บทที่ 47: การแสดงอันน่าทึ่งครั้งที่สองของอัจฉริยะ อะไรกัน! จู่ๆ เสียงอื้ออึงก็ดังระงมไปทั่วสนามกีฬา ลำแสงเพลิงผลาญ! ทักษะระดับสูงหายากของสัตว์เลี้ยงสายไฟ! ความสามารถพิเศษและความหายากของสัตว์เลี้ยงระดับสูงนั้นถูกตัดสินจากว่าพวกมันสามารถเรียนรู้ทักษะหายากได้หรือไม่ ไม่ต้องสงสัยเลย ฟีนิกซ์ตกสวรรค์ที่เรียนรู้ “ลำแสงเพลิงผลาญ” ได้นั้น จัดว่าเป็นหนึ่งในตัวที่ยอดเยี่ยมที่สุดในสายพันธุ์ “ฟีนิกซ์ตกสวรรค์” แล้ว “ทักษะสัตว์เลี้ยงระดับแปดเชียวหรือ...” บนอัฒจันทร์ ผู้คนที่เปี่ยมไปด้วยพลังอำนาจอันล้นเหลือแต่ถูกสะกดไว้อย่างมิดชิด ต่างจับจ้องไปที่นกเพลิงที่กำลังโผบินและส่งเสียงร้องอยู่บนท้องฟ้า หากดูจากขนาดตัว ฟีนิกซ์ตกสวรรค์ตัวนี้ยังห่างไกลจากคำว่าโตเต็มวัยมากนัก แม้ฟีนิกซ์ตกสวรรค์จะมีสายเลือดระดับสูง แต่ทักษะลำแสงเพลิงผลาญก็ไม่ได้รวมอยู่ในทักษะที่ติดตัวมาแต่กำเนิด ฟีนิกซ์ตกสวรรค์สามารถเรียนรู้ทักษะนี้ได้ด้วยตัวเองเมื่อมันเติบโตขึ้น แม้แต่คนระดับพวกเขาก็ยังอดอิจฉาสัตว์เลี้ยงที่มีพรสวรรค์เช่นนี้ไม่ได้ “เด็กสาวคนนั้นคือเจ้านายของมันงั้นหรือ?” “ฉันจำเธอได้” เมื่อเทียบกับสัตว์เลี้ยงแล้ว ในฐานะนักรบสัตว์เลี้ยง พวกเขาสนใจตัวเจ้านายมากกว่า ท้ายที่สุดแล้ว การเปลี่ยนแปลงและความแข็งแกร่งของสัตว์เลี้ยงนั้นเชื่อมโยงกับเจ้านายอย่างใกล้ชิด เมื่อสัตว์เลี้ยงที่มีพรสวรรค์บางตัวถูกควบคุมโดยเจ้านายที่อ่อนแอ พวกมันก็จะค่อยๆ ลืมทักษะหายากบางอย่างที่เคยเรียนรู้มา กลายเป็นเรื่องยากที่สัตว์เลี้ยงเหล่านั้นจะแสดงพลังออกมาได้อย่างเต็มที่ และในท้ายที่สุดพวกมันก็จะกลืนหายไปกับฝูงชนทั่วไป ในทางกลับกัน นักรบสัตว์เลี้ยงที่โดดเด่นสามารถดึงศักยภาพสูงสุดของสัตว์เลี้ยงออกมาได้ แม้สัตว์เลี้ยงตัวนั้นจะมีความสามารถพิเศษไม่มากนัก พวกเขาสามารถฝึกฝนสัตว์เลี้ยงชั้นยอดขึ้นมาได้ ทันใดนั้น ใครบางคนก็พูดขึ้นด้วยความประหลาดใจว่า “อ้อ ฉันจำได้แล้ว ไม่ใช่เด็กสาวที่ใช้หนูสายฟ้าในการแข่งรอบก่อนหน้าหรอกหรือ?” ชื่อของ “หนูสายฟ้า” ทำให้คนอื่นๆ นึกออกทันที สามวันก่อน หนูสายฟ้าตัวนั้นทำให้พวกเขาต้องทึ่ง... ตอนนั้น