปลี่ยนเลย ใช้เรื่องโกหกเรียกยอดคนเข้าชม ไม่สนใจเลยว่ามันจะส่งผลกระทบต่อผู้อ่านยังไงบ้าง” หลังจากปิดข่าวเกี่ยวกับไอดอลเจ้าปัญหาไป เขาก็เริ่มดูข่าวที่มีประโยชน์มากกว่า เช่น เรื่องภัยพิบัติจากสัตว์อสูรในเมืองเวลลิฟต์ นี่เป็นอีกหนึ่งเมืองฐานที่มั่นที่สร้างขึ้นติดชายฝั่งและมักจะมีปัญหาด้านความปลอดภัยอยู่ตลอด เพราะมีสัตว์อสูรทะเลจำนวนมากที่มักจะขึ้นฝั่งและสร้างความเสียหายให้กับโครงสร้างต่างๆ ทางบกโดยอาศัยลำน้ำ ส่วนข่าวถัดไปที่เกี่ยวกับการบุกรุกของฝูงหนูนั้น... ซูผิงรู้สึกคุ้นตาเมื่อกวาดสายตาดูพาดหัวข่าว พออ่านรายละเอียดอย่างถี่ถ้วน เขาก็พบว่า “โรงเรียนชื่อดัง” ที่ว่าคือสถาบันฟีนิกซ์พีค ซึ่งเป็นที่ที่น้องสาวของเขากำลังศึกษาอยู่ “การรุกรานของฝูงหนู” ที่ว่าไม่ใช่ปัญหาเรื่องสัตว์รบกวนแต่อย่างใด ความจริงก็คือเหล่าบรรดานักเรียนเริ่มหันมาเลี้ยงหนูสายฟ้าเป็นสัตว์เลี้ยงกันมากขึ้นด้วยเหตุผลบางอย่าง เวลาเดินไปไหนมาไหนก็จะเห็นหนูพวกนี้อยู่เต็มไปหมด สำหรับสาเหตุที่คนเลือกสัตว์เลี้ยงชนิดนี้ ดูเหมือนจะเป็นเพราะหนูสายฟ้าตัวเก่งตัวหนึ่งที่ช่วยให้เจ้านายของมันผ่านเข้าไปถึงรอบชิงชนะเลิศได้เมื่อไม่กี่วันก่อน ตามข่าวระบุว่าหนูสายฟ้าตัวนี้สามารถกำจัดอสูรดาราที่มีพรสวรรค์เหนือกว่าไปได้หลายตัวอย่างน่าทึ่ง แถมมันยังเรียนรู้หนึ่งในสิบสุดยอดทักษะธาตุสายฟ้ามาได้อีกด้วย ซูผิงดูวิดีโอนั้นด้วยความประหลาดใจ “เจ้าตัวเล็กนี่เป็นต้นเหตุเหรอ??” ในส่วนของ “ข่าวที่เกี่ยวข้อง” ยังมีหัวข้ออื่นอีก เช่น “คลิกที่นี่เพื่อดูว่าหนูสายฟ้าทำอะไรได้บ้าง!”, “เปิดเผยความลับ! หนูสายฟ้าไม่ใช่สัตว์เลี้ยงระดับต่ำ!”, “จงเคารพราชาที่ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางคนธรรมดา ถ้าคุณยังไม่มี รีบไปหามาครอบครองเดี๋ยวนี้!” ตากล้องในวิดีโอจับภาพของซูเหยียนอิงพร้อมกับคู่หูตัวน้อยของเธอได้อย่างสมบูรณ์แบบ หนูสายฟ้าตัวนั้นยังคงมีท่าทีอวดดีอยู่บนใบหน้าจิ๋วๆ ของมัน ทันทีที่กรรมการเป่านกหวีด หนูสายฟ้าก็หายวับไปในชั่วพริบตาพร้อมกับพุ่งเข้าปะทะคู่ต่อสู้ น็อกเอาต์ในทันที จากนั้นแมตช์ต่อๆ มาก็จบลงด้วยวิธีคล้ายกัน ในแมตช์อื่น เจ้าสัตว์ตัวนี้จัดการกับอสูรดาราระดับกลางที่ได้รับความนิยมหลายตัว และแม้แต่ตัวระดับสูงที่เหล่าชนชั้นสูงชื่นชอบ ไม่ว่าพวกมันจะดูทรงพลังหรือสง่างามแค่ไหน หนูสายฟ้าก็จะตบพวกมันกระเด็นออกไปได้อย่างง่ายดายเสมอ คอมเมนต์ใต้คลิปวิดีโอเป็นเครื่องยืนยันถึงชื่อเสียงที่พุ่งสูงขึ้นของหนูสายฟ้าตัวนี้ ซูผิงสงสัยว่าเขาจะมีลูกค้าที่กระตือรือร้นเพิ่มขึ้นมากแค่ไหนถ้าผู้คนรู้ว่าเขาคือคนที่อยู่เบื้องหลังความสำเร็จนี้ แต่แล้วเขาก็เห็นโฆษณาของร้านสัตว์เลี้ยงอื่นๆ ที่แอบอ้างว่าเป็นคนฝึกหนูสายฟ้าตัวนั้น พวกเขายังมีรูปถ่ายที่แสดงให้เห็นว่าได้ร่วมมือกับซูเหยียนอิงอีกด้วย แน่นอนว่าเป็นภาพปลอม ช่างหน้าไม่อายจริงๆ! อย่างไรก็ตาม ซูผิงไม่ใช่คนที่จะมานั่งพิมพ์โต้เถียงบนคีย์บอร์ด ความพยายามของเขาที่จะชี้แจงผลงานของตัวเองก็ถูกกลบไปโดยข้อความอื่นๆ ในเวลาไม่นาน “เดี๋ยวก่อน ฉันมีเบอร์ของซูเหยียนอิงนี่นา บอกให้เธอช่วยชี้แจงทุกอย่างแทนดีไหม?” ด้วยความคิดนี้ เขาจึงรีบหาใบเสร็จของซูเหยียนอิงที่เขาเก็บเบอร์ติดต่อไว้แล้วกดโทรออก “ฮัลโหล?” เสียงของเธอตอบกลับมา หญิงสาวดูสับสน “ผมเอง คนดูแลร้านพิกซี่เพท” ซูผิงใช้โทนเสียงเย็นชาแบบที่เขามักใช้เวลาคุยกับลูกค้า “อ้าว คุณนี่เอง” ซูเหยียนอิงจำเสียงของซูผิงได้และดูเหมือนจะดีใจ “มีอะไรให้ฉันช่วยหรือเปล่าคะ?” “พอมีเวลาไหม? มาช่วยผมถ่ายวิดีโอสั้นๆ สักตัวได้ไหม” “...” ซูเหยียนอิงไม่ตอบเพราะสงสัยว่าเธอได้ยินผิดไปหรือไม่ “ยังอยู่ไหม?” “อ้อ ค่ะ... วิดีโอแบบไหนเหรอคะ?” “ผมกับคุณไง แล้วอย่าลืมเอาหนูของคุณมาด้วยล่ะ” “หนูสายฟ้าของฉันเหรอคะ? คุณจะช่วยฝึกมันเพิ่มเหรอ?” “อันนั้นต้องจ่ายเงินนะ คือว่าสัตว์เลี้ยงของคุณดังขึ้นมา แล้วผมก็อยากได้วิดีโอสักตัวเพื่อบอกทุกคนว่ามันมาจากร้านของผม” “อย่างนี้นี่เอง...” ซูเหยียนอิงหน้าแดง “จังหวะดีเลยค่ะ ฉันกำลังจะติดต่อคุณอยู่พอดี ขอบคุณจริงๆ นะคะ ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ ฉันคงไม่มีทางมาถึงรอบชิงได้หรอก ถึงสุดท้ายฉันจะแพ้ แต่แค่นี้ก็พอใจแล้วค่ะ!” ซูผิงวางสายและตระหนักว่าเขาเพิ่งได้รับข้อมูลที่น่าสนใจ “เธอแพ้ในรอบชิงงั้นเหรอ ถ้ามีบางอย่างที่เอาชนะหนูสายฟ้าได้ มันก็ต้องเป็นระดับเจ็ดขึ้นไปแน่ๆ นักเรียนในสถาบันมีสัตว์เลี้ยงทรงพลังขนาดนี้เลยเหรอ? ถ้าพวกเขานำสัตว์เลี้ยงไปที่ฐานที่มั่นผู้บุกเบิก พวกเขาก็สามารถรวมทีมและเป็นหัวหน้าทีมได้เลยนะ!” รอบชิงชนะเลิศของสถาบันไม่ได้เป็นที่นิยมเท่ากับลีกอาชีพ แต่ซูผิงก็ยังพบคลิปที่ผู้ชมถ่ายเอาไว้ ซึ่งเต็มไปด้วยภาพสั่นไหวและเสียงรบกวนที่ไม่พึงประสงค์มากมาย