พวกเขาก็รู้สึกแล้วว่าเจ้านายของหนูสายฟ้าคนนี้ต้องเป็นอัจฉริยะแน่ๆ มิเช่นนั้น หากหนูสายฟ้าต้องอาศัยเพียงแค่สัญชาตญาณตัวเอง ต่อให้มีพรสวรรค์แค่ไหน มันก็ไม่มีทางเรียนรู้ทักษะสัตว์เลี้ยงระดับสูงได้มากขนาดนั้น พวกเขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าจะต้องมาทึ่งกับคนเดิมอีกครั้ง ไม่เพียงแต่เธอจะฝึกหนูสายฟ้าที่มีพรสวรรค์ได้เท่านั้น แต่เธอยังดูแลฟีนิกซ์ตกสวรรค์ตัวนี้ได้ยอดเยี่ยมอีกด้วย! ถึงแม้ฟีนิกซ์ตกสวรรค์ตัวนี้จะมีพรสวรรค์น้อยกว่าหนูสายฟ้า แต่มันเป็นสัตว์เลี้ยงระดับสูง พรสวรรค์และศักยภาพที่แฝงอยู่ในสายเลือดของมันบ่งบอกว่า ฟีนิกซ์ตกสวรรค์ตัวนี้จะเติบโตเป็นสัตว์เลี้ยงต่อสู้ระดับสูงที่น่าเกรงขาม! หญิงสาวผมแดงหันกลับมาถาม “รองอาจารย์ใหญ่ตง เด็กสาวคนนั้นชื่ออะไรหรือคะ?” เอ๊ะ? เธอกำลังพยายามจะดึงตัวเด็กสาวคนนี้เข้าทีมหรืออย่างไร? คนอื่นๆ ต่างหันไปมองตงซ่งหมิงและจ้องเขม็งมาที่เขา ทุกคนต่างคิดว่าหากนักเรียนที่มีพรสวรรค์คนนี้สามารถเข้าร่วมทีมของพวกเขาได้ หลังจากผ่านการฝึกฝนไปหลายปี เธอจะกลายเป็นกำลังสำคัญในอนาคตเมื่อพวกเขาต้องออกสำรวจดินแดนที่ไม่รู้จัก! ข้างๆ พวกเขา ตงซ่งหมิงรู้สึกตื่นเต้นอยู่ลึกๆ แต่ยังคงตีหน้าขรึมไว้ ชื่อเสียงของสถาบันจะยั่งยืนได้ก็ต่อเมื่อมีคนเก่งๆ ปรากฏตัวออกมา หากเด็กสาวผู้มีพรสวรรค์คนนี้สามารถเข้าร่วมทีมและสร้างชื่อเสียงจากผลงานของเธอได้ เธอจะมีอนาคตที่รุ่งโรจน์ และสำหรับสถาบัน เธอจะเป็นสายสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งที่พวกเขาสามารถพึ่งพาได้! “เธอคือซูเยี่ยนอิง จากชั้นปีที่ 3 ห้อง 2 ครับ” ตงซ่งหมิงตอบกลับอย่างใจเย็น ซูเยี่ยนอิง! ดวงตาของคนที่อยู่ที่นั่นเป็นประกาย พวกเขาบันทึกชื่อนี้ไว้ในความทรงจำทันที หลังจากจบการแข่งขัน พวกเขาจะสืบทุกอย่างเกี่ยวกับเด็กสาวคนนี้ให้ละเอียด บนเวที ซูเยี่ยนอิงไม่รู้เลยว่ามีบรรดาผู้ใหญ่ระดับบิ๊กกำลังจับจ้องเธออยู่ ความสนใจของเธอกำลังจดจ่ออยู่ที่ฟีนิกซ์ตกสวรรค์และสมองของเธอกำลังตื้อไปหมด พลังของลำแสงเพลิงผลาญนั้นน่าสะพรึงกลัว เปลวไฟไม่ได้กระจายออกไป แต่ก่อตัวเป็นพลังงานเข้มข้น พลังงานที่อัดแน่นขนาดนี้ไม่ด้อยไปกว่าการโจมตีทางกายภาพเลย! ไม่ว่าลำแสงเพลิงผลาญจะกวาดผ่านไปที่ใด หนามแหลมที่โผล่ขึ้นมาจากพื้นดินต่างถูกตัดขาดเป็นสองท่อนราวกับกระดาษ ท่ามกลางเสียงร้องอย่างเกรี้ยวกราดของฟีนิกซ์ตกสวรรค์ ลำแสงเพลิงผลาญก็พุ่งตรงไปยังเด็กหนุ่มร่างเตี้ยหนาที่ถูกล้อมรอบด้วยกำแพงดิน “อะไรกัน...?” เด็กหนุ่มร่างอ้วนจ้องมองภาพตรงหน้า ฟีนิกซ์ตกสวรรค์เรียนรู้ทักษะลำแสงเพลิงผลาญตั้งแต่เมื่อไหร่? ระหว่างการแข่งขันหรือ? เขานี่โชคร้ายจริงๆ ที่ต้องมาเจออะไรที่น่ากลัวขนาดนี้ “ล้อกันเล่นน่า...” ตูม! กำแพงดินพังทลายลงและเกราะป้องกันพลังงานแตกกระจาย ลำแสงตัดรอยแยกแคบๆ บนพื้น แม้รอยแยกนั้นจะกว้างเพียงนิ้วเดียว แต่กลับลึกสุดหยั่งถึง... น็อกเอาต์! เด็กหนุ่มร่างอ้วนได้รับการช่วยเหลือจากกรรมการทันเวลา แต่ก็มีการประกาศว่าเขาเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ในรอบนี้ไปแล้ว ท่ามกลางเปลวไฟแห่งความโกรธแค้น ฟีนิกซ์ร่อนลงมาอย่างช้าๆ ปีกที่ลุกโชนของมันขยายใหญ่ขึ้นสร้างไอความร้อนที่แผดเผา “ระดับของมันเพิ่มขึ้นแล้ว...” ซูเยี่ยนอิงจ้องมองฟีนิกซ์ตกสวรรค์ จากข้อมูลที่ได้รับผ่านพันธสัญญา เธอรับรู้ได้ว่าฟีนิกซ์ตกสวรรค์ของเธอได้ทะลวงผ่านจากระดับที่สามขั้นสูงไปสู่ระดับที่สี่แล้ว! ฟีนิกซ์ตกสวรรค์ระดับที่สี่มีพลังต่อสู้เทียบเท่ากับสัตว์เลี้ยงระดับกลางแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น ในเมื่อฟีนิกซ์ตกสวรรค์เรียนรู้ทักษะระดับแปดที่หายากได้ มันจึงสามารถต่อกรกับสัตว์เลี้ยงระดับห้าได้อย่างสูสี! “เจี๊ยก! เจี๊ยก!” ฟีนิกซ์ตกสวรรค์ส่งเสียงร้องอย่างมีความสุข ซูเยี่ยนอิงได้สติกลับมา เมื่อมองดูฟีนิกซ์ตกสวรรค์ที่กำลังดีใจ เธอรู้สึกราวกับว่ากำลังฝันไป ตอนแรกเธอคิดว่าจะแพ้ในรอบนี้เสียแล้ว ไม่คาดคิดเลยว่าจะพลิกสถานการณ์กลับมาได้ “มันสามารถเรียนรู้ทักษะระดับแปดได้เชียวหรือ...” ถึงอย่างนั้น ซูเยี่ยนอิงก็ยังรู้สึกว่ามันไม่น่าเชื่อ พลังในการทำความเข้าใจของฟีนิกซ์ตกสวรรค์ตัวนี้ต้องสูงแค่ไหนกันถึงทำได้ขนาดนี้? ทั้งที่เธอไม่ได้ให้คำแนะนำอะไรมันเลยสักนิด! ทันใดนั้น บางอย่างก็แวบเข้ามาในหัว เธอนึกถึงร้านสัตว์เลี้ยงแห่งนั้น... ความสงบนิ่งของเจ้าของร้านคนนั้น... “พลังในการทำความเข้าใจ... และสรีระ... สามารถปรับปรุงให้ดีขึ้นได้...” เธอถึงกับอึ้งไป ขณะนั้น กรรมการได้กลับไปที่นั่งของตนและประกาศเริ่มการแข่งขันในรอบที่สาม เป็นการดวลกันระหว่างเด็กหนุ่มร่างอ้วนกับซูเยี่ยนอิงอีกครั้ง การแข่งขันรอบที่สามเริ่มต้นขึ้นในที่สุด แม้ว่าผลลัพธ์จะดูเหมือนตัดสินไปแล้ว แต่ในอดีตก็เคยมีเหตุการณ์ที่คะแนนตามหลัง 2:0 แต่ฝ่ายหลังกลับพลิกกลับมาชนะสามครั้งรวดในรอบสุดท้ายอย่างน่าเหลือเชื่อ “แม้แต่สวรรค์ก็ยังแกล้งกัน!” เด็กหนุ่มร่างท้วมโกรธแค้น ความเศร้าในดวงตาของเขาค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นความเคียดแค้นและรุนแรง! จะไม่มีปาฏิหาริย์อีกต่อไป! ในเมื่อรับมือฟีนิกซ์ตกสวรรค์ไม่ได้ และเขาก็ไม่แน่ใจว่าจะชนะหรือไม่ แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าเขาแพ้! เขามีไพ่ตายที่เตรียมไว้! เขายอมทนทุกข์อย่างเงียบเชียบมาตลอดสามปีเพียงเพื่อจะก้าวไปสู่จุดสูงสุดในเวลานี้ เพื่อให้โลกได้รับรู้ถึงการมีอยู่ของเขา เขาไม่ยอมหยุดอยู่แค่นี้แน่! “ออกมาเลย! สัตว์อสูรวายุ!” เด็กหนุ่มตะโกน พลังดาราในตัวเขากำลังถูกดูดออกไปอย่างบ้าคลั่ง พุ่งเข้าสู่พันธสัญญาตรงหน้า พลังดาราจำเป็นสำหรับการอัญเชิญสัตว์เลี้ยง หากอัญเชิญสัตว์เลี้ยงที่มีระดับต่ำกว่าตน พลังดาราที่ใช้ก็จะไม่มากนัก แต่ถ้าเขาสั่งอัญเชิญสัตว์เลี้ยงที่มีระดับสูงกว่าตนมากๆ พลังดาราจำนวนมหาศาลก็จะถูกสูบออกไป! วูบ! สายลมพัดกระโชกขึ้นมาอย่างไร้ที่มาภายในสนามกีฬา มันแผ่วเบาและเชื่องช้า แต่พื้นดินตรงหน้าเด็กหนุ่มร่างอ้วนกลับแตกออกทันที สัตว์เลี้ยงที่มีความสูงเกือบห้าเมตรพร้อมลวดลายสีฟ้าเข้มแปลกตา ค่อยๆ ก้าวออกมาจากพื้นที่พันธสัญญา สัตว์เลี้ยงตัวนั้นลอยตัวอยู่อย่างเงียบๆ หน้าเด็กหนุ่มร่างอ้วน ทันทีที่มันปรากฏตัว เด็กหนุ่มก็ทรุดลงนั่งกับพื้นด้วยความอ่อนแรง การอัญเชิญครั้งนี้เกือบจะสูบพลังของเขาจนหมดสิ้น!